[ SHINEE FIC ] Bad Boy : HM & MK

ตอนที่ 18 : Chapter 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,399
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    14 ธ.ค. 56

 

Chapter 13

 

 

 

ใบหน้าคมคายกวาดตามองไปทั่วบริเวณกว้างที่ตนนั่งอยู่ ก่อนจะมองเห็นชายผิวขาวที่อยู่ไกลออกไปกำลังเร่งฝีเท้าเข้ามาหาตัวเอง

เอานี่ของแก ทันทีที่เคลื่อนตัวเข้ามาถึง มือหนาก็หยิบยื่นถุงกระดาษส่งให้ จงฮยอนมองด้วยความสงสัยก่อนจะรับเอาถุงจากมืออนยู

เฮ้ย!! อารมณ์ไหนกันเนี่ย จงฮยอนเปิดปากถุงก่อนจะร้องออกมาด้วยความแปลกใจ กับของที่อนยูหยิบยื่นให้

 

น้ำส้มคั้น

 

ของน้องแทมินเว้ย อย่างชั้นไม่มีเวลาทำให้แกหรอก อนยูพูดพลางนั่งลงข้างๆกับจงฮยอน

แทมินนี่น่ารักกว่าที่ชั้นคิดไว้อีก อ่า~ สดชื่นชะมัด จงฮยอนระบายยิ้มก่อนจะเปิดขวดน้ำส้มออกมาดื่ม

แกเลิกยุ่งกับแทมินเหอะ อนยูพูดออกมาแบบเรียบง่าย แต่กับจงฮยอนที่เป็นผู้รับฟังนั้นได้แต่ส่ายหัวเป็นการใหญ่

 

ก็เรื่องอะไรที่เขาจะต้องปล่อยเด็กน่ารักแบบนั้นให้หลุดมือไปละ

 

เสียดายของเหอะไออน ชั้นยังไม่ได้แอ้มเลย หึหึเสียงหัวเราะของจงฮยอนทำเอาคนที่นั่งอยู่ข้างๆ นึกหมั่นไส้ขึ้นมา แล้วในไม่ช้าอนยูก็จัดการจงฮยอนด้วยฝ่ามือ  

 

//ป้าบ!!//

 

ทำไรวะ ชั้นเจ็บนะ คิ้วหนาขมวดขึ้นเป็นปมพลางใช้มือลูบหัวตัวเองไปมา 

คราวก่อนตอนชั้นไปรับซองมินเห็นนายกับน้องยืนคลอเคลียกันแบบไม่อายสายตาใคร ทีหลังคิดจะทำอะไรก็ให้รู้จักระวังมั่งสิ

ก็เด็กนั่นมันง่ายนี่นา ท่าทางจะชอบชั้นมากด้วยสิ อนยูฟังคำพูดของ   จงฮยอน ก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา

 

คิม จงฮยอน ก็ยังคงเป็น คิม จงฮยอน อยู่วันยังค่ำ

 

แล้ววันนี้จะไปไหนกันอีกล่ะ

เกี่ยวอะไรกับนาย มัวแต่มาวุ่นเรื่องชาวบ้าน น้องซองมินอะไรของแกเดี๋ยวก็มีคนงาบไปหรอก จงฮยอนพูดเลี่ยงเรื่องของตัวเอง ก่อนจะคิดถึงเรื่องที่อนยูเคยพูดไว้เมื่อคราวก่อนว่ามีคนเข้ามาจีบซองมิน แต่ในขณะเดียวกันซองมินเองก็ยังไม่ตกลงคบกันอนยู

ไม่ต้องย้ำคนยิ่งเครียดๆ อยู่ แล้วนั่นก็ทำให้อนยูถอนหายใจออกมาอีกครั้ง

อ๊ะ เกือบลืม ผู้ชายที่อยู่คณะมนุษยศาสตร์ คนที่หน้าสวยๆ ขาวๆน่ะ ชื่ออะไรนะ ชั้นคิดยังไงก็คิดไม่ออก มันติดอยู่ที่ลิ้นเนี่ย เห้อ~” คำถามของจงฮยอนทำให้อนยูนิ่งคิดไปพักหนึ่ง

