[ SHINEE FIC ] Bad Boy : HM & MK

ตอนที่ 12 : [SPECIAL VALENTINE] SF : MY HEART ( Minho x Key ) 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,906
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    14 ก.พ. 53

[SPECIAL VALENTINE]   SF : MY HEART  1

 

Couple:  Minho x Key

 

By : PPLight

 





 

 

          คีย์~  ไปเล่นเกมส์เป็นเพื่อนเราหน่อยสิ เสียงติดอ้อนนิดๆตะโกนมาจากหน้ารั้วบ้าน ทำเอาร่างบางที่จดจ่ออยู่กับหนังสือ ต้องชะเง้อคอดู คนที่เอ่ยเรียกชื่อตน

 

                ดวงตาหวานมองลอดผ่านบานกระจกใส ก่อนจะเห็นเด็กหนุ่มร่างสูงที่คุ้นตาเป็นอย่างดี

 

                เจ้าเด็กข้างบ้านตัวแสบ บ่นนิดๆก่อนจะวางหนังสือที่ตนอ่านลง แล้วเดินไปหาต้นเสียง

 

 

                มุมปากของร่างสูงยกยิ้มอย่างมีความสุข เมื่อเห็นร่างบางกำลังเดินออกจากตัวบ้านมา

 

 

                มินโฮ นายไม่มีการบ้านหรือไง คำถามสั้นๆ แต่ทำเอาคนที่กำลังยิ้มหน้าบานหุบยิ้มลงทันที

 

                โถ่คีย์ เอาไว้ทำที่โรงเรียนก็ได้ แต่ตอนนี้ ไปเล่นเกมส์เป็นเพื่อนโฮก่อน ไม่พูดเปล่า มือหนาของมินโฮดึงมือคีย์ขึ้นมาแล้วออกแรงดึง แต่นั่นก็ไม่สำเร็จ เพราะร่างบางขืนตัวเองไว้

 

                ทำไมล่ะ แค่ชั่วโมงเดียวก็ได้ เมื่อดูจากท่าทางแล้ว คีย์ต้องไม่ยอมไปกับตนแน่ๆ เลยเปลี่ยนวิธีเป็นการต่อรองแทน

 

                แต่พี่มีงานที่ต้องส่ง ไม่ว่างเล่นด้วยหรอก คีย์พูดเสียงแข็งมือเล็กสะบัดมือของมินโฮ

ออก พร้อมกับก้าวขากลับเข้าบ้านตัวเอง

 

          ร่างบางที่กำลังหันหลังให้กับมินโฮ ทำเอาคนตัวสูงได้แต่มองตาม ก่อนจะตัดสินใจตะโกนออกไป

         

                คีย์ ให้โฮอยู่ด้วยสิ!!” เสียงตะโกนดัง ทำให้ผู้เป็นเจ้าของชื่อต้องชะงักเท้าหันกลับมามอง

 

 

                คนตัวสูงตรงหน้ากำลังส่งสายตาติดจะอ้อนวอนให้กับคนหน้าหวานที่มีสีหน้าลังเล

 

 

                ร่างบางถอนหายใจออกมาเบาๆ  จะทำไงกับเด็กนี่ดีละ

 

                โฮจะไม่ซน ไม่กวน ไม่ทำตัววุ่นวาย โฮสัญญา... เสียงออดอ้อนของมินโฮ ทำเอาคนที่ยืนลังเลใจอยู่ว่าจะเอายังไงดี ถึงกับใจอ่อน ยอมปล่อยให้ร่างสูงนั้นตามตัวเองเข้ามา

 

               

         

          มินโฮที่เดินตามคีย์เข้ามาในตัวบ้านก็มองซ้ายทีขวาที ก่อนจะเอ่ยถามคนที่เดินนำ

 

                คีย์ แล้วแม่คีย์ไปไหนล่ะ

 

                แม่ชั้นเพิ่งออกไปซื้อของ ก่อนนายจะโผล่มาแปบเดียว คีย์ตอบออกไปพร้อมกับนั่งลงที่โซฟา มือบางเอื้อมหยิบหนังสือที่อ่านเมื่อครู่มาอ่านต่อ

 

                มินโฮมองหนังสือที่คีย์ถืออยู่ก็แทบอ้วก เกลียดซะไม่มี หนังสือเคมี

 

                ไหนนายบอกจะไม่ซน เสียงหวานเอ็ดทันทีที่เห็นมินโฮกำลังหยิบเคลื่อนย้ายชีทของตัวเองที่จัดไว้เป็นระเบียบดีแล้ว

 

                ก็อยากรู้ว่าคีย์ทำอะไรบ้าง คีย์มองคนตัวสูงที่กำลังหยิบนู่นหยิบนี่อย่างเหนื่อยใจก่อนจะหันกลับมาตั้งใจอ่านหนังสือต่อ

 

 

                หลังจากที่โดนสายตาเอือมๆจากคีย์  ก็ทำให้ร่างสูงหยุดนึ่งได้เกือบ 10 นาทีเต็ม  

 

 

แต่ด้วยความเป็นคนอยู่เฉยๆไม่เป็น ก็เริ่มมองหาของเล่นอย่างอื่น

 

 

                สายตาคมของมินโฮสะดุดเข้ากับพวกกุญแจดีไซน์สวย ที่มีตัวอักษรสีเงินเรียงติดกันสามตัวว่า KEY เมื่อมองไล่ขึ้นไปก็เห็นว่าเป็นโทรศัพท์ของคนที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาอ่านหนังสืออยู่

