เหลียนฮวาสองภพ ( สนพ.ดีต่อใจ ) ปิดตอน 25/12/2019

ตอนที่ 8 : บทที่8 หลัวซินเอ๋อร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,131
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,847 ครั้ง
    20 พ.ย. 62

8

หลัวซินเอ๋อร์

 

หลังจากที่ฝูซิ่นเล่อและไป๋อวี้ออกมาจากห้องของบัวชมพู หญิงสาวก็ลืมตาขึ้น ก่อนพลิกตัวก้มหน้าซุกหมอนแล้วดิ้นอยู่คนเดียว ใจจริงเธออยากจะส่งเสียงกรี๊ดออกมาดังๆ แต่ก็กลัวคนอื่นจะรู้ว่าเธอแกล้งเมา 

บัวชมพูไม่ใช่ผู้หญิงคออ่อน ไม่ใกล้เคียงกับคำนั้นเลยสักนิด เธอยอมรับว่าสุราที่ดื่มไปวันนี้ทำให้เธอเมาในระดับหนึ่ง เพราะดื่มค่อนข้างมาก แต่ก็ไม่ได้เมาจนหลับไม่รู้เรื่อง แต่ที่แสร้งทำเป็นหลับก็เพราะพวกแก๊งสัปดนแนะนำมาว่า ถ้าอยากรู้นิสัยผู้ชาย ก็ให้ลองแกล้งเมาต่อหน้าผู้ชายคนนั้นดู ถ้าเขาฉวยโอกาสทำอะไรรุ่มร่ามเกินงาม หรือฉวยโอกาสพาเธอไปทำ ‘อะไร’ ก็ฟาดก้านคอแล้วเขี่ยทิ้งข้างทางได้เลย แต่ถ้าไม่ ผู้ชายคนนั้นก็นับได้ว่าเป็นผู้ชายที่น่าคบหา 

สำหรับสิ่งที่ฝูซิ่นเล่อทำในวันนี้ เธอคิดว่าเขาเป็นสุภาพบุรุษคนหนึ่ง ยามที่เขาอุ้มเธอลงจากรถม้าแล้วพาไปส่งที่เตียง เขาไม่ได้ฉวยโอกาสล่วงเกินเธอแม้แต่น้อย สัมผัสของเขานุ่มนวลอย่างยิ่ง เมื่อเขาลูบศีรษะเธออย่างอ่อนโยน คล้ายกล่อมให้เธอหลับสนิท เธอก็รู้สึกอบอุ่นในใจอย่างอธิบายไม่ถูก ส่วนเรื่องที่เขาจูบแก้มเธอ... 

เอาไว้ไปจูบคืนทีหลังก็แล้วกัน 

บัวชมพูพลิกตัวกลับมานอนหงาย แล้วดึงผ้าห่มขึ้นกัดเบาๆ เมื่อนึกถึงคำพูดที่ฝูซิ่นเล่อกระซิบที่ข้างหูของเธอ 

เขาชมว่าเธองดงามและน่าเอ็นดู ต่างจากยามปกติที่ชอบว่าเธออัปลักษณ์ ผู้ชายคนนี้ปากอย่างใจอย่าง จะให้เขายอมชื่นชมเธอต่อหน้าคงเป็นไปได้ยาก แต่ก็ช่างเถอะ แค่เธอรู้ว่าใจจริงแล้วเขาไม่ได้มองเธออัปลักษณ์อย่างที่ชอบพูด แค่นี้เธอก็ดีใจแล้ว 

บัวชมพูลุกมาหยิบกล่องใส่นาฬิกาข้อมือที่นำมาให้ฝูซิ่นเล่อ มันเป็นนาฬิกาไขลานแบรนด์ดังที่วางขายอยู่ในร้านจิลเวรี่ของครอบครัวเธอ ราคาพอซื้อคอนโดมิเนียมได้อย่างสบายๆ โดยเธอใช้โควต้าเลือกของในร้านได้ปีละหนึ่งชิ้นที่พ่อของเธอให้หยิบออกมาจากร้านท่ามกลางเสียงแซวของแก๊งสัปดนที่หาว่าเธอกลายเป็น ‘เจ้สายเปย์ผู้’ ไปแล้ว 

ถ้าเปย์แล้วได้ผู้ชายอย่างท่านแม่ทัพ เดี๋ยวเธอจะไปขนมาเปย์หนักๆ เลย

บัวชมพูหยิบนาฬิกาออกมาจากกล่อง แล้วประทับริมฝีปากลงไปแผ่วเบา ก่อนจะเก็บใส่กล่องตามเดิม 

