Holy War ทำไงได้ผมชอบคนมีเจ้าของแล้ว! [YAOI]

ตอนที่ 7 : Chapter 06 : Just wanna say... 100per

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,719
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    27 ก.ย. 56

     

 Chapter 06  :  Just wanna say...










 

             เกือบหนึ่งสัปดาห์แล้ว

            ผมหลบหน้ากายมาเกือบหนึ่งสัปดาห์แล้ว ผมยังไม่พร้อมจะมองหน้า เผชิญหน้ากับมัน ทุกคืนที่ผ่านมาผมได้แต่ร้องไห้กอดตัวเอง.....ผมไม่สามารถจะเลิกรักมันได้

            ถึงแม้มันจะย้ำยีผมขนาดไหน

            ผมไม่สามารถจะหยุดรักผู้ชายคนนี้ได้แม้แต่วินาทีเดียว ผมทำได้แค่เพียงแอบมองหน้าต่างของห้องมันว่ามันกำลังทำอะไร....อยู่กับใคร....

            และเป็นอีกหนึ่งสัปดาห์ที่ผมขังตัวเองอยู่ไหนในห้อง แทบจะไม่ได้ออกไปไหน ผมไม่อยากเจอจา ไม่อยากเจอแม่ เจอใครทั้งนั้น แม้กระทั่งพี่เอก.....ผมยังไม่กล้าจะคุยกับเขา

            ผมรู้สึกผิด

            ผมมีอะไรกับคนอื่น ทั้งๆ ที่ผมกับเขากำลังคบกัน เขาดีกับผมมาก ถึงแม้ในบางครั้งเขาจะดุ จะโมโหใส่ผม แต่ต้นเหตุมันก็มาจากกายทั้งนั้น แล้วถ้าเขารู้ล่ะ?

            อย่าให้เรื่องแบบนั้นมันเกิดขึ้นเลย

            ผมนั่งมองสายฝนที่กระหน่ำตกลงมานอกหน้าต่าง  ผมเกลียดฝน...เพราะเมื่อผมเห็นมัน เรื่องในคืนนั้นจะฉายวนเวียนในหัวผมไปมา 

            ผมหันไปมองทางบ้านของกาย  ผมก็พบว่ามันยืนอยู่ตรงหน้าต่าง มันมองผมแวบหนึ่งก่อนจะปิดผ้าม่าน   น้ำตาที่ไหลอยู่มันก็กลับไหลออกมามากกว่าเดิม ผมคงโง่มากใช่ไหม โง่มากที่รักคนแบบนั้น

            ทำไม ทำไมผมต้องรักมันด้วย

            “เหนือ”  ผมกรอกเสียงใส่โทรศัพท์ด้วยความสั่นเทา ผมร้องไห้ทั้งๆ ที่คุยโทรศัพท์อยู่ เหนือเป็นคนที่ผมพึ่งพาได้ในตอนนี้ ผมไม่กล้าโทรไปหาพี่จินแล้วร้องไห้ให้เขาฟัง ผมไม่อยากให้เขาต้องมาเป็นห่วงผมจนลืมตัวเอง

            “จูน เป็นอะไรร้องไห้ทำไม”

            “กู กูเหนื่อยเหนือ กูไม่ไหวแล้ว”  ผมสะอื้นไห้ออกอย่างไม่อายว่าคนในสายจะคิดยังไง

            “อยู่บ้านใช่ไหม จะไปหาเดี๋ยวนี้แหละ” กะแล้วเชียวว่าผมต้องสร้างปัญหาให้คนอื่นอีกแล้ว

            ไม่ถึงยี่สิบนาที เหนือก็มาหาผมที่บ้านอย่างที่พูดไว้   พอเจอผมมันก็ดึงผมไปกอดไว้อย่างปลอบโยน มันลูบหัวผมอย่างที่เคยทำ เหนือสามารถเป็นที่พึ่งของผมได้ทุกอย่าง

            เพราะเราเป็นเพื่อนกัน  เรารักกันมาก

            “เป็นอะไรบอกมา”

