เหลียนฮวาสองภพ ( สนพ.ดีต่อใจ ) ปิดตอน 25/12/2019

ตอนที่ 18 : บทที่18 กินน้ำส้ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,292
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,691 ครั้ง
    20 พ.ย. 62

18

กินน้ำส้ม

 

            ฝูซิ่นเล่อพาทุกคนกลับจวนเมื่อเห็นว่าสถานการณ์เริ่มไม่สู้ดีนัก หม่าฮูหยินดูไม่พอใจบัวชมพูอย่างเห็นได้ชัด หากยังรั้งอยู่ต่อ เกรงว่าคงได้มีเรื่องผิดใจกันไม่ช้าก็เร็ว

            “ฝูเหลียนเอ๋อร์คนนี้สอดรู้มากเกินไปแล้ว!” หม่าฮูหยินปัดชุดน้ำชาตกแตกด้วยความโมโห “ข้าอุตส่าห์คิดจะผูกมิตรด้วยเพราะเห็นว่าเซียวหลานชอบนาง แต่นางกลับกล้าสอดมือเข้ามาวุ่นวายเรื่องในจวนข้า!

            “ฮูหยิน อย่าโมโหไปเลยเจ้าค่ะ” สาวใช้คนสนิทพยายามปลอบ

            “จะไม่ให้ข้าโมโหได้เยี่ยงไร” หม่าฮูหยินทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ “ข้าจะทำอย่างไรกับนางดี จะเก็บไว้ก็ไม่ได้ จะกำจัดก็ไม่ได้ ข้าทำอะไรนางไม่ได้สักอย่าง!

            “เหตุใดจึงกำจัดไม่ได้ล่ะเจ้าคะ”

            “ลูกข้าชอบนางถึงเพียงนั้น แล้วจะกำจัดนางได้อย่างไรกัน!

            “ถ้าอย่างนั้นเราก็ต้องหาใครสักคนมาเป็นแพะรับบาป ให้เรื่องนี้อยู่ห่างจากตัวเรา แม่นางฝูจะได้เลิกสงสัยพวกเรา ดีไหมเจ้าคะ”

            “เกรงว่าจะหลอกนางไม่สำเร็จ” หม่าฮูหยินพูดอย่างเครียดจัด “นางมีอาคม”

            “ต่อให้มีอาคมก็คงไม่ใช่อาคมแก่กล้า ไม่อย่างนั้นนางคงมองออกแล้วว่าใครคือผู้ที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมด”

            หม่าฮูหยินพยายามสงบสติอารมณ์แล้วครุ่นคิดหาหนทางรับมือกับบัวชมพู หากมิใช่เพราะหม่าเซียวหลานมีใจหญิงผู้นั้น นางคงคิดหาทางกำจัดเด็กนั่นได้โดยไม่ลังเล แต่ในเมื่อบุตรชายของนางมีใจไปแล้ว ก็คงต้องคิดหาหนทางอื่น

            “ไปเรียกหม่ายี่หรานมาพบข้า”

            “ฮูหยินคิดจะ จัดการคุณหนูสี่หรือเจ้าคะ”

            “ข้าจะจัดการกับนางทำไม” หม่าฮูหยินยิ้มเย็น “ข้ากำลังจะหาแพะรับบาปอย่างที่เจ้าแนะนำอย่างไรเล่า”

 

            คำวั่นนั้น ที่จวนสกุลฝู บัวชมพู ฝูซิ่นเล่อ และชาวแก๊งสัปดนนั่งล้อมวงกันพูดคุยเรื่องที่จวนแม่ทัพหม่า โดยมีบัวชมพูช่วยเป็นล่ามให้

            “คนร้ายต้องเป็นคนในจวนแม่ทัพหม่านั่นแหละ” ชานนท์พูดอย่างมั่นใจ “คนที่ทรมานคนจนเลือดสาดไปทั้งเรือนแบบนั้นจะอารมณ์ดีมาเก็บกวาดให้ แล้วย่องเบาพาเหยื่อหนีไปเหรอ ไม่เมคเซนส์ว่ะ”

            “ที่สำคัญ การที่คนร้ายลงมือกับเหยื่อจนเลือดสาดไปทั่ว ถ้าคนในจวนไม่ได้หูหนวกตาบอดกันหมด ก็น่าจะมีใครได้ยินบ้างนะ” ดำริห์ว่า “คดีนี้มันมีอะไรหลายอย่างที่ไม่ค่อยจะเมคเซนส์อย่างที่ไอ้นนท์ว่านั่นแหละ”

