[ SHINEE FIC ] Bad Boy : HM & MK

ตอนที่ 10 : Chapter 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,635
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    13 ธ.ค. 56

 

 

Chapter 9

 

 

 

เฮ้ย!! มินโฮหน้าแก นี่เป็นเสียงทักที่สองแล้วที่คนตัวสูงได้ยิน หลังจากที่

แทคยอนเอ่ยถามไปเป็นคนแรก

คำถามที่ได้ยินซ้ำทำเอาคนโดนถามนึกหัวเสีย แถมยังนึกพาลไปถึงคนตัวเล็กที่เป็นเจ้าของฝ่ามือบนใบหน้าของเขา เท่านั้นยังไม่พอ ตั้งแต่ตื่นมาในตอนเช้า ก็รู้สึกว่าตัวเองอย่างกับคนไม่สบาย จนต้องรีบหายากิน  แต่จะให้โทษคีย์ฝ่ายเดียวว่าเป็นคนผิดก็ไม่ถูก เขาเองก็มีส่วนผิดด้วยเหมือนกัน

หน้าชั้นก็หล่อไง ตอบออกไปอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะหยิบเลคเชอร์ของคนที่เอ่ยถามออกมาเปิดดู เพราะเจ้าตัวไม่ได้เข้าเรียนช่วงเช้า

กวนและ แล้วไปทำไรมาวะ เสียงของอูยองเอ่ยถามอีกรอบเพราะยังไม่ได้คำตอบที่ดูเป็นเรื่องเป็นราว แต่มินโฮก็นิ่งเงียบ จนคนที่เอ่ยถามต้องหันไปหาคำตอบกับแทคยอนที่นั่งอยู่ข้างๆ แทน

มันไปโดนอะไรมาวะ

เห็นบอกว่าเป็นคอนเซ็ปถ่ายแบบตัวใหม่ แทคยอนตอบออกไปพร้อมกับเก็บโทรศัพท์ตัวเองยัดใส่กระเป๋า

เอฟเฟคดีชิบ เหมือนโคตร เสียงน่าตื่นเต้นพร้อมกับใบหน้าที่ยืนเข้ามาใกล้เพื่อดูเอฟเฟคบนหน้าของเพื่อนตัวสูง

ทะลึ่งและอูยอง เสียงทุ้มของมินโฮเอ่ยพร้อมดันหน้าของอูยองออกจากตัวเอง

มินโฮ นี่มันของจริงนี่หว่า บวมออกมาชัดเลยเนี่ย มินโฮไม่ได้ตอบอะไรกับอูยองที่นั่งวิพากษ์วิจารณ์รอยตบบนหน้าของตัวเอง

อูยองทำไมวันนี้ลงมาช้าวะ เห็นปกติเบรกปุบนี่ต้องรีบถลาออกจากห้องไม่ใช่หรือไง แทคยอนเอ่ยถามด้วยความสงสัย ในขณะที่อูยองยังจ้องหน้ามินโฮไม่เลิก

นั่งดูข่าวใหม่คีย์ เดี๋ยวตามกระแสไม่ทัน คำพูดของอูยองทำให้แทคยอนตาโตด้วยความอยากรู้ทันที แต่ติดตรงว่าคนที่เอ่ยถามออกมาก่อนดันเป็นมินโฮที่ไม่ค่อยสนใจเรื่องชาวบ้านชาวเมืองซะอย่างนั้น

ข่าวอะไร เสียงถามออกไปนิ่งๆ แต่ก็ทำให้อูยองมองด้วยความแปลกใจ เพราะปกติจะต้องเป็นแทคยอนที่เอ่ยถามก่อน

ทั้งอูยองและแทคยอนหันมามองมินโฮเป็นตาเดียว จนคนตัวสูงรับรู้ถึงความผิดปกติ

ตกลงจะเล่า หรือ จ้องหน้าชั้น เสียงแข็งๆของมินโฮทำให้อูยองและแทคยอนเลิกจ้องทันที

กระทู้เด่นสุดเมื่อช่วงเช้านี่...

คือ

คือ

คือ

คือ มินโฮและแทคยอนเริ่มจ้องด้วยความไม่พอใจ

อะ อะ แหม ใจร้อน อูยองเล่นตลกโดยไม่ได้ดูสีหน้าเพื่อนสักนิด ก่อนที่จะมาทำหน้าสลดเมื่อได้ยินเสียงของแทคยอน

ข่าวคณะมนุษย์ช่วงเช้า จะดังเท่า ข่าวคณะนิเทศช่วงบายกระทืบคนตายเปล่าวะ

โถ่ เล่นนิดเล่นหน่อย เห็นทำหน้าอยากรู้กันมันเลยน่าแกล้งเรื่องน่าสนุกของอูยองแต่ไม่มีใครสนุกด้วยสักคน ทำเอาเจ้าตัวหน้าเสียไม่น้อย