คีย์ คิม คิบอม รายนั้นหรือเปล่า เอ่ยชื่อออกมา เพราะดูจากที่จงฮยอนอธิบายลักษณะก็เห็นจะมีรายนี้แหละที่น่าจะใช่

คีย์ งั้นสินะ จงฮยอนพูดพลางยกยิ้มที่มุมปากออกมา อนยูที่คบกับจงฮยอนจนรู้นิสัยมาค่อนข้างมากก็พอจะเดาได้ว่า เพื่อนสนิทของตัวเองคงจะมีแผนอะไร และคงจะไม่ใช่เรื่องที่ดีเสียด้วยสิ

จะทำอะไร เอ่ยถามออกไป แต่คนหน้าคมตรงหน้ากลับระบายยิ้มเจ้าเล่ห์พลางยักคิ้วให้

เอาไว้คราวหลังแล้วกัน ชั้นจะไปหาซื้อของ เป็นของขวัญการเจอกันให้ แทมินปลื้มเล่นๆ ดีกว่า จงฮยอนพูดจบก็ลุกพรวดเดินออกไปทันที ปล่อยให้อนยูได้แต่มองตามด้วยความไม่เข้าใจนัก

“อะไรของมันว่ะ มีอะไรไม่บอกกล่าว คิดว่าชั้นไม่สงสัยบ้างหรือไง แล้วนี่มันจะหลอกน้องแทมินลงจริงหรอว่ะ เชื่อแกเลยไอจง

นิ้วมือเรียวยาวไล่หนังสือทั้งชั้นตรงหน้า ก่อนจะระบายยิ้มกว้างเมื่อพบหนังสือที่ตัวเองต้องการ

อ้าว น้องแทมินนี่เอง เสียงเอ่ยเรียกทำให้ร่างบางเงยหน้าขึ้นสบตากับคนคุ้นเคยตรงหน้า

ดีครับพี่อูยอง แทมินก้มโค้งทักทายให้กับรุ่นพี่ที่เป็นเพื่อนสนิทของมินโฮ อูยองเองก็ระบายยิ้มกว้างให้กับคนตัวเล็กตรงหน้า แทมินเป็นเด็กที่น่าเอ็นดูในสายตาของเขาเสมอ

พี่ไปก่อนแล้วกัน เอ่อ แล้ววันนี้ไปชมรมรึเปล่า

คงไม่ได้เข้าไปหรอกครับ อูยองพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจก่อนจะโบกลาแทมิน

ร่างเล็กกอดหนังสือในมือตัวเองแน่น ก่อนที่ดวงตากลมจะไปสะดุดเข้ากับผู้ชายผิวขาวคุ้นตา รอยยิ้มกว้างถูกวาดขึ้นอีกครั้ง

ขาเรียวยาวของร่างเล็กเคลื่อนตัวเองจากที่ยืนอยู่ไปในทิศทางของผู้ชาวผิวขาวทันที

พี่คีย์ สวัสดีฮะ มือเล็กคว้าจับที่แขนไว้ทั้งสองมือ คนถูกเรียกหันมาส่งยิ้มให้แบบเจื่อนๆ แทมินจ้องมองหนังสือในมือของคีย์ก่อนจะหัวเราะออกมา

ฮ่าๆ พี่คีย์อ่านหนังสือแบบนี้ด้วยหรอฮะ นิ้วเรียวชี้หนังสือในมือของคีย์ คนถูกถามถึงกับทำหน้าไม่ถูก แต่แล้วมือเรียวของแทมินก็จูงคีย์มานั่งเก้าอี้ที่จัดไว้สำหรับให้อ่านหนังสือ

เรื่องที่พี่คีย์ถืออยู่ก็น่าสนใจดีแฮะ คิ้วเรียวขมวดออกมาอย่างใช้ความคิดในขณะที่สองมือก็จับหนังสือขึ้นดูอย่างพิจารณา

จะทำอะไรหรอแทมิน

เล่นละครหุ่นนะฮะ พี่คีย์นี่แปลกดีนะโตขนาดนี้แล้วยังอ่านหนังสือแบบนี้อีก แทมินพูดออกมาติดอารมณ์ขำ แต่กับคีย์แล้วนั่นทำให้เขาอายอย่างบอกไม่ถูก