 

                อยากจะหยิบออกมาเล่นใจแทบขาด แต่ก็ทำได้แค่มอง ก็เพราะเจ้าโทรศัพท์นี่ดันอยู่บนตู้ด้านหลังของคีย์นะสิ  ถ้ามินโฮจะเอื้อมมือไปหยิบต้องทำให้คีย์เสียสมาธิ ดีไม่ดีโดนคีย์ดุแล้วไล่กลับบ้าน คราวนี้ก็ซวยเลย

 

 

                โดดมาสิๆ มินโฮรอแกอยู่

 

 

                โดดๆๆ

 

 

                มินโฮ!!!!!!!!!”

 

 

                เหวออออ... โถ่คีย์ โฮตกใจหมด เสียงเรียกดังๆจากคีย์ทำเอามินโฮสะดุ้งจนสุดตัว แต่คนตัวเล็กกับหัวเราะชอบใจ ในสีหน้าและท่าทาง

 

                ฮ่า ฮ่า ดูนายสิ หน้าตาตลกชะมัด

 

                ไม่เห็นจะตลกสักนิด เสียงทุ้มของมินโฮเอ่ยบอกคนที่กำลังหัวเราะเสียงใสทันที

 

                แล้วนายนั่งจ้องอะไรละ หืมมม คีย์เอ่ยถามออกไป เพราะรู้สึกข้องใจที่เห็นเจ้าตัวแสบเอาแต่จ้องเอาๆมาบริเวณเขาตาแทบไม่กระพริบ

 

                ก็ โฮอยากเล่นโทรศัพท์คีย์ มินโฮก้มหน้าหลบดวงตาสวย ที่กำลังมองเขาอย่างสงสัย

 

                แล้วทำไมไม่บอก มัวแต่จ้องอยู่ได้ มันจะกระโดดมาหานายได้รึไง ขาดคำของคีย์ มินโฮก็นั่งหน้าบึ้ง แต่ไม่ทันไรก็ต้องเปลี่ยนมายิ้มร่า เมื่อพวงกุญแจสีเงินที่จับจ้องเมื่อครู่กำลังลอยอยู่ตรงหน้าตัวเอง

 

                สองมือหนาหยิบรับมาด้วยความทะนุถนอม ก่อนจะกดเปิดหาไฟล์ต่างๆดูเล่น

 

                คีย์เองที่นั่งดูหนังสือมาตั้งแต่เที่ยงก็ชักเริ่มเบลอเต็มที จากที่เคยจดจ้องก็แปลเปลี่ยนมาอ่านข้ามๆ จนเจ้าตัวรู้ว่าไม่มีสมาธิที่จะอ่านเหลือแล้ว ก็เลยจัดการปิดหนังสือลง

 

                นิ้วมือเรียวกดนวดขมับทั้งสองข้างเบาๆเพื่อเป็นการผ่านคลาย ก่อนจะหันมามองคนตัวสูงที่กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์ของตน

 

 

                เดี๋ยวยิ้มบ้าง

 

 

 

                ขมวดคิ้วบ้าง

 

 

 

          เดี๋ยวก็จิปาก พลางทำหน้าไม่พอใจ

 

 

 

                เล่นอะไรของนายกันนะ....

 

 

 

                ร่างบางลุกขึ้นยืนก่อนจะบิดตัวไล่ความขี้เกลียด แล้วลุกดินออกจากโซฟา แต่ยังไม่ทันที่ขาจะก้าวไปไกลเท่าไหร่ เสียงของคนตัวสูงก็เอ่ยถาม

 

                คีย์ ไปไหนหรอ ดวงตาคมละจากโทรศัพท์ที่จดจ้องอยู่นาน เมื่อเห็นคนตัวเล็กำลังก้าวขาเดินผ่านหน้าตน

 

                หาของกิน หิวแล้ว นายไม่ต้องลุกมาเลย เดี๋ยวเอามาให้ คีย์เอ่ยตอบคำถามของคนตัวสูง ก่อนจะบอกไม่ให้ตามตัวเองมา ทันทีที่เห็นมินโฮกำลังจะลุกขึ้นจากโซฟา

 

                มินโฮเบะหน้าใส่ก่อนจะยอมนั่งลงที่เดิม มือหนากดโทรศัพท์คีย์เล่นต่อ กดนู่นกดนี้ดูก่อนจะกดเปิดอ่านข้อความเล่น แล้วนั่นก็ทำให้ร่างสูงต้องย่นหน้าใส่โทรศัพท์ด้วยความไม่พอใจ

 

 

 

 

                คีย์ ว่างๆก็มาทานข้าวเป็นเพื่อนพี่บ้างล่ะ

 

                ตั้งใจเรียนนะ เด็กดี

 

 

 

                นิ้วยาวกดลบทิ้งทันทีที่อ่านจบ ก่อนจะกดอ่านข้อความทัดไป

 

 

 

                วันก่อนเห็นคีย์กินไอศกรีม อยากินด้วยคนจัง

 

                อะไรเนี่ย เสี่ยวซะไม่มีละ คนตัวสูงบ่นด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะกดไล่อ่านไปเรื่อยๆ ก็เจอแต่ข้อความทำนองแบบนี้ทั้งสิ้น

 

 

                อ๊ากกก ทำไมถึงได้มีคนส่งข้อความมาจีบคีย์เยอะขนาดนี้เนี่ย!!