อยากให้ถึงพรุ่งนี้ไวๆ จัง 

 

เช้าวันต่อมา บัวชมพูก็ตื่นแต่เช้าโดยไม่ต้องรอให้ไป๋อวี้เข้ามาปลุก แต่เช้าแค่ไหนก็ยังช้ากว่าฝูซิ่นเล่อที่ออกจากจวนไปตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง เพราะต้องเข้าประชุมในท้องพระโรง บัวชมพูจึงไปป่วนในห้องครัวแทน เพื่อดูว่าท่านแม่ทัพของเธอชอบกินอะไรเป็นพิเศษ แต่ก็ไม่ได้เรื่องได้ความอะไร เพราะฝูซิ่นเล่อไม่เคยเอ่ยปากและไม่เคยแสดงออกว่าชอบกินอะไรเป็นพิเศษ 

เป็นคนแบบไหนกันเนี่ย 

ทางห้องครัวไม่ได้จัดเตรียมอาหารกลางวันให้ฝูซิ่นเล่ออย่างที่บัวชมพูคิด เพราะเขาบอกไว้ว่าวันนี้จะเข้ากองทัพ และโดยปกติเขาก็มักกินอยู่กับเหล่าพลทหารทั้งมื้อกลางวันและมื้อเย็น แต่เพราะบัวชมพูรู้สึกอยากกินข้าวกับเขา เธอจึงให้พ่อครัวเตรียมอาหารใส่กล่องให้สามสี่อย่าง แล้วไปชวนไป๋อวี้กับเฉินจือหานไปหาฝูซิ่นเล่อที่กองทัพด้วยกัน 

จะดีหรือเจ้าคะ แต่ไหนแต่ไรกองทัพทหารนับได้ว่าเป็นสถานที่ต้องห้ามสำหรับสตรีไป๋อวี้ว่า 

แค่ไปกินข้าวก็ไม่ได้เหรอบัวชมพูถามเสียงเศร้า 

ที่จริงก็ใช่ว่าจะไม่ได้เสียทีเดียวเฉินจือหานตอบ สมัยที่ฮองเฮายังเป็นกุนซือให้ทัพไป๋หู่ นางเองก็กินอยู่ในกองทัพ แม่นางเหลียนเป็นคนของสกุลฝูคนหนึ่ง ก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไรนะขอรับ” 

งั้นไปกัน!” 

ขอรับเฉินจือหานรับคำ แล้วไปเตรียมรถม้าให้บัวชมพู 

 

ไม่นานนัก หญิงสาวก็มาถึงกองทัพของฝูซิ่นเล่อ บรรดาทหารทั้งหลายต่างมองมาที่เธออย่างแปลกใจ แต่เมื่อได้ยินเฉินจือหานแนะนำว่าเธอคือ ‘ฝูเหลียนเอ๋อร์’ ทุกคนต่างก็รีบหลีกทางให้ แต่ก็ยังไม่วายมองไปที่บัวชมพูที่มีรูปร่างหน้าตาผิดแปลกไปจากชาวต้าจินอยู่ดี

ช่วงนี้ท่านแม่ทัพของพวกเขาช่างมีชะตาดอกท้อเสียจริง มีหญิงงามมาหาถึงค่ายทหารถึงสองคนในวันเดียวกัน 

เฉินจือหานเดินนำบัวชมพูไปยังกระโจมที่ฝูซิ่นเล่อใช้ประชุมกับเหล่าทหาร บรรดานายทหารทั้งหลายทยอยเดินออกมาจากกระโจม บัวชมพูคำนับทุกคนตามเฉินจือหาน แต่ละคนมองมาที่บัวชมพูสลับกับมองไปทางกระโจมราวกับมีอะไรอยู่ในนั้น จนหญิงสาวอดสงสัยไม่ได้ เมื่อคำนับทุกคนเรียบร้อยแล้ว เธอจึงไม่รอช้า รีบเปิดผ้าม่านเข้าไปในกระโจมทันที 

ท่านโหว ท่านแม่ทัพ!” บัวชมพูเรียกเสียงใส แต่แล้วก็ต้องหยุดชะงักอยู่หน้ากระโจมเมื่อพบว่าฝูซิ่นเล่อไม่ได้อยู่ข้างในคนเดียว 

