[ SHINEE FIC ] Bad Boy : HM & MK

ตอนที่ 27 : Chapter 19 - 100%-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,663
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    28 พ.ค. 53

Chapter 19

 

 

          พี่น่ารังเกียจจนต้องเดินห่างขนาดนั้นเลยหรอ คำพูดที่หลุดจากเรียวปากออกมา แสดงความน้อยใจของคนพูดได้เป็นอย่างดี หากแต่คนที่โดนถามก็ไม่รู้จะควรวางตัวอย่างไร

 

                เปล่านะครับ คือผม คนตัวบางเอ่ยออกมาพร้อมกับก้มหน้าชิดกับอกของตัวเอง ไม่มีคำพูดใดที่จะเอ่ยบอกกับรุ่นพี่ตัวสูงได้เลย

 

                มันแย่กว่าที่พี่คิดไว้เสียอีก คีย์ว่ารึเปล่า

 

                ผมก็ไม่รู้สิครับ ตอนนี้ดาร่าไม่แม้กระทั่งจะมองหน้าผม ผมคงโดนเขาเกลียดจริงๆ ดวงตาที่ประกายความเศร้าของคีย์ ทำเอาคนเป็นรุ่นพี่อย่างชางมินอดสัมผัสมือลงกับเรือนผมด้วยความปลอบโยนไม่ได้

 

                คีย์เองก็ทำเหมือนเกลียดพี่นะรู้ตัวรึเปล่า

 

                ผะ ผมจะเกลียดพี่ได้ไง ดวงตารีสบกับดวงตาคมของคนสูงกว่า

 

                เรานะเล่นหนีหาย หลบหน้าหลบตาพี่มาจนเกือบเดือนแล้วนะ ถ้อยคำที่ชางมินพูดออกมา ทำเอาคนตัวเล็กได้แต่ทำสีหน้าบอกไม่ถูก จะปฎิเสธก็คงจะพูดได้ไม่เต็มปาก เพราะสิ่งที่เขาทำอยู่ เหมือนกับที่คนตัวสูงว่าไว้ไม่มีผิด

 

                พี่ก็รู้ไม่ใช่หรอครับ ว่าคนทั้งคณะเขาพูดถึงพี่กับผมอย่างไร คนตัวเล็กถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ทั้งที่เป็นเมื่อก่อนแล้วเวลาอยู่กับพี่รหัสของตัวเองจะมีแต่เรื่องที่ทำให้เขาสามารถยิ้มออกมาได้ แต่ตอนนี้การเผชิญหน้ากับชางมินเป็นเรื่องที่ลำบากใจมากที่สุดสำหรับตัวคีย์

 

                ถ้าพี่ไม่ตกลงคบกับดาร่า ก็คงไม่มีข่าวแบบนี้หรอก เรื่องทั้งหมดก็เพราะคีย์นั่นแหละ คำพูดที่ทิ้งท้ายมาทำเอาคนตัวบางได้แต่จ้องคนตัวสูงด้วยอาการมึนงง แล้วท่าทางน่ารักที่เจ้าตัวไม่ได้ตั้งใจก็เรียกรอยยิ้มของคนโยนความผิดได้เป็นอย่างดี

 

                ไหนๆวันนี้พี่ก็ลากคีย์มาได้แล้ว พี่ไม่ยอมปล่อยให้กลับบ้านง่ายๆหรอก พี่มีเรื่องจะคุยกับเราเยอะเลย ไม่ว่าเปล่า ชางมินรีบคว้าเอามือของคนตัวเล็กมากุมไว้เสียแน่น ก่อนจะกึ่งลากกึ่งจูงพาทั้งคีย์และตัวเองก้าวเท้าไปยังร้านอาหารญี่ปุ่นที่ห่างจากจุดยืนไม่ถึง 20 ก้าว

 

 

                ทันทีที่เข้ามายังตัวร้านคนตัวโตก็จัดการเลือกที่นั่งติดกับกระจกทางเดินด้านนอก ก่อนจะเอ่ยปากสั่งอาหารเซ็ทใหญ่กับพนักงานสาวหน้าตาน่ารัก

 

                พี่บอกว่ามีเรื่องคุยกับผมเยอะ

 

                อืม แต่จะว่าไปปกติพี่ก็พูดเยอะอยู่แล้ว ส่วนคีย์ก็เอาแต่พยักหน้าตอนพี่พูดจบ ชางมินพูดออกมาก่อนจะจับสังเกตท่าทางของคนตัวเล็ก ซึ่งนั้นก็เป็นแบบที่เขาคิดไว้ไม่มีผิด ริมฝีปากบางเผยอออกจากกันเล็กน้อย กับแววตาใสๆที่ไร้เดียงสานั่น ทุกอย่างกำลังปรากฏอยู่ในกรอบตาของชางมิน

 

                รู้เปล่าว่าเวลาทำหน้าแบบนั้น แล้วมันน่าคว้าตัวเข้ามากอดมากแค่ไหน คำเอ่ยแซวที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มบางจากคนตรงหน้า เล่นเอาคนตัวเล็กที่ทำอะไรไม่ค่อยจะถูก เปล่งสีแก้มสดออกมา แต่อาการแบบนั้นทำให้คนชอบแซวอย่างชางมินหยุดคำพูดตัวเองไม่ได้

 

                ยิ่งเวลาแก้มใสๆนั่นแดงปลั่ง มันห้ามยากนะที่ไม่คิดจะฟัดริมฝีปากลงไป

 

