Holy War ทำไงได้ผมชอบคนมีเจ้าของแล้ว! [YAOI]

ตอนที่ 3 : Chapter 02 : Not Mine 100per

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,871
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    3 ก.ค. 56

 Chapter 02  :  Not Mine





 

 

             “อื้อ~” เสียงครางหวานดังขึ้นเบาๆ เมื่อร่างสูงหนาก้มประกบริมฝีปากหนาลงบนปากบางเร็วๆ

            “อะไรของพี่เนี่ย!  ผมทำหน้ามุ่ยเมื่ออีกฝ่ายฉวยโอกาสจูบปากผม ถึงจะไม่ได้ดูดดันอะไรมากก็เถอะ ขืนมีคนมาเห็นทำยังไงล่ะครับ?

            อีกอย่างเดี๋ยวน้องสาวของผมก็จะกลับมาแล้ว

            แน่นอน เธอไม่ชอบที่ผมพาใครมาบ้านสักเท่าไหร่

            “ก็หอมแก้มแฟนไง”  พี่เอกพูดเสียงเรียบ หลังจากที่ไอ้กายส่งข้อความมาหาผมเสร็จ ผมก็อ้างว่าขอไปเข้าห้องน้ำแต่ความจริงแอบไปร้องไห้มาต่างหาก เรานั่งดูหนังกันเรื่องนี้เป็นเรื่องที่สองแล้ว ถ้าจบผมคงไล่มันกลับบ้าน

            “บ้าแหละ กลับบ้านได้แล้วมั้ง” ผมพูดไล่อีกฝ่ายอ้อมๆ แต่เหมือนเจ้าตัวจะไม่รู้สึก ร่างหนายังกกผมแน่นไม่ปล่อยให้ลุกไปไหน

            “ไม่กลับ”

            “ผมอึดอัดนะ”

            “กลับเถอะนะครับ เดี๋ยวน้องผมจะมาแล้ว” ผมบอกร่างสูงเสียงเรียบและพยายามแกะมือของอีกฝ่ายออก พี่เอกทำหน้าหงิกงอก่อนจะนั่งตัวตรง

            “เออๆ กลับก็ได้ จะไปเข้าเวรพอดี”  ผมยิ้มกว้างแล้วลุกยืนเตรียมจะไปส่งร่างหนาที่กำลังเดินย้ำเท้าไปเอาของเตรียมจะกลับ   เราเดินไปที่ประตูพี่เอกลูบหัวผมเบาๆ ก่อนจะเลื่อนประตูให้เปิดออก

            “อย่ายุ่งกับไอ้กายมากก็แล้วกัน ไปนะ” ว่าแล้วร่างหนาก็เดินไปยังรถและขับออกไป ยังไม่ทันที่ผมจะปิดประตู  ร่างบางกว่าผมเล็กน้อยก็เดินเข้าบ้านมาพร้อมสายตาไม่พอใจ

            “พาใครมาอีกล่ะ”   นินจา น้องสาวคนเล็กของผมที่กำลังอยู่ม.สี่จะขึ้นม.ห้า จาเป็นคนปากร้ายใจร้ายพอๆ กับกายเลยครับ ชอบแดกดันผม......เพราะว่าเราเป็นลูกคนละพ่อ  พ่อของผมเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุตั้งแต่ผมเด็กๆ   แม่ พี่ชายและผมอาศัยอยู่ด้วยกันมาจนผมอายุได้สิบห้า  แม่แต่งงานใหม่กับพ่อของจา ท่านทำงานเกี่ยวกับด้านอสังหาริมทรัพย์ แม่เองก็เช่นเดียวกัน  และได้เปิดรีสอร์ทเล็กๆ ไว้ที่ภาคเหนือด้วย