            “หม่าฮูหยินคนนั้นดูน่าสงสัยอยู่” พีรพัฒน์ออกความเห็น เมื่อนึกถึงท่าทีลนลานของหม่าฮูหยินตอนอยู่ที่จวนแม่ทัพหม่า

            “เรื่องนี้มันก็ตีความได้สองอย่างนะ” สธนกล่าว “ลนลานเพราะตัวเองเป็นคนร้าย...หรือลนลานเพราะรู้ว่าคนร้ายเป็นใคร”

            “อันนี้ฉันเห็นด้วย” บัวชมพูพยักหน้า “ในจวนนั้นยังมีคุณหนูใหญ่หม่ายี่เหยียนอีกคน ตอนที่คุณหนูรองกับคุณหนูสามตาย คุณหนูใหญ่ไม่ได้มีทีท่าว่าเสียใจเลยสักนิด แถมยังพยายามยัดเยียดความผิดให้คนอื่นอีกต่างหาก”

            “ก็ยังสรุปไม่ได้อยู่ดีว่าเป็นคุณหนูใหญ่คนนั้น” ณดลทำท่าทางครุ่นคิด “เขาอาจจะเป็นคนร้ายที่หาทางโยนความผิดให้คนอื่น หรืออาจจะพยายามปกป้องคนร้ายตัวจริงอยู่ก็ได้”

            “วุ่นวายจริงโว้ยคดีนี้” วิวัฒน์บ่น

            “แค่นี้ทำบ่น” ธัญกรณ์ตบหัววิวัฒน์ “ถ้ามันง่าย ไอ้บัวจะลากพวกเรามาทำไม”

            “เดี๋ยวๆ ใครลากพวกแกมา” บัวชมพูถาม “จำได้ว่าพวกแกเกาะแข้งเกาะขาฉันมาเองนะ”

            บัวชมพูกับเพื่อนเริ่มเถียงกันด้วยเรื่องไร้สาระ แม้ฝูซิ่นเล่อจะฟังที่ทุกคนพูดไม่ออก แต่จากสีหน้าท่าทางที่พวกเขาแสดงออกมานั้น ก็พอจะเดาได้ไม่ยากว่ากำลังพูดเรื่องอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องกับคดีแล้ว หาไม่ มีหรือที่บัวชมพูจะไม่แปลให้เขาฟังว่าเธอกับเพื่อนคุยอะไรกัน

            “เอาล่ะ วันนี้พวกเจ้าต่างก็เหนื่อยกันมาทั้งวันแล้ว ไปอาบน้ำอาบท่าแล้วค่อยมากินข้าวด้วยกันเถิด” ฝูซิ่นเล่อกล่าว บัวชมพูรีบแปลให้เพื่อนที่เหลือฟังทันที

            พอพูดถึงเรื่องอาบน้ำ ชานนท์ก็ทำตาวิบวับขึ้นมาทันที

            “หน้าแกชั่วมาก มีแผนชั่วอะไรหรือเปล่า” บัวชมพูหรี่ตามองเพื่อนของตัวเองอย่างไม่ไว้ใจ

            “แผนชั่วอะไร ไม่มี้” ชายหนุ่มปฏิเสธเสียงสูง “น้องนนท์ออกจะเป็นผู้ชายใสๆ”

            “ถุย!” แก๊งสัปดนที่เหลือประสานเสียงขึ้น ไม่เว้นแม้แต่บัวชมพู

            “เอาน่า ยังไงฉันก็ไม่ไปแอบดูแกอาบน้ำหรอก” ชานนท์พูดกลั้วหัวเราะ “ต่อให้แกมาแก้ผ้าโชว์อยู่ตรงหน้า ฉันยังไม่อยากมองให้ระคายตาเลย”

            “ปากดี ตบเกรียนสักทีดีไหม”

            “ขี้เกียจเถียงละ ไปอาบน้ำไป๊ ชิ่วๆ” ชายหนุ่มโบกมือไล่

            บัวชมพูส่งเสียงจิ๊จ๊ะออกมา แต่ก็ยอมลุกไปอาบน้ำแต่โดยดี จะได้รีบมากินข้าว หลังจากทนหิวอยู่เป็นนานระหว่างพูดคุยกันเรื่องคดี