จะเล่าหรือยัง

อย่าโหดดิวะไอแทค เล่าแล้วๆ ก็เมื่อเช้านี้ เขาบอกว่าคีย์มีรอยคิสมาร์กที่ต้นคอด้วย

คนตัวสูงที่นั่งฟังอยู่ก็แทบสะอึก เพราะรู้ดีว่าต้นเหตุรอยนั่นเป็นเขาเองที่ทำ แต่ก็นะถือซะว่าหายกัน เพราะเจ้าตัวเองก็ต้องโดนคนมองตั้งแต่ก้าวเข้ารั้วมหาลัย แล้วยังต้องมานั่งแก้ตัวที่ฟังไม่ขึ้นให้กับเพื่อนฟัง

มันชัดเปล่าว่ะ แทคยอนเอ่ยถามออกไป

เห็นแต่พวกตั้งกระทู้บอกว่าชัดมาก ถึงชั้นไม่เห็นกับตาก็ว่าชัดวะ ก็ดูคีย์สิ ขาวขนาดนั้น คำตอบของอูยองเรียกความสนใจให้แทคยอนมากโขเลยทีเดียว

อ๊ากกกก ไออูยองเย็นนี้ไปดักรอคีย์ที่หน้าคณะกัน

ไปดักก็ใช่ว่าจะเจอง่ายๆ ซะที่ไหนล่ะ เสียงของอูยองเอ่ยสวนออกไปทันที

หรือว่าคีย์จะง่ายอย่างที่เขาพูดกันจริงๆ ว่ะ เสียงสงสัยของแทคยอนทำให้มินโฮหันไปมองด้วยความสนใจ

แต่ถ้าถึงขนาดมีคิสมาร์กที่ต้นคอ เป็นใครก็ต้องคิดว่าเสร็จไปแล้วทั้งนั้นแหละ คำพูดของอูยองทำให้แทคยอนเงียบเหมือนคนกำลังใช้ความคิด ในขณะที่มินโฮก็ไม่ได้พูดอะไรแก้ตัวแทนคีย์ ทั้งที่รอยนั้นเป็นรอยที่เจ้าตัวสร้างขึ้น

น้องๆ เด็กคณะมนุษย์นะ อยู่ๆ แทคยอนก็เอ่ยเรียกคนที่กำลังเดินผ่านมาที่คาดเนคไทสีที่บ่งบอกว่าเป็นของคณะมนุษยศาสตร์

เด็กผู้ชายผิวขาวเหลืองก้าวขาเดินมาหาคนเรียกด้วยความสายตามึนงง

รู้จัก คีย์ หรือเปล่า ทันทีที่เดินเข้ามาถึงแทคยอนก็ลากเก้าอี้ให้คนที่มาใหม่นั่ง พร้อมกับถามทันที

พี่คีย์ รู้จักครับ มีอะไรหรือเปล่าครับ คำพูดที่เอ่ยออกมาทำให้แทคยอนหันไปยักคิ้วกับอูยองทันที

เห็นรอยจูบที่คอคีย์รึเปล่า คำถามของอูยอง เด็กหนุ่มไม่ได้ตอบแต่พยักหน้าแทน   

 มินโฮนั่งฟังคำถามของอูยอง ก็เกิดอาการสงสัย กับไอแค่รอยจูบธรรมดา จะพูดซ้ำไปซ้ำมาอีกกี่รอบ  แอบสงสัยว่าไอเพื่อนตัวดีคงไม่ได้ให้เจ้าเด็กนี่ไปตามสืบหรอกนะว่ารอยนั่นมาจากใคร

รู้รึเปล่าว่าใคร คำถามใหม่จากอูยอง ทำให้มินโฮหันมาจ้องหน้าเด็กนิ่ง ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่ายังไงก็ไม่มีคนรู้แต่มันก็แค่รู้สึกแปลกๆ

ไม่ครับ คำพูดปฏิเสธที่อูยองกับแทคยอนก็คิดไว้อยู่แล้วว่าเด็กนี่คงไม่น่าจะรู้

แล้วมีใครถามคีย์บ้างหรือเปล่า ว่ารอยนั่นมายังไง คำถามของคนตัวสูงที่เอ่ยขึ้นทำเอาอูยองและแทคยอนหันมามองคนถามด้วยสีหน้าสงสัย

ไม่มีคนถามหรอกครับ มีแต่คนด่า คำตอบที่ได้รับ ทำเอาคนสามคนขมวดคิ้วออกมา

ด่า งั้นหรอ มินโฮถามออกมาด้วยความแปลกใจ เขาไม่เข้าใจ ว่าเรื่องแบบนี้จะไปโดนด่าได้ไงกัน ที่คีย์มีคิสมาร์กมันได้สร้างความเดือดร้อนให้ใครสักหน่อย

อ่าครับ เท่าที่ผมได้ยินมา

แล้วเขาว่าคีย์ว่าอะไรมั่งล่ะ แทคยอนที่ทำหน้าสงสัยมานานเอ่ยถามออกไป

ที่รู้ก็แค่ของพวกปี 2 ส่วนใหญ่ก็ด่าพี่คีย์วนอยู่แต่เรื่องเดิมๆ ประมาณว่า ไปอ่อยใครมา เสร็จไปกี่คนแล้วละ สภาพแบบนี้กล้ามาเรียนด้วยหรอ

เฮ้ จริงดิ เดี๋ยวนี้เด็กปี 2 กล้าด่ารุ่นพี่แรงขนาดนี้เลยหรอ อูยองโวยขึ้นมาทันทีที่รู้ว่าเดี๋ยวนี้เด็กไม่ให้การเคารพรุ่นพี่รุ่นน้องกันแล้ว

