My Little Cat Bam [MarkBam]

ตอนที่ 1 : CAT BAM I

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,745
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 359 ครั้ง
    23 เม.ย. 59









เหมียว เหมียว ฉบับแคทแบม



มี๊ มี๊


นานเท่าไหร่แล้วกับเสียงฝนตก นานเท่าไหร่แล้วกับการที่พลัดหลงกับเจ้าของ นานเท่าไหร่แล้วที่เจ้าเหมียวตัวน้อยมองไปมาไม่เห็นใคร แม้หลายต่อหลายครั้งที่มันเหลียวซ้ายแลขวา ในทุกครั้งมันก็ทำได้เพียงม้วนลงกล่องด้วยไม่มีใครที่เห็นหรือได้ยินเสียงมันเลย


เปาะแปะ


ผ่านวันร้อนวันหนาวยังไม่เท่าเสียงหยดน้ำฟ้าหยาดลงหัว กล่องกระดาษที่เคยอุ่นกล่องกระดาษที่เคยพักหนาวกลับเปียกปอน  ขนที่เคยนุ่มเพราะมาม๊ะเลียอย่างดีเป็นอันต้องเปียกลู่แนบลำตัวน้อย มันกำลังรอ..รอให้เจ้าของที่จับมันใส่กล่องกลับมาพามันไปหาแม่


มี๊


ยามนี้กล่องกระดาษบุบๆบี้ๆคงไม่สามารถช่วยมันได้อีก แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ต้องซุกตัวหลบจนกว่าสายฝนจะหยุด ร่างกายที่เคยอ่อนแออยู่แล้วกลับอ่อนแอไปอีก มันรู้สึกไม่สบายหายใจติดขัด เสียงเล็กๆพยายามร้อง อย่างน้อยก็หาแม่


แม่จ๋า ช่วยหนูที หนูหนาวจังเลย





“โธ่ อย่าทำเสียงดุสิครับ นี่ยูคกำลังจะถึงบ้านแล้วเนี่ย อีกสองซอยเอง”


มี๊ มี๊


กึก! ยูคยอมหยุดชะงัก ร่างสูงโปร่งตามวัยเหลียวซ้ายมองขวาทันทีที่เขาได้ยินเสียงบางอย่างที่คุ้นหู มดน้อยพยายามหาต้นกำเนิดเสียง มันเป็นเสียงเล็กแทรกดังท่ามกลางสายฝนที่เย็นฉ่ำชื่นใจ


มี๊


“แปปนะครับ พี่คุณ ยูคเหมือนได้ยินเสียงแมว”


ยูคยอมกดปิดมือถือหลังได้ยินเสียงเจ้าแมวน้อยอีกครั้ง คราวนี้มันใกล้มากๆ ใกล้จนแสงไฟจากมือถือที่ยูคเปิดขึ้นสาดเข้าหากล่องกระดาษเล็กจิ๋ว ด้านในมีลูกแมวตัวเล็กกำลังร้องเสียงเบา ขนเปียกลู่ดูหนาวเหน็บ หายใจฟืดฟาด


“แมวจริงด้วย!!”


เห็นดังนั้น ในฐานะทาสแมวคนหนึ่ง ยูคยอมคนดีก็ค่อยๆก้าวเข้าไปหาเจ้าเหมียวน้อยโดยไม่ลืมดูท่าทีของเจ้าแมวเด็ก ยิ่งเห็นมันสั่นสะท้านเขายิ่งไม่กล้าเข้าใกล้ เนื่องจากกลัวว่าตัวเองจะทำมันตกใจกลัวจนหนีหายไปก่อน แต่แล้วจู่ๆเจ้าเหมียวน้อยก็ทรุด ทำให้เขาตกใจวิ่งหิ้วเจ้าเหมียวกลับบ้านทั้งกล่องโดยไม่ลืมใช้ร่มสีใสต้านลมมาตลอดทาง