                พี่ชางมินแกล้งผม คนตัวเล็กรีบคว้ามือตัวเองยกปิดแก้มที่เหมือนจะแดงรามไปถึงใบหู ก่อนจะส่งสายตาดุๆไปให้ แต่ดูเหมือนคนตรงหน้าจะไม่เห็นว่าเป็นแบบนั้น เพราะตอนนี้ชางมินกำลังระเบิดเสียงหัวเราะราวกับชอบอกชอบใจ

 

                ฮ่า ฮ่า ฮ่า คีย์นี่ไม่ว่าจะทำอะไรก็น่ารักไปหมดจริงๆ

 

                พี่ห้ามหัวเราะผมนะ เสียงเอ็ดเล็กๆที่รอดออกตามไรฟัน ทำให้คนที่หัวเราะอารมณ์ดีต้องกลั้นกลืนเสียงหัวเราะตัวเองไว้

 

                แค่กๆ อะ โอเค พี่หยุดมันได้แล้วล่ะ คนตัวโตกว่าทำหน้าจริงจังส่งกลับไปให้

 

                ของที่สั่งได้แล้วนะคะ พนักงานสาวคนเดิมกลับมาพร้อมกับเซ็ทอาหาร ชางมินยกยิ้มก่อนจะช่วยรับของมาวางที่โต๊ะ

 

                ต้องกินเข้าไปเยอะๆ เรานะผอมไปแล้วรู้ไหม พนักงานคล้อยหลังไปได้เพียงสองก้าว ชางมินก็จัดการส่งซูชิคำแรกไปวางอยู่หน้าเรียวปากบางของคีย์ ก่อนจะทำสายตาดุๆราวกับให้คนตัวเล็กไม่ต้องพูดอะไรออกมา คนตัวบางเองก็ว่าง่าย เมื่อเจอสายตาจริงจังเข้าก็ยอมรับซูชิขนาดพอดีคำตรงหน้าเข้ามาไว้ในปาก

 

 

 

                แต่จะรู้รึเปล่าว่าภาพแบบนี้กำลังฉายชัดอยู่ในกรอบสายตาคมของอีกคน

 

 

 

                พี่ชางมิน เอ่อ ถ้าผม เอ่อ จะถามว่า ตอนนี้พี่กับดาร่า…”

 

                เลิกกันตั้งแต่ตอนนั้น จนตอนนี้ก็ยังไม่เคยได้คุยกันอีกเลย คำถามที่กว่าจะกลั่นกรองออกจากปากคีย์ได้ ทำให้คนถูกเอ่ยถามรีบพูดตัดไป

 

                ผมไม่รู้เรื่องของพี่กับดาร่าว่าเป็นไง แต่เหมือนผมจะเป็นเหตุรึเปล่า ดาร่าบอกว่าผม เอ่อ ผมอ่อยพี่ คำกล่าวสุดท้ายแทบจะกลายเป็นเสียงกระซิบ ด้วยความอายของคีย์

 

                วันนี้พี่จะพูดทุกอย่างเลยแล้วกัน รับนี่ไปดูสิ มือหนาหยิบเอาเครื่องมือสื่อสารออกจากกระเป๋ากางเกงก่อนจะส่งยืนให้กับคนตัวบางที่มีท่าทีสงสัย

 

                คีย์รับเอาโทรศัพท์มาไว้ในมือ ก่อนจะเปิดฝาพับขึ้น แล้วนั่นก็ทำให้คนตัวเล็กเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าดิสเพลเป็นรูปของตัวเอง

 

                ตาจะถลนออกมาแล้ว ลองเข้าไปดูในโฟลเดอร์ที่มีรูปคีย์เป็นไอคอนสิ นิ้วมือกดตามคำสั่งของคนเป็นเจ้าของ แล้วคีย์ก็ได้เห็นภาพของตัวเองแทบจะทุกอิริยาบถในโทรศัพท์ของชางมิน

 

                เอ่อ พี่ครับ

 

                พอดีวันนั้นดาร่านึกซน แอบเอาโทรศัพท์พี่ไปเล่น เลยเกิดเรื่องใหญ่เลย ชางมินพูดออกมามาวกับว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องตลก

 

                “…”

 

                คีย์เข้าใจความรู้สึกพี่ไหม ว่าพี่คิดกับเราเกินกว่าคำว่าพี่รหัส ดวงตาคมหยุดนิ่งกับดวงตาคู่สวยที่ตอนนี้ผสมปนเประหว่าคำถามกับความสงสัย

 

          ทะ ทำไม

 

                จริงๆแล้วพี่ว่ามันก็ตลกดีนะ

 

                พี่ชางมิน คนตัวเล็กเอ่ยชื่อคนตรงหน้าด้วยเสียงแผ่วเบา คีย์พยายามจดจ่อไปยังอาหารบนโต๊ะมากกว่าจะสบมองแววตาที่เหมือนกำลังตัดพ้อของคนตรงหน้า

 

