OH YES!!! จะยังไงผมก็รักเธอ

ตอนที่ 9 : OH YES!! : ตอนที่ 7 กาล่าดินเนอร์♥

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 334
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    10 พ.ย. 54






ตอนที่ 7 กาล่าดินเนอร์



          ฮู้ววววว วันนี้มันวุ่นวายจริงๆเลย-.- หลังจากที่เลือกกินอาหารญี่ปุ่นกันแล้วซารังก็โทรมาโวยวายทันทีว่าฉันตกส้วมหรอ-____- ที่จริงฉันหายไปตั้งนานแล้วนะทำไมซารังถึงเพิ่งโทรมาล่ะ มันตอบว่าไงรู้มั้ย- -* มันบอกว่าก็หนังมันสนุกจนไม่อยากลุกออกจากเก้าอี้เลย พอนึกขึ้นได้ก็ตอนที่ออกมาจากโรงหนังแล้วรู้สึกว่าอะไรหายไป ก็เลยโทรหาฉันตอนหนังจบ- - ดีจริงๆ เลยเพื่อนฉัน

          แต่เอาเถอะยังไงวันที่แสนจะวุ่นวายนี่ก็จะผ่านไปแล้ววววว

          "ฮัมนี!!!!!"

          O{}O เอ๊ะ!!! รึเปล่าเนี่ย

          "ว่าไง"

          ฉันพูดพร้อมเปิดประตูห้องนอนตัวเอง อ่อ ฉันกลับมาโดยสวัสดิภาพพร้อมกับพุงโลๆ ของตัวเอง -.-=3 อิ่มสุดๆ พอฉันเปิดประตูเงยหน้าดูบุคคลตรงหน้าแล้วก็ต้อง0.0 (นี่หน้าตาตะลึงค่ะ- -) กรี๊ดดดดดดดด !!!! เจ้าชายที่ไหนขี่ม้าขาวมารับฮัมนี ♥_♥ หล่อมากกก

         "นี่ยัยบ้า!!!! จ้องฉันอยู่ได้"

         
         เพล้ง!!!!


         อย่าตกใจไม่ใช่อะไรแตก แต่เป็นฝันของฉันต่างหาก โหย!! ไอ้บ้านี่ทำฝันฉันสลาย-*-

         "นี่เธอยังไม่ไปแต่งตัวอีกหรอ"

         "แต่งทำไมฮะ ไอ้บ้า นายบ้ารึเปล่าจะเข้านอนอยู่แล้วให้ฉันแต่งตัว นายโรคจิต"

         "โถ่ๆๆๆๆๆ น่าสงสารคุณยายจริงๆ เป็นอัลไซเมอร์ตั้งแต่ยัยเล็ก จุ๊ๆๆๆ น่าสงสาร" อ๊ากกกกกกกกกกกก ไอ้ฮาเซ

         "-*- นะ...นะ...นาย....ว่าใครหา!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

         เงียบ

        .....คนรับใช้ทั้งบ้านหันมามอง

        .....(-(-(-(- -(- -)- -)-)-)-)

        .....ฉันเริ่มเหงื่อตก - -;;;;;;;

         "โอ้ บ้านแตกเลยอ่ะ-.-" ฮาเซเป็นคนโพล่งขึ้นมา

         "นาย!!!! ไปได้แล้วฉันจะแต่งตัว ที่จริงฉันไม่ได้ลืมหรอกนะ ฉันแค่...คะ...แค่....จะแกล้งนายเท่านั้นแหละ"  ที่จริงฉันลืมจริงๆ - -

         "หรอ........งั้นเร็วๆ เข้าล่ะฉันให้เวลาเธอครึ่งชั่วโมง"

         "สบายมาก อีกครึ่งชั่วโมงเจอกัน"


         ปัง!!!


        แล้วก็ปิดประตูใส่หน้ามันอย่างรวดเร็ว โฮะๆๆๆๆ

       
        สิบห้านาทีผ่านปายยยยยยยยย

        "เรียบร้อย"

        ใช่แล้ว...ฉันแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว ชุดที่ซื้อมาวันนี้ถูกสวมโดยฉันเรียบร้อยพร้อมกับเครื่องประดับครบเซ็ต ตบท้ายด้วยน้ำหอม CK One Sumer 2011 เป็นกลิ่นที่ทำให้คนที่ได้กลิ่นสดชื่น สดใส และหวานอมเปรี้ยวนิดๆ ถึงจะถูกแต่มันก็ใช้แก้ขัดได้นะ และหน้าของฉันก็ถูกเติมแต่งนิดๆ ทุกทีจะแต่งแบบสโมกกี้ แต่มันไม่ได้เข้ากับชุดนี้เลยฉันเลยทาแค่รองพื้นบางๆ ปัดแก้มสีชมพูอ่อน กรีดอาย และทาที่ปากด้วยลิปกลอสกลิ่นพีชสีใส เป็นอันเสร็จเรียบร้อยยยย ฮ่าๆๆๆ

        ฉันเดินลงมาทางบันไดใหญ่ตรงกลางบ้านด้วยเวลาที่พอดีกับเวลานัดเป๊ะ!!!