บ้านขนมหวาน ว่าแต่พี่คีย์เคยเห็นที่สวนสนุกหรือยังฮะ

อืม คีย์พยักหน้าเบาๆ เป็นการตอบคำถาม แล้วนั่นก็ทำให้แทมินหัวเราะอีกครั้ง

นั่นสินะ ผมถามอะไรออกไปเนี่ย ใครๆเขาก็เคยเห็นกันทั้งนั้นแหละ แทมินพูดพลางใช้มือลูบหน้าตัวเองไปมาแบบเก้อๆ ความสดใสกับท่าทางน่ารักของแทมินทำให้คีย์ยิ้มออกมา ก่อนจะแอบคิดว่า ถ้าหากตัวเองเป็นได้สักครึ่งหนึ่งของแทมินคงจะดีไม่น้อย

แทมินดูมีความสุขจังเลยนะ

หรอฮะ นี่หน้าผมมันฟ้องขนาดนั้นเลยหรอ แทมินถามคนตรงหน้าพลางชี้ใบหน้าตัวเองด้วยท่าทางเหรอหรา แล้วนั่นก็ทำให้คีย์หัวเราะออกมา

จริงสิพี่คีย์ ผมให้น้ำพี่ดีกว่า แทมินพูดออกมาด้วยท่าทางตื่นๆ ก่อนมือเรียวจะค้นหาของในกระเป๋า และไม่นาน มือเล็กก็หยิบขวดพลาสติกใสที่ข้างในมีของเหลวสีส้มส่งยืนให้กับคีย์

แทมิน มือเป็นอะไรหรือเปล่า ดวงตากลมที่เพิ่งสังเกตเห็นรอยแดงเหมือนผื่นขึ้นอยู่บริเวณมือก็เอ่ยถามออกไปด้วยความเป็นห่วง

อ้อ ตอนผมคั้นน้ำสมล่ะ คำตอบของแทมินดูเหมือนจะยังไม่ชัดเจนเมื่อคนตรงหน้ายังมองด้วยความไม่เข้าใจ

พอดีผมแพ้ส้มนะฮะ เวลาที่โดน มือมันก็จะคัน สงสัยจะเกาแรงไปหน่อย มือผมเลยแดงเถือกเลย พี่คีย์ว่ามันตลกไมฮะ ผมแพ้ส้ม จะมีใครบนโลกเขาเป็นแบบผมบ้างเนี่ย แทมินอธิบายยาวพลางทำหน้ารันทดชีวิตผสมกับน้ำเสียงน้อยใจ

พี่คีย์ๆ สายแล้ว~ ผมต้องไปก่อนนะฮะ แล้วเจอกัน หลังจากที่ก้มมองนาฬิกาที่ข้อมือ แทมินก็รีบเอ่ยลารุ่นพี่หน้าสวยทันที ปล่อยให้คีย์มองตามในความรีบร้อนจากคนตัวเล็กด้วยความสงสัย

ไม่น่ามัวแต่คุยกับพี่คีย์จนเพลินไปเลยเรา เกือบลืมเวลานัดสำคัญกับพี่

จงฮยอนเสียได้

แทมินรีบเร่งฝีเท้าตัวเองมายังสถานที่ๆนัดกับจงฮยอนไว้ ดวงตากลมมองรอบไปทั่วก่อนจะหยุดค้างกับเจ้าของร่างโปร่งที่กำลังเดินตรงมาทางตน ดอกไม้สีแดงสดช่อโตในมือของร่างตรงหน้าเรียกทั้งรอยยิ้มเขินและริ้วแดงทั้งสองข้างแก้มของแทมิน

ชอบหรือเปล่า ดอกกุหลาบถูกส่งมอบพร้อมกับรอยยิ้มผู้เป็นเจ้าของ แทมินรับพร้อมกับเอ่ยขอบคุณคนตรงหน้าเสียยกใหญ่

พี่ไม่เห็นต้องให้ผมเลยฮะ ร่างบางเอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจนัก แต่ทั้งสีหน้าและแววตาประกายความสุขอย่างชัดเจนจนคนที่จ้องมองอย่างจงฮยอนเองก็พลอยรู้สึกมีความสุขไปด้วย