หญิงสาวรูปร่างหน้าตางดงามราวรูปสลักกำลังมองมาที่บัวชมพู นางมีรูปโฉมไร้ที่ติเสียจนบัวชมพูที่เป็นผู้หญิงด้วยกันยังเผลอจ้องมองใบหน้านั้นอย่างลืมตัว 

นางเป็นใคร แล้วเป็นอะไรกับฝูซิ่นเล่อ

เจ้ามาได้อย่างไรฝูซิ่นเล่อถามอย่างแปลกใจ 

เอ่อ...นั่งรถม้ามาไงบัวชมพูยิ้มเจื่อน 

แล้วมาทำอะไร” 

มา...มาหา” 

มาหา? มาหาข้าหรือ?” 

แล้วคิดว่าเธอจะมาหาใครได้ล่ะ

เห็นคนที่จวนบอกว่าวันนี้ท่านจะกลับช้า ข้าก็เลยเอาข้าวมาให้บัวชมพูเล่า แต่ไม่รู้ว่าท่านมีแขก ถ้าอย่างนั้นข้ากลับก่อน...” 

เพิ่งมาถึง ไยต้องรีบกลับฝูซิ่นเล่อลุกจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่ แล้วเดินมาหาบัวชมพู เจ้าเอาข้าวมาให้ข้ามิใช่หรือ อยู่ไหนล่ะ” 

บัวชมพูหันไปรับกล่องข้าวจากไป๋อวี้ แต่ก็ยังไม่วายเหลือบตามองหญิงงามที่ยังคงนั่งอยู่ที่เดิม นางกำลังมองมายังบัวชมพูพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน แต่ในขณะเดียวกันก็ดูเป็นรอยยิ้มที่ชวนให้รู้สึกเศร้าอย่างที่บัวชมพูเองก็ไม่เข้าใจ 

ฝูซิ่นเล่อเห็นบัวชมพูมองไปยัง ‘สหายเก่า’ ของตน จึงคิดว่าควรแนะนำให้นางได้รู้จัก 

เหลียนเอ๋อร์ นี่คือคุณหนูหลัวซินเอ๋อร์ หลานสาวของหนิงอันอ๋องที่เดินทางมาจากต้าเจาเขาแนะนำ ซินเอ๋อร์ นี่คือเหลียนเอ๋อร์ญาติข้า” 

ยินดีที่ได้รู้จักแม่นางเหลียนเอ๋อร์หลัวซินเอ๋อร์ลุกขึ้น แล้วค้อมศีรษะให้บัวชมพู 

ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันเจ้าค่ะบัวชมพูยิ้มให้หลัวซินเอ๋อร์ ข้านำกับข้าวมาสามสี่อย่าง แม่นางอยู่กินด้วยกันนะเจ้าคะ” 

ขอบคุณแม่นางที่มีน้ำใจ แต่วันนี้คงต้องเสียมารยาทแล้ว ข้าคงต้องไปกินข้าวกับท่านตาของข้าหลัวซินเอ๋อร์พร้อมรอยยิ้มที่ทำให้บัวชมพูเกือบจะตะลึงไป 

รอยยิ้มของผู้หญิงคนนี้สามารถฆ่าผู้ชายได้แน่

หลัวซินเอ๋อร์เดินมาหาบัวชมพูและฝูซิ่นเล่อ ทุกท่วงท่างามสง่าราวราชนิกูลผู้สูงส่ง จนบัวชมพูอดชื่นชมอยู่ในใจไม่ได้ สตรีผู้นี้ไม่ได้งดงามเพียงใบหน้า แต่งดงามในทุกๆ อิริยาบถ เรียกได้ว่าแค่ขยับตัวก็ยังเปล่งประกายความงามออกมาได้อย่างไม่ต้องพยายาม เธอไม่แปลกใจสักนิด หากจะมีผู้ชายฆ่ากันตายเพราะผู้หญิงคนนี้ 

ข้าลาล่ะเจ้าค่ะท่านแม่ทัพหลัวซินเอ๋อร์ค้อมศีรษะคำนับฝูซิ่นเล่อ ลาแล้วเจ้าค่ะ แม่นางเหลียนเอ๋อร์” 

เดินทางปลอดภัยฝูซิ่นเล่อกล่าว ก่อนสั่งให้ทหารไปส่งหลัวซินเอ๋อร์ขึ้นรถม้ากลับ 

สวยมากเวอร์!!!” บัวชมพูร้องอย่างตื่นเต้นทันทีที่หลัวซินเอ๋อร์เดินออกไปพ้นกระโจม แฟนเหรอ” 