 

 

                ไม่ได้และๆ แบบนี้ต้อง Delete all หึ หึ

 

 

                นี่หัวเราะอะไรของนาย น่ากลัวพิลึกร่างบางที่เดินออกมาจากครัวก็เห็นมินโฮกำลังนั่งหัวเราะแบบแปลกๆ เลยอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม

 

                อ้อ เปล่าไม่มีอะไร มินโฮตอบเสียงสูง ก่อนที่คนตัวเล็กจะเหลือบมองด้วยหางตา

 

                เสียงนี่สูงเชียวนะ คำพูดไร้น้ำหนัก ที่ดูเหมือนไม่ได้ใส่ใจแต่ท่าทางที่แสดงออกมา ทำให้มินโฮรู้ว่าคีย์กำลังคิดว่าเขากำลังโกหก...

 

 

                แล้วนั่นก็เป็นเรื่องจริง

 

 

                นี่นายไม่ต้องทำหน้าซิเรียสขนาดนั้นก็ได้ ยังไม่ทันว่าอะไรเลย คีย์วางของลงกับโต๊ะก่อนจะแกล้งคนตัวสูงโดยการเดินเข้าไปใกล้ มือบางเท้าเข้ากับโซฟา ก่อนจะโน้มหน้าลงไปใกล้คนตัวสูงพร้อมกับพวงองุ่นเล็กๆที่ติดอยู่ในมือ

 

          ดวงตาหวานเชื่อมสบตามินโฮอย่างนึกสนุก แต่ทำให้อีกคนแทบหายใจติดขัดกับการกระทำตั้งแต่แรกเริ่มของคีย์

 

                มือบางยกองุ่นพวงเล็กมาจ่อที่ปากของคนตัวสูง ก่อนจะกดลงไปเบาๆ

-

                อืมมมม คีย์ ไม่เล่นน่า ร่างสูงพยายามปัดมือคีย์ออก แต่นั่นก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย เมื่อคนตัวเล็กยังดื้อดึงที่จะยัดองุ่นเข้าปากมินโฮ

 

                นิดนึงๆ  น่า~ นะ มินโฮคนเก่ง เสียงหวานพูดคล้ายจะอ้อน ริมฝีปากบางฉีกยิ้มกว้าง ดวงตาหวานมีรอยยิ้มขำ ในขณะที่มือก็ยังพยายามยัดองุ่นเข้าปากของมินโฮ ร่างสูงพยายามขยับตัวถอยห่าง มือหนาอีกข้างที่วางผาดบนโซฟาขยับตามการเคลื่อนไหว ก่อนจะชนเข้ากับมือเล็กที่คีย์ใช้ยันตัวเอง ร่างบางที่ไร้การยึดเกาะเซถลาล้มลงทับคนตรงหน้าแบบพอดี

 

                เฮ้ยยย!!  คีย์มินโฮพูดได้เพียงแค่นั้น ก่อนจะรู้สึกว่าที่แก้มด้านขวากำลังถูกกระทบด้วยความนุ่มนิ่มของคนที่อยู่บนตัวเขา

 

                จุ๊บ 

 

                ดวงตากลมโตเบิกกว้างทันที ความร้อนทั้งหมดกำลังถูกประเคนเข้าสู่ใบหน้า คีย์แทบทำอะไรไม่ถูก เมื่อรับรู้ว่าริมฝีปากของตัวเองกำลังประทับอยู่บนแก้มของคนอีกคน ร่างบางรีบยันตัวเองขึ้น แต่แล้วริมฝีปากที่คลายออกจากแก้มมินโฮได้ไม่ทันไร ก็ต้องกลับไปอยู่สภาพเดิมอีกครั้ง เมื่อมือหนาของคนตัวสูงกดรั้งเข้ากับเอวบางของตนไม่ให้ลุกหนีไปไหน

 

                มะ มินโฮ คีย์รีบถอนริมฝีปากออกอีกครั้ง ก่อนจะเอ่ยเรียกชื่ออีกคนสูงด้วยน้ำเสียงตกใจ

               

                หึ หึ เสียงหัวเราะในลำคอทำเอาคีย์แทบเต้น เพราะรู้ว่าคนตัวสูงกำลังแกล้ง แต่จะลุกก็ลุกไม่ได้ เมื่อมือหนาของมินโฮไม่ยอมคลายจากตัว

 

                คนตัวเล็กพยายามยันตัวเองไปมา ก่อนจะต้องหยุดนิ่งทั้งการกระทำและลมหายใจ เมื่อมินโฮหันหน้ามาในทิศทางเดียวกับตน

 

                ปลายจมูกเรียวเล็กของคีย์สัมผัสกับปลายจมูกคมของมินโฮ ริมฝีปากของทั้งสองคนห่างกันไม่ถึงนิ้วด้วยซ้ำ แต่สิ่งที่ทำให้ร่างบางใจเต้นโครมครามกับเป็นดวงตาคมของอีกฝ่ายที่กำลังสบตากับตนอย่างมีความหมาย

 

                มือหนาของมินโฮปล่อยออกจากร่างบาง ก่อนจะจับไหล่บางของคีย์แล้วออกแรงดันคนตัวเล็กที่กำลังแข็งทื่อออก

