FIC[B.A.P]Cheddary พี่ครับยิ่งรักผมยิ่งร้าย

ตอนที่ 9 : -4- คลองแสนแสบในหอพัก(?)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 948
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    26 มี.ค. 55

 -4-

คลองแสนแสบในหอพัก(?)




[jongup’talk]


“เฮ้ยไอ้แด้ เรามาผิดที่เปล่าว้ะ” ผมหันไปถามคนข้างตัวที่อาการช๊อกไม่ต่างกันเท่าไหร่เลย


“นั่นสิที่รัก ผมคิดว่าเรามาเที่ยวคลองแสนแสบซะอีก”


“ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ว้ะ เพื่อนมึงเป็นปลารึไง” ทุกคนคงคิดว่าผมพูดเกินไปแต่ผมไม่ได้โอเวอร์นะ ก็ห้องไอ้ยองแจมันมีแต่น้ำ น้ำ และน้ำน่ะสิ แถมห้องยังโล่งวื๋อเลยแหละ  สงสัยจะจริงที่ว่ามันย้ายไปอยู่กับไอ้ฮิมแล้ว


“กูว่าเราขึ้นไปหาไอ้ฮิมดีไหม?” ผมหันไปตามคนข้างๆที่ยืนพิงประตูห้องของยองแจไว้


“ก็ดีผมก็อยากถามมันเหมือนกันว่าทำไมห้องมันกลายเป็นคลองแสนแสบ” แดฮยอนเดินมาจับมือจงออบแล้วออกแรงดึงให้ร่างโปร่งตามมา


“มึงแต๊ะอั๋งกูเร้อะแด้ - -” ผมมองมือที่จับกันไว้แบบแน่นยิ่งกว่าเอากาวตาช้างมาทาอีกง้ะ


“ถือเป็นโบนัสหน่า อย่ามัวแต่ห่วงเรื่องนี้เลย รีบเข้าไปในลิฟท์เหอะ”




ติ๊ง


“แล้วมึงรู้ได้ไงว่ายองแจมันไปอยู่กับไอ้ฮิม” ผมหันไปถามแดฮยอนที่ยังคงจับมือของผมอยู่ -/-


“มันบอก” หน้านิ่งได้อีกกลบเกลื่อนความเขินอ่ะดิ


“ทำไมไอ้ฮิมมันไม่เห็นบอกกูเลยว่ะ” ผมพูดแล้วลงนึกย้อนดูว่ามันได้พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ไหม แต่คำตอบคือ ว่างเปล่าและโหวงเหวง


“ฮิมชานคงคิดว่ามันคงไม่มีความจำเป็นมั้ง” แดฮยอนพูดตามความคิดของตัวเอง


“เอาเหอะ คุยกันจนจะเลยห้องมันล่ะ” ผมพูดแล้วดึงมือแดฮยอนให้เดินกลับมาห้องที่เราเดินผ่าน นั่นคือห้องของยองแจ






[youngjae’talk]


ก๊อกก๊อก


“ทำไมฮิมชานกลับมาเร็วจังว้ะ” ผมเดินไปเปิดประตูออกแล้วก็ต้องแทบหงายเงิบ ที่แท้ก็เป็นไอ้แดฮยอนกับ กับใครว่ะ?


“มีอะไรกันเหรอ” ผมถามคนที่ยืนอยู่หน้าประตู แต่สายตาที่ผมได้รับมาคือไอ้แดฮยอนสงบนิ่ง อีกคนอย่างกับจะพ่นไฟใส่ผมเลยง่ะ ผมทำอะไรผิดเหรอครับ?