“พี่คุณ เอารถออกพายูคไปหาพี่จินยองทีครับ”


ทันทีที่ยูคยอมถึงบ้าน เจ้าตัวก็รีบไขกุญแจพาตัวเองวิ่งตัดห้องนั่งเล่นขึ้นไปเอาผ้าขึ้นหนูมาห่อเจ้าเมียวตัวน้อยบนห้อง โดยไม่ลืมสั่งเรียกคนที่กำลังดูทีวีอยู่ให้ลุกขึ้นมา


“ยืนนิ่งทำไมครับ” ถูกเร่งเข้าๆ นิชคุณที่นั่งทำหน้างงดูการ์ตูนมนุษย์หินฟลิ้นท์สโตนส์อยู่ถึงได้ผุดลุกไปที่รถตามคำสั่ง แรกเริ่มเดิมทีใบหน้าหล่อก็ยังงุนงงสงสัยแต่เมื่อแฟนเด็กของตัวเองหยิบลูกแมวขนเปียกลู่หายใจฟืดฟาด เขาก็เข้าใจทันที




“เป็นลูกแมวเปอร์เซียผสมเทอร์คิชแองโกรา” 


เจ้าเหมียวน้อยนอนตัวสั่นหนาวซุกผ้านุ่ม มันตัวสั่นเทา ร่างกายอ่อนแอจนจินยองต้องบอกให้แฟนตัวเองวิ่งเอาโคมไฟเล็กมาส่องให้มันอบอุ่น ตากลมเล็กๆสีฟ้ามองสิ่งที่คนตัวโตเรียกว่า พี่จินยองอย่างไม่ไว้วางใจเท่าไหร่ ก็พี่จินยองเอาแต่จับร่างกายมันไปมา เสียงเล็กๆร้องมี๊ประท้วงทันทีที่มันถูกจับพลิกหงายทั้งผ้านุ่ม


“อืม เป็นผู้หญิงซะด้วย”


แมวเด็กได้แต่นอนอ่อนระโหยโรยแรง หลังจากถูกตรวจถูกวัด ถูกเอาอะไรบางอย่างมาจิ้มก้นเล็กๆของมัน มันไม่เข้าใจสักนิดว่าตัวเองจะถูกทำอะไร มีเพียงแค่เสียงถามตอบของร่างโปร่งที่ช่วยมันกับร่างโปร่งที่จับมันพลิกไปมา


“ตามที่ยูคเล่ามา พี่คิดว่าน้องถูกทิ้งเพราะว่า เจ้าตัวมีอาการโรคหอบรุนแรง มันคงอ่อนแอสำหรับลูกๆในครอกเดียวกันทำให้เจ้าของตัดสินใจนำมาทิ้ง พี่คิดว่าคนที่ทิ้งก็คงเป็นคนแถวนั้นแหละ”


“ทำไมล่ะครับ” 


ยูคยอมไม่เข้าใจ ในเมื่อหน้าตามันก็ดูน่ารักแบบนี้ ทำไมถึงทิ้งมันได้ลงคอ


“เพราะขายไม่ได้น่ะสิ แมวที่มีอาการป่วยรุนแรงไม่มีใครเขาขายกันหรอก มันอยู่ได้ไม่นาน เลี้ยงก็ไม่คุ้ม โชคดีแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ได้ฆ่ามันก่อนมันจะมาเจอเราน่ะ”


ในฐานะคนเลี้ยงแมวประกวดอย่างนิชคุณ เขามักจะเห็นกรณีเยอะแยะ แมวเด็กที่มีโรคประจำตัวรุนแรงแบบนี้ คนมักรู้สึกเลี้ยงไม่คุ้ม เพราะมันจะพาปัญหาเยอะแยะ เข้าออกคลินิก โรงพยาบาลสัตว์เป็นว่าเล่น น่ารักแค่ไหน แต่เสียเงินเป็นล้านเป็นแสนต่อ ใครก็ไม่ต้องการ