        ฮาเซยืนเก๊กหล่ออยู่หน้าบ้านโดยหันหลังให้ฉันพร้อมกับพอร์ชคันหรู

        ฉันชอบพอร์ชนะ*0* น่ารักได้ใจ

        "ฉันมาแล้ววววววว^O^" ฉันพูดขึ้นหลังจากเดินลงบันไดมาถึงขั้นสุดท้าย.....แล้ว
คนทั้งบ้านก็หันมามอง ด้วยหน้าตา 0.0 ทุกคน โฮะๆๆๆ ถึงจะไม่ค่อยมั่นใจในการแต่งตัวน่ารักหวานแหววก็เถอะนะ แต่เมื่อเห็นสายตาคนทั้งบ้านนี้แล้วเรียกความมั่นได้เยอะเลยทีเดียวเชียว ฮ่าๆๆๆ โดยเฉพาะนายฮาเซมองตาไม่กระพริบเลย....ฉันน่ารักชิมิชิมิ

        "นี่!!! นายจะมองยังไงฉันก็ลดความน่ารักลงไม่ได้หรอกนะ โฮะๆๆๆ" (หัวเราะแบบนางร้ายน่ะ- -)

        "ฮะ??? โด่ใครมองเธอกัน" โอะๆๆๆ เพิ่งจะรู้ตัว

        "หึ" ฉันหัวเราะในลำคอพร้อมจะเปิดประตูขึ้นไปนั่งแต่ทว่า...

        "หยุด!!!"

        อย่าตกใจนี่ไม่ใช่นายฮาเซอย่างที่ทุกคนคิดค่ะ

        "คุณฮัมนี...เดี๋ยวผมเปิดให้ครับ" นายปกรณ์- -

        "ขอบใจนะ^^ น่ารักจริงๆ เลยปกรณ์เนี่ย^^" พร้อมกับส่งยิ้มละลายใจ ใย ใย ใย

        "แหะๆ^//////^ เชิญครับ"

        "หยุด!!!!!!!!"

        ฉันจะได้ไปแมะ- -*

        "อะไรอีกเล่า นายก็ไปขับรถเสะ"

        "ไอ้ปกรณ์แกอยากตกงานมากใช่ไหม-*-"

        อ่าว อะไรของนายนี่เนี่ย ปกรณ์ก็ทำหน้าที่อย่างดีไม่ใช่หรอบริการซะขนาดนี้ยังจะว่าเขาอีก เฮ้อ

        "ผะ...ผมไม่อยากครับT^T ว่าแต่ผมทำงานพลาดตรงไหนหรอครับ(' ')?"

        "ตรงที่นายเปิดประตูให้ฮัมนีไงล่ะ-*-"

        "มันเป็นหน้าที่ผมที่เป็นคนขับรถส่วนตัวให้คุณฮัมนีไม่ใช่หรอครับ"

        "แล้วฉันล่ะ!!!!!!!!...ฉันเป็นคู่หมั้นยัยนี่นะ...ไอ้ปกรณ์!!!!!!!!!!!!!!!!"

        "T^T ผมขอโทษครับ...ผมไม่รู้ว่าคุณฮาเซจะ...หึง(  . .)"

        "กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!" เฮอะๆ ไม่ใช่ฉัน แม่บ้านผู้กล้าก็มีอยู่คนเดียวนั่นล่ะ

        "อะไรพี่ข้าว" นายฮาเซถามอย่างฉุนๆ

        "ก็คุณหนูของพี่...น่ารักมากนี่คะ*0*"

        เฮ้ออออ มันจะได้ไปมั้ยเนี่ย ฉันไม่สนใจอีกต่อไป เปิดประตูและขึ้นรถทันทีโดยไม่ฟังเสียงโวยวายของฮาเซอีกต่อไป

        "นี่เธอ!!!!!!!"