            ผมส่ายหน้าพร้อมกับก้มซุกหน้าลงบนฝ่ามือตัวเอง  เหนือถอนหายใจก่อนจะดึงมือผมออก  มันเขย่าตัวผมเบาๆ ราวกับเรียกสติ

            “มึงบอกมาว่าใคร ทำไม รอย รอยอะไร!”  มันโมโหกว่าเดิมเมื่อมันเห็นรอยแดงบนคอของผม ถึงมันจะจางไปแล้วแต่ก็ยังหลงเหลืออยู่

            “ไอ้พี่เอกใช่ไหม”

            “ไม่”

            “ทำไมจูน มันทำอะไรมึง บอกมาสิ”  ไอ้เหนือพูดด้วยเสียงที่สั่นเทา ผมส่ายหน้าไปมา

            “มึงโง่หรอจูน มึงบอกมาสิ มึงรักมันมากหรอไอ้เหี้ยนั้น!”  เหนือพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงสั่น ผมเงยหน้ามองมันก็พบว่ามันร้องไห้ตามผมด้วยเหมือนกัน

            “กูรักเขา กูรักเขาเหนือ”

            “มึงจะบ้าหรอจูน  มึงโง่มากมึงรู้ไหม  มึงโดนมันย้ำยีแล้วมึงก็มานั่งร้องไห้เสียใจ  แต่ไอ้เวรนั้นกลับมีความสุขอยู่บนความทุกข์ของมึง!

            “กูรัก รักเขา....กูยอม แค่ให้เขารู้ว่ากูมีตัวตนก็พอแล้ว...”


 

       สุดท้ายเหนือก็ต้องกลับไปเพราะไอ้คินโทรมาตาม ความจริงมันก็งอแงจะค้างกับผมนั้นแหละแต่พอมันเห็นจาเดินเข้ามาในห้องเท่านั้นแหละครับ แทบจะวิ่งหนีออกบ้านเลยด้วยซ้ำ  ผมบอกแล้วว่าครอบครัวผมมีปัญหา ขนาดเหนือยังกลัวๆ จาเลย

            เหนือบอกว่าจาเป็นคนโรคจิต

            “ทำไมพี่เหนือถึงมาค่ำมืดขนาดนี้จูน”

            “มีธุระคุยกันเฉยๆ”  ผมตอบจาเสียงเรียบ   จาแสยะยิ้มแล้วเดินมานั่งลงบนเตียงว่างๆ ข้างๆ ผม

            “ฉันว่าพี่จะน่าจะอยู่ที่อื่นนะ”

            “อืม”

            “พี่รักใครกันแน่จูน”  หลังจากที่เงียบอยู่นานจู่ๆ  จาก็พูดโพล่งขึ้นมาจนผมสะดุ้งตกใจกับคำถาม ผมหันมองหน้าเธอช้าๆ อย่างไม่เข้าใจ

            “พูดอะไร?”

            “พี่รักพี่เอก หรือว่ารักคนอื่น....”

            “คนอื่นนะใคร” 

            “คนที่เพิ่งมีอะไรด้วยมาไง” จาเบือนหน้าไปทางหน้าต่างหมายจะให้ผมรู้ว่าเป็นกาย  ผมก้มลงซุกหน้าลงกับมือ

            “ไม่รู้”

            “ถ้าไม่ได้รักพี่เอก พี่ก็ควรจะเลิกกับเขาซะ”

            “ไม่ได้บอกว่าไม่รักนะ พี่เอกเป็นคนดี”

            “แต่พี่มีอะไรกับพี่กาย ทั้งๆ ที่พี่คบอยู่กับพี่เอก!”  จาฉุดข้อมือผมมาจับไว้อย่างแรง จนผมรู้สึกเจ็บ

            “พี่ไม่ได้ตั้งใจนะจา พี่ไม่ยอมเขา” ผมพูดบอกจาไปตรงๆ น้ำตาที่แห้งไปแล้วก็กลับไหลออกมาเหมือนเดิม