พูดจาอะไรให้มันรู้เรื่องรู้ความหน่อย” 

ข้าบอกว่าแม่นางคนนั้นงามมากบัวชมพูอธิบาย นางเป็นคนรักของท่านเหรอ” 

คำถามหลัง น้ำเสียงบัวชมพูแผ่วลงเล็กน้อย เพียงแค่คิดว่าฝูซิ่นเล่อมีคนรักอยู่แล้ว เธอก็รู้สึกคล้ายกับผิดหวังขึ้นมา 

เป็นสหายข้า หาใช่คนรักคำตอบจากน้ำเสียงเรียบๆ ทำให้จิตใจของบัวชมพูเบิกบานขึ้นอย่างประหลาด 

เห็นท่านบอกว่านางมาจากต้าเจา ที่นั่นอยู่ไกลไหม” 

ไกล” 

แล้วนางมาทำอะไรเหรอ” 

ตาของนางมาเข้าเฝ้าฮ่องเต้เพื่อถวายรายงานเรื่องในต้าเจา ส่วนนางติดตามมาเพื่อรายงายเรื่องทหารทัพไป๋หู่ที่ข้าส่งไปช่วยเหลือคนในต้าเจา” ฝูซิ่นเล่อตอบ นางรับหน้าที่คอยดูแลเรื่องความเป็นอยู่ของทหารที่ข้าส่งไปน่ะ” 

อ้อบัวชมพูพยักหน้ารับ หลัวซินเอ๋อร์ผู้นี้ไม่ใช่แค่สวย แต่ยังเก่งอีกด้วย 

แล้วเจ้ากินอะไรมาหรือยังฝูซิ่นเล่อถาม 

ยัง ข้าตั้งใจจะมากินพร้อมท่าน” 

เช่นนั้นก็มาเถอะฝูซิ่นเล่อเดินนำกลับไปที่โต๊ะ แล้วคลี่ผ้าที่ห่อกล้องไม้ออก จากนั้นจึงนำกล่องไม้แต่ละชั้นออกมาวางเรียงโดยมีบัวชมพูคอยช่วย 

ปกติท่านชอบกินอะไรเป็นพิเศษไหมบัวชมพูถามขณะที่ทั้งสองนั่งกินข้าวอยู่ด้วยกัน 

ข้ากินอะไรก็ได้” 

มันต้องมีอะไรที่ชอบมากกว่าอย่างอื่นบ้างสิ” 

อยู่ในกองทัพ มีอะไรให้กินก็ต้องกิน จะมัวมาเลือกกินอยู่ไม่ได้” 

แต่เวลาอยู่ที่จวนก็เลือกได้นี่” 

ข้าเคยชินกับการกินอะไรก็ได้แล้ว พ่อครัวทำอะไรมา ข้าก็กินได้ทั้งนั้น” 

บัวชมพูย่นจมูกอย่างขัดใจ 

มีอะไรไม่พอใจอีกล่ะแม่ทัพหนุ่มถาม 

ท่านนี่นะ กินอยู่ง่ายเกินไปแล้ว” 

แล้วไม่ดีหรือ” 

ข้าแค่อยากให้ท่านมีของที่ชอบกินบ้างบัวชมพูตอบ ไม่มีอะไรที่ชอบแบบนี้ คนอื่นเขาก็เอาใจลำบากสิ” 

ฝูซิ่นเล่อยิ้มที่มุมปาก เจ้าอยากจะเอาใจข้าหรือ” 

อืม...เอ้ยไม่ใช่ ข้าไม่ได้อยากจะเอาใจท่านสักหน่อย!” บัวชมพูรีบร้อนแก้ต่าง เมื่อเผลอตอบรับอย่างลืมตัว 

อย่างนั้นหรือ” 

ก็ต้องอย่างนั้นสิ” 

หึๆฝูซิ่นเล่อหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ข้าว่าเป็ดตุ๋นน้ำแดงก็อร่อยดี” 

หืม?” บัวชมพูส่งเสียงในลำคอเป็นเชิงถาม แต่ไม่นานนักก็เข้าใจว่าที่แท้ผู้ชายคนนี้กำลังบอกความชอบของตนให้เธอรับรู้ ริมฝีปากอิ่มคลี่ยิ้มออกมาก่อนจะถามต่อ 

แล้วขนมล่ะ” 