                ตอนนั้นพี่นั่งคุยกับกลุ่มเพื่อนอยู่แบบปกติทุกวันนั่นแหละ แล้วยุนโฮมันก็โผล่มาจากไหนไม่รู้ มาพร้อมกับกระดาษสีขาวในมือ แล้วมันก็ยื่นให้พี่ แล้วก็บอกว่า เนี่ยน้องรหัสคนใหม่แก เพิ่งย้ายหน่วยกิจมาเรียน แกต้องดูแลคนนี้แทนคนเก่าที่อยู่ๆก็ลาออกไป พี่ก็ได้แต่รับชื่อกับรหัสนักศึกษามาไว้ ตอนนั้นก็ยังงงๆอยู่ ว่าทำไมถึงมีเด็กย้ายมาตอนปีสามได้ ก็นะ มันเป็นเรื่องน่าแปลกจะตายไป แถมแทบจะเป็นไปไม่ได้ด้วยซ้ำ แต่ที่พี่ว่าแปลกกว่านั้นคือ อยู่ตั้งปีสาม ยังจำเป็นต้องมีคนดูแลอีกหรอ พี่ก็ยืนขำกับเพื่อนตัวเองก่อนจะโยนกระดาษนั่นทิ้งไป แล้วถัดจากนั้นไม่กี่ชั่วโมง ก็มีเด็กท่าทางเซ่อๆแต่งตัวถูกระเบียบตั้งแต่หัวจรดเท้าเดินมาแถวที่กลุ่มพี่อยู่ แล้วก็เดินก้มหน้าก้มตามาถามหารุ่นพี่ที่ชื่อชางมิน เสียงโห่ร้องฮาเฮตอนนั้นพี่ยังจำได้ดีเลย คำแรกที่พี่พูดออกไป คือถามว่ามีอะไรหรือเปล่า แล้วเด็กคนนั้นก็ยิ่งก้มหน้าหงุดเข้าไปใหญ่ ก็นะเพื่อนพี่ที่อยู่ในตอนนั้นเด็กวิดวะเกือบครึ่ง เรื่องแซวนี่อย่าให้พูดถึง พี่ก็เลยต้องแหกปากปรามมันไป พอเสียงเงียบลง ก็ได้ยินแต่เสียงตะกุกตะกักมาว่า อาจารย์บอกว่า พี่ชางมินจะช่วยดูแลผม ตอนนั้นละบอกตามตรงว่าพี่ล่ะโคตรจะเชื่อเลย คิดไม่ถึงว่าจะมีเด็กปีสามว่าง่ายเชื่อฟังอาจารย์ถึงขนาดต้องมาตามหาคนดูแลตัวเอง พี่ก็เลยอดจะว่าออกไปไม่ได้ว่าโตป่านนี้แล้วยังดูแลตัวเองไม่ได้รึไง แล้วเด็กคนนั้นก็เงยหน้ามาสบตากับพี่ ตอนนั้นพี่ตกใจมากเลยนะ ว่าไอ เด็กผู้ชายเซ่อๆ ที่แต่งตัวเนียบ จะหน้าตาจะน่ารักว่าผู้หญิงเสียอีก แต่ยังไม่ทันจะพูดอะไรต่อ เสียงเล็กๆของเด็กคนนั้นก็บอกออกมาว่า ผมขอโทษครับ แล้วก็หันหลังเดินหนีไปเลย แต่รู้อะไรไหมที่ทำให้พี่ต้องวิ่งตาม ก็เพราะว่าเด็กคนนั้นนะ น้ำตาจะไหลอยู่รอมร่ออยู่แล้ว แล้วทันทีที่พี่ไปถึงตัวเด็กคนนั้นนะ ให้ตายสิ น้ำตาที่ทำท่าจะไหล ตอนนี้อาบเต็มสองแก้มไปแล้ว แล้วนั่นก็ทำให้พี่ต้องมานั่งปลอบเด็กนั่นเสียยกใหญ่ แล้วก็รู้มาว่า เด็กนั่นเพิ่งมาจากแดกู   แล้วหลังจากนั้นพี่ก็ตามดูแลอยู่ไม่ห่าง ไม่รู้ตัวเองว่าทำไมต้องทำขนาดนั้น สงสัยเพราะเจ้าเด็กนั่นชอบทำตัวน่าเป็นห่วงอยู่เรื่อย แต่พี่ก็ไม่เคยเบื่อนะ เพราะเจ้าเด็กนี่ทำอะไรก็น่ารักไปหมด จะกินก็น่ารัก  พูดจาก็น่ารัก หลอกก็ง่าย เรื่องซื่อละที่หนึ่งเลย ยิ่งตอนที่พี่หลอกพาไปผับ ยิ่งนึกยิ่งก็ยิ่งขำ เด็กนั่นเชื่อกะทั่งว่า คนที่เข้าผับครั้งแรกแล้วไม่แดนซ์กลางฟลอร์จะเรียนไม่จบมหาลัย ถ้าตอนนั้นพี่ไม่รีบลากลงมาเสียก่อน ไม่รู้จะโดนฝูงหมาป่าฝูงไหนลากไป เด็กนั่น ไม่ได้ดูสักนิดว่าคนรอบข้างนะ พร้อมจะวิ่งเข้าเขมือบอยู่ทุกวินาที เห็นไหมล่ะว่าเด็กนี่มันชอบทำตัวน่าเป็นห่วงแค่ไหน พี่ก็เลยต้องอยู่ข้างๆตลอด กินข้าวด้วยกัน นั่งทำงานด้วยกัน กลายเป็นว่าตัวติดกันอย่างกับปลาท่องโก๋ แล้วพี่ก็หลงรักเด็กนั่นเข้าจนได้ ก็นะ เด็กนั่นมันน่ารักจริงๆนี่เนอะ  มีเวลาเท่าไหร่พี่ก็ให้เด็กนั่นจนหมด จนเพื่อนพี่แทบจะลืมหน้าพี่ไปแล้ว ว่ามีพี่เป็นสมาชิกในกลุ่มมัน แล้ววันนึ่งเด็กนั่นก็พาใครไม่รู้มา แล้วบอกว่าเป็นเพื่อนใหม่ของเขา เด็กผู้หญิงคนนั้นก็สวยเชียว แถมเจ้าเด็กนั่นยังชอบเอามาฝากพี่บ่อยๆ แล้วตัวเองก็ไม่รู้หายไปไหน หลังจากเด็กผู้หญิงคนนั้นก้าวเข้ามา เด็กนั่นก็เอาแต่พูดชมตลอด ว่าผู้หญิงคนนั้นทั้งสวย ทั้งน่ารัก แล้วก็เป็นคนดี แรกๆก็ไม่เท่าไหร่ หลังๆนี่มันก็ชัดเจนมากขึ้น เชียร์ให้เป็นแฟนกันซะงั้น พี่ก็เศร้าใจอยู่นาน จนสุดท้ายก็ประชดชีวิตตามคำเชียร์ของเด็กนั่น แต่อย่างว่าล่ะ ไม่ได้รักกันนี่ คบกันก็พาลแต่ทุกข์ เด็กผู้หญิงคนนั้นก็คอยแต่จะว่าพี่ตลอด ว่าสนใจแต่น้องรหัสมากกว่าสนใจตัวเอง แถมยังว่าน้องรหัสพี่ซะเสียหายเลย เอะใจไม่น้อย เด็กซื่อของเราโดนเขาหลอกใช้เสียแล้ว แต่พอเรียกมาคุยด้วย น้องซื่อของเราก็มองโลกในแง่ดีเสียเหลือเกิน แถมยังตีตัวหนีจากพี่ทีละนิดๆ เพราะกลัวเด็กผู้หญิงนั่นจะมองว่าไม่ดี แล้วจะเข้าใจผิด ให้มันได้แบบนี้สิ แล้ววันดีคืนดีเด็กสาวจอมจับผิดก็คว้าเอาโทรศัพท์ไปเปิดดู คราวนี้ละหาว่าเด็กซื่อพี่ไม่ดีสารพัด ไม่ได้คิดเลยว่าตัวเองนะมาทีหลังเสียอีก สุดท้ายก็เลยเลิกรากันไป แถมได้ข่าวอีกที เด็กซื่อพี่โดนทำร้ายไปเสียแล้ว อยากจะเจอหน้า อยากจะคุยด้วย ก็หาตัวไม่ได้ ไม่รู้ว่าไปหลบอยู่ที่ไหน ได้ยินข่าวขึ้นมาอีกครั้ง ก็ไอเรื่องคิสมาร์กที่คอ ตอนนั้นแหละพี่แทบอยากจะคลั่งตายให้รู้แล้วรู้รอด ว่าใครมันบังอาจมาลวงเด็กพี่ได้ แต่สุดท้ายก็เหมือนเดิม เด็กนั่นเอาแต่วิ่งหนีพี่ตลอด จับตัวไม่ได้เสียที แต่วันนี้ดันเหมือนบังเอิญซะงั้น สงสัยพระเจ้าจะรู้ทัน ว่าถ้าหากไม่ได้พบตอนนี้แล้ว ก็คงไม่ได้พบกันอีกเลย อาจจะอีก 10 ปี 20 ปี หรือตลอดทั้งชีวิต ก็เลยส่งเจ้าเด็กนั่นมายืนรอหนังสือที่พี่ยืมไปแล้วมีกำหนดส่งคืนวันนี้  ไม่งั้นเห็นทีคงมีโอกาสพบกันได้ยาก