            ผมไม่ได้อยากเป็นคนเลว.....แต่ผมรู้สึกผูกพันกับพี่เอกไปแล้ว

            ถึงแม้ที่เราคบกับก็แค่เป็นคนแก้เหงาของกันและกัน  แต่พี่เอกไม่เหมือนคนอื่น เขาเป็นเหมือนพี่ชาย เป็นเหมือนพ่อ....ที่ผมอยากอยู่ด้วยไปนานๆ

            “พี่ขอโทษ”  ผมสะอื้นไห้พร้อมโผเข้ากอดจาอย่างห้ามตัวเองไม่ได้  แม้รู้ว่าอีกฝ่ายอาจจะผลักผมออกมาก็ตาม

            “ถ้าอย่างนั้นก็เลิกยุ่งกับพี่กายซะ”

            “เลิกยุ่งไม่ได้หรอก....”

            “ทำไมจะทำไมได้”

            “ถึงพี่จะเลิกยุ่งกับเขา แต่ยังไงก็ต้องเจอหน้ากันอยู่ดี แล้วถึงพี่จะเลิกยุ่งกับเขา เขาอาจจะไม่เลิกยุ่งกับพี่ก็ได้”  ผมพูดออกไปตรงๆ ตามที่คิด  บ้านผมกับมันติดกัน เรียนมหาลัยเดียวกัน แถมมันก็ยังตามจีบไอ้หนึ่งอยู่ ร้อนทั้งร้อยยังไงก็ต้องเจอมันอยู่แล้ว

            และถึงแม้ผมจะหยุด แต่สำหรับกายไม่

            แน่นอน เขาจะทำแบบนี้กับผมจนกว่าเขาจะเบื่อหรือมีของที่ดีกว่า

            ผมร้องไห้อยู่ในอกของจาสักพัก จาลูบหลังผมไปมาอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน...หรือจะเป็นความผูกพันของพี่น้อง

            ถึงเราจะไม่ใช่สายเลือดเดียวกัน อย่างน้อยๆ มันก็ต้องมี.....

           

 



 

            “พี่เอก!

            ผมมองร่างสูงวอ่งตากฝนจากรถมาบ้านของผมอย่างทุลักทุเล  วันนี้ผมไม่มีเรียน ทั้งบ้านจึงมีแค่ผมคนเดียวเท่านั้น  ผมรีบเดินไปหยิบผ้าขนหนูฝืนใหญ่มาให้เขาเช็ดเนื้อเช็ดตัว

            “ทำไมถึงมีสภาพเบบนี้ล่ะครับ”

            “ก็เราเงียบหายไป พี่เลยมาหาแล้ว เดินตากฝนเข้าบ้านมานี้แหละ”

            “โทรมาก็ได้นี่”

            ผมพูดจบ ร่างสูงก็ดึงผมไปกอดแน่นราวกับกลัวจะหายไปไหน  ผมกอดตอบพร้อมซุกหน้าลงที่อกของร่างสูง

            “คิดถึงนะรู้ไหม”

            “ครับ”

            “คิดถึงพี่ไหม”

            “ครับ”

            “พูดแต่ ครับๆ ตลอดอ่ะเรา” พี่เอกยี้หัวผมก่อนจะกดจูบลงมาที่หน้าผากมน  พี่เอกยิ้มบางให้ผมจนผมรู้สึกอยากจะหายไปจากโลก  ผมเกลียดตัวเอง.....เขาดีกับผมขนาดนี้ แต่ผม...

            “ไปเที่ยวกันนะครับ”     ผมพูดแล้วลากแขนเขามานั่งที่โซฟาตัวใหญ่กลางบ้าน  พี่เอกทำหน้างงแล้วพูดขึ้นมา

            “หื้ม? คิดยังไงล่ะเรา”

            “ผมอยากเที่ยวกับพี่ไง”  ผมพูดพร้อมเอียงหัวซบอกแกร่ง ให้ร่างหนาลูบหัวเส้นไปมาด้วยความคุ้นชิน

            “อ้อนอะไรหะเรา  อยากได้อะไร”

            “เปล่าสักหน่อย  ก็แค่อยากเที่ยวกับพี่”

            บางที ผมก็ควรจะหยุดที่ผู้ชายคนนี้ใช่ไหมครับ? 
 