ข้าไม่ค่อยได้กินขนม เจ้าลองหามาให้ข้าชิมสักสองสามอย่างสิ ข้าจะได้บอกได้ว่าชอบอะไร” 

ได้ แล้วจะลองหามาให้หญิงสาวตอบด้วยน้ำเสียงที่ร่าเริงขึ้น 

แล้วเจ้าล่ะ ชอบกินอะไร” 

ขนมเหอฮวาซู” บัวชมพูตอบ “เป็นขนมของเมืองหังโจว ทำจากแป้งที่นำมาซ้อนกันหลายชั้น ไส้ข้างในเป็นมะพร้าว พอเอาไปทอด แป้งที่ซ้อนกันอยู่จะคลี่ออกจากกันกลายเป็นรูปดอกบัว” 

ลองทำให้ข้าชิมหน่อยได้หรือไม่” 

ก็อยากจะทำอยู่หรอกนะ แต่ทำไม่เป็นนี่สิบัวชมพูหัวเราะ เดี๋ยวกลับไปบ้านจะลองฝึกทำ แล้วจะกลับมาทำให้นะ” 

ข้าจะรอ” 

ไม่รู้ทำไม คำว่า ‘ข้าจะรอ’ ที่ฝูซิ่นเล่อพูดออกมาเรียบๆ จึงทำให้บัวชมพูรู้สึกใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมา เธอเงยหน้าขึ้นมองท่านแม่ทัพและพบว่าเขายังก้มหน้าก้มตากินข้าว โดยไม่ได้แสดงท่าทีอะไร เธอจึงคิดจะกินข้าวต่อบ้าง หากไม่ใช่เพราะสายของเธอไปสะดุดเข้ากับกล่องไม้ผิวเรียบสลักลายบุปผาอย่างวิจิตรบรรจงวางอยู่ใกล้ๆ กันบนโต๊ะ 

นั่นกล่องอะไรเหรอ สวยจังบัวชมพูถาม 

นี่นะหรือฝูซิ่นเล่อหยิบกล่องไม้ขึ้นมา แล้วส่งให้บัวชมพู ซินเอ๋อร์ให้ข้ามาน่ะ ข้าก็ยังไม่ได้เปิดดูเหมือนกัน เจ้าเปิดดูสิ” 

แม่นางท่านนั้นทำให้ท่าน ท่านก็เปิดเถอะ คงไม่เหมาะถ้าจะให้ข้าเปิด” 

ก็ข้าอนุญาตให้เจ้าเปิด ไยจะเปิดไม่ได้” 

เอางั้นเหรอ” 

อืม” 

บัวชมพูผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ แล้วค่อยๆ เปิดกล่องไม้นั้นออก กลิ่นหอมอบอุ่นลอยออกมาเป็นอย่างแรก บัวชมพูพบว่าภายในกล่องมีถุงหอมปักลายดอกฝูหรงกับตัวอักษรคำว่า ‘ฝู’ เอาไว้หนึ่งชิ้น นอกจากนี้ยังมีผ้าเช็ดหน้าปักลายงดงามอีกหลายผืน แต่ละผืนล้วนส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ชวนให้รู้สึกผ่อนคลายยิ่งนัก 

ของพวกนี้...ซินเอ๋อร์เป็นผู้ทำเหรอ?” บัวชมพูเงยหน้าขึ้นมาถาม 

คงอย่างนั้นฝูซิ่นเล่อตอบ​ ได้ยินว่านางชื่นชอบงานเย็บปักถักร้อย” 

อ้อ” 

บัวชมพูก้มลงมองของที่อยู่ในกล่องไม้อีกครั้ง พลันนึกไปถึงนาฬิกาข้อมือที่เธอนำมาให้ฝูซิ่นเล่อ แม้มันจะเป็นของมีราคา แต่เมื่อเทียบกับของที่หลัวซินเอ๋อร์เป็นผู้ทำด้วยตัวเองแล้ว นาฬิกาของเธอก็เทียบไม่ติดเลยสักนิด มูลค่าของมันมิอาจเทียบกับความตั้งใจจากการปักทุกฝีเข็มลงบนผ้าที่หลัวซินเอ๋อร์ทำให้ฝูซิ่นเล่อได้ 

นี่ท่านโหว ท่านแม่ทัพบัวชมพูเรียก ท่านว่าซินเอ๋อร์งามหรือไม่” 