 

                ไม่เห็นตลกเลย คนตัวเล็กก้มหน้างุดก่อนจะพูดออกมา

 

                หึ ก็คงงั้น นี่กินไปเยอะๆเข้า ชางมินแค่นขำออกมา ก่อนจะส่งเจ้ากุ้งตัวโตให้คนตัวเล็กกิน      

 

                หลังจากเรื่องตลกที่เหมือนถ่ายทอดความรู้สึกทั้งหมดออกมาผ่านพ้นไป รอบตัวของคนทั้งสองก็เหมือนตกอยู่ในความเงียบ ฉับพลันดวงตาคมก็สบเข้ากับผู้ชายร่างสูงที่กำลังเปิดประตูเข้ามาในตัวร้าน นั่นอาจจะดูเป็นเรื่องปกติ แต่ที่แปลกไปคือ ดวงตาคมตรงหน้าจับจ้องเขาตลอด แถมสายตายังฉายแต่ความไม่พอ

 

                แล้วนั่นก็ไม่ใช่คนรู้จักของชางมินอย่างแน่นอน เขาจำได้ดีว่าตัวเองไม่เคยมีรุ่นน้องที่เป็นนายแบบ

 

----------------------------------------50%


                คีย์ เรานะมีแฟนแล้วใช่หรือเปล่า คำถามถูกเอ่ยขึ้นพร้อมกับที่มินโฮหยุดปลายเท้าลงทางด้านหลังคีย์

 

                อะ เอ่อ คงใช่มั้งครับ อยู่ๆมือไม้ก็ดูเกะกะขึ้นมา คนตัวเล็กเสหน้ามองออกไปยังบานกระจกด้านข้างตัว

 

                มั้งครับ ทำไมต้องมีคำพูดนี้ด้วยล่ะ

 

                เอ่อ ผะ ผม ผม คีย์ตะกุกตะกัก จะพูดอะไรออกไปก็ดูเหมือนไม่มีความมั่นใจสักนิด ยิ่งใบหน้าของคนที่ได้ชื่อเป็นแฟนแล่นเข้ามา ความรู้สึกตึงเครียดก็เกาะกุมรอบตัวไปเสียหมด คนที่รอคำตอบเองก็เหมือนจะสัมผัสอาการไม่สู้ดีของคนตัวเล็กได้

 

                แฟนของคีย์เป็นนายแบบหรอ คีย์เท้ามือลงกับโต๊ะตรงหน้าก่อนจะขมวดเรียวคิ้วตัวเอง

 