            “ไป๋อวี้ เราไปอาบน้ำกันดีกว่า” หญิงสาวเดินไปหาสาวใช้คนสนิทที่หลบไปยืนรออยู่มุมห้องเพราะกลัวแก๊งสัปดน

            “อาบคนเดียวไม่เป็นเหรอ” วิวัฒน์ถาม “ไปคนเดียวนั่นแหละ ไม่ต้องเรียกใคร โตแล้ว อาบเองได้

            “แล้วแกมาวุ่นวายเรื่องอาบน้ำของฉันได้ตั้งแต่เมื่อไหร่”

            “มันไม่ได้อยากวุ่นวายกับแกหรอก มันอยากวุ่นวายกับน้องไป๋อวี้” สธนหัวเราะ

            “งั้นฉันยิ่งต้องพาไป๋อวี้ไปด้วยกันเลย ฉันไม่ไว้ใจพวกแก”

            พูดจบ บัวชมพูก็จูงมือไป๋อวี้ออกจากห้องไปทันที แก๊งสัปดนมองหน้ากันด้วยสีหน้าท่าทางร้ายกาจเป็นที่สุด จนแม้แต่ฝูซิ่นเล่อก็ยังอดระแวงไม่ได้

            ดูท่าว่าคืนนี้จวนของเขาคงอยู่ห่างไกลจากคำว่าเงียบสงบเป็นแน่

 

            แก๊งสัปดนมายืนรวมกันอยู่หน้าห้องของบัวชมพู

            “แน่ใจนะว่าถ้าเข้าไปตอนนี้จะไม่เข้าไปเห็นไอ้บัวอาบน้ำอยู่” ณดลทำท่าขนลุก “ขืนเห็นไอ้บัวแก้ผ้านี่เป็นตราบาปติดตาไปตลอดชีวิตเลยนะเว้ย”

            “มันมีฉากกั้นไม่ใช่เหรอ” ดำริห์ถาม “ตอนที่พวกเราอาบน้ำ มันมีฉากกั้นนี่ ในห้องไอ้บัวก็น่าจะมีฉากกั้นเหมือนกัน”

            “แต่ถ้าไม่มีนี่ชีวิตบัดซบเลยนะ เห็นอะไรไม่เห็น มาเห็นไอ้บัวแก้ผ้า”

            “แล้วจะเอาไง”

            ทั้งเจ็ดคนคิดหนัก สีหน้าท่าทางดูเคร่งเครียดยิ่งกว่าตอนไปตรวจสอบสถานที่เกิดเหตุที่จวนแม่ทัพหม่าเสียอีก แต่ระหว่างที่ทั้งหมดกำลังยืนเครียดอยู่นั้น สาวใช้คนหนึ่งที่ฝูซิ่นเล่อเรียกให้มาช่วยดูแลแก๊งสัปดนก็เดินผ่านมา

            “คิดออกแล้ว”

            แล้วแก๊งสัปดนก็ยิ้มให้กันอย่างชั่วร้าย

 

            “หิวจัง ป่านนี้เขาจะเตรียมอาหารกันเสร็จหรือยังนะ” บัวชมพูพูดขณะที่กำลังอาบน้ำอยู่

            “เดี๋ยวข้าไปเร่งให้ห้องครัวรีบมาตั้งโต๊ะนะเจ้าคะ” ไป๋อวี้ตอบพลางช่วยพยุงบัวชมพูขึ้นจากน้ำ

            “ไปตอนนี้เลยก็ได้นะ ที่เหลือเดี๋ยวข้าจัดการเอง”

            “แต่...”