แทมินน่ารักพี่อยากให้ ว่าแต่จะพาพี่ไปไหนกัน จงฮยอนเอ่ยถามออกไปแต่คนตรงหน้ากับระบายยิ้มกว้างเป็นคำตอบ มือเล็กคว้าจับมือหนาก่อนจะพาเดินย้อนกลับไปทางที่จงฮยอนเดินผ่านมาเมื่อครู่

ร่างของทั้งสองคน เดินมาหยุดหน้าร้านตัดผ้าขนาดใหญ่ หญิงสาวที่นั่งอยู่ในตัวร้านสบตากับร่างบางที่กำลังวาดยิ้มส่งให้

หนูที่จะมาขอซื้อเศษผ้าเมื่อวันก่อนหรือเปล่าจ๊ะ หญิงวัยกลางคนเอ่ยถามออกมาด้วยรอยยิ้ม

ใช่ฮะ แทมินเอ่ยตอบพร้อมกับเดินเข้ามาในตัวร้าน จงฮยอนเองก็ได้แต่นึกสงสัยว่าคนตัวเล็กนี่จะเอาเศษผ้าไปทำอะไรกัน

อยู่ด้านหลังร้านน่ะ เลือกเอาได้เท่าที่ต้องการเลยนะ หญิงวัยกลางคนชี้มือไปด้านหลังหลังตนเอง แทมินมองตามมือนั่นก่อนจะเห็นประตูห้องๆ หนึ่งที่ปิดไว้

เรียวขายาวก้าวไปตามทางที่เห็นก่อนมือเล็กจะหมุนลูกบิดเปิดประตู

 

ฮัดชิ้ว~ แค่กๆ เสียงจามจากคนข้างตัวทำให้ร่างเล็กต้องหันไปมอง

 

พี่จงฮยอนรอผมข้างนอกก็ได้นะฮะ ข้างในคงมีฝุ่นเยอะ เสียงหวานเอ่ยบอกด้วยความเป็นห่วงเพราะดูจากสีหน้าจงฮยอนแล้วไม่สู้ดีเอาเสียเลย แล้วถ้าเข้าไปข้างในจะไม่แย่ไปมากกว่านี้หรอ

ไม่เป็นไรหรอกน่าแค่นี้เอง จงฮยอนปฏิเสธออกไปก่อนจะดึงคนตัวเล็กก้าวเข้าไปด้านในห้อง

ภายในห้องกว้างนี่ดูเหมือนว่าจะเป็นห้องเก็บของ รวมถึงเศษผ้าที่ไม่ได้ใช้แล้ว หรือมีสภาพที่ขาดรุ่งริ่งจนไม่สามารถใช้งานได้จะถูกรวมทิ้งไว้ที่นี่

ฮัดเช่ย~ แค่กๆ จงฮยอนจามออกมาก่อนจะใช้มือปัดไปปัดมาในอากาศคล้ายจะช่วยให้ฝุ่นละอองลอยออกไปในทิศทางอื่น

พี่จงฮยอนรอข้างนอกจะดีกว่านะฮะ แทมินพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนวอนมือเล็กพยายามดันตัวจงฮยอนกลับไปยังประตู คนตัวโตที่กำลังไล่ปัดฝุ่นละอองต้องหันมาสบตากับร่างบางด้วยความมึนงง

 

เป็นห่วงกันมากขนาดนี้เลยหรอ

เจ้าตัวจะรู้ไหมนะว่าตัวเองกำลังทำสีหน้าแบบไหนอยู่

 

พี่จงฮยอนฮะออกไปก่อน เชื่อผมนะ มือเล็กยังคงไล่ผลักดันแต่ดูเหมือนว่าจะไม่สำเร็จเมื่อคนตรงหน้าขืนตัวเองไว้

ดูนี่สิแทมินผ้าชิ้นนี้ลายน่ารักดีนะ จงฮยอนปัดมือเล็กออกเบาๆ ก่อนจะก้าวเดินไปเพียงไม่กี่ก้าวและหยิบผ้าชิ้นหนึ่งส่งให้คนตัวเล็ก ร่างบางทำได้แต่ถอนหายใจออกมา ดวงตากลมโตยังเฝ้ามองคนดื้อที่ไม่ยอมทำตามคำบอกเขาด้วยความเป็นห่วง