                คงใช่มั้งครับ เขาเคยพูดให้ได้ยิน คำพูดที่ไม่มีน้ำหนัก ทำให้ชางมินหันไปสบตากับคนที่ยืนอยู่ด้านหลังคีย์อย่างไม่ชอบใจนัก ตัวมินโฮเองในตอนนี้ก็ไม่คิดแม้จะขยับปากเอ่ยเรียกคนตัวเล็กให้รู้สึกตัวแม้แต่น้อย ส่วนหนึ่งในหัวก็อยากจะรู้ความคิดที่อยู่ข้างในของคีย์

 

                แฟนของเราไม่ใช่หรอ ทำไมทำอย่างกับไม่รู้จักเขาล่ะ

 

                เอ่อ เราสองคน ยังไม่ค่อยสนิทกันเท่าไหร่ คนตัวเล็กเหมือนโดนบีบเค้นสมองอย่างหนัก เพื่อหาคำพูดมาตอบคำถาม

 

                เขาดีกับคีย์เหมือนที่พี่ดีกับคีย์หรือเปล่า เรียวปากเล็กแทบจะเม้มติดกัน...คำถามแบบนี้อยากเกินไปจริงๆ

 

                ตอบอยากขนาดนั้นเลยหรอ งั้นเขาได้ครึ่งหนึ่งที่พี่ดีกับคีย์ไหม ดูเหมือนชางมินจะเป็นต่อคนที่ยืนฟังนิ่งอย่างมินโฮอย่างเห็นได้ชัด

 

                อะ เอ่อ

 

                คีย์ เจ้านั่นมันแย่ขนาดนั้นเลยหรอ ถึงตรงนี้ดูเหมือนคนที่ยืนฟังเงียบๆอย่างมินโฮ ก็เริ่มชักสีหน้าใส่คนตั้งคำถาม

 

                ไม่หรอกครับ เขาไม่ได้แย่หรอก เขายังบอกเลยว่าจะดูแลผมให้มากกว่านี้ คีย์แทบจะพูดรัวเร็วทันทีเมื่อคำพูดที่ชางมินเอ่ยออกมามันเกินกว่าความเป็นจริง

 

                จะดูแลให้มากกว่านี้ แล้วที่ผ่านมาเจ้านั่นไม่ดูแลคีย์หรอ

 

                ก็ ดูแล ระดับของน้ำเสียงที่พูดออกไปไม่ได้ต่างจากเสียงของลมพัดเลยสักนิด ถึงตรงนี้ดูเหมือนคนที่ตั้งคำถามมาตั้งแต่ต้นจะเป็นเดือดเป็นร้อนจนแทบฉุดไว้ไม่อยู่

 

                เจ้านั่นนอกจากไม่ดูแลคีย์ให้ดีแล้ว เคยทำอะไรให้คีย์เสียใจรึเปล่า

 

                อะ เอ่อ ก็พอมีบ้าง

 

                พอมีบ้าง แล้วร้องไห้ไปกี่ครั้งแล้วคีย์  ตอนนี้ชางมินรู้สึกเจ็บไปหมด มองยังไงท่าทางคีย์ก็ไม่ได้ดูมีความสุขอยู่เลย

 

                พี่ชางมิน กินอาหารดีกว่านะ คนตัวเล็กเลี่ยงคำถามก่อนชี้มือตัวเองลงกับโต๊ะ

 

                ชเว มินโฮ ถ้าการดูแลคีย์มันยากเกินไปสำหรับนาย ชั้นจะดูแลคีย์เอง ชางมินสบตากับมินโฮนิ่ง ความรู้สึกเป็นห่วงคีย์ มีมากกว่าความโกรธคนตรงหน้าเป็นเท่าตัว

 

                ชื่อที่หลุดจากปากของชางมินทำให้คีย์ต้องหันมองตามทิศทางของสายตาตรงหน้า ก่อนจะเห็นคนที่ยืนอยู่ด้านหลังตัวเองในตอนนี้

 

 

 

 

          ----------------------------------------------------------

 

 

         

 

         

                ไอโย่งนี่อีกแล้ว ไม่เลิกไม่ลาจริงๆ คำกล่าวปล่อยออกมาพร้อมกับการแสดงสีหน้าที่บอกถึงความไม่ชอบใจจนเก็บไม่อยู่

 

                คู่แข่งแกหรอจงฮยอนถามพร้อมกับเพ่งสายตามองผู้ชายตัวสูงที่กำลังคุยกับคนที่อนยูบอกว่าเป็นเด็กของมัน

 

                เออดิ พยักเพยิดหน้าไปพร้อมกับคำพูด จงฮยอนระบายยิ้มขำกับท่าทางหัวเสียของอนยู

 

                คู่แข่งแกเด็กว่ะ แกว่าแกจะแพ้เด็กเปล่าว่ะ พูดไปก็หัวเราะไป ก็เรื่องนี้มันเป็นเรื่องน่าขำสำหรับจงฮยอนไม่น้อย เพราะขู่แข่งที่ว่ายังไงก็เป็นแค่เด็กมอปลาย แต่เจ้าอนยูนี่ปีหน้าก็จบมหาลัยแล้ว

 

                ไม่โว้ย แกรอก่อนนะ วันนี้ฉันจะไปเคลียร์กับมันเสียหน่อย เตือนไปหลายครั้งแล้วไม่รู้จักจำ คนหัวเสียโวยวายออกมาก่อนจะปล่อยคนเป็นเพื่อนทิ้งไว้ แล้วตัวเองก็เดินเข้าไปหาเป้าหมาย

 

                จงฮยอนมองตามอนยูในโหมดอารมณ์เสียจนเดินเข้าไปถึงตัวของซองมิน แล้วก็ดูเหมือนว่าซองมินจะถูกไล่ให้ออกมาหาตัวเขาเอง แล้วนั่นก็ทำให้จงฮยอนรู้สึกแปลกๆเมื่อเด็กตรงหน้ากำลังจุดรอยยิ้มกว้างแล้วเดินเข้ามาใกล้

 

                อะเอ่อ พี่อนยูบอกให้ผมมายืนรอตรงนี้ พี่เป็นเพื่อนกับพี่อนยูหรอฮะ ซองมินเอ่ยบอกพร้อมกับจ้องคนตรงหน้า

 

                พี่เป็นเพื่อนกับอนยู ว่าแต่เรานี่น่ารักกว่าที่พี่คิดไว้อีกแหะ ไม่น่าละเจ้าอนยูถึงได้...