หืม?” ฝูซิ่นเล่อส่งเสียงในลำคอเป็นเชิงถาม ทำไมหรือ” 

ก็...ข้าว่านางงาม ข้าเลยอยากรู้ว่าคนอื่นคิดเหมือนข้าหรือเปล่า” 

ผู้ใดที่มีตาก็ย่อมต้องบอกว่านางงดงามทั้งนั้นนั่นแหละฝูซิ่นเล่อตอบ นางเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งของต้าเจา เรียกได้ว่างามเป็นหนึ่งไม่มีสอง บุรุษมากมายต่างหมายปองนาง แต่นางก็ยังไม่ยอมตอบรับคำสู่ขอของใคร” 

บัวชมพูนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนคลี่ยิ้มจางๆ ทว่ากลับเป็นรอยยิ้มที่ดูเศร้าจนน่าสงสาร 

นานๆ ทีจะได้ยินท่านเอ่ยชมใครเช่นนี้” หญิงสาวว่า ท่านคงชอบนางไม่น้อยเลย” 

ชอบหรือ?” ฝูซิ่นเล่อทวนคำ 

หากข้าเป็นท่านก็คงชอบนางเหมือนกันนั่นแหละ ทั้งสวย ทั้งเก่ง ชาติตระกูลก็ดี ไม่ชอบนี่สิแปลก” 

ฝูซิ่นเล่อรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลในน้ำเสียงและสีหน้าท่าทางของบัวชมพู ทั้งที่นางกำลังยิ้มอยู่ แต่เขากับรู้สึกปวดใจกับรอยยิ้มนั้นอย่างไรชอบกล 

เหลียนเอ๋อร์...” 

ข้ากลับดีกว่า จะได้ไม่รบกวนท่านทำงานบัวชมพูลุกขึ้นยืน 

เจ้าเป็นอะไรหรือเปล่าฝูซิ่นเล่อลุกขึ้นยืนตาม 

เปล่านี่หญิงสาวแสร้งฉีกยิ้มกว้างๆ ให้ ข้าจะเป็นอะไร” 

ฝูซิ่นเล่อถอนหายใจออกมาเบาๆ 

ข้ารู้ว่าเจ้าเป็น แต่เอาเถิด มีอะไรค่อยกลับไปคุยกันที่จวน” 

“...” 

แล้วข้าจะรีบกลับ” 

บัวชมพูเพียงพยักหน้ารับ แล้วเดินออกไปขึ้นรถม้าโดยมีฝูซิ่นเล่อตามออกมาส่ง ชายหนุ่มยังคงไม่เข้าใจว่าเหตุใดบัวชมพูที่ดูร่าเริงในคราแรกจึงได้มีท่าทางเศร้าหมองลงเช่นนี้ 

หรือจะเป็นเพราะเรื่องของหลัวซินเอ๋อร์ 

เพราะเรื่องของซินเอ๋อร์ใช่หรือไม่ที่ทำให้เจ้าไม่สบายใจฝูซิ่นเล่อกระซิบถามก่อนที่บัวชมพูจะก้าวขึ้นรถม้า หญิงสาวชะงักฝีเท้าแล้วนิ่งไป แต่ก็ไม่ได้หันกลับมามองคนถาม 

แล้วข้าจะกลับไปเล่าเรื่องเกี่ยวกับนางให้เจ้าฟัง” 

บัวชมพูไม่ได้ตอบอะไร เธอก้าวขึ้นรถม้าโดยมีฝูซิ่นเล่อช่วยประคอง ความรู้สึกว่าตัวเองด้อยกว่าคนอื่นไม่เคยปรากฏในความคิดของเธอมาก่อน แต่ยามนี้มันกลับกำลังเล่นงานจิตใจของเธอจนเธอแทบอยากจะร้องไห้ 

ทำไมกันนะ ทำไมจึงเป็นเช่นนี้... 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.847K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,170 ความคิดเห็น

  1. #2145 Oomjanis (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 15:13

    หุยยย ชอบที่เขายื่นกล่องให้บัวชมพูดูเอง น่ารักกก

    #2,145
    0
  2. #2122 555 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:10