 

                ฮ่า ฮ่า ดูหน้านายสิ แดงจนถึงหูแล้ว เสียงหัวเราะดังของมินโฮ ทำให้คีย์ที่สติหลุดจากร่างไปแล้ว กลับมาเหมือนเดิม

 

                ดวงตาคมมองคนตัวสูงก่อนจะยกมือบางทั้ง 2 ข้างขึ้นปิดหน้าที่กำลังร้อนของตัวเอง

 

                เด็กบ้า เล่นไม่รู้เรื่อง คีย์พูดออกมาเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นหนีมานั่งหลังโซฟา มือบางที่จับใบหน้าตัวเอง เลื่อนมากุมหน้าอกทางด้านซ้ายที่กำลังเต้นกระหน่ำ

 

                นายนี่น่ารักซะไม่มี มินโฮเท้าคางตัวเองลงกับขอบโซฟา ดวงตาคมที่จับจ้องคนตัวเล็ก ประกายความสุขอย่างชัดเจน ก่อนที่มือหนาจะเอื้อมไปขยุ้มกลุ่มผมนุ่มของคนที่กำลังนั่งตัวลีบอยู่ด้านหลังโซฟา

 

 

          สัมผัสอบอุ่นจากฝ่ามือทำเอาคีย์หน้าแดงขึ้นมาอีกรอบ ก่อนจะเอ่ยไล่คนตัวสูง

 

                กลับบ้านนายไปเลยนะมินโฮ

 

                งะได้ไง คีย์ยังไม่รับผิดชอบโฮเลยนะ คำพูดของมินโฮ ทำเอาคีย์นึกสงสัย แต่ก็ไม่กล้าหันไปสบตาของอีกฝ่าย

 

                อะไรของนาย เสียงอู้อี้ดังออกจากปากของร่างบาง คนตัวสูงยกยิ้มอย่างอารมณ์ดีก่อนจะเอ่ยคำพูดที่ทำให้คนตัวเล็กต้องนึกถึงภาพที่ยังผ่านมาไม่ถึง 1 0 นาทีด้วยซ้ำ อีกรอบ

 

 

 

                คีย์ หอมแก้มโฮ

 

 

 

                เด็กบ้า ชั้นไม่คุยด้วยแล้ว คีย์พูดได้แค่นั้นก็รีบลุกพรวดออกจากด้านหลังโซฟา ขาเรียว สาวเท้าวิ่งขึ้นห้องตัวเอง โดยไม่แม้แต่จะหันไปมองมินโฮด้วยซ้ำ

 

                ร่างสูงที่เห็นท่างทางเขินอายของอีกฝ่ายก็อดที่จะระบายยิ้มออกมากับความน่ารักไม่ได้

 

 

 

 

          เล่นกุมหัวใจกันไว้แน่นขนาดนี้ แล้วชั้นจะไปไหนพ้น

 

 

 

 

 

------------------------------------------------------------------

 

 

 

          อ้าวคีย์ วันนี้มาไวแฮะ แล้วไม่ได้มาพร้อมแฟนหรอกหรอ เสียงใสจากคนตัวเล็กที่กำลังก้าวขาเข้ารั้วโรงเรียน เอ่ยถามเพื่อนรักของตัวเอง 

 

                เด็กข้างบ้านไม่ใช่แฟนเราสักหน่อย เราบอกตั้งกี่ครั้งแล้ว ร่างบางที่อยู่บนรถจักรยาน เอ่ยตอบไปด้วยท่าทีน่าหมั่นไส้ แต่คนตัวเล็กกับขำในท่าทางที่ดูน่ารักของคีย์

 

                อืม ไม่ใช่ก็ไม่ใช่สิ เสียงใสเอ่ยออกไป ในขณะที่คีย์นำรถไปจอด

 

                ร่างบางสองร่างเดินเข้าอาคารเรียนไปพร้อมกัน ฉับพลันดวงตาหวานก็สะดุดเข้ากับเด็กหนุ่มร่างสูงที่มีใบหน้าขาวกับดวงตาหยีเล็ก

 

                แทมิน นั่น อนยู คีย์สะกิดคนตัวเล็กที่เดินมาเคียงคู่กับเขาก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

 

                อืม ก็ใช่นะสิ นายนั่นเขาก็นั่งอยู่ตรงนั้นกับเพื่อนทุกวันแหละ แทมินพูดออกไปแบบเรียบเฉย แต่ดวงตาหวานของคีย์กับประกายความสงสัยออกมา

 

                ทำไมชั้นไม่เคยเห็นละ

 

                ไม่เห็นจะแปลกเลย กว่าคีย์จะมา โรงเรียนเข้าแล้วนี่ ร่างบางพยักหน้ารับคำตอบจากแทมิน ก่อนจะนึกโมโหตัวเองและเด็กข้างบ้านตัวแสบ เพราะปกติแล้วมินโฮกับคีย์จะขับจักรยานมาโรงเรียนพร้อมกันตลอด และในทุกๆวันจะต้องมีเหตุการณ์เกิดขึ้นอย่างน้อยหนึ่งเหตุการณ์ ไม่มินโฮก็ตื่นสายบ้างแหละ แวะซื้อนู่นซื้อนี้ไปทั่วบ้างแหละ หรือไม่ก็คีย์เองที่ชอบแวะร้านขายสัตว์ มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นแทบจะทุกวัน จนทั้งคีย์และมินโฮต่างก็มาโรงเรียนสายด้วยกันทั้งคู่