 

                พี่อนยูทำไมฮะ ดวงตากลมที่โตอยู่แล้วกลับเบิกกว้างขึ้นอีก จงฮยอนยกคิ้วพร้อมกับปั้นสีหน้าคุ่นคิดให้คนตรงหน้ารู้สึกระวนกระวายเล่น

 

          น่านสิ เจ้าอนยูทำไมนะ มันติดอยู่ที่ลิ้นพี่เสียแล้วสิ แย่จริง ฮ่า ฮ่า ฮ่า แกล้งด้วยคำพูดจาไม่เท่าไหร่ คนตรงหน้าก็ทำท่าทางเสียเคร่งเครียดจนคนแกล้งอย่างจงฮยอนอดหัวเราะเสียงดังไม่ได้

 

                พี่นี่ไม่เห็นเหมือนพี่อนยูเลย ทั้งที่ก็เป็นเพื่อนกัน เรียวคิ้วเล็กขมวดขุ่น เมื่อพิจารณาคนตรงหน้าที่บอกกว่าว่าเป็นเพื่อนกับอนยู...แตกต่างกันจริงๆ

 

                ดีแล้วละที่เจ้านั่นไม่เหมือนพี่ ไม่งั้นคนแย่ละก็ คงหนีไม่พ้นซองมินแน่ 

 

                หืม พี่เป็นคนเลวร้ายหรอ ดวงหน้าจริงจังทำให้จงฮยอนรู้สึกหมั่นเขี้ยวขึ้นมา

 

                ใครบอก พี่เนี่ยสุดยอดคนดีเลยยยย แค่นเสียงออกจากปาก ก่อนจะกดมือหนักลงกับเรือนผมและออกแรงขยี้จนยุ่งเหยิงไปหมด

 

                พี่มันวายร้ายของแท้เลย เอามือออกจากหัวผมนะ ท่าทางดิ้นโวยวายกับมือไม้ที่แย่งดึงมือเขาให้หลุดออกจากศีรษะตัวเอง ทำให้จงฮยอนยิ่งแกล้งหนักเข้าไปใหญ่

 

                พะ พี่จงฮยอน ปลายเท้าเล็กหยุดลงกับภาพตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยเรียกรุ่นพี่ที่ตัวเองรู้จัก

 

                แทมิน จงฮยอนชักมือออกจากซองมิน ก่อนจะหันมามองคนที่เรียกตัวเองเมื่อครู่ ใบหน้าหวานที่ปกติมักจะมีสีชมพูแต่งแต้มบางๆ แต่ตอนนี้กลับรู้สึกว่าซีดขาวราวกับกระดาษ

 

                อะ เอ่อ ผมแค่ผ่านมานะครับ พอดีเห็นพี่ เอ่อพูดไงดี ขามันก็ขยับมาถึงตรงนี้แล้ว คือ ผมจะไปแล้วละครับ พี่จงฮยอนสบายดีใช่ไหมครับ อย่าลืมทานข้าวเย็นด้วยนะครับ ผะ ผมว่า ผมไปดีกว่า บายๆฮะ ริมฝีปากบางเอ่ยรัวเร็วในขณะที่พูดออกมา แทมินหันมองจงฮยอน สลับกับคนหน้าตาน่ารักที่ยืนจัดผมตัวเอง

 

....รู้สึกเจ็บข้างในจนแทบจะเก็บไม่อยู่....

 

                อ้าว!! แทมินนี่ แผ่นหลังเล็กที่ห่างจากสายตาไม่กี่ก้าวเดินกำลังหยุดชะงัก เมื่อได้ยินเสียงของรุ่นพี่ตาหยีที่คุ้นเคย แต่จะให้หันหลังกลับไปตอนนี้ก็คงต้องเห็นเด็กผู้ชายน่าตาน่ารักนั่นอีกแน่

 

                นึกคิดตัดใจเพียงเสียวนาที เรียวขาเล็กก็รีบสาวเท้ายาวไปยังด้านหน้า จงฮยอนมองตามแทมินที่มีท่าทีแปลกๆ ก่อนจะต้องหันไปหาอนยูที่ตอนนี้กำลังใช้มือกระทบกับบ่าของตัวเองเป็นจังหวะ

 

                มีอะไรว่ะอนยู เสียงทุ้มถามออกไปก่อนจะดึงเสื้อของตัวเองที่ลู่ตามมือเพื่อนสนิทให้กับมาเรียบร้อยตามเดิม

 

                เฮ้ย ถึงชั้นจะเห็นอะไรไม่ค่อยชัด แต่ท่าทางแทมินนะมันชัดนะเว้ย

 

                อะไรวะ พูดให้มันเข้าใจง่ายกว่านี้ได้ไหม คิ้วคมขมวดมุ่นของจงฮยอนทำให้อนยูต้องถอนหายใจออกมา

 

                บทจะโง่ ก็โง่ซะ แทมินต้องเข้าใจผิดแน่ที่เห็นแกยืนอยู่กับซองมินนะ เพราะฉะนั้นแกรีบตามไปดูเลยไป อนยูขยับปากพร้อมกับชี้มือไปในทิศทางที่แทมินเดิน