            “แค่เช็ดตัวใส่เสื้อเอง ไม่เป็นไรหรอก” หญิงสาวหัวเราะเบาๆ รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเด็กสามขวบในสายตาไป๋อวี้ เพราะสาวใช้ตัวน้อยแทบจะไม่ยอมให้เธอได้ทำอะไรด้วยตัวเองเลย

            “เจ้าค่ะ” ไป๋อวี้ยอมรับคำอย่างว่าง่าย “ข้าจะไปเร่งห้องครัวให้เดี๋ยวนี้”

            “ฝากด้วยนะ”

            ไป๋อวี้ค้อมศีรษะให้บัวชมพู แล้วรีบเดินออกจากห้องไป ระหว่างที่กำลังเดินออกจากห้องไปนั้น นางก็สวนกับสาวใช้อีกคนที่กำลังเดินเข้ามาพอดี

            “มีอะไรหรือ” ไป๋อวี้ถาม

            “สหายของแม่นางเหลียนวานให้ข้านำของเข้ามาให้”

 

            บัวชมพูเห็นสาวใช้อีกคนเดินเข้ามาในห้องหลังจากที่ไป๋อวี้ออกไปก็คิดว่าไป๋อวี้คงไปตามคนมาช่วยดูแลเธอ แต่ถึงกระนั้น บัวชมพูก็จัดการเช็ดเนื้อเช็ดตัวเองเรียบร้อยแล้ว

            เมื่อบัวชมพูหันกลับมาก็ไม่พบสาวใช้คนดังกล่าว ราวกับนางย่องเข้ามาแล้วก็ย่องออกไป หญิงสาวเลิกคิ้วด้วยความสงสัย ถ้าสาวใช้คนนั้นไม่ได้มาเพื่อดูแลเธอ แล้วนางมาทำอะไร

            “ไม่มีอะไรหรอกมั้ง” หญิงสาวพึมพำกับตัวเองเบาๆ แล้วเดินไปหยิบเสื้อผ้าที่ไป๋อวี้เตรียมไว้ให้

            “เฮ้ย!!!!” บัวชมพูร้องเสียงหลง เมื่อชุดที่ถูกวางไว้ไม่ใช่ชุดที่ไป๋อวี้เตรียมไว้ให้ในตอนแรก แต่เป็นชุดนอนสายเดี่ยวสีแดงสดที่สั้นเสมอ...ทั้งยังมีเว้าตรงนั้น เฉือนตรงนี้ไปทั่วทั้งตัว

            ฝีมือแก๊งสัปดนแน่!

            บัวชมพูกัดฟันกรอดขณะมอง ชุดนอนไม่ได้นอนที่อยู่ในมือ ร่างบางตวัดผ้าเช็ดตัวคลุมกายแล้วเดินออกมาจากหลังฉากกั้นเพื่อไปหาชุดใหม่สวม แม้ว่าเธอจะไม่เขินไม่อายแก๊งสัปดนเพราะเคยใส่บิกินี่ไปว่ายน้ำกับพวกนั่นอยู่บ่อยๆ แต่ก็กลัวคนอื่นในจวนจะมาเห็นแล้วพากันแตกตื่น เพราะชุดที่แก๊งสัปดนหามาให้แทบไม่ต่างไปจากชุดชั้นในของผู้หญิงในยุคนี้เลย

            แต่ก็ดูเหมือนว่าแก๊งสัปดนจะรอบคอบกว่าที่เธอคิด!

            บัวชมพูรื้อหาเท่าไหร่ก็ไม่พบเสื้อผ้าที่ควรจะมีอยู่เต็มตู้ สาวใช้คนเมื่อครู่ต้องขนออกไปให้แก๊งสัปดนแล้วแน่ๆ ยังดีที่นางไม่หยิบเอากางเกงชั้นในออกไปด้วย ไม่อย่างนั้นพวกแก๊งสัปดนคงได้ล้อเธอไปยันโลกหน้า

ถ้าเธอไม่อยากแก้ผ้าเดินออกไปจากห้องก็คงต้องใส่ชุดนี้ชุดนี้สินะ

แม่มาแล้วเว้ยธัญกรณ์ร้อง เมื่อเห็นบัวชมพูในชุดสายเดี่ยวเนื้อบางเบาสีแดงเดินออกมาจากห้องด้วยใบหน้าบูดบึ้ง

“พวกแกเอาเสื้อฉันไปไว้ที่ไหนหมด!

“กระจายกันไป” ดำริห์ตอบพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

“คิดไม่ผิดจริงๆ ว่ะที่เลือกชุดนี้” ชานนท์พูดอย่างภาคภูมิใจในฐานะคนเลือกชุด “ท่านแม่ทัพเห็นต้องกระโจนใส่แน่”

“เดี๋ยวพวกเราจะแยกไปกินข้าวที่อื่น ให้แกไปกินข้าวกับท่านแม่ทัพสองต่อสอง ไปชุดนี้เลยนะ พอไปถึงก็เนียนล้มใส่เลย”

“ฉันจะกินข้าวไม่ได้กินเขา แล้วฉันล้มใส่เขาทำไม!