 

                แล้วคีย์เอาเด็กข้างบ้านสุดหล่อไปทิ้งไหนซะล่ะ คำถามของแทมินทำเอาคีย์ย่นหน้าใส่ ก่อนจะเดินไปนั่งลงหน้าร้านขนมปัง

 

 

                วันนี้คีย์ตื่นแต่เช้าเป็นพิเศษ เพราะตั้งใจจะหนีเด็กข้างบ้านที่มักจะติดสอยห้อยตามเขามาโรงเรียนเป็นประจำ ก็จะอะไรเสียอีกที่ต้องหนีหน้ากัน ก็เพราะเจ้าตัวดีดันทำเรื่องที่เขาต้องอับอายตั้งหลายรอบเมื่อวานนี้นะสิ จนตอนนี้คีย์ก็ยังไม่กล้าจะมองหน้ามินโฮเลย

 

 

                ไอเด็กบ้า ป่านนี้คงยังไม่ตื่นแหงเลย คีย์คิดออกมา ก่อนจะเดินไปซื้อขนมปังมานั่งทาน

 

 

                  นี่คีย์เรามีอะไรจะบอก เสียงเบาๆของแทมินเอ่ยขึ้นจนคีย์ต้องละสายตาจากขนมปังตรงหน้า

 

                  หืมม...

 

                  อนยูมองคีย์อยู่ ขาดคำของแทมินทำเอาคีย์แทบคลั่ง มือไม้ลนลานกับเสื้อผ้าหน้าผมไปทั่ว

 

                  แทมินชั้นสวยยัง คำถามรีบร้อนเอ่ยออกมาจากปากของคีย์ ก่อนที่มือเล็กจะหยิบทิชชู่ยื่นส่งให้

 

                  ขนมปังเต็มขอบปากแกเลยอะ ฮ่า ฮ่า คีย์หน้าเสียทันทีก่อนจะรีบรับกระดาษทิชชู่มาเช็ดที่ปากของตัวเอง

 

           แทมินที่เห็นคีย์กำลังลนทำนู่นทำนี้ก็เผลอยิ้มขำออกมา ก่อนจะเหลือบไปเห็นร่างสูงที่จับจ้องเพื่อนตัวเองเมื่อครู่ กำลังเดินตรงมาทางที่เขานั่งอยู่

 

                  คีย์ แกใจเย็นๆนะ ดวงตากลมจ้องมองใบหน้าของคีย์ ก่อนจะเอ่ยคำพูดช้าๆ

 

                  อะ อะไร แทมิน น้ำเสียงตื่นเต้นชัดเจนของคีย์ทำเอาแทมินไม่กล้าจะพูดอะไรต่อ เพราะกลัวเพื่อนตัวดีจะร้องกรี๊ดออกมา

 

                  ห้ามกรี๊ดนะ อนยูกำลังมาทางนี้ คีย์ที่ได้ยินว่าอนยูกำลังเดินมาทางตนเองอยู่ก็แทบจะร้องออกมาด้วยความดีใจ แต่ดีที่แทมินได้เตือนเขาไว้แล้ว ไม่งั้นต้องเผลอทำตัวแย่ๆออกมาให้ขายขี้หน้าตัวเองเป็นแน่

 

                  3 สัญญาณตัวเลขของแทมินที่กำลังเอ่ยออ กมาเบาๆ ทำให้คีย์อดที่จะใจเต้นไม่ได้

 

                  2

 

                  ดี คีย์ แทมิน น้ำเสียงอบอุ่นจากข้างหลังทำเอาคีย์กลืนน้ำลายลงคอทันทีก่อนจะรีบปั้นหน้าสวยหันไปยังที่มาของเสียง

 

                  ดี อนยู เสียงหวานของคีย์เอ่ยออกไป ก่อนที่อนยูจะยิ้มจนตาหยีส่งให้ คนตัวเล็กดีใจจนสติแทบหลุด โชคดีที่ได้มือเรียวของแทมินสะกิดเรียกไว้

 

                  นั่งก่อนสิ ยืนแบบนั้นจะไม่สะดวกนะ แทมินพูดคุยแบบปกติ ผิดกับอีกคนที่มีสายตาเพ้อฝันไปไกล

 

                  ร่างสูงรับคำของแทมิน ก่อนจะนั่งลงฝั่งตรงข้ามกับคีย์ ดวงตาหวานที่กำลังมองมาที่ตน ทำเอาอนยูต้องยกมือขึ้นเกาท้ายทอยตัวเองด้วยความเขิน ก็คีย์สวยน้อยซะที่ไหนละ

 

                  เอ่อ คือเราจะมาชวนเข้าชมรมนะ

 

                  ตกลง เสียงหวานเอ่ยออกมาอย่างหนักแน่น ก่อนจะทำสีหน้าเหยเกที่โดนมือเล็กเอื้อมมาหยิกขาตัวเอง

 

                  คีย์ เสียงราบเรียบของแทมิน แต่ดวงตากับมีแววตระวาดเล็กๆ ทำให้คีย์หน้าจ๋อยสนิท

 

                  เอ่อ แทมิน คีย์ ตกลงว่าไง อนยูเอ่ยถามคนตรงหน้าเพื่อความแน่ใจ เพราะดูแล้วทั้งสองคนเหมือนยังมีอะไรแปลกๆอยู่