 
 

            “ดูหนังไหม”

            “แล้วแต่”

            “กินไอติมไหม”

            “แล้วแต่ครับ”  พี่เอกเขกหัวผมรอบหนึ่งเหมือนจะทนไม่ไหวที่เขาถามอะไรผมก็เอาแต่ตอบว่าแล้วแต่หมด 

            “ก็ผมตามใจพี่ไง”

            “งั้นไปกินข้าวกัน”  ว่าแล้วเขาจับมือผมเดินไปที่เอ็มเค  สงสัยจะหิวมากนะครับ มาถึงก็จะกินเลย

            “พี่หิวหรอ”

            “สุดๆ” เขาพูดพร้อมกับหยิบเมนูจากพนักงานมาเปิดดูแล้วก็สั่งไปหลายอย่างจนผมคิดว่าพี่เอกคงทานไม่หมดแน่ๆ

            “เอาอะไรไหม”  ผมส่ายหน้าเบาๆ

            “พี่เรียนหนักมากเลยสินะครับ”

            “สุดๆ เลยล่ะ อีกสองสามปีเองจูน”  พี่เอกว่าพร้อมกับยิ้มบางให้ผม เขาเป็นผู้ชายที่อบอุ่นจริงๆ

            “ผมก็เรียนจบพอดี ฮ่าๆ”

            เรานั่งคุยเรื่องสับเพเหระรอจนพนักงานเอาของมาเสิร์ฟ  ไม่นานพี่เอกก็ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงกินสุกี้ไปเกือบครึ่งหม้อ ผมรู้แล้วว่าเขาหิวจริงๆ

            “กินเยอะๆ สิจูน จะได้อ้วนๆ”

            “=_______=

            “พี่ล้อเล่น”

            “พี่อ่ะ แค่นี้ก็อ้วนจะตายอยู่แล้ว”  พี่เอกส่ายหน้าแล้วก้มกินต่อ  โดยมีผมชวนคุยตลอดไม่ปล่อยให้บทสนทนาเงียบ

            “จูนไปอยู่กับพี่ไหม?”

            “ครับ?”

            “ไปอยู่คอนโดพี่ไหม”  ผมขมวดคิ้วสงสัยเมื่อจู่ๆ เขาก็พูดเรื่องแบบนี้ขึ้นมา  เราเคยคุยกันแล้วครั้งหนึ่งซึ่งผมก็ปฏิเสธไปเพราะผมต้องอยู่กับแม่

            “ผมต้องอยู่กับแม่ อยู่กับจา ผมให้จาอยู่บ้านคนเดียวไม่ได้ตอนพ่อกับแม่ไม่อยู่”

            พี่เอกถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะล้มหน้าก้มตากินต่อ ผมว่าผมพอจะรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่

            “ถ้าพี่เหนื่อยที่ขับรถมา งั้นผมไปหาไหม”

            “ก็ได้   แต่ตอนกลับมันอันตราย พี่จะขับรถมาส่งก็แล้วกัน”

            “อื้มมม”  ผมยิ้มหวานให้พร้อมกับตั้งสุกี้ในหม้อมากิน 

            แต่ในขณะที่ผมกำลังจะตักเข้าปาก ผมก็เหลือบไปเห็นคนที่มไม่อยากจะเจอหน้า  เขาอยู่กับผู้หญิงที่สวยคนหนึ่ง เขาเหมาะสมกันมากๆ

            “เป็นอะไรไปจูน”

            “คะ ครับ!”  ผมสะดุ้งตกใจเมื่อพี่เอกเรียกจนเผลอทำสุกี้พร้อมน้ำจิ้มหกใส่เสื้อ  อ่า... วันนี้โชคร้ายจัง