“ไม่เคยดูละครเหรอ นางเอกที่ไหนก็เขาอ่อนล้มใส่พระเอกกันทั้งนั้น”

“ดูเป็นตัวอย่างนะ” วิวัฒน์เดินออกมาข้างหน้าแล้วทำเป็นล้มใส่ณดล โดยเลียนแบบท่าพี่โป๊ปกับเบลล่า

“แด๊!! แดแด๊แดแด่แด๊แดแด่~” แก๊งสัปดนที่เหลือประสานเสียงเป็นทำนองเพลงประกอบละครเรื่องดัง

คุณพี่วิวัฒน์ที่อยู่ในอ้อมกอดของณดลทำเสียงเล็กเสียงน้อย ทั้งยังแสร้งทำท่าทางเอียงอายได้น่าหมั่นไส้เป็นที่สุด

ออเจ้าไม่เป็นอะไรใช่ไหมณดลถาม ลอกเลียนบุคลิกพี่โป๊ปมาได้ราวกับถอดกันมา 

พอ!” บัวชมพูเริ่มรับไม่ได้ นี่ถ้าไม่ใช่เพราะเป็นเพื่อนกันมานาน ต่อมวายในสมองเธอต้องจินตนาการภาพเพื่อนรักทั้งสองกลายเป็นสามีภรรยากันจริงๆ แน่ 

ยังไม่พอพีรพัฒน์ค้าน มีมุกอ่อยแบบจัดหนักกว่านี้ไหม แค่ล้มใส่อาจจะเอาไม่อยู่” 

เออใช่ ท่านแม่ทัพอาจจะรับน้ำหนักไอ้บัวไม่ไหว” ธัญกรณ์เห็นด้วย

รับไม่ไหวก็ดีดิ จะได้ล้มกลิ้งไปด้วยกันแบบในละครยุคคลาสสิก ที่พอล้มใส่กันปุ๊บ พระนางได้กันปั๊บ” 

จะหยุดไหมบัวชมพูถามเสียงเย็น แต่กลับไม่มีใครฟังเสียงเธอ 

“งั้นก็จัดไป แผนล้มใส่ยืนหนึ่ง!”

“ล้มๆๆๆ”

บัวชมพูกลอกตาไปมาอย่างเอือมระอา อยากล้มกันนักใช่ไหม...ได้!

ชั่วพริบตา ไม่มีใครทันได้ตั้งตัวว่าเกิดอะไรขึ้น ทั้งวิวัฒน์และณดลต่างก็ล้มกลิ้งไปบนพื้นด้วยกัน!

บัวชมพูเพิ่งยกขาถีบเพื่อนทั้งสองสุดแรง เป็นเหตุให้ฉากในละครยุคคลาสสิคที่แก๊งสัปดนเพิ่งพูดกันไปปรากฏขึ้น ทั้งวิวัฒน์และณดลล้มทับกันอยู่บนพื้น โดยที่ริมฝีปากประกบกันพอดี!

แก๊งสัปดนที่เหลือส่งเสียงเฮลั่น ก่อนระเบิดเสียงหัวเราะออกมาพร้อมๆ กัน

เวรกูจะอ้วก” วิวัฒน์ผลักณดลที่นอนทับตัวเองออกไปสุดแรง

มึงคิดว่ากูไม่อยากอ้วกเหรอ กูอยากอ้วกกว่ามึงอี๊ก!” ณดลเช็ดปากตัวเอง

มึงออนทอป กูเป็นผู้ถูกกระทำ กูขยะแขยงกว่า” 

แล้วจะเอาไง ให้กูรับชอบ? เป็นเมียกูไหมล่ะ” 

มึงนี่ก็อยากได้กูเป็นเมียเหลือเกินนะ ตั้งแต่เมื่อกี้ละ คิดอะไรกับกูปะเนี่ย ดูอยากเป็นผัวกูจัง” 

“พ่อง!” ณดลสบถด่า ในขณะที่บัวชมพูตัวต้นเหตุยืนหัวเราะชอบใจ

“นั่นเจ้าใส่ชุดอะไร!” เสียงของฝูซิ่นเล่อตวาดขึ้นดังลั่น หยุดการเคลื่อนไหวของทุกคนได้เป็นอย่างดี