 

                  ดวงตาหวานของคีย์สบตากับดวงตากลมของแทมินอย่างอ้อนวอน

 

                  ชมรมอะไรหรอ แทมินเอ่ยถามออกไป แต่ดูเหมือนเพื่อนตัวดีที่นั่งอยู่ข้างๆนี่จะไม่ได้สนใจเรื่องชมรมสักนิด ดูท่าทางแล้วจะอะไรก็ช่างแต่ขอแค่ได้อยู่ชมรมเดียวกับอนยูก็เห็นเป็นพอ

 

                  ขนมนะ ได้ยินว่า คีย์ทำขนมเก่ง แล้วแทมินก็ชอบกินขนม ก็เลยมาชวน ว่าไงล่ะ จะอยู่ด้วยกันหรือเปล่า

 

                  แทมินคิดอยู่สักพักก่อนจะหันไปมองเพื่อนตัวดีที่ไม่รู้จักเก็บอาการสักนิด หัวกลมๆของคียกำลังก้มโผงกๆ เป็นเชิงตกลงอยู่

 

                  อืม เอางั้นก็ได้ หลังจากที่คีย์ตอบตกลงไปแล้ว อนยูก็ลุกเดินออกไป แต่คีย์ยังคงจ้องแผ่นหลังของร่างสูงที่ไกลออกไปจนแทบลับตา

 

                  คีย์ แกมันน่าขายหน้าชะมัด เสียงบ่นกระปอดกระแปดจากแทมินไม่ได้เข้าหูของคีย์เลยแม้แต่น้อย ร่างบางยังคงนั่งยิ้มอย่างเพ้อฝัน

 

                  อ่า แทมินก็รู้นี่ว่าเราชอบอนยู เห็นเขายิ้มให้ฉันไหม ว่าแล้วอยากจะกรี๊ดดังๆ

 

                  รู้แล้วละน่า ขึ้นห้องเรียนเถอะ

 

 

 

 

 

---------------------------------------------------------------

 

 

           ทันทีที่เลิกเรียนนิ้วมือยาวก็รีบเก็บคว้าของทั้งหมดลงกระเป๋า ก่อนจะรีบก้าวขาเร็วๆออกจากห้องเรียนตัวเอง

 

                  กึ่งเดินกึ่งวิ่งมาได้สักพัก ก็ต้องหันหลังกลับไปมองทางด้านหลังเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าที่ดูเหมือนว่ากำลังตามมาทางตน

 

                  มินโฮไปซ้อมบอลบ้านพี่กัน เสียงเอ่ยถามของคนที่กำลังเดินตามตัวเองมา ทำให้ร่างสูงรู้สึกลำบากใจ

 

 

           แต่ถึงอย่างไรก็คงต้องปฎิเสธ

 

 

                  พี่จงฮยอน วันนี้ผมมีธุระ คนตัวสูงเอ่ยตอบออกไป ก่อนจะเห็นสีหน้าของรุ่นพี่ที่ดูไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่ แต่ถึงอย่างนั้นคีย์ก็สำคัญกว่า

 

 

                  ผละจากจงฮยอนมาได้แล้วขายาวๆของมินโฮก็ตรงดิ่งไปที่แผนก ม.6 ทันที

 

 

                  มินโฮรู้สึกแปลกที่วันนี้เขาไม่เห็นคีย์รอเขามาโรงเรียนอย่างทุกที มันก็เลยอดไม่ได้ที่จะสงสัย แต่เมื่อนึกดูดีๆแล้ว อาจจะเป็นเพราะเรื่องเมื่อวานก็ได้ที่ทำให้ร่างบางยังคงไม่กล้ามองหน้าเขา ว่าแล้วคนตัวสูงก็ระบายยิ้มขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ เมื่อนึกถึงใบหน้าเขินอายของคนที่ตัวเองชอบ

 

 

 

                  คีย์ เบอร์คีย์เบอร์อะไรหรอ มินโฮที่กำลังจะเดินเข้าไปยังห้องเรียนของคีย์ ก็ต้องหยุดชะงักเท้าลงก่อนจะไปถึงหน้าประตูเสียด้วยซ้ำ

 

                  ดวงตาคมมองลอดผ่านประตูทางด้านหลัง ก่อนจะเห็นคนตัวเล็กที่เขาตามหายืนหันหลังอยู่

 

                  ผู้ชายร่างสูงที่มีผมสีน้ำตาลอ่อน กำลังยืนอยู่ตรงข้ามกับคนตัวเล็กที่เขารู้จักเป็นอย่างดี มือหนาของผู้ชายกำลังส่งสิ่งของให้กับคีย์ มินโฮเพ่งสายตาก่อนจะเห็นว่ามันคือโทรศัพท์ มือบางรับโทรศัพท์เครื่องนั้นมาก่อนจะไล่นิ้วเรียวลงไป แล้วส่งคืนผู้เป็นเจ้าของ

 

                  มินโฮที่เห็นภาพทั้งหมด ก็แสยะยิ้มออกมา ก่อนจะเดินผ่านประตูหน้าไปนั่งลงที่น่าระเบียง มือหนาสองข้องบีบเข้าหากันอย่างใช้ความคิด

 

 