            “ซุ่มซ่ามที่หนึ่งเลยนะเรา” พี่เอกบ่นพร้อมกับหยิบทิชชู่ให้  ผมนั่งเช็ดแขนและเสื้อบางส่วนที่ไม่เลาะมาก แต่มันมีน้ำจิ้มติดด้วยนี้สิ ต้องไปล้างในห้องน้ำแล้วล่ะครับ

            “เดี๋ยวผมไปเขาห้องน้ำนะครับ”

            “อืม เร็วๆ มาล่ะเดี๋ยวพี่กินหมดก่อน”

            “แน่นอนอยู่แล้ว ผมจะรีบมา”

            ผมรีบเดินไปยังห้องน้ำในห้างที่อยู่ใกล้ๆ  ผมเปิดประตูเขาไปแล้วก็ใช้น้ำล้างเสื้อส่วนที่เปื้อนไปไม่นานก็เสร็จ 

            แต่พอผมผลักประตูจะออกจากห้องน้ำร่างของคนที่ผมไม่อยากเจอก็เดินเข้ามาพอดิบพอดี

            “ว่าไง จูน”        
 

            “ว่าไง”

            ผมยิ้มแห้งๆ ให้อีกฝ่ายที่ทักมา ทั้งๆ ที่ความจริงอยากจะวิ่งออกไปจากห้องน้ำแทบตายก็เถอะ  กายยิ้มที่มุมปากก่อนจะเดินเข้ามาในห้องน้ำ

            “มาเที่ยวกับแฟนสนุกไหม” 

            โชคร้ายหรือโชคดีที่ไม่มีใครอยู่ในห้องน้ำเลยนอกจากผมกับมัน   ผมชะงักค้างมืที่กำประตูไว้และหันไปมองอีกคน

            ทำเหมือนกับว่าระหว่างผมกับมันไม่มีอะไรเกิดขึ้น

            มันอาจจะดีแล้วก็ได้นะ....

            “อืม”

            “สบายดีไหม”  พูดเป็นต้องการจะสื่ออะไรบางอย่าง  ผมพยักหน้าเป็นคำตอบทำเอาอีกฝ่ายหัวเราะเบาๆ ในลำคอ

            “ก็คงต้องสบายสินะ มีคนดูแลดี

            “ก็คงจะแบบนั้น”  ว่าแล้วผมก็เดินออกมาไม่สนจอีกฝ่ายว่าจะทำหน้าแบบไหนเมื่อได้ยินคำตอบ 

           

            หลังจากที่ผมกลับไปหาพี่เอกเราก็นั่งกินกันต่อได้สักพัก  เขาก็พาผมไปดูหนังเรื่องหนึ่งที่เขาอยากดู พอหนังจบเขาก็พาผมไปส่งที่บ้านเพราะเห็นมันจะค่ำแล้ว

            เขาแสนดีกับผมเสมอ จนผมรู้สึกว่าตัวเองเลว....

            “ขับรถดีๆ นะครับ”

            “ไว้ถึงแล้วจะโทรหานะ”  ร่างสูงขับรถออกไปไม่นาน  จาก็เดินเข้าบ้านมาโดยหอบของอะไรบางอย่างเต็มไม้เต็มมือ

            “หอบอะไรมาน่ะ?”  ผมพูดพร้อมเดินเขาไปหาเพื่อจะช่วยเธอ  จาไม่ตอบแต่รีบเดินเข้าบ้านไป ผมเลยเดินตามไปด้วยเพื่อจะเอาคำตอบ เด็กนี้จะทำอะไรอีก

            พอเข้าบ้านจาก็ขึ้นบันไดตรงดิ่งไปที่ห้องของผม  ผมที่ไม่รู้ความต้องการของอีกฝ่ายก็ได้แต่ท้วงเบาๆ

            “จะทำไรห้องพี่”

            “เดี๋ยวก็รู้เองน่า”  ร่างบางพูดพร้อมกับเปิดประตูเข้าไปในห้องผม  เธอวางของไว้กับพื้นแล้วยกมือขึ้นปาดเหงื่อ

            “จะทำอะไร?”

