ดวงแบบนี้ไม่มีจู๋ (ละครช่อง 3)

ตอนที่ 8 : Chapter 4 - The Lovers: เทพแห่งความรัก (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 399
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    9 ก.ย. 60

มือสั่น อยากตะกุยหน้ามัน แต่มือข้างที่คุณโชคจับไว้กลับถูกเขาบีบแน่นเหมือนให้สติ

“เผอิญเรากลับมาเจอกันโดยไม่ตั้งใจ” คุณโชคยังตอบพี่เก่งต่อ

“ทำไมพี่เก่งช้าจังคะ จ๊ะจ๋ารออยู่ตั้งนานผู้หญิงคนนั้นทำคล้ายไม่ได้ยิน และไม่เห็นใครนอกจากแฟนหนุ่มของน้องกี้

พี่เก่งสะบัด “จ๊ะจ๋าอย่าเพิ่งยุ่ง!”

หล่อนหน้าเจื่อน ส่วนน้องกี้หน้าเป็นขึ้นมา แต่ว่ายังรักษากิริยานางเอก

พี่เก่งคำรามใส่คุณโชค “แล้วทำไมต้องมาที่นี่กันสองคน!

คนถูกถามไม่ยี่หระ ยกไหล่ยิ้ม พอดีวันพฤหัสหน้าจะไม่เจอกัน เลยมาฉลองกันก่อน”

ฉลอง?” พี่เก่งนิ่วหน้า

นังจ๊ะจ๋ากลอกตา กอดอก มือข้างหนึ่งยกเท้าคาง เสียงกำไลดังกรุ๋งกริ๋ง ขณะเดียวกันน้องกี้ทวนคำนั้นอยู่ในใจ

ฉลอง วันพฤหัส?

ความรู้สึกบางอย่างคลับคล้ายฟองอากาศเล็กๆ ที่เริ่มผุดใต้ฐานดวงใจ มันระริกลอยตามๆ กันขึ้นเป็นสาย จากน้อยก็เริ่มมากขึ้นคล้ายน้ำอัดลมที่ถูกเขย่า ต่างเพียงแรงเขย่าของน้องกี้เกิดจากสำเหนียกบางชนิดที่ชัดเจนถัดจากคำนั้น

ฉลอง วันพฤหัส?

วันที่ ๓๐ มิถุนา วันเกิดของน้องกี้!

แต่ละฟองเหล่านั้นดุจจะบรรจุอาการชา มันพุ่งอย่างไม่รู้ทิศไปแปลบปลาบตามปลายแขน ปลายขา หญิงสาวรู้สึกเหมือนจะหน้ามืด ตื้นตันจนหูอื้อ ได้ยินแต่เสียงวิ้งๆ ว่อนวุ้ง

จากนั้นฟองอากาศก็อัดกันแน่นจนรู้สึกทั้งตัวกลวงโหวง ก่อนบางอย่างหนักๆ จะถูกถมลงจากอก เป็นการฟูอัดขยายกันไปทั้งตัว เนืองแน่นจนเธอแทบรับไม่ไหว หัวใจมันตีบเกินอั้นจนแทบทะลักออกมาเป็นอาการอยากจะร้องไห้

น้องกี้อธิบายไม่ถูกว่ามันคืออารมณ์อย่างไร เธอไม่เคยได้ยินอะไรอย่างนี้ ไม่เคยรู้สึกอะไรทำนองนี้ แม้แต่แม่กับน้องของน้องกี้ก็ไม่เคยสนใจจะรับรู้หรือจำได้ด้วยซ้ำว่าเธอเกิดวันที่เท่าไร ที่เป็นอยู่จึงคล้ายถูกคนกลั่นแกล้ง คล้ายไม่มั่นใจว่าความจริงตรงหน้ากำลังลวงตาหรือไม่ สัญชาตญาณระแวงภัยก่อกำแพงอัตโนมัติกั้นใจสูงลิบ

แต่ทั้งอย่างนั้นเธอก็ยังตัวสั่น เหมือนจะเป็นลม เหมือนจะหมดแรง ระริกไหวจนแทบไม่อาจพูดเป็นคำทะ...ทำไมคุณโชคถึงรู้...

เขากำลังประสานตาผู้ชายที่ตัวเล็กกว่าแค่คาง จึงไม่มีทางเห็นว่าจู่ๆ น้องกี้ก็น้ำตาคลอ สร้อยที่อกเธอไง

หญิงสาวพยายามกลืนความเปียกฉ่ำในดวงตา มือสั่นแตะอัญมณีนำโชค

ยังกะลิเก!” นังจ๊ะจ๋าแสร้งติกำไลตัวเอง

สร้อยคอประจำวันเกิดที่เธอชอบลูบนิ้วขอพร

เมื่อคุณโชคหันมาสบตา น้ำตาของน้องกี้ก็หายไปแล้ว หลังม่านตารื้นแทนด้วยภาพเหตุการณ์ขณะนั่งอยู่ในห้องประชุมร่วมกับเธอตามลำพัง

ทำไมต้องลูบสร้อยนั่นบ่อยๆ

สร้อยประจำวันเดือนปีเกิดของน้องกี้ นำโชคดีมาให้ค่ะ

น้องกี้พยายามเรียกสติตัวเองกลับมา ขณะนั้นภาพชายหนุ่มผมเกรียนสั้นตรงหน้า ผู้กอปรด้วยความคมคายลึกล้ำของดวงตาสีดำสนิท คลับคล้ายกลายเป็นอีกคนที่น้องกี้ไม่เคยเห็นชัดหรือรู้จักมาก่อนตลอดชีวิต