 

ทำไมพี่จงฮยอนถึงได้ดื้อแบบนี้นะ ถ้าเป็นอะไรขึ้นมาแล้วจะทำยังไง

 

          แบบนี้ก็เรียบๆ ดี แล้วแทมินอยากได้แบบไหนล่ะ น้ำเสียงนุ่มทุ้มเอ่ยถามคนตัวเล็กในขณะที่สายตายังคงจับจ้องกับเศษผ้าในมือชิ้นใหม่

            แทมินมองใบหน้าคมก่อนจะระบายยิ้มออกมาบางๆ ทั้งเหนื่อยใจ ทั้งสุขใจ ปนเปกันจนคนตัวเล็กแยกแยะไม่ออกว่าสิ่งไหนมากมายกว่ากัน ไม่ใช่แค่ความรู้สึกในตอนนี้เท่านั้นแต่รวมถึงความรู้สึกอีกมากมายที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนที่เกิดขึ้นพร้อมกับผู้ชายคนนี้

เพียงแค่ไม่กี่วันที่ได้ใกล้ชิดกันทำไมหัวใจถึงได้เอาแต่ร้องเรียกหา อยากจะอยู่ใกล้ๆ ในทุกวินาที อยากจะสัมผัสมืออุ่นนั่นตลอดเวลา สำหรับแทมินแล้วแม้จะไม่เคยเจอกับจงฮยอนมาก่อนแต่เขารู้จักจงฮยอนจากบอร์ดและนิตยสารของมหาลัย

 จงฮยอนเป็นคนเรียนเก่ง เล่นกีฬาเก่ง แต่พอได้มาเจอเข้ากับตัวความรู้สึกที่เรียกว่าถูกชะตาก็เกิดขึ้นในทันที  

 

 อยากรู้จักให้มากกว่านี้

 อยากเข้าใจคนๆ นี้...ความรู้สึกแบบนี้ เรียกว่ารักได้หรือเปล่า

 

แทมินจะเอาเศษผ้าไปทำไมกัน ความรู้สึกสงสัยตั้งแต่ทีแรกที่เข้ามาที่ร้านทำให้จงฮยอนเอ่ยถามออกไป

ผมจะเอาไปทำเป็นเสื้อผ้าให้หุ่นมือฮะ เสียงใสตอบออกไป คนหน้าคมพยักหน้าเข้าใจก่อนจะเลือกหยิบเศษผ้าอีกมากมายขึ้นมาดู

พี่จงฮยอนผ้าแบบนั้นใช้ไม่ได้หรอนะฮะแทมินเอ่ยขึ้นทันทีที่จงฮยอนส่งผ้าเนื้อหยาบๆ ให้

อ้าวหรอ แล้วอันนี้ละ เจ้าของเศษผ้าไม่ได้ความเอ่ยออกมา ก่อนจะส่งเศษผ้าชิ้นใหม่ให้คนตัวเล็ก

อันนี้ก็ไม่ได้ฮะ

งั้นอันนี้น่าจะได้

ไม่เอาแบบนี้ฮะคนตัวเล็กเอากลับไปวางไว้ที่เก่า จงฮยอนขมวดคิ้วมองตามก่อนจะหยิบอันใหม่ขึ้นมา

ถ้างั้นก็ต้องแบบนี้เลยสีสวยด้วย

สีแบบนี้มันมืดไปนะฮะ

แบบนี้แล้วกัน

ไม่ได้ฮะ จบคำพูดของแทมิน จงฮยอนก็เงยหน้ามองคนตัวเล็กอย่างคาดโทษพร้อมกับรวบผ้าที่ไม่ได้ความจนเต็มทั้งสองมือ

นี่แนะ นี่ๆ ฮ่าๆๆจงฮยอนหัวเราะออกมาจนเต็มเสียงหลังจากได้ละเลงเศษผ้าลงบนศีรษะของของคนตรงหน้า คนโดนแกล้งได้แต่ใช้มือปัดเศษผ้าไปมา ผมเส้นเล็กที่หวีจัดไว้อย่างดีตอนนี้ยุ่งเหยิงไปหมด