            “ช่วยพี่ไง”

            “หื้ม???” ผมเอียงคอสงสัยกว่าเดิมเมื่อจาหยิบของในถุงออกมา  มันเป็นมู่ลี่ไม้ไผ่สีดำทึบขนาดพอดีกับบานหน้าต่างของผม

            หน้าต่างที่มองสามารถมองเห็นไอ้กายได้

            “ถ้าพี่จะบอกว่าไม่เอานะ ไม่ทำให้หรอกนะ  ฉันจะทำให้พี่เลิกยุ่งกับมันเลิกเห็นหน้ามัน”

จาพูดพร้อมกับติดมู่ลี่

            ผมไม่ยักรู้ว่าจาทำเรื่องแบบนี้เป็นทั้งๆ ที่มันเป็นงานของผู้ชายแท้ๆ  แต่ผมก็ควรจะขอบใจน้องที่เป็นห่วงผม

            “ขอบใจนะ”  ผมพูดพร้อมกับยิ้มกว้างให้คนเป็นน้อง  ที่ผ่านมาผมอาจจะมองเธอผิดไป บางทีนี้การจะเป็นการเริ่มต้นดีๆ ของผมกับจา

            “ก็แค่รำคาญเวลาเห็นพี่นั่งมองหามัน”

            “ยังไงก็ขอบใจนะ”  จาถอนหายใจเมื่อผมพูดประโยคเดิมอีกครั้ง  เธอมองหน้าผมก่อนจะพูดออกมา

            “ฉันทำให้พี่ออกห่างมันได้  แต่พี่น่ะ.....ก็อย่าเผลอไปคิดถึงมันก็แล้วกัน” 

            “อะ อืม”

            “ทำให้ได้แล้วกันนะ”

            “จะพยายาม...” 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,197 ความคิดเห็น

  1. #919 antisa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 03:13
    น้องจา พี่ต้องขอโทษที่มองเธอผิดมาตลอดนะ
    #919
    0
  2. #857 LF.ONE (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2556 / 22:54
    เอร้ยยยยย ขอกลับใจไม่ว่าจาแล้ววววว น่ารักกกก พี่เอกก็แสนดี้แสนดีๆๆๆ จูนก็น่าสงสารรรรร เฮ้อออออออ ไอกายยยยยยเลวววววววว
    #857
    0
  3. #683 khao-chae (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2556 / 23:00
    รักจามากตอนนี้ ไม่ต้องไปมอง ไม่ต้องไปยุ่ง เชอะะะ 
    #683
    0
  4. #557 Praew_Parichat (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2556 / 23:10
    พึ่งรู้สึกว่าจาก็น่ารักเหมือนกันนะ ฮ่ะๆ

    เฮ้อ,,,, เอาใจช่วยจูนน๊า....
    #557
    0
  5. #535 mymango (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2556 / 01:23
    เกิดเป็นจูนนี้มันน่าสงสารจริงๆ
    #535
    0
  6. #534 mymango (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2556 / 01:16
    จาก็น่ารักเหมือนกันนะเนี่ย ห่วงพี่ชายด้วย
    #534
    0
  7. #498 Gig'Party Cill Cill (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2556 / 17:01
    วันนี้จาสวย หัวใจนางสวยมว๊ากกกกกก! >O<
    #498
    0
  8. #489 แค่คนเดินดิน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2556 / 16:46
    จริงๆ จาเป็นคนดีนะเนีย
    #489
    0
  9. #488 ninghangout (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2556 / 13:34
    จา ฉันเริ่มชอบเธอแล้วนะ ><
    #488
    0
  10. #486 Mimi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2556 / 11:28
    จาแลเป็นคนดีจังเลยย เลิกเกลียดแล้วดีจังเย้ๆ