อย่างไม่รู้ตัว ด้วยความรู้สึกอันไม่คุ้นเคยบางอย่าง ความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย น้องกี้กลืนอารมณ์ป่วนประหลาดในใจพลางชักมือออกจากมือคุณโชค

เขายังคงพูดต่อ เธอบอกว่าสร้อยประจำวันเดือนปีเกิด แต่กลับมีอัญมณีอยู่แค่ชนิดเดียว คือนิล และนั่นหมายถึงคำตอบเดียวเหมือนกัน เพราะนิลเป็นอัญมณีที่แทนได้เฉพาะวันวันเดียว เดือนเดือนเดียว และปีปีเดียว ไม่เหมือนอัญมณีชนิดอื่นที่อาจแทนได้หลายปี หลายเดือน หรือหลายวัน

วันเสาร์ เดือนมิถุนา ปีมะเมีย น้องกี้พูดเหมือนละเมอ ก่อนนึกขึ้นได้ แต่คุณโชครู้ได้ยังไงว่าวันที่สามสิบ

ปีมะเมียปีนั้นคือ พ.ศ. ๒๕๓๓ เดือนมิถุนาปี ๒๕๓๓ มีวันเสาร์ตรงกับวันที่สอง เก้า สิบหก ยี่สิบสาม แล้วก็สามสิบ

แล้ว?...”

ฉันก็เลยคิดว่าน่าจะลองใช้วิธีของเธอ

วิธีของน้องกี้?

ดูนี่... ว่าพลางควักโทรศัพท์ออกจากกระเป๋า เปิดเบราเซอร์เซิร์ชข้อมูล ทายนิสัยตามวันที่เกิดแล้วอ่านออกเสียง

คนที่เกิดวันที่ ๒ เพื่อนสำคัญที่สุด เฉียบแหลม อ่อนหวาน ไม่ชอบขัดใจผู้อื่น

คนที่เกิดวันที่ ๙ ขรึม ขี้อาย จริงจังกับชีวิต ทุ่มเทเพื่องาน อธิบายเก่ง แต่ไร้มุกตลก

คนที่เกิดวันที่ ๑๖ ชอบโลดโผนหาประสบการณ์ คนรอบข้างจึงอาจมองว่าเกเร หรือไม่น่าไว้ใจ แต่ที่จริงมีศีลธรรมและเข้าใจผู้อื่นเป็นอย่างดี

คนที่เกิดวันที่ ๒๓ สง่า มั่นใจในตัวเองสูง มุ่งมั่น ปราดเปรื่องศิลปะวิทยาการ

คนที่เกิดวันที่ ๓๐ ฉลาด เด็ดขาด เชื่อมั่นในตัวเอง หาข้อได้เปรียบเพื่อเอาชนะคู่แข่งได้ไม่ยาก

ทั้งหมดนี้มีวันเดียวที่ตรงกับเธอที่สุด วันที่สามสิบ!

อีกครั้งที่ความรู้สึกทรมานแปลกประหลาดหวนกลับมาเล่นงานน้องกี้ หญิงสาวไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ รู้สึกตีบตื้นคล้ายจะหายใจไม่ออก รู้สึกเบาหวิว ทะเทิ้ม เป็นคนเดิมที่ไม่ใช่คนเดิม เป็นตัวเองที่ไม่ใช่ตัวของตัวเอง

ว่าไงคุณโชคเรียกสติ ตกลงเธอยังโอเคกับร้านนี้อยู่มั้ยเจ้าตัวพยักไปด้านในร้าน แต่เหมือนปลายคางชี้ไปที่พี่เก่งมากกว่า

คนถูกชี้กัดฟันกรอด กรากเข้ามาฉวยมืออีกข้างของน้องกี้ไว้ น้องกี้เคยบอกว่าอาหารของที่นี่มันห่วย!” เจ้าตัวเน้นคำ สายตาราวจะผลาญทำลายชายตรงหน้า พี่จะพาไปกินที่อื่น

อ้าว จ๊ะจ๋าหน้าเสีย

คุณโชคเบือนมายกคิ้วให้น้องกี้ ในที่สุดยอมปล่อยมือแล้วก้าวจากไป น้องกี้ใจหาย และโดยไม่รู้ทำไม เธอตัดสินใจปลดมือตัวเองจากการเกาะกุมของพี่เก่ง วิ่งออกมาเองโดยไม่สนใจเสียงแฟนหนุ่มที่ตะโกนเรียก ก่อนจะเปลี่ยนเป็นบริภาษสาวจ๊ะจ๋าที่พยายามเกาะแกะไม่ยอมปล่อย

 

. . . . . . . . . . .
จบตอนที่ ๔

ฝากติดตามความเคลื่อนไหวอื่นๆ ที่เพจ ปราปต์ ด้วยครับ
ขอบคุณครับ ^^






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20 ความคิดเห็น

  1. #17 preawa_kamla0955 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 11:54

    ร้ากกกกกกกกกเทออออออออ
    #17
    0
  2. #16 preawa_kamla0955 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 11:53
    โชคบดี รักน้าาาาาาาาาา
    #16
    0