“ถูกต้องตามพี่คุณบอกเลย.. แล้วตอนนี้นอกจากโรคประจำตัวแล้ว น้องยังมีอาการปอดบวมจากการตากฝนอีก พี่แนะนำให้ยูคปล่อยมันไว้ที่นี่ พี่ขอดูอาการมันก่อน ถ้ารอดพี่จะหาคนเลี้ยงให้ ลูกผสมพันธ์นี้คนสนใจเลี้ยงเยอะ แต่ถ้าไม่..หลังบ้านพี่ก็พร้อม”


ที่จินยองพูดอาจเหมือนใจร้าย แต่มันก็เป็นเรื่องจริงที่คาดเดาไม่ได้ ยิ่งเจ้าเหมียวน้อยในตอนนี้ดูท่าทางอ่อนแอจนเกินกว่าที่มันจะรับไหว ตายวันตายพรุ่งก็ไม่รู้ ในฐานะคนเป็นหมอก็ไม่อยากสร้างความไม่สบายใจแก่น้องเลย


“ช่วยมันเถอะ จินยอง รอดมาเดี๋ยวพี่เลี้ยงเอง”


“ได้หรอครับ พี่คุณมีมาร์คอยู่แล้วนะครับ” 


“ได้ มาร์คไม่หวงที่หรอก” มันไม่เกี่ยวกับเรื่องหวงที่หรอกครับ แต่มาร์คน่ะเป็นพ่อพันธ์แท้ ให้ลูกแมวตัวน้อยๆไปวอแวมันจะดีหรอ


“งั้นจะตั้งชื่ออะไรล่ะครับ จะเป็นเจ้าของทั้งทีต้องตั้งชื่อด้วย น้องจะได้จำ”


“แบมแบม ให้น้องชื่อ แบมแบม” จินยองไม่รู้ ยูคยอมเองก็ไม่เข้าใจ.. มีเพียงแค่นิชคุณที่อมยิ้มหลุดขำกับชื่อสุดแสนน่ารัก ก็แบมแบมน่ะเป็นชื่อเจ้าเด็กตัวเล็กในการ์ตูนมนุษย์หินฟลิ้นท์สโตนส์ที่เขาดูอยู่เมื่อกี้น่ะสิ ไหนๆก็เจอกันตอนเจ้าเด็กแบมโผล่หน้ามาพอดีแล้ว ชื่อแบมไปล่ะกันนะ เจ้าแมวน้อย





มี๊ มี๊


ช่วงเวลากว่าสัปดาห์ที่เหมียวแบมอาศัยอยู่กับสัตวแพทย์จินยอง เจ้าตัวน้อยถือเป็นสัตว์ป่วยที่เป็นเด็กดีพอสมควร แน่นอนการทำตัวดีมันย่อมได้รับผลที่ดี จากเหมียวป่วยกลับกลายมาเป็นเหมียวแบมที่มีร่างกายแข็งแรง ร่าเริง ขี้อ้อนไปตามประสาแมวเด็ก หลายต่อหลายครั้งที่ความน่ารักของมันประดังเข้าใจใครหลายคน แต่เนื่องจากมันมีเจ้าของทำให้มันกลายเป็นขวัญใจประจำคลินิกแทน


มีพบก็ต้องมีจาก วันนี้เป็นวันที่เจ้าเหมียวตัวน้อยดูรื่นเริงสุด เมื่อได้เห็นคนที่หมอจินยองพร่ำบอกเสมอว่า มันจะได้ไปอยู่กับเขา ยูคยอมเองก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน เจ้าตัวนั้นแต่งตัวหล่อเพื่อมารับเจ้าหญิงน้อยที่หายจากอาการปอดบวมซะที แน่นอนว่าเขาไม่ลืมเอาบัตรพี่คุณมาจ่ายค่ารักษาพยาบาลที่พี่จินยองลดให้ตั้งครึ่งนึง