 

                ก็ช่างสิ จงฮยอนผายมือออกทั้งสองของด้วยท่าทีไม่สนใจ แต่ทว่าความรู้สึกกับคำพูดมันสวนทางกันอย่างเห็นได้ชัด

 

                ช่างได้ไง ถ้าน้องเข้าใจผิดแกก็ต้องเป็นฝ่ายอธิบายสิ ทิ้งไว้แบบนั้นแทมินก็คิดมากพอดี ไปเดี๋ยวนี้เลยจงฮยอน เสียงของอนยูเข้มคิดจากเดิมเป็นเท่าตัว ก่อนจะใช้สองมือดันหลังจงฮยอนให้ก้าวเดินออกไป แต่คนที่โดนกระทำกับฝืนตัวเองให้ยึดติดกับที่แน่น

 

                แต่ชั้นอยู่ในช่วง ถอยห่าง แกเข้าใจปะว่ะ จงฮยอนเน้นชัดคำในคำพูด ที่กำลังแสดงถึงความสัมพันธ์ในตอนนี้ระหว่างตัวเขากับแทมิน

 

                อยู่ในช่วงอะไรก็ช่างแก แต่ตอนนี้ไปบอกน้องเขาซะ ว่าแกกับซองมินนะไม่มีอะไร

 

                อะไรของแกเนี่ย ดวงหน้าคมเริ่มหงุดหงิด เมื่อเพื่อนตัวดีไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆ

 

                แทมินเข้าใจผิด ซองมินก็จะดูไม่ดีนะสิ แล้วคราวนี้ซองมินก็ต้องเป็นฝ่ายที่เสียหาย เพราะฉะนั้นแกไปอธิบายซะ!!” คำพูดถูกจบลงพร้อมกับแรงผลักเต็มกำลังเพื่อขับส่งจงฮยอนให้ออกเดิน ถึงตอนนี้แล้วจงฮยอนก็ได้แต่ทำหน้าบอกไม่ถูก และยอมเดินไปในทิศทางที่แทมินเดินจากไปเมื่อครู่

 

                แผ่นหลังของจงฮยอนยังไม่ทันจะลับสายตาดี เพื่อนหน้าหล่อตาหยีอย่างอนยูก็ได้แต่โบกมือลาด้วยรอยยิ้ม

 

                ซองมินก้างถูกขจัดแล้ว วันนี้เราไปเดินเที่ยวด้วยกันดีกว่า รอยยิ้มกว้างประดับใบหน้าใสของอนยูที่ส่งให้กับคนตรงหน้า ทำเอาคนมองอดจะยิ้มเขินไม่ได้

 

                พี่อนยู ดูพี่จงฮยอนเขา..

 

                ช่างมันเถอะน่าซองมิน ให้ไปหาแทมินนะดีแล้ว ฝ่ามือใหญ่ลงมือขยี้ผมที่เพิ่งจะเข้าทรงได้ไม่นานให้กับมาฟูฟ่องอีกครั้ง ถึงคนตัวเล็กจะอมแก้มป่องอย่างไม่พอใจ แต่กับคนที่เป็นฝ่ายแกล้งอย่างอนยูแล้ว อดจะถูกใจท่าทางน่ารักๆแบบนั้นไม่ได้

         














----------------PPLight-------------

งานเยอะ -*-  เรื่องเเยะ

ฟิคค้างใช่ไหมที่รัก เเพรวก็ค้างเหมือนกัน เอาเป็นว่าเสมอภาค

ไม่เเปลกเนอะที่ชางมินจะพูดเยอะ ก็ในเมื่อคีย์ยังพูดน้อยได้เลย โฮะๆ

รีดเดอร์ที่รักขยันอ่านเเล้วขยันเม้นท์ด้วยสิจ๊ะ  ^ ^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,666 ความคิดเห็น

  1. #6611 RK CYP (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2558 / 18:53
    ออมม่าหนูชอบพี่มินนะคะ แต่นางไม่มั่นใจ พี่มินอย่าเข้าใจผิดด TT

    #6,611
    0
  2. #6512 south fox (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 มีนาคม 2557 / 15:43
    ใครก็ได้เอาชางมินออกมาจากคีย์ที ไม่ไหวละเดี๋ยวคีย์เจ็บอีก T^T

    ส่วนอิเป็ด!!! แกไม่ตามน้องกลับมาเลยนะ ว่างๆ ฝากอนยูตกหัวทีเผื่อจะคิดอะไรขึ้นมาได้บ้าง
    #6,512
    0
  3. #6451 Choip (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2557 / 10:09
    มินโฮอย่าเข้าใจคีย์ผิดเลยนะ ทั้งหมดไม่ใช่เพราะคีย์เลย

    คีย์แค่โดนชางมินลากออกมาด้วย นะโย่งนะ



    คิงจงงงงงงง แกอีกคนยังไม่รู้อีกว่าใจตัวเองคิดยังไง
    #6,451
    0
  4. #6262 Yabbybayyab (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2556 / 14:25
    มินโฮต้องโมโหหึงมากๆแน่เลย
    อย่ารุนแรงกับคีย์นะเว้ยยยย
    #6,262
    0
  5. #6217 puppygirl (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2556 / 15:47
    คีย์ซวยของซวยเลย= =

    จงก็นะใจร้ายกับเเทมเหลือเกิน
    #6,217
    0
  6. #6141 teddy_ >O< (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 กันยายน 2556 / 16:29
    ทำไมชองมินพูดแบบนี้