เพียงชั่วพริบตาเดียว ร่างสูงก็ปราดมาถึงตัวบัวชมพู มือแกร่งตวัดคล้องเอวบาง แล้วดึงเธอเข้าไปในห้องพร้อมปิดประตูเสียงดังลั่น แก๊งสัปดนมองหน้ากันแล้วยิ้มออกมาด้วยรอยยิ้มร้ายกาจ

“ดูเหมือนท่านแม่ทัพจะอยากเป็นพ่อคนว่ะ”

 

ภายในห้อง ฝูซิ่นเล่อจ้องบัวชมพูราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ จนคนถูกมองแทบอยากจะมุดหนีเข้าไปใต้เตียง

“นี่มันชุดบ้าอะไรกัน! เจ้ากล้าดีอย่างไรจึงได้ใส่ชุดแบบนี้ไปยืนอยู่ต่อหน้าผู้ชายเป็นโขยง!” ฝูซิ่นเล่อถามเสียงแข็ง จะไม่ให้เขาไม่พอใจได้อย่างไร กระทั่งหญิงคณิกาก็ยังหามีผู้ใดกล้าแต่งตัวเช่นนาง แต่นางกลับใจกล้าเปิดเปลือยผิวผุดผ่องของตนต่อหน้าผู้ชายเกือบสิบคน

เพียงแค่คิดว่าชายหนุ่มนอกห้องได้เห็นเรียวแขน เรียวขาที่งดงามของนาง เขาก็แทบอยากจะควักลูกตาคนพวกนั้นออกมาแล้ว!

“เอ่อ...ท่านใจเย็นก่อนนะ ที่จริงมันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ขนาดนั้น” บัวชมพูพยายามปลอบ แต่ดูเหมือนยิ่งพูดก็ยิ่งเป็นการสาดน้ำมันใส่กองเพลิง

“ไม่ใช่เรื่องใหญ่? เจ้าพูดออกมาได้อย่างไร! เจ้าเปิดเผยเรือนร่างต่อหน้าผู้ชายเจ็ดคน นี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรือ หรือว่าสตรีในบ้านเมืองเจ้าล้วนเป็นเช่นนี้!

บัวชมพูไม่รู้จะอธิบายอย่างไร ครั้นจะบอกไปว่าเธอไปว่ายน้ำกับแก๊งสัปดนเป็นประจำจนพวกนั้นตายด้านกับเธอไปแล้ว ก็กลัวว่าเขาจะโมโหยิ่งกว่าเดิม

“พวกนั้นเป็นเพื่อนข้า ไม่คิดอะไรหรอก”

“บุรุษเห็นสตรีอวดเรือนร่าง มีหรือจะไม่คิดอะไร”

“พวกนั้นไม่ได้เห็นข้าเป็นผู้หญิงด้วยซ้ำ มองข้าเป็นท่อนไม้ท่อนหนึ่งละไม่ว่า”

“ไม่มีใครที่เห็นเจ้าในชุดนี้แล้วสามารถมองเจ้าเป็นท่อนไม้ไปได้หรอก!” ฝูซิ่นเล่อพูดอย่างโมโห บัวชมพูมองหน้าเขา ก่อนจะเอ่ยถาม

“แม้แต่ท่านด้วยหรือ”

ชายหนุ่มชะงักไปทันที

“ถ้าไม่ได้เห็นข้าเป็นท่อนไม้ แล้วท่านเห็นข้าเป็นอะไร”

“ข้า...” ฝูซิ่นเล่อรู้สึกว่าโลหิตในกายพลุ่งพล่าน ก่อนหน้านี้เขามัวแต่โมโหจนไม่ได้พินิจร่างบอบบางตรงหน้า แต่เมื่อนางถามออกมา เขาก็เผลอจ้องมองผิวกายสีชมพูใสตรงหน้าอย่างลืมตัว ไม่ว่าจะเป็นแขนกลมกลึงหรือขาเรียวยาวล้วนงดงามดุจแพรไหมชั้นเลิศ เรือนร่างของสตรีที่ได้สัดส่วนชวนให้เขาเกิดความปรารถนาอย่างมิอาจห้าม ยิ่งได้เห็นเนินอกที่โผล่พ้นออกมาจากเสื้อที่เหมือนเศษผ้านั่น เขาก็ยิ่งรู้สึกเสียการควบคุม จนแทบอยากจะกระชากนางเข้ามาไว้ในอ้อมกอด แล้วจัดการกับนางให้มันรู้แล้วรู้รอดไป