        "ไปได้แล้ววนายไม่เห็นหรอว่ามันสายขนาดไหนแล้วเนี่ย"

        "เหอะ"

        บรื้นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน!!!!!!!!  อย่างรวดเร็ว- -



        งานนี้จัดที่โรงแรมหรูแห่งหนึ่งในประเทศไทย ซึ่งงานในครั้งนี้จะรวบรวมเหล่าเซเล็บไฮโซ เหล่าเศรษฐีมากหน้าหลายตาไว้มากมาย และแน่นอนมีคนดังก็ต้องมีพวกสอดส่องอย่างนักข่าว มากันแทบจะทุกสำนักพิมพ์เลยทีเดียว

        รถพอร์ชคันหรูแล่นจอดหน้างานทางเข้าพรมแดง เจ้าของรถเปิดประตูก้าวลงมาอย่างสง่าผ่าเผย ตามมาด้วยคู่ควงที่นั่งมาคู่กัน ทุกสายตาต่างจับจ้องไปที่เดียว ทั้งสองควงกันเข้างานโดยมีแสงแฟลชรายล้อม คนที่จะดูพึงพอใจที่สุดคงจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเจ้าของงานกาล่าดินเนอร์ในครั้งนี้ เมื่อทั้งสองคนเดินเข้ามาถึงซุ้มถ่ายรูป เหล่าบรรดานักข่าวต่างละออกจากสิ่งที่ตัวเองทำอยู่และมาให้ความสนใจแขกที่เพิ่งเข้ามาใหม่แทน

        แขกเครือคนอื่นๆ ต่างพากันทยอยกันเข้ามาในงานทั้งคู่จึงขอตัวเข้างานมาก่อน(บรรยายแล้วให้ความรู้สึกถึงงานแต่งเลยเนอะ : ไรท์เตอร์)

        "มากันแล้วหรอ" ผู้เป็นพ่อถามขึ้น

        "ครับ"

        "แต่แกมาช้าไปหน่อยนะ...ช่างเถอะ" ประธานงานละความสนใจจากลูกชายแล้วมาให้ความสนใจกับลูกสาวคนใหม่แทน "หนูฮัมนีวันนี้หนูสวยมากเลยนะ กลายเป็นตัวเอกของงานเลย"

        "ขอบคุณค่ะ^^"



        Humne's :

        คนมาในงานเริ่มเยอะแล้วแฮะ ส่วนในงานนี้ฉันก็รู้จักบ้างไม่รู้จักบ้าง จะเป็นซะส่วนน้อยนะที่ไม่รู้จักน่ะ- - ฉันไม่ชอบออกงานสังคม ส่วนใหญ่ที่เข้ามาทักก็จะถามถึงพ่อทั้งนั้นล่ะ ฉันไม่รู้จะไปไหนเลยเกาะติดฮาเซหนึบ ไม่ปล่อยเลย ฮ่าๆ

        "นี่เธอ!! เกาะติดเลยนะ"

        "แล้วจะให้ฉันทำยังไงเล่า ฉันเป็นคู่หมั้นนายนะ" ฉันพูดพร้อมกับหันหน้าไปทางอื่น(  - -) แล้วสายตาเจ้ากรรมดันไปเห็นร่างสูงๆ ที่มีออร่าบางอย่างจับอยู่ตลอดเวลา เอ๊ะ นั่นมันซารังนี่0-0 อ้าวซวยแล้วถ้าขืนซารังรู้แล้วล่ะก็...T^T และหมอนั่นดันเห็นฉันแล้วด้วยTOT ทำไงดีล่ะ

        "ฮัมนี"

        นั่นไง เสียงมาก่อนตัวอีกTOT

        "เธอมางานนี้ได้ไงเนี่ย"

        "ก็....ก็....ฉันมา..."

        "ฮัมนี!!!!!!!!!!" ฮือ พระเจ้าจะให้สองคนนี้เจอกันทำม้ายยยยยยยยยยT{}T

        "ฮัมนีมากับฉัน!!"

        "ฮาเซ...."

        "หือ?? ฮัมนีเธอมากับหมอนี่หรอ ทำไมเธอไม่โทรบอกฉัน ให้ฉันไปรับเธอก็ได้"

        "คือ...."

        "ไม่ต้องลำบากนายหรอกนะ มันเป็นหน้าที่ของฉันอยู่แล้ว"

        "หน้าที่นาย?? นายเอาอะไรมาพูดว่าเป็นหน้าที่นาย นายรู้จักฮัมนีดีแล้วหรอ เหอะ"

        "แล้วมันเป็นหน้าที่นายรึไงกัน"

        "มันก็ใช่น่ะสิ ฉันกับฮัมนีเป็น...."

        "ฉันเป็นคู่หมั้นของยัยนี่!!!!"