    ดูๆหญิงยุคโบราณในแคว้นพระเอกดูมีมูลค่ามาก นางเอกเราเลยเทียบแทบไม่ติดเลยทั้งๆที่มาจากยุคปัจจุบัน หาไร้ทำให้มันดูมีประโยชน์และมีสาระบ้างเห่อะเหลียนเอ๋อร์ เรามีเปรียบขนาดนี้แล้วยังไม่ทำคะแนนให้แม่ทัพปลิ้มสักอย่าง อาหารก็ไม่ได้เรื่อง กริยามารยาทก็พื้นๆ เฮ้อ.. เอาน่าอย่างน้อยวิชาแพทย์นางก็น่าจะมีประโยชน์ อิอิ (ช่วงนี้นางคงนอย น่าดูนางเอกเรารู้สึกต้อยต่ำอะดิ่ หุหุ)

    #2,122
    0
  3. #1586 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 14:07
    หวั่นไหวล่ะ
    #1,586
    0
  4. วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 00:50
    แงงน้องงงงงงง
    #1,461
    0
  5. #1231 Xialyu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 09:28
    อย่าคิดมากเลย
    #1,231
    1
  6. #460 Pimmy27pb (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 21:43
    อยากให้พาเดอะแกงค์สัปดนมาได้เนอะสนุกกว่านี้แน่
    #460
    1
    • #460-1 (จากตอนที่ 8)
      13 ตุลาคม 2562 / 10:26
      นั่นจิ แก๊งสัปดนป่วนจวนแม่ทัพ 55555
      #460-1
  7. #385 Karaketsukhchwy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 15:43
    อาเล่อตายแน่ ชมสาวอื่นว่าสวยแต่ว่านางไม่สวย งานเข้าแล้วนางน้อยใจแน่แล้ว อาเล่อนะอาเล่อ ทำมั้ยซื่อบื่อแบบนี้
    #385
    1
    • #385-1 (จากตอนที่ 8)
      9 ตุลาคม 2562 / 16:08
      เค้าตามมาง้อแล้ว อิอิ
      #385-1
  8. #364 alece2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 09:27
    แต่ว่าไรท์รีบมาต่อด่วนๆยาวๆๆๆๆๆเลยค่ะรอใจจิขาดแล้ว
    #364
    1
  9. #363 alece2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 09:26
    หนูบัวหนีกลับบ้านให้เฮียแกทุกข์ใจนานๆเลยไหนบอกไม่ชอบแล้วรับของแทนใจหญิงอื่นได้ไงเอาให้ตามง้อเฝ้ารอหนูบัวให้เข็ดเลยจัดให้หนัก55555
    #363
    1
    • #363-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 8)
      9 ตุลาคม 2562 / 12:47
      เค้าไม่รู้ว่าข้างในเป็นอะไรค่า เพิ่งรู้ตอนบัวเปิดกล่อง
      #363-1
  10. #362 wadeepanman (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 06:40
    แตกต่างแล้วอย่างไร ทุกคนมีคุณค่าของตัวเอง
    #362
    1
  11. #361 Goody2526 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 06:34
    สงสารน้องบัว หนีกลับบ้านไปเลยลูก
    #361
    1
    • #361-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 8)
      9 ตุลาคม 2562 / 12:46
      หนีไปเลย จะได้มีคนตามไปง้อ อิอิ
      #361-1
  12. #360 นอนไม่หลับ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 03:22

    ไปง้อเลยนะท่านแม่ทัพ

    #360
    1
    • #360-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 8)
      9 ตุลาคม 2562 / 12:46
      รีบตามไปด่วนๆเลยจ้า
      #360-1
  13. #359 Khaimuk1910 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 00:46
    หนีกลับบ้านด่วนหายไปฝึกทำขนมซักอาทิตย์นึงเลย ให้เฮียแกอกแตกตาย ปากแข็งดีนะ คนอื่นชมสวยได้ กับบัวนี่ไม่เคยชมต่อหน้าเลย
    #359
    1
    • #359-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 8)
      9 ตุลาคม 2562 / 01:50
      เดี๋ยวชมทีมีกรี๊ดแน่นอน อิอิ
      #359-1
  14. #358 iamdust63 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 23:20