บัวชมพูเห็นคนตรงหน้านิ่งไปก็นึกสนุก คันไม้คันมืออยากแกล้งเขาขึ้นมา จึงยกสองแขนขึ้นคล้องคอชายหนุ่ม แล้วเอ่ยถามด้วยคำถามเดิม

“ท่านเห็นข้าเป็นอะไร”

นัยน์ตาคมกริบมองตอบกลับมา จากนั้นจึงดึงเสื้อที่สวมอยู่ออกจากกาย!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.691K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,170 ความคิดเห็น

  1. #2151 Meemi_PP (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 18:22
    แสบบบบยยย
    #2,151
    0
  2. #2149 Oomjanis (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 19:24

    555 ไม่ไหวแล้วๆ ขำม่ไหว

    #2,149
    0
  3. #2139 1988yongsi (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 15:27
    อิแก๊งสัปดนเอาหน้ามาให้ดูหน่อยสิว่าหน้าตาเอ็งๆเป็นแบบไหนถึงได้ทลึ่งทะเล้นขนาดนี้55555555555
    #2,139
    0
  4. #1597 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 18:58
    เดอะแก๊งอย่างปั่นอะ ปั่นจัดๆ
    #1,597
    0
  5. วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 03:26
    แสบมากไอพวกสัปดน5555555
    #1,468
    0
  6. #1240 Xialyu (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 11:25
    มีแต่คนอยากได้เพื่อนเขย
    #1,240
    0
  7. #1054 IcesieChanuntipa (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 12:56
    งื้อออออ เอาเลยพี่เล่อ เอาเลยยยย อ้าาาาาส์ ทำไมเค้าคิดไปไกลแล้วเนี่ยยยย 5555555
    #1,054
    1
    • #1054-1 (จากตอนที่ 18)
      8 พฤศจิกายน 2562 / 23:16
      เราก็คิดไกลเหมือนกันค่ะ 55555
      #1054-1
  8. #1008 baochompoo2525 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 01:52
    เดอะแก๊งค์มันแสบจริงๆ555.. ชอบๆ.. ตั้งแต่อ่านมา.. เรื่องนี้วาร์ปสนุกดี
    #1,008
    1
    • #1008-1 (จากตอนที่ 18)
      7 พฤศจิกายน 2562 / 18:47
      แสบที่สุดในเรื่อง 55555
      #1008-1
  9. #975 kulyasalin2 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 09:19
    คิดภาพไม่ออกเลย ถ้าในแก๊งได้กันเองขึ้นมา 5555
    #975
    1
    • #975-1 (จากตอนที่ 18)
      6 พฤศจิกายน 2562 / 20:43
      นั่นสิคะ วิวัฒน์กะณดลนี่ยังไง อิอิ
      #975-1
  10. #960 Chereen (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 21:59
    เชียร์คู่วายค่ะ ให้เค้าได้กัน 555
    #960
    1
    • #960-1 (จากตอนที่ 18)
      6 พฤศจิกายน 2562 / 20:39
      ให้ดลได้กับวัฒน์ แล้วจงโชคดี 555555
      #960-1
  11. #959 Chereen (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 21:59
    ชั้นชิปคู่วิวัฒ นดล fcเดอะแก๊งค์ค่าาา รักความวายร้ายความท๊อปฟร์อมทุกเรื่อง
    #959
    2
    • #959-1 (จากตอนที่ 18)
      6 พฤศจิกายน 2562 / 20:39
      คู่นี้มาแรงจนน่าทำภาคแยก 55555
      #959-1
    • #959-2 Chereen(จากตอนที่ 18)
      6 พฤศจิกายน 2562 / 20:47
      อยู่ในเรื่องนี้ก็ได้ค่ะ 55555 อพยพมาภพนี้กันให้หมด เย่ๆ
      #959-2
  12. #939 Oiljang89 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 02:18
    น่าจะพาท่านแใทัพไปเที่ยวทะเลบ้างนะ
    #939
    1
  13. #920 Nortty (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 18:29