เหมียวแบมร้องตื่นเต้น มันโบกหางลาเจ้าหมาคอร์กี้เพื่อนรัก ก่อนจะตั้งท่าย่างเท้า หลังจากที่มันต้องทนกินยาขม แท่งวัดอุณหภูมิเจาะก้นกับเข็มจิ้มตัวจนมันร้องเจ็บหลายที แต่วันนี้มันจะได้ออกไปผจญภัยแล้ว


เอาล่ะ! แบมจะออกไปแตะขอบฟ้า..


หมับ


“ไปๆ กลับบ้านกับยูคนะ พี่มาร์ครออยู่..”


แหงะ แบมเดินได้นะ ยูค อย่าอุ้มแบมตัวลอยงี้สิ





การเริ่มต้นชีวิตใหม่ ไม่ว่าสำหรับใครต่อใครมันมักจะยากเสมอ สำหรับแบมแบมเองก็คิดอย่างนั้น เบื้องหน้าเจ้าเหมียวน้อยปรากฏเป็นแมวเทอร์คิชแองโกราเต็มวัย พี่เขาเป็นแมวตัวยาว ขนขาว หูตั้ง ตากลมรี นัยน์ตาสีน้ำเงิน ขายาว อุ้งเล็บแหลมมน อุ้งฝ่าเท้า ริมฝีปากและจมูกเป็นสีชมพู ยืนเก็บเท้าสง่างามข้างคนตัวโตกว่าแฟนของคนตัวโต คือพี่เขาดูสง่างามมาก ยิ่งยืนอยู่กับพี่ตัวโตมันเหมือนกับเจ้าชายกับองครักษ์เลย


ในขณะที่แบมก็มีเพียงหัวและใบหน้ากลม แก้มเต็ม ดวงตากลมโต นัยน์ตาสีฟ้าซึ่งมันคงโชคดีที่มันเป็นหนึ่งในส่วนน้อยที่ไม่หูหนวกตามกรรมพันธุ์ มันมีขนสีขาวปลอดตัดกับหูสีน้ำตาล จมูกและปากอมชมพู ทำให้มันดูน่ารักมุ้งมิ้งยิ่งกว่าใครๆ 


“มาร์คนี่น้องแบม จะมาเป็นสมาชิกบ้านตั้งแต่นี้”


เสียงนุ่มๆของพี่คุณบอกคุณชายมาร์ค เจ้าตัวใหญ่ยืนนิ่งมองสำรวจสิ่งมีชีวิตเล็กๆที่จะมาเป็นส่วนหนึ่งของบ้านด้วยสายตานิ่งๆ มันค่อยๆย่างก้าวไปหาเจ้าแมวเด็กช้าๆ


“แบมแบมไม่ต้องกลัวพี่มาร์คนะ” 


ยูคยอมปล่อยเจ้าเหมียวตัวเล็กลงกับพื้น แบมแบมตัวสั่นเทายืนนิ่งไม่กล้าเข้าใกล้ เจ้าเหมียวตัวน้อยเกร็งแม้กระทั้งตอนที่เจ้าแมวหนุ่มเดินเข้ามาดมๆเพื่อเลียหัวแบมหนึ่งทีก่อนเจ้าตัวจะไปนอนโดยไม่สนใจใคร


แค่เนี่ย!


แค่เนี่ยน่ะนะ มาร์ค!!