“ขอพวกเราเข้าไปได้ไหม” คนที่ตาตี่ๆที่จะพ่นไฟใส่ผมหันมาพูดกับผมแล้วเลิกทำสายตาพ่นไฟ


“อะเอ่อ ได้สิเข้ามา” ผมพูดและเปิดประตูให้อ้าขึ้นอีก


“นายย้ายมาอยู่ห้องฮิมชานเหรอ?”คนตาตี่ถามผมขณะมองไปรอบๆห้องที่ผมจัดเรียบร้อยแล้ว


“เอ่อ ใช่ ทำไมเหรอแล้วนายเป็นใคร?” ก่อนที่คนตาตี่จะตอบก็มีแขกมาใหม่อีกแล้ว นั่นคือฮิมชานเอง - -


“เอ้า ไอ้ออบมาทำไรห้องฉันว่ะเนี่ยฉันกะว่าจะไปหาแกอยู่พอดีเลย” ฮิมชานเดินมาตบไหล่เพื่อนและนั่งลงบนโซฟาข้างผม


“กูมาดูหน้าไอ้เพื่อนเวรที่ไม่ยอมบอกกูว่ามีรูมเมทใหม่นะสิ ใจดำชะมัด” จงออบพูดและสะบัดหน้าไปทางอื่น


“ก็กูคิดว่ามึงไม่อยากรู้หรอก อีกอย่างมันก็ไม่สำคัญอะไรหรอก” ผมอยากจะพ่นไฟใส่ไอ้ฮิมชานนี่จริงๆ กล้าบอกว่าผมไม่
สำคัญเร่อะ


“เออ นี่ยองแจนั่นเพื่อนฉัน จงออบ อาจจะโผล่มาที่นี่บ่อยหน่อยนะ” ฮิมชานพูดและชี้ไปทางจงออบที่นั่งมองเพื่อนรักของตัวเอง
อย่างเซ็งจิต


“อืมผมรู้จากที่คุณคุยกับเพื่อนแล้วแหละ” ผมพูดแล้วก็ต้องมองไปทางเพื่อนที่แสนจะนิ่งสงบของผม


“ไอ้แด้มึงมาทำไรว่ะ” ไวกว่าความคิดสินะ เพราะเป็นไปไม่ได้ที่ผมจะไม่ทักมัน


“ห้องมึงกลายเป็นคลองแสนแสบแล้วเหรอ” แต่มันไม่ตอบผมนะสิแต่วกเข้าประเด็นอื่นไปเฉยเลย


“มึงเข้าไปห้องกูมาเหรอ”


“ก็เออนะสิ ห้องมึงมีแต่น้ำกับความว่างเปล่า” มันก็จริงเพราะผมย้ายของมานี่หมดแล้ว


“หือ ห้องนายน้ำเยอะขนาดนั้นเลยเหรอยองแจ” ฮิมชานหันมาถามเมื่อได้ยินประโยคนั้นจากเพื่อนผม


“ก็ใช่น่ะสิ ฉันยังตกใจอยู่เลยว่ามันรั่วหรือใครมันปล่อยน้ำมากันแน่”


“เอาเหอะ ฉันมาแค่อยากมาดูว่านายอยู่ห้องดีกับรูมเมทนายรึเปล่า” จงออบพูดและหันไปมองแดฮยอนที่สงบเงียบเหมือนเดิม


“บทจะเกรียนก็เกรียนแตก บทจะเงียบก็เหมือนป่าช้า” จงออบพูดขึ้นมาลอยๆแต่ก็ทำให้แดฮยอนหันมามอง


“ฉันไปก่อนนะ มีเรื่องต้องเคลียกับเบบี๋” พูดจบก็ลากจงออบออกจากห้องไปทันที


“อะไรของพวกเขานะ ฉันละเพลียจิต” ผมหันไปมองฮิมชานที่บ่นราวกับคนแก่


“เอาหน่า พวกเขาแค่อยากมาดูพวกเราเท่านั้นแหละ” ผมพูดแล้วตบบ่าของฮิมชานเบาเบาแล้วเดินเข้าไปในครัว


“นายจัดห้องเรียบร้อยแล้วเหรอ” ฮิมชานถามขณะที่ยืนมองผมตอกไข่(?)