    แค่นี้จูนก็รับศึกหนักน้อยลงแล้ววว

    ไรเตอร์สู้ๆน่ะ
    #486
    0
  11. #481 ~~... แมวน้อย...~~ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2556 / 08:42
    ดี
    เลิกคิดถึงกายได้แล้ว
    #481
    0
  12. #468 Estrellas Beast (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 22:00
    สงสารจูนนจัง และอยากช่วยจูนขอบใจจา ซึ้งอ่ะ พี่น้องดีกันแย้ว
    #468
    0
  13. #467 luffy1 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 21:38
    จา เธอหายแล้วหายจากอาการผิดปกติแล้วหรอ ดีแล้ว คึคึ ส่วนกาย ร้าย ไม่สิ เลวดีจังนะ เดี๋ยวส่ง จา เวอร์ชั่นโหดไปจัดการซะเลย อิอิ
    #467
    0
  14. #465 Tablo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 20:23
    ทำไมบทสนทนาของกาย มันดูเหมือนคนกำลังคิดถึงยังไงไม่รู้ -3-



    ตอนนี้น้องจาน่ารักจัง >
    #465
    0
  15. #464 snsb4421 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 18:57
    น้องจาน่ารักจัง....
    กาย...ใจร้ายเกินไปนะบางที่น่ะ(หรือว่าทุกทีหว่า)
    จูนอดทนนะลูก

    #464
    0
  16. #463 eunna22 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 15:39
    กายใจร้ายไปนะ

    น้องจาน่ารักมากเลยจ๊ะตอนนี้
    #463
    0
  17. #462 Nu'Belle Narak (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 12:24
    จาน่ารักขึ้นมากทันที แหม
    #462
    0
  18. #461 soda (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 10:02
    จา ถึงเทอจะปากไม่ค่อยดีเท่าไร แต่ตอนนี้เทอน่ารักน่ะ ฮิๆ ไรท์อัป บ่อยๆสิ ชอบเรื่องนี้มาก
    #461
    0
  19. #460 Spa Za Lulla (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 09:53
    จาเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายเทอคิดยังไงกันแน่ ที่จิงเทอก้อรักพี่ใช่มั้ยหล่ะ -0-
    #460
    0
  20. #459 สาว_Yaoi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 08:59
    โห้ย จา ตอนนี้กลายเป็นคนที่เค้า เลิฟๆๆๆ แล้ว



    ที่แท้น้องสาวคนนี้ก้อดีนี้หนา แอบร้าย ทำมัย จิงๆๆ ก้อรักพี่ชายอย่างจูน



    น่ารักอ่ะ ตอนนี้ซึ้งอ่ะ ได้เห็นอีกมุม พี่น้องรักกัน ทำให้ดูจูนมีความสุขขึ้นบ้าง จากที่น่าสงสารตลอดเว....
    #459
    0
  21. #458 yoyo_vip (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 07:47
    โหย อ่านตอนนี้แล้วโคตรรักจาอ่ะ
     
    #458
    0
  22. #457 น้ำแดงมะนาว (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 07:08
    จา เรามองเธอผิดไป ยังไงก็พี่น้องกันนี่เนอะ ^^

    ไม่รู้กายจะทำอะไรอีกหลังจากเห็นมู่ลี่ห้องจูน สู้ๆนะจูน



    สู้ๆนะไรท์เตอร์ เค้าชอบเรื่องนี้มากเลย มาต่อเร็วๆนะ ^____^
    #457
    0
  23. #456 tudtu8 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 06:37
    จาก็เป็นเด็กดีแฮะ
    #456
    0
  24. #454 DiabolicKiller (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 02:26
    จากินยาผิดขวดป่าวนิมาแบบ...เอ๋อเลย(เค้านะที่เอ๋อ) แต่ก็ดีละเป็นคนดีขึ้นมาเลยอะ(
    #454
    0
  25. #453 คิมอุค'๑๑ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 00:20
    จาก้เป็นน้องที่น่ารักเหมือนกันนะ
    #453
    0