        เงียบกริบ

        แต่ในใจของฉันกำลังกรีดร้อง โฮกกกกกกกกกกกกTOT

        ฮาเซคว้าแขนฉันแล้วดึงออกมาอย่างแรงและเดินไปที่.... 0.0 เวที เขากระชากไมค์ออกจากมือพิธีกร

        "ทุกคนครับ" เสียงทุกคนที่ฮือฮากับบรรยากาศในงานและพูดคุยกันอย่างสนุกสนานเงียบกรีบอีกแล้ว

        "ผมมีเรื่องน่ายินดีจะประกาศครับ"  ทุกคนตั้งใจฟังอย่างมาก ดูเหมือนคุณลุงที่นั่งอยู่ไม่ไกลจากเวทีจะยังพอมีสติเลยพยายามบอกฮาเซให้ลงจากเวทีซะ เพราะเขากำลังจะทำให้คุณลุงขายหน้า ไม่ใช่แค่คุณลุงหรอกนะฉันก็ด้วย ฉันพยายามจะสลัดมือออกจากเขาแต่มันไม่ได้ผล ไอ้บ้านี่เป็นอะไรของมันเนี่ย "อย่างที่ทุกคนน่าจะทราบว่าการจัดงานกาล่าดินเนอร์ครั้งนี้เพื่อประกาศเรื่องน่ายินดี เพราะฉะนั้นเข้าเรื่องเลยนะครับ ผมจะประกาศคู่หมั้นอย่างเป็นทางการและคนที่จะแต่งงานด้วยในอนาคตอันใกล้นี้ " ฮาเซมองไปที่ซารังซึ่งตอนนี้นั่งคิ้วผูกกันอยู่ เสียงทุกคนเริ่มฮือฮาอีกครั้ง นักข่าวต่างรัวชัตเตอร์กันไม่หยุดไม่หย่อน "คนที่ยืนอยู่ข้างผมนี่ คือคนคนนั้นครับ"

        ฉันมองไปที่ซารัง เขาเหมือนจะทนไม่ไหวแล้วนะ แล้วเขาก็มองมาทางฉันด้วยสายตาผิดหวังแบบสุดๆ เฮ้อ

        ก่อนที่ซารังจะลุกขึ้นแย้ง งั้นฉันขอแย้งก่อนแล้วกัน

        "ไม่!!" ฉันพึมพำเบาๆ ก่อนที่จะหันไปหาคนที่ยืนอยู่ใกล้ที่สุด ฉันคาดว่าเขาคงจะได้ยิน เขาเลยกระชับมือที่จับฉันเอาไว้แน่นขึ้นเหมือนฉันจะจากไปอย่างนั้นล่ะ

       "ฉันขอร้อง อย่าปฏิเสธเลยนะ อย่าเดินลงจากเวที ฉันขอร้อง" เขาพูดเสียงกระซิบบอกฉัน

       "แต่ฉัน...." ยังไม่ทันที่จะค้านฮาเซก็ดึงฉันไปกอดทันทีO_O

       "ถึงมันจะเร็วไปสักหน่อย..." เขากระซิบอยู่ข้างหูฉัน ทำให้รู้สึกจั๊กจี้ไปทั้งตัว

       "แต่ฉันรักเธอ"

       O_O











      











(มีต่อ)













ฮัลโหลลลลลล
ตอนนี้นานมากเลยเนี่ย
แต่ก็เสร็จจนได้
ขอบคุณนักอ่านเนอะเคอะ
เม้นๆๆๆๆๆๆ กันเยอะๆเน้อ
แล้วเจอกั๋น

รักรีดเดอร์♥



My.feeling
  

Matesoul my



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

173 ความคิดเห็น

  1. #163 `Toey :)☆` (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มกราคม 2555 / 13:18
    'แต่ฉันรักเธอ' ว้ายยยยย>/////<
    #163
    0
  2. #146 Playpuz. (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2554 / 16:45
     กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด แต่ฉันรักเธอออออ ><
    #146
    0
  3. #122 be-bow (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2554 / 20:16
    =[]=!!!!
    #122
    0
  4. #81 เฮชโอที'อีเอสที (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2554 / 15:37
     อ๊ายยยย >///<
    #81
    0
  5. #42 เป็ดจง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2554 / 04:42

    อะรายกานเนี่ยยยยยยยยยยย~

    #42
    0
  6. #27 ForngBeer ^^ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2554 / 18:47
    อร๊ายยยยย
    น่ารักมากค๊าาาา
    ถ้ามีแฟนงี้นะรักตายยเลยยยย
     ><
    #27
    0
  7. #15 popularsavage (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2554 / 20:50
    สนุกมากค่ะ
    รีบๆอัพนะ รอค่ะ
    #15
    0