“เรียบร้อยแล้ว นายไม่คิดจะช่วยฉันทำอาหารเลยเหรอ” ผมเงยหน้ามามองคนที่ยังมองผมตอกไข่ไม่เลิก


“ฉันทำไม่เป็น แค่ตอกไข่ก็ยังมีเปลือกทั้งเปลือกตกลงไปเลย”


“งั้นเหรอ งั้นก็ไปนั่งรอสิ ฉันจะทำข้าวไข่เจียวให้กิน” ผมพูดแต่คนตัวเล็กก็ทำตาโตเฉยเลย


“ของโปรดฉันเลยนะ ทำให้อร่อยๆล้ะ” แล้วก็เดินจากไป
T0T


“ไข่เจียวเนี่ยนะ
= =?” ผมมองฮิมชานอย่างงงๆ





[himchan’talk]


ฟู่วววววววว


เสียงไข่ที่ลงกระทะแล้วก็กลิ่นหอมๆของมันทำให้ผมแทบจะลอยขึ้นฟ้าตามกลิ่นมันไป มันหอมมากจริงๆนะตอนเด็กๆคุณแม่ของผมชอบทำให้ผมกิน ผมว่ามันเป็นอาหารวิเศษมากเลยนะเพราะแค่ไข่ไม่กี่ใบกับเครื่องปรุงนิดๆหน่อยๆก็ทำให้มันอร่อยได้ แถมยังราคาถูกอีกนะ แค่นึกน้ำลายก็จะไหลแล้ว ผมก็เพิ่งรู้เหมือนกันว่าหมอนี่ก็ทำอาหารได้น่ากินอย่างงี้


“มองอะไรอยู่ล่ะ รีบกินสิเย็นแล้วมันจะไม่อร่อยนะ” ยองแจวางจานแล้วหันมาพูดกับผม


“โอเค นายทำอาหารเป็นด้วยเหรอ แง่มๆ” ผมพูดแล้วจัดการยัดไข่เจียวเข้าปากอย่างหวนหา(?)


“ฉันชอบทำให้แม่ทานน่ะ” ยองแจพูดแล้วก็ตักไข่เจียวเข้าปากบ้าง


“นายนี่ดูเหมือนเคะเลยนะ ทำอาหารก็เก่ง หน้าก็หวาน ระวังเมะแถวนี้ฉุดไปล่ะ” ผมพูดแล้วมองยองแจแบบแซวๆ


“อย่างฉันขอเป็นเมะดีกว่า ฉันชอบรุก หึๆ” ง่า ทำไมมองผมอย่างงั้นอ้ะ
TT’


“นายจะเป็นอะไรก็ช่างนายเถอะ” ผมพูดและก้มหน้ากินไข่เจียวต่อไป แต่มันอร่อยมากเลยนะ น้ำตาจะไหล แง่มๆ





หลังจากที่เรากินข้าวเสร็จ เราก็มานั่งดูทีวีกันแต่หมอนี่ก็ดูบอลตลอดเลย ผมอยากดูเรียลลิตี้ง่ะ


“นายทำไมไม่เข้าไปดูในห้องเล่า ทีวีก็มีงะ” ผมชี้ไปทางห้องนอนของผมซึ่งตอนนี้มันก็กลายเป็นห้องนอนของยองแจด้วย


“ฉันยังไม่ได้ต่อสายนะ ขี้เกียจขอดูตรงนี้ก่อนแล้วกัน” ยองแจพูดแต่ไม่หันมามองผมเลย ไอ้เด็กติดบอล


“ฉันจะดูเรียลลิตี้อ้ะ วันนี้
b.a.p มาออกด้วยนะ ลุกไปเลย” ผมว่าแล้วยื้อรีโมทมาทางผม


“แค่เรียลลิตี้เอง นายก็ไปดูในโน๊ตบุ๊คสิ” ยองแจพูดแล้วยื้อรีโมทมาทางตัวเองอย่างไม่ยอมแพ้


“เออใช่ ดูในโน๊ตบุ๊คก็ได้” ผมพูดแล้วปล่อยรีโมทให้ยองแจจนยองแจหัวทิ่มไปกับหมอนเลย ฮ่าๆสะใจชะมัด ผมเดินเข้าไปในห้องเพื่อจะเอาโน๊ตบุ๊คคู่ใจของผมที่ป๊ะป๋าซื้อให้ผมในงานวันเกิดปีที่แล้ว


“เช่อะ ดูในนี้ก็ได้” ผมพูดและย่นจมูกใส่ยองแจ ซึ่งคนคนนั้นก็ไม่รู้ตัวอะไรเลย


“ทำไมช้าจังนะ ใกล้จะถึงเวลาแล้วด้วย” ผมพูดแล้วก็ลองกดเปิดใหม่อีกครั้งแต่รอเท่าไหร่ก็ไม่ติดซักที