พี่จงฮยอน เสียงหวานเอ่ยเรียกออกไปพร้อมกับใบหน้ามุ่ยๆ ก่อนที่จะวาดรอยยิ้มเมื่อจงฮยอนหยุดหัวเราะขำ สองมือเล็กที่แอบรวบเศษผ้าไว้ในมือตอนนี้ได้ถูกโยนไปยังคนตรงหน้า

พี่จงฮยอนหมดหล่อแล้ว ฮ่าๆ คนตัวเล็กหัวเราะขำออกมาแต่แล้วก็ต้องหยุดค้างเสียอย่างนั้นเมื่อเห็นคนตรงหน้าลงไปนอนอยู่บนเศษผ้ากองโต

แทมินพี่เจ็บตาไปหมดแล้ว เสียงร้องที่หลุดจากปากของจงฮยอนทำให้คนตัวเล็กกระวนกระวายใจทันที

พี่จงฮยอน พี่เป็นอะไรฮะ มือเล็กพยายามดึงมือของจงฮยอนออกจากบริเวณที่เกาะกุมตาทั้งตาทั้งสองข้างด้วยความรีบร้อน

โดนหลอกเข้าแล้ว จงฮยอนอาศัยจังหวะที่แทมินเข้ามาใกล้พลิกร่างของแทมินลงมาอยู่ใต้ร่างของตัวเอง แทมินตกใจไม่น้อยกับการกระทำของจงฮยอน ดวงตาคมที่มีเสน่ห์ในตอนนี้กำลังมองลึกเข้าไปในดวงตากลมที่ตื่นตระหนก ลมหายใจอุ่นๆของทั้งสองฝ่ายกำลังรดพื้นผิวหน้าของกันและกัน ร่างเล็กรู้สึกได้ถึงความร้อนที่วิ่งมาประทะผิวแก้ม แต่จะให้ลุกออกไปอย่างไรในเมื่ออีกฝ่ายขังตัวเองไม่ให้ลุกหนีไว้แบบนี้ ความคิดที่จะหลบหลีกเกิดขึ้นในสมองไม่ทันใดริมฝีปากบางก็ถูกครอบครองด้วยกลีบปากได้รูปของคนตรงหน้า

 

สัมผัสบางเบาแต่กลับรู้สึกวาบหวานไปทั้งหัวใจ

 

จงฮยอนถอนริมฝีปากของตัวเองออกจากร่างตรงหน้า ก่อนจะจ้องใบหน้าน่ารักนั่นด้วยรอยยิ้ม ใบหน้าหวานของแทมินในตอนนี้มีริ้วแดงๆเปื้อนอยู่ทั้งสองข้างแก้ม ริมฝีปากอิ่มที่ถอนมาเมื่อครู่เผยอเล็กน้อย ใจจริงแล้วจงฮยอนอยากจะลุกล้ำเข้าไปกักเก็บความหวานด้านในโพรงปากเล็กนั่น แต่ด้วยความที่คนๆนั้นเป็นแทมิน จงฮยอนถึงได้หยุดการกระทำทั้งหมดไว้เพียงเท่านี้

แทมินน้อยละลายไปซะแล้ว เสียงนุ่มทุ้มของจงฮยอนช่วยเรียกสติของคนตัวเล็กให้กลับมาดังเดิม แทมินหันมาสบตากับจงฮยอนก่อนจะกระพริบตาถี่กันหลายครั้ง

 

ความรู้สึกเมื่อกี้เรียกว่าจูบไม่ผิดแน่

พี่จงฮยอนไม่รู้สึกอะไรเลยงั้นหรอ ถึงยังนั่งสบายแบบนั้นได้

แล้วพี่รู้ไหม...ว่าแค่ให้ทรงตัวตอนนี้ยังอยากเกินไปสำหรับผมด้วยซ้ำ

 

ไหนๆ ดูสิเนี่ย ผมนายยุ่งหมดเลย จงฮยอนเอ่ยออกมาขำๆ ก่อนจะใช้นิ้วมือสางผมให้แทมิน ร่างบางได้แต่ก้มหน้าหนีอีกฝ่ายด้วยความเขินอาย