ไม่หรอกฮะ แต่พี่คีย์ไม่ว่ากลับ พวกนั้นก็เลยได้ใจ เอ่อพี่ครับผมมีเรียนคาบบ่ายขอตัวก่อนนะครับ เด็กหนุ่มรุ่นน้องเอ่ยลารุ่นพี่ แต่ยังไม่ทันได้ก้าวไปไหนก็โดนเสียงเอ่ยถามของมินโฮขวางไว้ซะก่อน

แล้วนายคิดว่าคีย์เป็นไง ทันทีที่คำถามของมินโฮเอ่ยออกไป ทำให้เด็กร่างสูงชะงักเท้าก่อนจะหันมายิ้มบางๆ

พี่คีย์เป็นคนน่ารักครับ แต่ไม่รู้ว่าที่เห็นนะแสร้งทำ หรือ ว่าเป็นเรื่องจริง เมื่อเด็กหนุ่มได้ตอบคำถามสุดท้ายแล้ว เขาก็ได้เดินจากชายหนุ่มที่เป็นรุ่นพี่ทั้ง 3 คนไป

เหลือเพียงแววตาความสงสัยสองคู่ที่จับจ้องมายังมินโฮ แล้วเพื่อนตัวดีก็อดไม่ได้ที่จะซักถาม

มินโฮแกสนใจคีย์ด้วยหรอ

นั่นสิ ปกติแล้วแกจะไม่ยุ่งเรื่องของใคร

คำถามแรกเป็นคำถามจากแทคยอนที่สายตาดูคาดคั้นเอาการทีเดียว ตามมาด้วยคำถามของอูยองที่แทคยอนพยักหน้าอย่างเห็นด้วยเมื่อพูดจบประโยค

ใบหน้าคมมองหน้าเพื่อนสองคนสลับไปมา ก่อนจะรีบหาคำแก้ตัว

ก็เห็นว่ากำลังดัง ชั้นก็ต้องรู้ไว้บ้าง คำตอบจากปากของมินโฮไม่ได้คลายความสงสัยจากเพื่อนทั้งสอง ได้สักนิด เมื่อสังเกตจากสีหน้าและคิ้วเข้มๆ ที่กำลังขมวดเป็นปม

แทคยอนที่ยังคิดว่าคำตอบของมินโฮฟังยังไงก็ดูแปลกมันน่าจะฟังดูแล้วมีเหตุผลมากกว่านี้ เพราะตั้งแต่คบกับเพื่อนตัวสูงหน้าหล่อนี่มา เขาไม่เคยเห็นมินโฮจะถามหรือพูดถึงใคร จึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามคำถามนี้

แกรู้จักกับคีย์ใช่มั้ย คำถามสั้นๆ ที่หลุดจากปากของแทคยอน ทำเอามินโฮคิดหนัก แต่ในระหว่างที่เขากำลังจะพูดโกหกตอบกลับไป เสียงหวานของผู้หญิงก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

มินโฮ เรามีเรื่องอยากคุยด้วย ไม่ใช่เพียงแต่มินโฮที่หันไป แทคยอนและอูยองก็หันหน้าไปทางที่มาของเสียงด้วยเช่นเดียวกัน

มีอะไรหรอ เสียงทุ้มต่ำของมินโฮเอ่ยถาม แต่หญิงสาวกับยืนบิดม้วนด้วยท่าทางเขินอาย

อะ อืม...ตอนเย็นมินโฮว่างหรือเปล่า เอ่ยถามอีกครั้งพร้อมกับรอยยิ้มเขิน ที่คงคิดว่าถ้าใครได้เห็นก็ต้องหลงรักเธอเป็นแน่

ไม่ว่าง คำตอบสั้นๆ ที่ทำเอาคนเอ่ยถามถึงกับหน้าเสียที่ไม่คิดว่าคนตัวสูงตรงหน้าจะปฏิเสธตนแบบทันควันแบบนี้

เมื่อเห็นว่ามันไม่ได้เป็นอย่างที่เจ้าตัวคิดมาตั้งแต่แรก มันก็ช่วยไม่ได้ แต่แบบนี้มันก็น่าสนุกดีไม่ใช่หรือไง คิดได้ดังนั้น หญิงสาวก็กลับมาปั้นยิ้มสวยอีกรอบ

ไม่เป็นไร เอาไว้คราวหน้าก็ได้ เสียงหวานตอบออกมาก่อนจะหันหลังและเดินหายไป

มินโฮที่ยังงงๆ กับผู้มาใหม่ไม่หาย ก็โดนสายตาแทคยอนกับอูยองเล่นงานอีกรอบ

มินโฮฟายจริงๆ เลยเมิงเนี่ย เสียงด่าเซ็งๆ ของแทคยอนทำให้คนตัวสูงหันไปมองด้วยความไม่พอใจก่อนจะเอ่ยถามสาเหตุที่อยู่ๆก็มาด่าตน

อะไรอีกล่ะ

ดาร่าโผล่มาหาถึงที่ ใครปล่อยไปละโคตรควาย อูยองตอบแบบอารมณ์เสียก่อนจะเน้นคำหลังเสียงดัง