“อย่าบอกนะว่า ... แบตหมด” ผมอยากจะทึ่งหัวตัวเองจัง เมื่อคืนผมเล่นเกมจนแบตหมดแล้วก็ลืมชาร์ตอีก


“ยองแจ นายมาต่อทีวีให้หน่อยเซ่” ผมตะโกนออกไปข้างนอก แต่ก็ไร้เสียงตอบรับ


“ยองแจ นายตายคาบอลแล้วเหรอ มาต่อทีวีให้ฉันหน่อย
!” ผมลองตะโกนอีกรอบแต่กลับไร้เสียงตอบรับเหมือนเดิมผมเลยเดิน
ออกมาข้างนอกก็ปรากฎว่า ....หมอนั่นหลับ - -


“ยองแจนายหลับเหรอ?” ผมพูดแล้วสะกิดคนที่นอนหลับตาพริ้มอยู่บนโซฟา


“ถ้านายหลับฉันขอดูเรียลลิตี้แล้วกันนะ” ผมพูดแล้วเอื้อมไปหยิบรีโมททีวี แต่ว่าหมอนี่ดันถือไว้ซะแน่นเหมือนปู่โสมหวงสมบัติ
เลย


“บ่อยเดี๋ยวนี้นะไอ้ไก่แจ้” ผมพูดแล้วพยายามแงะมือของยองแจออกจากรีโมท


“แง่มๆ อย่าเอาน้องจิ๊กกี้ของฉัน แง่มๆ” ง่าไอ้บ้านี่ละเมอหาน้องจิ๊กกี้เฉยเลย ใครมันจะไปขโมยตุ๊กแกนายฮ้ะ -/-


“จะปล่อยดีๆหรือให้ฉันใช้กำลังฮ้ะ” ผมพูดแล้วพยายามดึงรีโมทออกมา แต่ทว่า


“ดึงอยู่ได้ มานอนเลย แง่มๆ” ไอ้บ้านี่ดึงผมให้ล้มไปทับมันเฉยเลย


“ฉันไม่อยากนอน เอารีโมทมา” ผมพูดและพยายามลุกออกจากตัวของยองแจแต่หมอนี่ก็ดันคว้าผมไปกอดเฉยเลยคนนะเว้ย
ไม่ใช่หมอนข้าง


“นอนเหอะ ฉันง่วงนะเว้ย แง่มๆ” ละเมอหรือพูดจริงว่ะ โซฟาก็แคบอะไรจริงไม่น่าซื้อตัวเล็กมาเลย แล้วผมบ่นอะไรเนี่ย


“นอนก็ไปนอนในห้องดิว่ะ มานอนอะไรตรงนี้ฉันจะดูทีวี” ผมพูดแล้วพยายามลุกแต่ไอ้บ้านี่ดันกอดผมซะแน่นเลย


“ไม่อาวววว เงียบหน่อยสิ” มันพูดแล้วกดผมลงที่เดิม


“ก็ได้ว่ะ ไม่ดูมันแล้ว อารมณ์เสีย” ผมพูดแล้วก็ทิ้งตัวให้อยู่ในอ้อมกอดของยองแจต่อไป บรรยากาศมันแปลกๆนะ หัวใจเต้น
แรง หน้าร้อนๆ หรือผมจะเป็นไข้กัน?





[yongguk’talk]


“เมื่อไหร่จะมาว่ะเนี่ย จะสองทุ่มแล้วนะเว้ย ห้างมันปิดสี่ทุ่มนะเว้ย” ผมพูดกับตัวเอง ตอนนี้ผมรอให้เจลกลับมาแล้วก็จะได้ไปซื้อของเข้าตู้เย็นแล้วก็ห้อง ตอนแรกผมก็ไม่ค่อยชอบไอ้บ้านี่หรอกนะ หน้าตาดูเหมือนเด็กอมมือ แต่พอลองได้รู้จักแล้วไอ้บ้านี่ดูโตมากกว่าหน้าตามันอีก ตอนนี้มันก็เลิกพูดไม่ดีกับผมแล้ว ผมเลยคิดว่าเราคงจะสงบศึกได้แล้วและเป็นเพื่อนกันได้แล้ว ...มั้ง