                  เอ่อ มินโฮ ทันทีที่ร่างบางเดินออกมาจากห้องก็ต้องแปลกใจ ที่เห็นคนตัวสูงกำลังนั่งอยู่ระเบียงหน้าห้องตนเอง

 

                  สายตาคมของมินโฮสบเข้ากับดวงตาหวานที่ดูสงสัย ก่อนจะมองอีกคนที่ยืนอยู่ข้างกัน มินโฮทำเป็นไม่สนใจก่อนจะมองออกไปทางนอกระเบียง

 

                  อนยู กลับไปก่อนเถอะนะ

 

                  อืม เอางั้นก็ได้ แล้วเดี๋ยวจะโทรหาแล้วกัน

 

                  ได้สิ แล้วเราจะรอนะ

 

                  น้ำเสียงของคีย์ที่กำลังพูดออกไป แม้มินโฮจะไม่ได้หันไปมอง แต่เขาก็รู้ดีว่าคีย์กำลังทำสีหน้าแบบไหนอยู่

 

 

 

                  ท่าทางจะมีความสุข...คงจะยิ้มจนตาหยีเลยสินะ

 

 

 

           ไม่ชอบใจเอาเสียเลย...

 

 

 

                  นี่ มีอะไรหรือเปล่า มานั่งรอแบบนี้ ร่างบางเอ่ยพร้อมกับนั่งลงข้างๆกับคนตัวสูง ที่ตอนนี้กำลังจับจ้องท้องฟ้า

 

                  ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่จะมาถาม ว่าทำไมไม่รอมาพร้อมกัน มินโฮปรับสีหน้าให้เหมือนกับปกติก่อนจะหันไปเอ่ยถามคนที่นั่งข้างตัว

 

                  ก็ เอ่อ พูดได้แค่นั้นคีย์ก็ก้มหน้านิ่ง แต่แล้วก็ต้องเงยหน้ากลับขึ้นไปใหม่อย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นมินโฮลุกขึ้นยืนและสาวเท้าไปทางบันไดแล้ว

 

                  นี่รอด้วยสิ คีย์ที่ยังงงๆอยู่ก็รีบลุกและเดินตามคนตัวสูงไป

 

                 

 

                  มินโฮและคีย์เดินมาที่จอดจักรยาน มินโฮไขกุญแจเสร็จก่อนคีย์ เลยขับออกมารอที่หน้าโรงเรียน...ไม่นานจักรยานสีชมพูก็ขับตามออกมา

 

                  ทั้งคีย์และมินโฮต่างคนต่างเงียบ ซึ่งปกติแล้วมินโฮจะเป็นฝ่ายชวนคุยก่อนเสมอ คนตัวสูงมักจะถามว่า วันนี้เป็นไงบ้าง ตอนเรียนแอบหลับหรือเปล่า หรือไม่ก็ วันนี้แทมินไม่ชวนไปไหนหรอ

 

 

                  มีอะไรที่แปลกไป...

 

 

                  นี่มินโฮ คนที่คุยกับพี่เมื่อกี้ชื่อ อนยู คีย์ที่กำลังนึกถึงที่มาของความเงียบ ก็เลยเป็นฝ่ายทำลายบรรยากาศเสียเอง

 

 

                  บางทีที่มินโฮเงียบ อาจเป็นเพราะเขาไม่ได้แนะนำอนยูกับมินโฮก็ได้

 

 

                  สำคัญสินะ คำตอบที่ได้จากมินโฮทำเอาคีย์ถึงกับงง แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้มินโฮอธิบายอะไรไปมากกว่านี้

 

 

                  ร่างสูงเลี้ยวรถเข้ากับบ้านของตัวเอง คีย์ได้แต่มองตามด้วยความสงสัย

 

 

                  ระยะทางจากบ้านมาโรงเรียนก็เกือบ 20 นาทีเต็ม วันนี้มินโฮแทบจะไม่พูดอะไรเลย สงสัยอาจจะโกรธที่เมื่อเช้าเขาหนีมาโรงเรียนก่อนก็ได้

 

                 

 

























วันเเห่งความรักหลายคนคงจะมีความสุข  ส่วนไรเตอร์เเม่งบัดซบ โทรศัพท์ไรเตอร์หายอะ อยากตายยยย เสียดายของข้างใน 


ฝากช็อตฟิคคู่นี้ด้วยนะคะ หวังว่ามันคงจะไม่เลวร้ายเกินไปสำหรับคนอ่าน -*-


ไรเตอร์คงต้องไปเคลียร์ปัญหาชีวิตก่อน เยอะเหลือเกิน จะสอบเเล้วด้วย หนังสือยังไม่เคยเเตะเลย 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,666 ความคิดเห็น

  1. #6438 Choip (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2557 / 20:08
    ชเวแกงอนใช่มั้ย 555555555

    หึงสิแก แบร่
    #6,438
    0
  2. #6006 MIND&KEY (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2556 / 00:41
    ไอ เลิฟ มินคีย์ ♥
    #6,006
    0
  3. #5690 MINKEY (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 เมษายน 2555 / 19:37
    กบหึงม่า 555
    #5,690
    0
  4. #5450 kimmin hokey :))'' (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 มกราคม 2555 / 19:37
    โอ่วววววววววว

    มินโฮ งอน คีย์อ่ะ
    #5,450
    0
  5. #5325 pop (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2554 / 16:24
    อ่าาาาา~ คู่นี้น่ารักจริงอะไรจริงค่ะ!