อูยองมากไปและมึง คนตัวสูงตอบออกมา แต่คนที่เป็นเจ้าของชื่อกับเชิดหน้าใส่แบบไม่สนใจ

แต่ชั้นว่าไออูยองพูดถูกนะเว้ย เสียงสนับจากแทคยอนทำให้คนตัวสูงเริ่มทนไม่ไหว ก่อนจะผลักเก้าอี้ แล้วเดินหนีออกมา แต่ก็ยังมีเสียงตะโกนไล่ตามหลัง

อย่างอนนานนะเว้ย ไม่มีใครเขาไปง้อมึงหรอก

 

*****

 

 น้องคีย์รอเดี๋ยว   หยุดก่อน

 “เฮ้ย!!  วิ่งเร็วๆ ดีวะ

 “ตึกๆๆ 

 โครม!!”

ร่างบางที่วิ่งหนีอย่างสุดกำลังจนมาถึงโรงยิม ก็ต้องล้มลงเพราะแรงปะทะจากเนื้อของคนตัวเล็กตรงหน้า แต่เสียงที่ไล่ตามหลังมาติดๆ ทำให้ต้องรีบลุกขึ้นอีกครั้งและพาตัวเองหาที่หลบ

เสียงมาจากหลังประตู ไปดูกัน ร่างบางที่ได้ยินดังนั้นหัวใจที่เต้นรัวเพราะการหนีก็เพิ่มระดับการเต้นมากกว่าเดิม สายตายังคงมองคนตัวเล็กที่ตัวเองวิ่งพุ่งชนเมื่อกี้ กำลังปัดเสื้อผ้าไปมา

อ้าว น้องแทมินนี่ เสียงจากชายร่างสูงเอ่ยอย่างแปลกใจพร้อมกับมองเศษกระดาษที่กระจัดกระจายอยู่เต็มพื้น

 คนตัวเล็กเงยขึ้นสบตากับผู้มาใหม่ ผู้ชายตัวสูง ที่คอมีกล้องสีดำขนาดใหญ่ 

มีอะไรหรอครับ มือเล็กปัดเนื้อตัวไปมาพร้อมกับเอ่ยถาม ก่อนที่จะสะดุดเข้ากับแววตาตื่นตระหนกที่อยู่หลังประตู...คนเดียวกับที่พุ่งชนเขาเมื่อกี้

ใบหน้าสวยหยิ่งที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว ไม่ว่าใครแค่เห็นครั้งเดียวก็จำได้ขึ้นใจ

 

คิม คิบอม

 

เห็นคีย์หรือเปล่า พี่เห็นว่าวิ่งมาแถวนี้ แทมินเหลือบมองไปที่คีย์ ศีรษะของคนที่เป็นเจ้าของชื่อส่ายไปมาพร้อมกับดวงตาที่แสดงขอความเห็นใจ ก่อนจะหันไปสบมองอีกคนที่ต้องการคำตอบ

แทมินนิ่งเงียบไม่พูดอะไร จนคนข้างตัวต้องเอ่ยถามอีกครั้ง

แทมิน เห็นคีย์หรือเปล่าคำถามซ้ำที่เอ่ยออกมา ทำให้คนตัวเล็กตัดสินใจปฏิเสธไป

ไม่นี่ฮะ พวกพี่ลองไปหาหลังโรงยิมดูก่อนละกัน พูดพร้อมกับยิ้มหวานออกมา ทำเอาคนที่กำลังหาตัวคีย์อยู่ ต้องรีบเรียกสติตัวเอง เพราะกำลังถูกคนน่ารักตรงหน้าสะกดไว้ด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะรีบวิ่งออกไป

เมื่อแน่ใจแล้วว่าบนโรงยิมไม่มีใครอยู่นอกจากแทมินและคีย์ คนตัวเล็กเลยพูดเรียกให้ร่างบางที่กำลังยืนหอบจนตัวโยนออกมา

ขอบคุณมากนะ เสียงหวานเอ่ยขอบคุณพร้อมกับก้มลงจนสุดตัว จนคนตัวเล็กรู้สึกงงที่เห็นการกระทำมากเกินความจำเป็นแบบนี้

 

พี่คีย์อย่าทำแบบนี้สิฮะ ผมจะพาลทำตัวไม่ถูกไปด้วย แทมินพูดพลางลงไปนั่งย่อตัวกับพื้น ดวงตากลมเงยจ้องมองคีย์

เดี๋ยวพี่เก็บของให้นะ ที่ชนเมื่อกี้เจ็บตรงไหนหรือเปล่า คีย์เอ่ยถาม แทมินยิ้มบางและส่ายหัวเบาๆ เป็นคำตอบ ก่อนที่คีย์จะรีบก้มลงเก็บกระดาษที่กระจัดกระจายไปทั่วพื้น

แทมินมองคีย์อย่างพิจารณา เพราะเขาเองก็ได้ยินเรื่องของคีย์จากเพื่อนๆมาไม่น้อย

พี่คีย์มีใบหน้าที่สวยและหยิ่ง แต่กริยาทุกอย่างดูแล้วอ่อนหวานมากกว่าผู้หญิงเสียอีก เวลาที่พี่คีย์พูดก็ดูน่าฟัง แล้วก็ไม่เห็นจะถือตัวสักนิด

 

ไม่เห็นจะเหมือนที่เคยได้ยิน...