“ฉันกลับมาแล้วไปห้างกันป่ะ” เจลโล่เดินเข้ามาวางกระเป๋าก่อนจะสะกิดผมที่นั่งอยู่บนโซฟา


“สองทุ่มเนี่ยนะ” ผมถามแล้วมองเจลโล่ที่ดูเหมือนจะเหงื่อท่วมตัวเชียว


“ห้างมันปิดสี่ทุ่มไม่ใช่ เร็วเถอะเดี๋ยวห้างปิด” เจลโล่พูดแล้วพยายามดึงผมให้ลุกจากโซฟา


“เออ ก็ได้” ผมพูดแล้วเดินไปหยิบกระเป๋าตังค์ โทรศัพท์กับกุญแจรถในห้อง






@ห้างแห่งหนึ่งในเกาะ


“แล้วนายจะซื้ออะไรบ้างอ่ะ” ผมหันไปถามคนตัวเล็กที่เหมือนไม่เล็กเลย คนอะไรสูงเป็นบ้า


“พวกวัตถุดิบอ่ะ ไข่ไก่ หมู อะไรประมาณนี้” ว่าจบคนตัวเล็กก็กระโดดขึ้นรถเข็น


“นายเข็นนะ ฉันขี้เกียจเดินฉันเมื่อยมากกกกก” ดูเหมือนจะเมื่อยจริงๆ - -


“ก็ได้ งั้นไปทางไข่ไก่ก่อนแล้วกันนะ” ผมว่าแล้วก็ลากรถเข็นไปโซนไข่ไก่


ผมอยากจะบอกว่าเรื่องอาหารอะไรพวกเนี้ยผมห่วยแตกมาก ตอกไข่ยังเละเลย(มาแนวเดียวกับฮิมชานสินะ
:ไรเตอร์) แต่
อยากบอกว่าเรื่องกิน ผมถนัดสุดๆ


“นายหยิบไข่ตรงนั้นให้บ้างดิ” ผมเอื้อมมือไปหยิบไข่ไก่ที่วางบนแผงที่แพ็คพลาสติกซีนเรียบร้อยมาสองแผงใหญ่มาใส่ใน
ตะกร้า


“เอาอะไรอีกไหม?” ผมถามคนตัวเล็กที่นั่งถือไข่ไก่ไว้ในมือ


“ไปชั้นตรงนั้นหน่อยดิ จะเอาขนมปังหน่อย”


“หยิบนั่นให้หน่อย หยิบโน่นให้หน่อยดิ เอานั่นด้วย นี่ด้วย โอ้ยนายหยิบอะไรมาเนี่ย เก็บไว้ที่เดิมเลยนะ ” หลังจากนั้นผมก็
กลายเป็นทาสเฉยเลย จนผมคิดถูกหรือคิดผิดก็ไม่รู้แฮ่ะที่ญาติดีกับมันนะ วุ่นวายจริงๆ


“คราวนี้นายจ่ายนะ ครั้งหน้าฉันจะจ่าย
^^” เจลโล่พูดและเดินไปต่อแถวซื้อไอศกรีม


“ทั้งหมดเป็นเงิน
#@#$#@%” แล้วค่าใช้จ่ายก็ตกมาอยู่ที่ผมอย่างสมบูรณ์


“สั่งให้ฉันด้วยดิ ฉันเอาช็อกโกแลตชิพ” ผมสะกิดหลังเจลที่ยังยืนต่อแถวซื้อไอศกรีมอยู่


“ได้ดิ นายไปยืนรอตรงนั้นแล้วกันเดี๋ยวฉันซื้อให้” จากนั้นเจลโล่ก็หันไปสั่งอะไรก็ไม่รู้กับคนขาย ผมเหรอผมก็เดินมารอตรงที่เจ
ลบอกไง เหมือนผมเป็นหมาที่ซื่อสัตย์ไงไม่รู้ว้ะ


“อ่ะ นี่ของนาย ช็อกโกแลตชิพ”


“ขอบคุณ กลับกันเถอะเดี๋ยวห้างจะปิด” ผมพูดแล้วดึงมือเจลโล่ที่ยืนเลียไอศกรีมสตอเบอรี่อยู่