    แต่เค้าจิ้น 2มิน อ่าาา~

    แหะๆ
    #5,325
    0
  6. วันที่ 29 กันยายน 2554 / 02:24
    หูยยย~!
    มินงอนน่ารักมากก
    #5,184
    0
  7. #5153 Minkey AudiE (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กันยายน 2554 / 13:47
    เดียวกลับมาอ่าน+เม้นให้นะ ขออ่านเรื่องนอกก่อนนะไรเตอร์ จ๊วฟฟฟฟฟฟฟฟ
    #5,153
    0
  8. #5107 minnylovekeyny (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กันยายน 2554 / 03:18
    อย่างอนคีย์นานน๊า หายโกรธเดี๋ยวนี้เล๊ยยยยยยยยยยย >///////////<
    #5,107
    0
  9. #5034 RomeoJulitte (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 กันยายน 2554 / 08:06
    เย้ๆ sf minkey ขอโทดไรท์เตอร์ด้วยนะที่เราไม่ได้อ่านฟิค my bad boy อ่ะ เราจิ้นแค่่คีย์อ่ะ

    ขอโทดจิงๆนะคะ (ไรท์เตอร์จะว่าอะไรไหมนะ) TwT

    แต่เรื่องนี้คีย์แอบชอบอนยู......คีย์น่ารักอ่ะ
    #5,034
    0
  10. #4919 BurnMe2PM (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2554 / 18:51
    คีย์ มินโฮ น่ารักๆๆๆๆ

    ทำไมอนยูต้องเข้ามาเป็นอุปสรรค แงๆ
    #4,919
    0
  11. #4896 LoVeKeY00 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2554 / 13:15
    หนอยอีเฮียมาขัดขาวง
    ความรักของคีย์กะมินโฮทำไมเล่า
    #4,896
    0
  12. #4864 เด็กเรียน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2554 / 20:21
    เฮียหู้มานี่ ! มินโฮเค้าจะรักกับคีย์ อย่าไปขวางเซ่ !!~ -3-
    #4,864
    0
  13. #4537 123456 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2554 / 20:43
    เมินโอขี้หึงมากมายอ่ะ อยากเป็นคีย์จัง มินโฮตามจีบยังไม่รู้ตัวถ้าเป็นเราน้าาาาา

    มิโนไม่รอดมือเราแน่ หึๆๆๆ มิโนสู้ๆนะ ส่วนคีย์ก็รู้เร็วๆล่ะ เขินจัง มินโฮหึงน่ารักอ่ะ

    และสุดท้ายไรเตอร์สู้ๆนะคะ ไฟติ้งค่ะ
    #4,537
    0
  14. #4519 จีไฮท์ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2554 / 21:35
    มินโฮหึงแล้วนะคีย์
    #4,519
    0
  15. #4252 shineepinkkorea (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 19:51
    กิ๊วๆๆๆ
    #4,252
    0
  16. #3870 mhkb (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มีนาคม 2554 / 23:50
    โฮหึงคีย์แต่คีย์ไม่รู้สึกอะไรเลยฤๅ
    #3,870
    0
  17. #3768 pink-knight (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มีนาคม 2554 / 16:53

    น่ารักมากมายยยยยย
    มินโฮหึงคีย์เหรอ?

    #3,768
    0
  18. #3383 ~~++NuttiiZa++~~Cass >>Gin (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2553 / 19:44
    สนุกค่ะๆๆ

    โทรศัพท์หาย  แป่วว   หาให้เจอนะ^^
    #3,383
    0
  19. #3325 rosesiie (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2553 / 21:05
    โฮคีย์ น่ารักไม่ไหวแล้ววววว >
    #3,325
    0
  20. #3287 mook-love-shinee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2553 / 12:29
    หนุกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #3,287
    0
  21. #3224 YoriYoto (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2553 / 21:21
     มินโฮรุ่นน้อง สูงมากก  

    ทำมัยคีย์ถึงชอบอนยู มินโฮอยู่หนายยยย 

    ยูกึนไม่ยอมๆๆ  ออมม่าคีย์นอกใจ อััปปามินโฮT^T
    #3,224
    0
  22. #3094 cereals.k (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2553 / 21:37
    เด็กข้างบ้าน!

    อยากเด็กข้างบ้านแบบนี้มั่งจัง ><



    คือ อ่านไปเขินไปอ่ะไรเตอร์ >///<

    มินโฮมีอ้อนอ่ะ แอบหึงแรงเหมือนกันนะเนี่ย



    SF ไม่เลวร้ายหรอกค่ะไรเตอร์ สนุกดีออก ^^





    #3,094
    0
  23. #3038 เด็กสวน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2553 / 20:06
    ทำไมมินโฮปัญญาอ่อนจัง

    จองให้มือถือกระโดดมาหา

    _________________________________

    ไรเตอร์สู้ๆน่ะค่ะ
    #3,038
    0
  24. #2851 TUNAyoshi (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2553 / 00:02
    คีย์สวยอยู่แล้ววล่ะจร่ะ  ><

    โอ๋ๆๆ ๆ มินโฮไม่งอนคีย์น้าา


    มินโฮได้อีก Delete all เลยรึ  หึหึ  =   =
    #2,851
    0
  25. #2676 ภูตน้ำปิง (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 กันยายน 2553 / 21:48

    น่ารักอะ...^^

    #2,676
    0