 

ภาพที่คนตัวเล็กเห็นตรงหน้า ทำเอาเจ้าตัวถึงกับข้องใจ แต่ถึงอย่างไรก็ตามเขารู้สึกถูกชะตากับพี่หน้าสวยคนนี้เสียแล้วสิ 

 

ถ้าจะผูกมิตรก็ต้องเริ่มจากการพูดคุย

 

แทมินคิดอยู่ในใจว่าตนจะเริ่มพูดอะไรดี แล้วก็นึกถึงกลุ่มผู้ชายเมื่อกี้ที่วิ่งตามคีย์มา ซึ่งนั้นเป็นต้นเหตุให้เขากับคีย์ได้เจอกัน

พวกพี่เมื่อกี้ เป็นคนทำวารสารมหาลัยนี่ฮะ พี่คีย์เอ่อ คนตัวเล็กเอ่ยถามก่อนจะรีบหยุดเสียงลงเมื่อนึกขึ้นได้ว่า เมื่อตอนเช้าข่าวของคนตรงหน้านี้ดังขนาดไหน เจ้าตัวรู้สึกอยากจะเอาหัวตัวเองโขกกับพื้นเสียดังๆ ที่พูดออกมาโดยไม่รู้จักคิดให้ดีเสียก่อน

แต่จะว่าไปแล้วเขาก็อยากจะเห็น คิสมาร์กบนคอของคีย์ที่เลื่องลือเหมือนกัน คนตัวเล็กเลยอดไม่ได้ที่จะแอบมองหาคิสมาร์กบนคอขาวของคีย์ ที่เป็นต้นเหตุให้พวกรุ่นพี่ชมรมวารสารตามมาเก็บภาพกัน

เอ่อ คะ คือเสียงบางเบาที่ดังออกมาจากปากของคีย์ ทำให้แทมินที่กำลังชะเง้อคอไปมารีบก้มหัวหลบสายตาทันที เพราะรู้ว่าตัวเองกำลังเสียมารยาทที่ไปจ้องมองแบบนั้น

ขอโทษฮะที่เสียมารยาท คนตัวเล็กพูดขึ้นทั้งที่ไม่ได้สบตาคีย์แม้แต่น้อย คีย์ที่เห็นแทมินกำลังก้มหน้าขอโทษตนก็เลยใช้สองมือเล็กจับบ่าบางนั่นเบาๆ ก่อนจะเอ่ยคำพูดให้คนตัวเล็กสบายใจ

ไม่เป็นไรหรอก พี่ชินแล้วละ น้ำเสียงอ่อนโยนที่เอ่ยออกมา ทำให้คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมา ดวงตากลมมองจ้องอีกฝ่าย

แต่ว่าจะทำยังไงให้รอยนี่มันหายไปได้ล่ะ เสียงหวานเอ่ยออกมากับคนตัวเล็กที่ยังมีสีหน้าไม่สู้ดี แต่อย่างน้อยก็ยอมเงยหน้าขึ้นมาสบตากับตน

ดวงตากลมที่ดูตื่นๆ ทำให้คีย์ยิ้มออกมาได้ เพราะสายตาของคนตัวเล็กตรงหน้าไม่ได้มีท่าทางเหยียดหยามอย่างที่คีย์เจอมาทั้งวัน

ผมไม่รู้หรอกฮะ คนตัวเล็กตอบออกมาก่อนที่จะค้างไปกับรอยยิ้มเล็กๆของคีย์

คีย์หันไปก้มเก็บเศษกระดาษที่กระจัดกระจายอย่างรีบร้อนต่อ เพราะกลัวว่าจะทำให้คนตัวเล็กเสียเวลาไปมากกว่านี้

แต่แล้วร่างบางก็ต้องชะงักกับคำพูดใหม่ของคนตัวเล็ก

พี่คีย์ยิ้มสวยจังฮะ พี่น่าจะยิ้มบ่อยๆ นะเสียงใสพร้อมกับรอยยิ้มส่งให้กับคีย์ ทำให้ร่างบางที่ได้ยินรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก ไม่ใช่เพราะคำชม แต่เป็นคำพูดที่ดูเหมือนจะผูกมิตรต่างหาก

... แทมินไม่รู้ว่าสิ่งที่ตัวเองพูดไป ทำให้คีย์รู้สึกอย่างไร แต่เมื่อโดนจ้องมองด้วยสายตานิ่งๆ ของคีย์ คนตัวเล็กก็ได้แต่มองตาปริบๆ เพราะอ่านความหมายจากสายตาแบบนั้นไม่ออก ก่อนจะเอ่ยคำพูดใหม่ออกมาด้วยน้ำเสียงที่คล้ายจะระมัดระวัง

ผมก็แค่เห็นว่าพี่ไม่ค่อยยิ้ม

จะให้พี่ยิ้มให้ใครล่ะ แค่มีคนพูดกับพี่แบบไม่รังเกียจ ก็น่าดีใจแล้ว คีย์ตอบแทมินด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อน แต่ก็ยังมีรอยยิ้มบางอยู่บนหน้า