ดูเหมือนเวลาจะผ่านไปอีกครู่ใหญ่แต่แทมินก็ยังคงนั่งเงียบแบบนั้น มือเล็กเลือกหยิบผ้าที่ต้องการรวบรวมไว้ทั้งสองมือโดยไม่หันไปมองคนที่นั่งแอบมองตัวเองอยู่เลยสักครั้ง ไม่นานแทมินก็สามารถได้เศษผ้าในจำนวนที่ต้องการ สมองของคนตัวเล็กสั่งให้ตนเองนั้นมีสติตลอดเวลาก่อนจะลุกขึ้นยืนและก้าวให้ถึงประตูที่อยู่ตรงหน้า จงฮยอนเมื่อเห็นแทมินลุกขึ้นก็ลุกตามเดินออกไป ตอนนี้แทมินกำลังยืนคุยกับคุณป้าเจ้าของร้านด้วยท่าทางเก้กังก่อนจะก้มหัวเป็นการขอบคุณเสียยกใหญ่

 

ร่างเล็กเดินตรงมาทางกลับบ้านโดยไม่ได้รู้เลยว่ามีจงฮยอนกำลังเดินตามติดมาด้วย

 ใบหน้าคมนั้นยิ้มขำออกมาก่อนจะบอกกับตัวเองในใจว่า สงสัยจะโดนคนตรงหน้าลืมเสียแล้ว






 

 ------------PPLight------------

ใครที่เพิ่งเข้ามาอ่าน หรือรีดคนไหนมาอ่านซ้ำ

ถ้าเห็นคำผิด ขาด เกิน รบกวนบอกไรเตอร์ด้วยเน้ออออ

ปล้ำบลิง ส่งจูบให้ทุกคน  -3-

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,666 ความคิดเห็น

  1. #6605 RK CYP (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2558 / 17:18
    แตมิน่ารักง้าาา ถ้าเฮียจะแกล้งแตมิหนูนะ ฮึ่มมม
    #6,605
    0
  2. #6505 south fox (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มีนาคม 2557 / 00:11
    แทมมี่น่ารักมากเลยอ่า แพ้ส้มแต่ก็ยังคั้นส้มให้จงดื่ม แสนดีมากเลยอ่าาา
    เพราะงั้น!!! จงแกห้ามทำให้น้องแทมเสียใจนะ ถ้าทำเมื่อไรจะลากอนยูมาตบหัวหลุดจริงๆ ด้วย!!!!
    #6,505
    0
  3. #6445 Choip (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:00
    สรุปแล้วแกคิดอะไรกับน้องกันแน่นะพี่จง
    น้องเป็นห่วงขนาดนี้ ยังจะทำร้ายน้องลงอีกเหรอ
    #6,445
    0
  4. #6234 Yabbybayyab (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2556 / 18:12
    แทมินนายแพ้ส้ม แต่ก็คั้นมาให้จงกิน TT
    จงแกอย่าหลอกแทมนะ -0-
    #6,234
    0
  5. #6135 teddy_ >O< (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 กันยายน 2556 / 15:50
    ไม่ค่อยหากำไรเลยนะเป็ด
    #6,135
    0
  6. #6103 runwithyou SH (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 กันยายน 2556 / 20:57
    แทมินน่ารักอ่ะ ทำเพื่อจงฮยอนขนาดนี้
    แต่อิจงก็นะ..... อธิบายไม่ถูก
    #6,103
    0
  7. #5875 perfumepassion (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2555 / 21:20
    เอิ่มมมมมม เป็ดอะไรอ่ะ ไม่ดูสถานที่เล้ยยยย
    #5,875
    0
  8. #5816 W3nO (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2555 / 00:03
    มีคนแบบแทมินอยู่ใกล้ๆปลื้มตายเลย
    แทมินน่ารักอ่ะ ขนาดแพ้ยังทำเพื่ออิเป็ด
    เป็ดก็นิสัยไม่ได้ เฮ้อ อ่านแล้วโมโหเป็ด
    #5,816
    0
  9. #5760 kie (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 เมษายน 2555 / 13:04
    อะไรอ่ะจง

    เธอกล้ามาก นี่มันร้านขายผ้านะเธอ
    #5,760
    0
  10. #5735 gift (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 เมษายน 2555 / 21:46
    ขอโทษไรเตอร์ด้วยจริงๆ ที่ไม่ได้คอมเมนต์ให้เลย