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 359 ครั้ง

3,756 ความคิดเห็น

  1. #3682 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 15:55

    คุณชายต้อนรับน้องแค่เนี้ยเนี่ยนะ

    #3682
    0
  2. #3614 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 12:39
    แค่เนี่ยนะมาร์ค 55555
    #3614
    0
  3. #3605 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 22:14
    เเหมะะะะ
    #3605
    0
  4. #3286 De-nee (@De-nee) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 08:18
    แงงงงน่ารักกกกกตลกประโยคสุดท้ายอะแค่เนี่ยเหรอมาร์ค5555555555
    #3286
    0
  5. #3154 sudauy (@sudauy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 16:01
    บอกเลยว่าตาย เรานี่แหละตาย เอื้อออออออออออออ
    #3154
    0
  6. #2602 เด๋กดี (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 22:43
    น่ารักอ่าาาาาา



    ขำตรงประโยคสุดท้ายนี่แหล่ะ
    #2602
    0
  7. #2141 UnicornLay (@unicorngift) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 14:53
    หนูแบมน่ารักกกกกกก ความทาสก็มา
    #2141
    0
  8. #1730 XCIII (@pharunya) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 01:56
    น่ารักกกกกกก
    #1730
    0
  9. #1649 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 10:23
    อย่าทำ น้องกลัวซี่
    #1649
    0
  10. #1466 ayumikimlee (@ayumikimlee) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 17:37
    งื้อหนูแบมมม
    #1466
    0
  11. #1372 `MESJ' (@we-2l-shinee) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 23:10
    ลูกแมวแบมน่ารักกก
    พี่มาร์คเก๊กน่าดูเลย
    #1372
    0
  12. #1230 filmzahappyland (@filmzahappyland) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 01:17
    ทำไมถึงหยิ่งและขี้เก็กขนาดนี่ค่า เลียหัวแล้วจากไปอย่างนี้ก็ได้หรอ555 (แอบอยากให้แบมเป็นเพศผู้แต่แบบนี้ก็สนุกอ่ะเจ้าหญิงน้อยยย)
    #1230
    0
  13. #1172 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 16:57
    พี่แกบอกแค่นี้พอ เพราะค่าตัวพี่แกคิดแพง 55555
    #1172
    0
  14. #1135 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 01:21
    55555 พี่มาร์คบอกว่าเอาไปเท่านี้พอ พี่แกมีความหยิ่งสูงมากกกก
    #1135
    0
  15. #1123 Bam Yien (@aunjung14872) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:12
    น่ารักมากกกก
    #1123
    0
  16. #1119 aomam_yeol (@aomam_yeol) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:13
    แรกเริ่มก็รักแล้ววว ชอบแมวววว><
    #1119
    0
  17. #1081 ลีลีข้าวสาร- (@ponnapa123-) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:45
    อ่าว ตกใจตอนแรกนึกว่าพี่มาร์คเป็นพ่อพันธ์ุคอยผสมพันธ์555 /อ่านผิด
    #1081
    0
  18. #1038 zmgebob (@zmgebob) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มกราคม 2560 / 14:56
    ขี้เก็กอะ55555
    #1038
    0
  19. #981 litterrabbitza (@rabbitza) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 23:27
    น่ารักกก
    #981
    0
  20. #800 SUMMER_SAI (@cookielover123) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 20:03
    แค่เนี่ยะ?!==
    #800
    0
  21. #750 PLOYRANDA (@PLOYRANDA) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 20:10
    ขี่เก็กจังนะตามาร์คค
    #750
    0
  22. #692 마크뱀뱀 (@fonbang) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 22:17
    แบมน่าสงสาร งือออ แต่ก็โชคดีแล้วววตอนนี้ได้มาเจอพี่มาร์คแล้ว
    #692
    0
  23. #663 Miewchu (@Miewchu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กันยายน 2559 / 02:01
    5555น่ารีกกก
    #663
    0
  24. #604 coco i cookie (@chiffon-156) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 17:15
    ชอบบ น่ารักมากเลยยย
    #604
    0
  25. #599 Janriel (@maruchokota) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 01:17
    ก็ว่าเรื่องคุ้นๆที่แท้ไรท์จากใต้เงามาเปิดเป็นเรื่องยาวนี่เอง
    #599
    0