พี่คีย์ให้แทมินเป็นเพื่อนพี่นะ รอยยิ้มหวานพร้อมกับเสียงสดใสที่ส่งให้ คีย์นิ่งไปพักหนึ่งก่อนจะพยักหน้าเบาๆ คล้ายจะไม่มั่นใจ ว่าคนน่ารักตรงหน้านี่จะขอเขาเป็นเพื่อนจริงๆ

หลังจากที่ร่างบางทั้งสองได้ตกลงเป็นเพื่อนกัน คนตัวเล็กก็พูดเจื้อยแจ้วไม่หยุด ส่วนคีย์ก็พยายามตั้งใจฟังในสิ่งที่แทมินพูด และตอบคำถามเมื่อคนตัวเล็กเปิดโอกาสให้ตน

ถึงแทมินจะพูดจ้อไม่หยุดแต่ด้วยความเป็นคนชั่งสังเกต ก็พอจะรู้ว่าคีย์เป็นคนพูดไม่เก่งเอาเสียเลย แต่สายตาที่จ้องมองตลอดเวลา นั่นก็ทำให้รู้ว่า คีย์ตั้งใจฟังเขาพูดมากแค่ไหน เพราะฉะนั้นเวลาที่เจ้าตัวพูด ก็จะตั้งคำถามไปด้วย เพื่อได้ให้อีกฝ่ายนั้นพูดตอบบ้าง อย่างน้อยก็จะได้รู้ว่าต่างฝ่ายมีนิสัยเป็นอย่างไร

คีย์จ้องมองดวงตากลมของแทมินที่เหมือนจะประกายยิ้มออกมาตลอดเวลา บวกกับท่าทางน่ารักๆเวลาที่คนตัวเล็กพูด

ใครๆ ก็คงจะอดยิ้มไปกับความน่ารัก สดใส ของแทมินไม่ได้ เขาเองก็เช่นเดียวกัน

ร่างบางทั้งสองรวบกระดาษขึ้นมาเป็นกอง ก่อนจะแบ่งแยกตามกลุ่มของเนื้อความในกระดาษ เมื่อจัดทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว แทมินและคีย์ก็นำกระดาษทั้งกองไปเก็บไว้บนชั้นวางเอกสารของชมรม

 “พี่คีย์จะกลับบ้านหรือยังฮะ แทมินถามขึ้นในขณะที่กระชับกระเป๋าใบใหญ่บนบ่า ตากลมๆ จ้องมองอีกฝ่าย

พี่จะไปทำธุระต่อ แต่เดี๋ยวรอให้เย็นกว่านี้อีกสักหน่อยค่อยออกไปน่าจะดีกว่า แทมินฟังที่คีย์พูดก็เข้าใจว่า คงจะรอให้พวกพี่กลุ่มวารสารที่ตามถ่ายรูปเมื่อกี้กลับไปก่อน

งั้นเราออกไปทางข้างหลังโรงยิมกันดีกว่าฮะ ที่นั่นนะไม่ค่อยมีคนเดิน เพราะฉะนั้นปลอดภัยชัวร์ คนตัวเล็กพูดสดใส พร้อมกับมือเรียวที่กระชับข้อมือคีย์ แต่แล้วก็ต้องรีบปล่อยเมื่อได้ยินเสียงร้อง

จะ เจ็บ แทมินไม่รู้ถึงสาเหตุการร้องของคีย์ก็ได้แต่มึนงง ก่อนจะเห็นอีกมือของคีย์ที่กุมข้อแขนตัวเองไว้แน่น

พี่คีย์เป็นอะไรฮะ ให้ผมดูหน่อยนะ ไม่พูดเปล่ามือเรียวคว้าแขนคีย์ออกมาก่อนจะถลกเสื้อสีขาวที่ยาวมาถึงข้อมือขึ้น

คนตัวเล็กเบิกตากว้าง กับรอยแดงช้ำทั้งข้อมือของคีย์

แทมินพี่ไม่เป็นอะไรหรอก เราไปกันต่อเถอะนะ คีย์พยายามดึงแขนตัวเองออกจากมือเรียวคู่นั้น แต่ก็ไม่สำเร็จ เพราะคนตัวเล็กขืนมือเอาไว้

จะไม่เป็นอะไรได้ไง รอยช้ำวงใหญ่ขนาดนี้ เสียงดุเล็กๆของแทมินที่ออกมาเพราะความเป็นห่วงทำให้คีย์ได้แต่ก้มหน้านิ่ง

พี่คีย์ไปทำอะไรมา แทมินลดเสียงลงจากเดิมเป็นการถาม แต่คีย์ก็ได้แต่นิ่งเงียบเพราะไม่รู้จะพูดยังไง

 เพราะถ้าจะเล่าเรื่องข้อมือที่ช้ำนี่ก็คงต้องพูดเรื่องรอยจูบที่ต้นคอด้วย

เอ่อ พี่คีย์ไม่ต้องเล่าก็ได้ฮะ แต่ว่าต้องทายานะ แทมินที่สังเกตเห็นสีหน้าเคร่งเครียดของของคนตรงหน้า ก็เลยไม่อยากจะถามอะไรต่อ แม้จะอยากรู้ก็ตาม แต่ข้อมือที่ช้ำจนน่ากลัวขนาดนี้ ถ้าไม่ทายาคงจะไม่ได้