“ทำไมนายแตกต่างจากคนที่ฉันเห็นวันก่อนจัง” เจลโล่หันมามองผมที่กำลังขับรถอยู่


“ฉัน ทำไมเหรอ” ผมถามเจลโล่ทั้งที่ตายังมองถนนอยู่


“นายแปลกไปน่ะสิ นายดีกับฉันแถมนายยังหอมแก้มฉันด้วย” อ๊างหน้าผมร้อนง้ะ ผมไม่ได้เขินนะ เปล่าเลย


“ฉันก็แค่คิดว่ายังไงเราก็เป็นรูมเมทกัน ก็ต้องพึ่งพากันอยู่แล้วไม่เห็นจะต้องมานั่งเกลียดกันเลย”


“อ่อเหรอ งั้นก็ดี ฉันคิดว่านายชอบฉันซะอีก” หือ? อะไรนะ ผมน่ะเหรอชอบ คิดได้ยังไงกันไม่จริ๊งไม่จริง


“จะบ้าเหรอ ฉันยังอยากมีอนาคตอีกยาวไกล”


“นายว่าคบกันฉันแล้วมันตัดอนาคตนายงั้นเร่อะ” เจลโล่หันมามองผมด้วยสายตาที่บ่งบอกว่าจะพ่นไฟใส่ผมแล้ว


“ไม่ได้หมายความอย่างงั้นซะหน่อย”


“ได้” ได้อะไรของมันว่ะ บรรยากาศชักจะเม่งๆแล้วนะ


“ได้ ?” ผมหันไปมองหน้าเจลโล่แบบสื่ออารมณ์สุดๆว่าได้คืออะไร


“ได้ของฉันคือ ถ้าคบกับฉันแล้วมันตัดอนาคตนาย ฉันจะพิสูจน์” เอาอีกแล้ว คำบอกเล่าแบบงงของไอ้เด็กนี่


“พิสูจน์อะไร? นายทำฉันงงแล้วนะ”


“กลับบ้านแล้วฉันจะบอก” มันเริ่มทำให้ผมอยากรู้แล้วนะ 


 




@B301


“ถึงห้องแล้ว บอกได้ยัง” ผมหันไปถามเจลโล่ที่กำลังจัดข้าวของอยู่ตรงเคาเตอร์ครัว


“ฉันลืมแล้ว” เจลโล่บอกแต่มือก็ยังจัดของเข้าครัวอยู่


“ฉันรู้ว่านายไม่ได้ลืมแต่นายแกล้งลืม”


“แล้วฉันพูดอะไร” เจลโล่หันมามองผมและกลับไปจัดของต่อ -..-


“นายบอกว่า นายจะพิสูจน์ว่าถ้าฉันคบกับนายแล้วนายจะไม่ตัดอนาคตฉัน”


“จำได้ไงว่ะ” คนตัวเล็กพึมพำอยู่หน้าตู้เย็น แต่ผมก็ได้ยินนะ


“เพราะฉันกินปลาทุกวัน” ผมพูดแล้วยักคิ้วในความฉลาดของตนที่มาจากปลา(?)


“เออ ฉันพูดเองว่าฉันจะพิสูจน์”


“อืมเหรอ แล้วไงล่ะจะพิสูจน์ยังไง” ผมพูดแล้วยักคิ้วไปให้เจลโล่


“ฉัน ... ฉันยังคิดไม่ออก”


“กินปลาซะบ้างนะจะได้ฉลาดเหมือนฉัน” ผมพูดแล้วจะเดินกลับเข้าห้องแต่ก็หันกลับมาพูดประโยคที่แสนจะภาคภูมิใจใน
การยั่วโทสะร่างบาง