    แล้วทำไมจงถึงทำร้ายน้องแทมขนาดเน้ T[ ]T
    #6,141
    0
  7. #6108 runwithyou SH (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 กันยายน 2556 / 22:03
    ชางมินอ่ะ จะทำให้คีย์ซวยนะ
    มินโฮต้องโมโหคีย์แน่ ม่ายยยยย
    แล้วคีย์จะเป็นไงเนี่ย
    #6,108
    0
  8. #5948 Hagogi (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มกราคม 2556 / 08:50
    ชางมินอ่าเราก็รู้หรอกนะว่านายชอบคีย์อ่ะ
    แต่ทำไงได้มินคีย์เค้าเกิดมาเพื่อกันและกัน
    เพราะฉะนั้นทำใจเถอะนะ 555
    #5,948
    0
  9. #5881 perfumepassion (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2555 / 17:41
    เฮ้ออออ เครียดกะมินคีย์-..-
    #5,881
    0
  10. #5744 gift (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 เมษายน 2555 / 22:55
    แย่แล้วมินโฮจะเข้าใจคีย์ผิดรึป่าวเนี่ย

    ชางมินมายจะพูดมากไปไหน เห็นมั้ยนายทำให้คีย์ซวยชัดๆ
    #5,744
    0
  11. #5705 MINKEY (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 เมษายน 2555 / 22:08
    ชางมินพูดโคตรเยอะเลยเกือบลืมไปว่าชางมินกำลังพูดอยู่เลย 55

    ไอ่เป็ดง้อให้ติดนะเฟ้ย
    #5,705
    0
  12. #5592 bgts. (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 มีนาคม 2555 / 10:22
    โอ้ยชางมินอีกคนไม่ชอบเลยอะ

    ถามเยอะไปป้ะ พูดมากเหลือเกิน!
    #5,592
    0
  13. #5572 neyza (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มีนาคม 2555 / 11:42

    ชางมินพูดมาก

    ถามคีย์อย่างนี้อยากให้เค้าทะเลาะกันเเน่เลย

    #5,572
    0
  14. #5510 lov key (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 มกราคม 2555 / 00:19

    โอ๊ะ โอ  งานงอกคร้าาาาาาาาาา

    #5,510
    0
  15. #5462 kimmin hokey :))'' (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 มกราคม 2555 / 21:38
    มินโฮ แอบหึงอ่ะดิ

    งานนี้คีย์ ซวยแน่
    #5,462
    0
  16. #5331 pop (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2554 / 12:24
    โอ้วววว!~ ไม่ยักกะรู้ว่าพี่ชางมินจะพูดเยอะขนาดนี้~

    ออมม่าก็พูดน้อยเกิ๊นอ่ะ!!!!!

    มินโฮจะเข้าใจออมม่าผิดรึเปล่าเนี่ย?!

    สงสารทั้งออมม่าแล้วก็แทมอ่าา~

    ผู้ชายใจร้ายกันจังนะ!!!!!! -*-
    #5,331
    0
  17. #5284 แป๊ะยิ้มGGT (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2554 / 02:08
     ชางมิน พูดซะอย่างกับเขียนเรียงความเลย ฮ่าๆๆๆ
    สงสารคีย์ จะโดนเข้าใจผิดไหมเนี่ย TUT
    แทมินก็น่าสงสารที่ไปรักคนไม่มีหัวใจ
    รักเป็ดมันเต็มอกแล้วใช่ไหม ถึงได้เจ็บ TUT
    แกนะแก เป็ด ไปง้อแทมซะดี หึหึ

    (เหมือนจะอินจัดเลย ฮ่าๆๆๆ)
    #5,284
    0
  18. วันที่ 24 ตุลาคม 2554 / 00:09
    ชางมินได้โอกาสพูดทีนี่.....มาซะน้ำท่วมเลย(<--เกี่ยวไรกับน้ำท่วมวะ-*-)
    จงอ่าาา..ไม่คิดจะง้อแทมแทมหน่อยเลยอ๋อT^T
    #5,282
    0
  19. #5245 keybus (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2554 / 13:39
    ดูท่าว่าคนที่ผิดทุกอย่างคือ...

    ดาร่า!!!!

    สงสัยว่าชางมินจะรักคีย์จริง
    #5,245
    0
  20. #5198 เด็กเรียน (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2554 / 11:06
    ให้ซางมินไปประกวดเขียนเรียงความเหอะ -[]-
    #5,198
    0
  21. #5171 Minkey AudiE (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 กันยายน 2554 / 13:00
    คีย์คงสับสนแย่ แล้วจะเลือกใครหว่า สงสัย สงสัย สงสัย....
    ทำใจยากแหะๆๆๆ
    #5,171
    0
  22. #5131 minnylovekeyny (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 กันยายน 2554 / 16:15
    งานเข้าคีย์จังแล้วไง
    คีย์นิ่งไว้น๊า เดี๋ยวให้ชายๆเขาเคลียร์กันเองเองดีกว่า~
    #5,131
    0
  23. #4981 LoVeKeY00 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2554 / 23:25
     คีย์ซวยแล้วว

    #4,981
    0
  24. #4940 BurnMe2PM (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2554 / 22:43
    กร๊ดดดดดดดดดดดด  เรื่องจะเป็นไงต่อไป ชางมิน เฮียพูดมากได้ใจหรือคีย์พูดน้อยเอง-*-

    จงฮยอนใจร้าย มินโฮ ใจเย็นๆน้า อย่าโกรธคีย์เลยเน้~~~~
    #4,940
    0
  25. #4806 K.K.fang (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2554 / 17:11
     ชางมินปากมากนะแกเดี๋ยวแม่จูบปิดปากซะเลย
    มินโฮอย่าเพิ่งองค์ลงนะ
    #4,806
    0