ร่างบางหยิบยาที่ตัวเองเพิ่งมีติดกระเป๋าเมื่อตอนที่ข้อเท้าแพลงออกมา ก่อนจะบีบลงบนข้อมือเล็กของคีย์ นิ้วมือเรียวกดนวดอย่างเบามือที่สุด แต่ถึงอย่างนั้นเจ้าของมือก็ยังมีสีหน้าเจ็บปวดให้ได้เห็น

ขอบคุณแทมินนะ เสียงหวานที่เอ่ยขอบคุณ ทำให้แทมินยิ้มเขิน

พี่คีย์ ทีหลังพูดว่าขอบใจก็พอแล้ว แทมินเอ่ยออกมาอย่างขำๆ ก่อนจะพาคีย์เดินออกมาทางข้างหลังโรงยิมที่ตอนนี้เรียกว่าไม่มีคนเหลืออยู่เลย

คีย์เดินตามแทมินออกมา ดวงตาคู่สวยมองซ้ายทีขวาทีด้วยความสนใจ เพราะตั้งแต่เขาเข้ามาอยู่มหาลัยนี้ยังไม่เคยใช้เส้นทางนี้เลย

พี่คีย์ตรงไปทางนี้นะฮะ แล้วจะเห็นถนนใหญ่ ส่วนผมจะไปทางนั้น บ้านผมอยู่นั่นฮะ แทมินชี้มือไปทางนั้นทีทางนี้ที คีย์มองตามมือเรียวนั่นก่อนจะพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจ

บายฮะพี่คีย์ เสียงสดใสเอ่ยขึ้นพร้อมกับมือเล็กโบกไปมา ทำให้คีย์คลี่ยิ้มบางออกมาและโบกมือลาคนตรงหน้า

สองขายาวก้าวมายังทิศทางที่แทมินบอกเมื่อสักครู่ พร้อมกับร้อยยิ้มเล็กๆ ที่เกิดจากการได้เจอเพื่อนที่น่ารักแบบแทมิน

คีย์ขึ้นรถประจำทางมาจนถึงหน้าคอนโดหรูที่เขาเพิ่งจากมาเมื่อวาน สีหน้าที่มีความสุขเมื่อครู่กับแปรเปลี่ยนเป็นความกังวลใจ และกลัวในเวลาพร้อมๆ กัน แต่ถึงยังไง ก็ต้องพบคนตัวสูงนั่นอยู่ดี มือเล็กสองข้างกำเข้าหากันแน่ ก่อนจะเอ่ยคำพูดออกมาเบาๆ เพื่อให้กำลังใจตนเอง

 

 

ไม่มีอะไรหรอกคิบอม แค่เอากระเป๋าเงินเสร็จก็กลับบ้านได้แล้ว

 





------------PPLight------------

ใครที่เพิ่งเข้ามาอ่าน หรือรีดคนไหนมาอ่านซ้ำ

ถ้าเห็นคำผิด ขาด เกิน รบกวนบอกไรเตอร์ด้วยเน้ออออ

ปล้ำบลิง ส่งจูบให้ทุกคน  -3-


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,666 ความคิดเห็น

  1. #6601 RK CYP (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2558 / 21:47
    เฮ้อออ โล่งที่ออมม่ามีเพื่อนเป็นแตมิ
    #6,601
    0
  2. #6501 south fox (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 มีนาคม 2557 / 23:46
    คน นี้ ของ คีย์!!!! บอกไว้เลยน้าว่าอย่ายุ่ง 

    เริ่มรู้สึกว่าหลังจากนี้จะมีเรื่องวุ่นๆ เกิดขึ้นอีกเพียบเลย....
    #6,501
    0
  3. #6436 Choip (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:57
    อ่อยเกินไปละนะดาร่า -*-
    อย่ามายุ่งกับชเวมินโฮจะได้มั้ยฮะ

    คีย์น่าสงสารที่สุด ทำไมมีแต่คนใส่ร้าย
    #6,436
    0
  4. #6229 Yabbybayyab (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2556 / 17:23
    กบเรื่องสนใจเรื่องม่าแล้วหรอ ><
    ดีจังเลยที่มีแทมินไม่งั้นคีย์คงน่าสงสารโคตร
    แม่ลูกคู่นี้คงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ^_^
    #6,229
    0
  5. #6131 teddy_ >O< (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กันยายน 2556 / 15:13
    โอยยยย