    เพราะส่วนตัวแล้วเป็นคนที่อ่านไม่พักเลยทำให้ไม่ได้เมนต์ให้

    เพิ่งจะพักจนเห็นว่า ..ลืมเมนต์ให้..ต้องขอโทษจริงๆนะ

    จะเมนล่ะนะ

    เรื่องนี้คีย์แบ๋วโฮกก ซื่อมากกก

    มินโฮก็เล่นจนคีย์กลัวเลย

    แทมินน่ารักอ่ะ ขยันทำนู้นทำนี้ไปให้เป็ด

    จงฮยอนกิ๊กเยอะนะ ทำแทมินเกือบตาย

    อนยูพ่อพระประจำเรื่อง ใจดีตลอดกาล
    #5,735
    0
  11. #5696 MINKEY (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 เมษายน 2555 / 22:31
    เป็ดนิสัยเสีย-*-
    #5,696
    0
  12. #5619 ปังคีย์ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มีนาคม 2555 / 13:06
    แทมินแพ้ส้มแต่ก็ยังพยายามทำเพื่อจงฮยอน
    น่าสงสารอ่ะ
    สู้ๆนะไรเตอร์
    ช่วยทำให้อิจงมันสำนึกที
    #5,619
    0
  13. #5587 bgts. (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 มีนาคม 2555 / 10:01
    แพ้น้ำส้ม -0-

    ก็ยังจะทำอีกนะแทม TT
    #5,587
    0
  14. #5586 bgts. (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 มีนาคม 2555 / 10:01
    แพ้น้ำส้ม -0-

    ก็ยังจะทำอีกนะแทม TT
    #5,586
    0
  15. #5565 neyza (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มีนาคม 2555 / 13:53
    สงสารเเทมิน เเพ้ส้มยังพยายามทำมาให้อิจงอีก

    เเต่อิจงหลอกเเทมิน เเล้วฟันทิ้ง เเน่เลย
    #5,565
    0
  16. #5456 kimmin hokey :))'' (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มกราคม 2555 / 20:18
    แหมมมมมมมมมมมม

    เฮียจง ฟันไม่เลือกจริง ๆน่ะ
    #5,456
    0
  17. #5236 keybus (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2554 / 00:10
    นี่!ไอคุณจง

    แกยังจะกล้าฟันคนที่เขาทำให้แกได้ขนาดนี้เลยหรอ
    #5,236
    0
  18. วันที่ 29 กันยายน 2554 / 03:31

    โว้ววว~!
    จงฮยอนอ่า><เขินแทนแทมิน

    #5,188
    0
  19. #5179 เด็กเรียน (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กันยายน 2554 / 19:39
    แพ้ส้ม อ่านะ -*-
    #5,179
    0
  20. #5155 Minkey AudiE (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 กันยายน 2554 / 13:52
    แพ้ส้ม คิดได้เจ๋งโดนใจจจจ ชอบบบบ
    #5,155
    0
  21. #5118 minnylovekeyny (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 กันยายน 2554 / 13:17
    แทมๆ สู้ๆน๊า~
    จงๆ ไม่รุ้เลยรึไง ว่ามีคนที่ทำเพื่อนายได้มากขนาดไหน
    คีย์จัง ของเราก้ยังน่ารักเหมือนเดิม
    มินโฮ ก้ยัง... เหมือนเดิม ฮ่าๆๆๆ
    #5,118
    0
  22. #4976 LoVeKeY00 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2554 / 22:19
    แพ้ส้ม- -
    #4,976
    0
  23. #4927 BurnMe2PM (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2554 / 20:51
    จง นายอย่าทำร้ายแทมินน้า
    อย่าไปขัดคีย์กะมินโฮด้วย

    หวานกันหยดย้อย แทมินขนาดแพ้ส้มยังคั้นส้มให้จงด้วย
    >////////<
    #4,927
    0
  24. #4841 [+Bl2aND^NamE~ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2554 / 22:47
    จงแทมหวานหยดหย้อยมาก อ่านแล้วเขิลตามอะ
    #4,841
    0
  25. #4740 pailiw23(?) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2554 / 16:11
     เป็ดสงสารแทมบ้างลูกเอ๊ยยยย
    #4,740
    0