“แล้วอีกอย่าง ถ้าฉันคบกับนายชีวิตฉันคงล่มจมชัวร์ๆ” นั่นไงหันมาจ้องผมตาเขียวเชียว


“เหรอ งั้นฉันก็จะทำให้ชีวิตนายล่มจม” เจลโล่พูดและเดินก้าวมาหาผม


“นายจะทำยังไง” ผมถามแล้วมองหน้าร่างบางที่มายืนอยู่ตรงหน้าผมแล้ว


“ฉันจะทำให้นายรักฉัน” ว่าจบมันก็กอดคอผมแล้วก็จูบผมเฉยเลย ตอนแรกผมก็งงนะว่ามันทำอะไร แต่พอตั้งสติได้ผมก็เป็นฝ่ายรุกมันซะเลย ลิ้นอุ่นค่อยๆแทรกเข้าไปในโพลงปากแล้วเก็บเกี่ยวความหวานจากร่างบางให้มากที่สุดและก็คงไม่มีที่สุด จากจูบที่เป็นเพียงการแตะเบาเบาก็กลายเป็นดูดดื่ม จากอ่อนโยนก็เริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ถ้าผมรับรู้จากปลายลิ้นไม่ผิดผมว่าไอ้นี่มันต้องกระดกแอลกอฮอล์ก่อนมาหาผมแน่นอนจากตอนแรกคนจูบเป็นเจลโล่ตอนนี้กลายเป็นผมรุกมันซะแล้ว ผมพาเจลโล่ไปที่ห้องนอนของผมทั้งที่ยังไม่ถอนจูบเลยก่อนจะเดินต้อนให้ร่างบางเดินไปที่เตียง เอาหน่าหมอนี่คงไม่เมามากหรอกและคงมีสติอยู่บ้าง ผมก็มีคติว่าผมน่ะไม่ทำคนเมาแต่ขนาดนี้แล้ว มันยั่วผมเองนะ ช่วยไม่ได้แล้วกัน

 

 

.............................................................................(จิ้นเอาเองเลยนะจ๊ะ โฮ่ะๆ)

 

 

จิ้นเอาเองนะจ๊ะ หึๆ แล้วอีกอย่างไรเตอร์ไปเจอกระทู้ http://sz4m.com/b593927 แทบจะทรุดเลยทีเดียวเอาซะเสียวสันหลังเลย แล้วก็โดนแบนล่ะสนุกเลย แต่ยังไงก็ช่วยเม้นต์กันหน่อยเนอะแต่ไรเตอร์ไม่ค่อยเห็นใครเม้นต์เลย ไรเตอร์แทบจะหมดไฟเลยแต่ไรเตอร์ก็ได้รับคำปรึกษาดีๆว่าดูที่ยอด view ก็พอ แต่ไรเตอร์ก็อยากได้กำลังใจเหมือนกัน แต่ยังไงก็ขอบคุณนะจ๊ะรีดเดอร์ จู๊ปปป

 © Tenpoints !

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

286 ความคิดเห็น

  1. #256 I AM SHAWAl (@jiffy-2541) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กันยายน 2555 / 18:42
    ตอนนี้ก็เหลือแค่ แดออบอ่ะดิ เหอ เหอ รอๆๆๆ
    #256
    0
  2. #236 HOTTEST บ่ายสอง (@006517) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2555 / 14:28
    โล่ 
    ที่รักฉานนนนนนนนนนนนนนน 
    #236
    0
  3. #230 Dae_UPLO (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2555 / 21:49
    เห้ยยยยย อาโล่จะเสียบริสุทธิ์เลี้ยววว =[]=!!!!
    #230
    0
  4. #217 VONGOLA I (@namimori18) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2555 / 16:48
    แค่คำบรรยายก็พาไปไกลละ -.,-
    #217
    0
  5. #205 dsfdsf (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2555 / 11:19
    แค่ตัวหนังสือที่ใช้จินตานาการ ไม่ได้กระทำและเป็นรูปภาพที่ต้องไม่จำเป็นใช้จินตนาการไม่ปาบหนักกว่าหรอ จินตนาการมันห้ามกันไม่ได้หรอกนะ ตั้งแต่เกิดมาอ่านเรื่องอะไรปาบๆมาเนี้ยก็พึงจะเคยเห็นนี้ล่ะ เหอะๆ อย่าไปกลัวเลยไรเตอร์ ไร้สาระ
    #205
    0
  6. #162 MIN4T4I (@minnatai) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2555 / 19:25
    โล่เมาใช่ม้ายยย T[]T
    #162
    0
  7. #137 @Pangey!!! v(O.O)v (@pangey) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 เมษายน 2555 / 22:04
    กลัวเหมือนกันนะค่ะ TT^TT เพราะเราก็แต่งเหมือนกัน แต่เรื่องนึงพยายามไม่ให้เกิน 5 ตอน เป็นเพราะขี้เกียจจิ้นเรื่องพวกนี้ด้วยแหละ -*- ถ้าไม่มีก็ไม่หนุกอะเนอะ สารภาพตามจริงว่าตกนรกอะไรนั่นเพิ่งจะรู้ YuY อย่าคิดมากนะค่ะ ถ้าคนอ่านมีความสุข&สนุก ไรท์เตอร์อย่างเราๆ คงยอมอะเนอะ ^^ สู้ต่อไปคะ ติดตามเสมอจร้าาาาา ^o^b
    #137
    0
  8. วันที่ 1 เมษายน 2555 / 18:47
    โอ้ววววววววววบังโล่วววววว =.,=