    เจอกันสักทีนะแทมินกะคีย์เนี่ย ><
    #6,131
    0
  6. #6099 runwithyou SH (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 กันยายน 2556 / 20:44
    ดาร่าอย่าคิดจะมายุ่งกับมินโฮนะ
    เดี๋ยวก็มาหาว่าคีย์แย่งมินโฮอีก =_=
    ดีแล้วที่ให้แทมินกะคีย์เป็นเพื่อนกัน
    คีย์จะได้มีเพื่อนบ้าง สงสารคีย์ TT
    #6,099
    0
  7. #6004 MIND&KEY (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2556 / 00:18
    แทมินกับคีย์ เป็นเพื่อนกันๆ น่ารักๆ
    #6,004
    0
  8. #5871 perfumepassion (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2555 / 20:33
    ดีแล้ววว ให้สองเคะมาเป็นเพื่อนกัน :D
    #5,871
    0
  9. #5812 W3nO (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2555 / 23:47
    คีย์คงกดดันน่าดูเลยใครก็เข้าใจผิด
    ดีจังที่คีย์เจอน้องเห็ดแล้ว
    จะได้มีเพื่อนดีๆซะที
    #5,812
    0
  10. #5688 MINKEY (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 เมษายน 2555 / 19:11
    แม่เจอลูกแล้ว วู้ววว วววววว กบเลวทำข้อมือม่าช้ำ

    ว่าแต่คิสมาร์กคือไรอ่ะ????
    #5,688
    0
  11. #5616 ปังคีย์ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มีนาคม 2555 / 12:55
    มินโฮแกอย่าไปเชื่อพวกมันนะ
    คิมคีย์โดนใส่ร้าย
    ดาร่านี่เธอจะเอายังงัย
    ทำมั้ยต้องมาอ่อยมินโฮของออมม่าด้วยยะ
    #5,616
    0
  12. #5582 bgts. (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มีนาคม 2555 / 09:35
    แทมน่ารักมากจริงๆ
    #5,582
    0
  13. #5561 neyza (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 มีนาคม 2555 / 12:43

    เย้ๆๆ เเม่ลูกเจอกันเเล้ว


    หวังว่าเเทมินคงจะช่วยคีย์ได้นะ

    #5,561
    0
  14. #5502 lov key (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มกราคม 2555 / 23:29

    อุ๊ยตาย น่ารักมาก แม่กับลูกเจอกันแล้ว ว้าวๆๆๆๆ

    น้องแทมยังคงเป็นคนที่น่ารักเสมอ

    คีย์เข้มแข็งหน่อยน้าาาาาาาาาา

    #5,502
    0
  15. #5448 kimmin hokey :))'' (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มกราคม 2555 / 18:57
    น้อมแทมน่ารัก..

    คิมคีย์ สู้ ๆ
    #5,448
    0
  16. #5420 mk91 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 มกราคม 2555 / 01:10
    คอมคีย์บอมของชั้น

    ชั้นรักนายนะ

    คิมคีย์สู้ๆ
    #5,420
    0
  17. #5322 Pop (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2554 / 15:26
    อ่าาาา!~ แม่กับลูกเจอกัน!!!!!

    ว้าวววว!~ สุดยอดอ่ะ!!!!!!! >
    #5,322
    0
  18. #5232 keybus (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2554 / 23:32
    แทมินดีจริงๆให้ตายเหอะ

    ไอพวกบ้านี่ก็ละลานคีย์ไม่เลิก

    เดี๋ยวแม่เสยให้ร่วง

    แค้นนะแต่ไม่แสดงออก(นี่ขนาดไม่แสดงออกนะ)
    #5,232
    0
  19. วันที่ 28 กันยายน 2554 / 00:11

    มิน่าหล่ะ..ใครๆต่างกหลงรักแทมิน
    ><
    ป.ล.ออดเลวอ่ะทำข้อมือคีย์ช้ำด้วยT^T

    #5,169
    0
  20. #5152 Minkey AudiE (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 กันยายน 2554 / 13:45
    คนสวยผู้อ่อนต่อโลกใบใหญ่.....  มินโฮร้ายเจรงๆๆ อย่าแกล้งคีย์สิ!!
    #5,152
    0
  21. #5105 minnylovekeyny (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กันยายน 2554 / 02:44

    แง๊ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ทำไมชีวิตคีย์จังถึงต้องมาเจอคนนิสัยไม่ดีด้วย แย่จังคนพวกนั้นอ่า

    #5,105
    0
  22. #4911 BurnMe2PM (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2554 / 00:00
    โถ พ่อกุญแจน้อยๆ(เผื่อใครไม่เก๊ต Key=กุญแจ)
    น่าสงสารอ่า  มินโฮ เมื่อรู้เรื่องนี้แล้วจะทำยังไง
    ไม่ใช่นิ่งเฉยหรอกนะ นั่นฝีมือตัวเองนะนั่น
    รัผิดชอบหน่อยเด่ะ
    #4,911
    0
  23. #4894 LoVeKeY00 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2554 / 00:26
    ทำไมคีย์น่าสงสารงี้อ่ะ
    #4,894
    0
  24. #4861 เด็กเรียน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2554 / 19:40
    แทมเหมือนเป็นนางฟ้ามาโปรดเลยอ่ะ *0*
    #4,861
    0
  25. #4837 [+Bl2aND^NamE~ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2554 / 22:43

    โรงเรียนนี้ช่างวุ่นวาย มีนางฟ้าคีย์อยู่ในร.ร มีแต่คนคอยจ้องมอง กล่าวหาว่าร้าย
    มินโฮก็อีกคนไปทำรอยคิสมาคบนคอคีย์อีก

    น่าสงสารเกินไปแล้ว บางทีอ่านก็นำตาจะไหล

    #4,837
    0