    บัวเอ๊ยไม่เข็ดนะจ๊ะ แกล้งเค้าทีไรก็โดนตอกกลับมาตลอด จำบ้างเถอะลูกเอ๊ย รอบนี้อีตาแม่ทัพไม่ปล่อยหลัดมือง่ายๆแน่ อิ อิ
    #920
    1
    • #920-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 18)
      3 พฤศจิกายน 2562 / 19:37
      เนอะๆ เจ็บไม่จำ 5555
      #920-1
  14. #919 water05 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 16:14
    -บัว ไหนแกว่าจะกินข้าวไง จริงๆแล้วแกหิวผู้ชายใช่ป่ะ ตอบมาเลย 555
    #919
    1
  15. #918 dokao (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 13:46
    อั๊ยยะ
    #918
    1
  16. #917 คนเช็ดเงา (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 12:55
    เอ่อ!!แล้วแกจะรอดมั้ย
    #917
    1
  17. #916 อัมพร (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 12:32

    ขอบคุณค่ะ

    #916
    1
    • #916-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 18)
      3 พฤศจิกายน 2562 / 15:45
      ขอบคุณเหมือนกันค่า
      #916-1
  18. #915 ลี่ฉาฮวา (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 11:44
    ดึงมาคลุมให้น้องแหละ ดูออก
    #915
    2
  19. #914 monprapai (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 11:12
    ท่านแม่ทัพลงโทษอิแก็งส์ทั้งเจ็ดด้วยเจ้าค่ะ เอาชุดแบบเนี้ยให้นางใส่ ยืนต่อหน้าทหารทั้งกองทัพ
    #914
    2
    • #914-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 18)
      3 พฤศจิกายน 2562 / 15:45
      อื้อหือ สงสารทหารเค้านะคะ
      #914-1
  20. #913 PUNCH-AM (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 07:56
    อู้ยยยยย
    #913
    1
    • #913-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 18)
      3 พฤศจิกายน 2562 / 15:44
      จะโดนกินมั้ยนะ
      #913-1
  21. #912 Bam7Love (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 06:54
    ทำไมท่านแม่ทัพไม่ลงโทษน้องบัวสักหน่อยละเจ้าคะ อย่าปล่อยให้เหิมเกริมสิ ต้องตบจูบสักยกสองยกนะ 555
    #912
    1
  22. #911 dchimtuem (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 06:22

    เห็นเป็น....ที่รักงัย
    #911
    1
  23. #910 Sweetsmile2557 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 04:02

    ดึงเสื้อใครออกจากกายละ....ของท่านแม่ทัพใช่ไหม....

    #910
    1
  24. #909 Zerojump! (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 03:57
    อะ ดึงเสื้อมาคลุมตัวพี่บังแน่นวล ถึงใจจะอยากทำมากกว่านี้ก็เถอะ เปลี่ยนจากแก๊งสัปดน เป็นแก๊งบรรเลงบรรลัยดีกว่านะคะ 55555 สงสารจวนสกุลฝู ยืนไว้อาลัยแปป
    #909
    2
    • #909-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 18)
      3 พฤศจิกายน 2562 / 15:44
      มีแต่คนคิดว่าท่านแม่ทัพเป็นคนดีTvT มีเราใจบาปอยู่คนเดียวเหรอเนี่ย
      #909-1
  25. #908 Karaketsukhchwy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 03:53

    -ที่ว่าดึงเสื้อออกจากกายนี่ ไม่ใช่อาเล่อจะกุ๊กกิ๊กกับนางแน่ๆ ที่ดึงออกนี่เอามาใส่ให้อาบัวชัวร์ ใช่มั้ยไรท์ ไรท์ชอบแกล้งให้ลีดจิ้นแล้วก็เบรคจนลีดหัวทิ้มความจิ้นพุ้งออกไป100เมตรตกตุบโดนรถเหยียบแบนแต๊ดแต๊ตใช่มั้ยไรท์
    #908
    1
    • #908-1 荩赢 จิ้นอิ๋ง(จากตอนที่ 18)
      3 พฤศจิกายน 2562 / 15:43
      ทำไมทุกคนคิดว่าท่านแม่ทัพเป็นสุภาพบุรุษเบอร์น้านนนนน
      #908-1