    เป็นเศร้าอ่ะ เคยอยู่ตรงจุดๆนั้นแล้วรู้สึกเข้าใจ
    #358
    1
  15. #357 mymymylove (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 23:15
    นางเอกก็เก็บอาการบ้างลูก ไม่ต้องแสดงอาการเยอะ
    #357
    1
    • #357-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 8)
      8 ตุลาคม 2562 / 23:58
      พยายามฮึบอยู่ อิอิ
      #357-1
  16. วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 22:56
    กลับบ้านไปฝึกทำอาหารคาวหวานและเย็บปักถักร้อยมาไฝว้!!
    #356
    1
    • #356-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 8)
      8 ตุลาคม 2562 / 23:58
      ต้องไฝ้วแล้วสินะ 555555
      #356-1
  17. #355 Angun1998 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 22:51
    รีบกลับบ้านนะเล่อ ชักช้าน้องโดดลงสระนอยด์ ไม่มาละจะสนหน้าให้ แหม๊ๆ
    #355
    1
    • #355-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 8)
      8 ตุลาคม 2562 / 23:58
      รีบกลับด่วนๆเลยข้า
      #355-1
  18. #354 THEQUEENYY (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 22:50
    อ่านแล้วเศร้าแทนอ่ะ คือจู่ๆก็เข้าใจค.รู้สึกนี้ถ้านางเอกกลับบ้านไปหนึ่งเดือนพระเอกคงไม่ปวดใจรึ
    #354
    1
    • #354-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 8)
      8 ตุลาคม 2562 / 23:57
      นั่นจิ ใจจะขาดเลย
      #354-1
  19. #353 KATTIIKAT (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 22:26
    กลับบ้านด่วนบัวชมพู้ววว
    #353
    1
    • #353-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 8)
      8 ตุลาคม 2562 / 23:57
      เดี๋ยวรู้กันค่าาา
      #353-1
  20. #352 Nisa Nisa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 22:18

    กลับๆหนีกลับบ้านเลย ชมผู้หญิงคนอื่นไม่ได้ๆ

    #352
    1
    • #352-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 8)
      8 ตุลาคม 2562 / 23:56
      เนอะ ชมคนอื่นเรื่องต้องห้าม
      #352-1
  21. #351 veevi20 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 22:02
    คิดว่าน้องสาวมั้ง
    #351
    1
  22. #350 Melis (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 21:46

    ทำไมนางซินปักผ้าเช็ดหน้า ปักถุงหอมให้แม่ทัพ เค้าไม่ใช่ว่าไว้ให้คนที่มีใจให้หรอกหรอ ของแทนใจไรงี้ เอาไปทิ้งเลยนะ เหลียนเออร์เสียเซลนางซินสวยหนักมากกก เราอ่านอินๆรู้สึกน้อยใจเหมือนกัน ถ้าไม่เคลียร์ในความสัมพันธ์ เหลียนเออร์จะไม่มาอยู่ที่นี่ด้วยนะ ทุกครั้งที่กลับไปกลับมาก็มีขีดจำกัดนะ

    #350
    2
    • #350-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 8)
      8 ตุลาคม 2562 / 22:08
      ในเล่มเหมยฮวาฯ ซินเอ๋อร์หลงรักซิ่นเล่อค่ะ แต่ซิ่นเล่อปฏิเสธไป
      #350-1
    • #350-2 Melis(จากตอนที่ 8)
      9 ตุลาคม 2562 / 13:39
      เอาของแทนใจผ้าเช็ดหน้าเอยถุงหอมเอยคืนไป ไม่ก็ทิ้งไปซะ มันไม่ควรรับหรือเก็บไว้อ่ะ ของๆหญิงอื่น รับไว้ก็เหมือนให้ความหวัง เก็บไว้ก็เหมือนนางมีความหมายในใจ เค้าไม่ยอมหรอกนะ หึ
      #350-2
  23. #349 usaonly (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 21:44

    น้องบัวผู้งามเลิศในปฐพี ตอนนี้มีคู่แข่งแล้ว แต่อย่างไรพี่เล่อของอรารักน้องคนเดียว รอ าตั้งหลายปี ยังไงไม่ยอมให้น้องหลุดมือไปได้ แหมมีการแกล้งเมาเพื่อทดสอบความเป็นสุภาพบุรุษด้วยได้ผลดีเกินคาดเชียวนะ รอเขาไปปรับความเข้าใจกัน ขอบคุณค่ะไรท์

    #349
    1
    • #349-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 8)
      8 ตุลาคม 2562 / 22:07
      ง้อชุดใหญ่ไฟกระพริบแน่นอนค่า
      #349-1
  24. #348 LukiMemory (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 21:41
    รอนะคะ
    #348
    1
  25. #347 chanchapaiw (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 21:32
    เอาล่ะ ฉันไม่ชอบนังนี่5555555
    #347
    1
    • #347-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 8)
      8 ตุลาคม 2562 / 22:07
      นางมาดีนะ แค่จังหวะนรกไปหน่อย 55555
      #347-1