    เราว่ามันเป็นจดหมายลูกโซ่ดีๆอ่ะไรเตอร์ อย่าคิดมากนะ ฮี่ๆ >w<

    สนับสนุนให้ไรเตอร์แต่งฟิคต่อไป >3<
    #88
    0
  9. #86 `คิม|บ๊อกบ๊อก' (@onlymim) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 เมษายน 2555 / 15:22
    ชายรักชายไม่ผิดหรอกค่ะ; ; มันบาปขนาดนั้นเลย?
    -เอาเหอะไรเตอร์สู้ต่อไป เราชอบฟิคเรื่องนี้มากๆๆๆๆๆๆๆ-/-
    #86
    0
  10. #84 ϟ D a e U p ϟ (@kosorina) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 มีนาคม 2555 / 19:13
    แจ้เนียนไปรึป่าว =_=;; 
    อ๊ายยยยยยย โล่ยั่วเฮียบังงงงง!! 
    #84
    0
  11. #71 pin_ant (@pinant) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มีนาคม 2555 / 17:43
    ไรเตอร์คะ เราเม้นเป็นตอนแรกค่ะ55555 ไม่โกรธนะ^^
    คือ ไม่เข้าใจอะค่ะ มันน่ากลัวเหรอคะ คือเราเคยอ่านกระทู้นี้มาเหมือนกัน แต่ไม่เห็นรู้สึกไรเลย - -
    อ่อ รู้สึกอย่างนึงค่ะ มันติ้งต้องมาก555 ทำเหมือนจดหมายลูกโซ่อะค่ะแต่แค่เอาเรื่องบาปบุญมาเกี่ยวเพื่อจะได้เรตติ้งดี
    ชายรักชายรักกันด้วยใจไม่ได่ฆ่าใครตายแค่นี้ก็ปาบ แล้วแถมมีบอกกว่าแชร์แล้วดีอย่างโน้นอย่างนี้ มันไม่สร้างสรรค์แถมรกโลกด้วยอะค่ะ
    ไรเตอร์อย่าโกรธนะคะ แค่อยากระบายให้ฟังค่ะ55555
    แล้วต่อไปสัญญาว่าจะเม้นทุกตอนคะ่ ^^
    #71
    0
  12. #65 Playpuz. (@playpaz) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มีนาคม 2555 / 01:46
     อั๊ยย้าาาาาาา -///////////- 
    #65
    0
  13. #63 หมูบังเกียม (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มีนาคม 2555 / 06:56
    ไปเจอมาเหมือนกัน ; ; หงายเลย..
    #63
    0
  14. วันที่ 27 มีนาคม 2555 / 13:12
     ในที่สุดก็เป็นแจฮิมมมมมมมมม กรี้ดดดดดดดดดดดดด >< รักไรเตอร์
    แด้ออบ น่ารัก >< แจก็เนียนไปปป
    5555555555555
    #62
    0
  15. #61 เสี่ยว เสย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2555 / 10:18
    อ๊ากกก กกก ก ก

    ยองเเจ เเกเนียนไปรึเปล่า :))))
    #61
    0
  16. #60 เบบี้บิวตี้ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มีนาคม 2555 / 22:00
    :: โล่ แกมาแรงมากเลยยยย
    #60
    0