            “แฟนพี่เอง”  จาแสยะยิ้มที่มุมปากอย่างสมเพชผม  จาเป็นเด็กหัวรุนแรงครับ เธอน่ากลัวมาก ผมเลยไม่กล้าจะตอบโต้หรือพูดอะไรกับเธอมาก ผมกับเธอเลยไม่เหมือนเป็นพี่น้อง หรือคนที่อาศัยร่วมชายคาเดียวกันเท่าไหร่   ผมแค่อยากจะเรียนให้จบแล้วหาบ้านหรือหอพักอยู่เอง   จาไม่ชอบที่จะให้ผมพาใครมาที่บ้านเท่าไหร่ เพราะบ้านหลังนี้เป็นของพ่อเธอ  ผมเองก็กะจะไปหาหอพักอยู่เหมือนกัน แต่หายากมากๆ เลยครับไอ้หอถูกๆ

            “แล้วคนเก่าไปไหนแล้วล่ะ  พอให้เขาขึ้นคร่อมเสร็จก็เลิกกันเลยหรือไง”

            “ไม่ใช่สักหน่อย” 

            “เหอะ ทำตัวน่ารังเกียจแบบนี้ ฉันจะบอกพ่อกับแม่แน่ ไม่เหมือนครั้งก่อนๆ หรอก!!!

                “อะ อย่านะ!

            “ไม่!!!  ครั้งนี้ฉันบอกแน่  รู้อะไรไหมว่าพี่เอกแฟนแก  ฉันชอบและเขาก็ต้องเป็นของฉัน ไม่ใช่ของแก!!! มือเรียวจิกเข้าที่แขนของผมจนรู้สึกเจ็บ  ผมเลยรีบสะบัดแขนออก

            “เด็กบ้า!!!!” พูดจบผมก็รีบวิ่งขึ้นมาบนห้องของตัวเองทันที  ผมกดล็อคและรีบถลาซุกลงกับหมอนแล้วร้องไห้เงียบๆ  ไม่ได้เสียใจที่อาจจะต้องเลิกกับพี่เอก แต่ผมกลัว...ถ้าเกิดแม่รู้ ท่านจะด่าผมขนาดไหน

            ถึงจะไม่ใช่ครั้งแรกที่จาว่าผมแบบนี้ แต่หัวใจผมก็เจ็บทุกครั้งที่ได้ยิน   ผมไม่อยากอยู่บ้านเลยจริงๆ  ผมเกลียดการอยู่บ้าน ผมชอบออกไปข้างนอก ผมอยากเจอเพื่อน ผมอยากมีความสุขไม่ต้องมานั่งร้องไห้แบบนี้

            ตกเย็น  ผมลงไปข้างล่างเพราะอีกเดี๋ยวพ่อกับแม่คงกลับมา  ผมเลยเอาอาหารที่ซื้อไว้ไปใส่จานแล้วเวฟอุ่นรอ  ไม่นานนักจาลงมาข้างล่างด้วยชุดเสื้อยืดกางเกงวอร์ม   ผมหลบสายตาเรียวที่จิกมองผมจากโซฟาที่ผมนั่งกับพี่เอกเมื่อเช้า

            ไม่นานนักพ่อกับแม่ก็กลับเข้าบ้านมา ผมเดินไปเปิดประตูให้พวกท่านยกมือไหว้และรีบกลับไปเตรียมอาหารต่อ   พอถึงเวลาทานอาหาร พ่อที่นั่งหัวโต๊ะถัดมาก็คือจากับแม่ที่นั่งด้านเดียวกัน ส่วนผมนั่งอีกด้านหนึ่ง

            ผมได้แต่สงบปากสงบคำไม่พูดอะไรมาก เดี๋ยวถ้าเกิดไม่ถูกใจขึ้นมาจะโดนว่าเปล่าๆ  เห็นอยู่ม.ผมดูมีความสุข แต่เบื้องหลังครอบครัวผมค่อนค่างจะมีปัญหาและไม่อบอุ่นเท่าไหร่นัก ด้วยความที่แม่เลิกกับพ่อแล้วแต่งงานใหม่  แม่ไม่ได้สนใจผมกับพี่เหมือนแต่ก่อน  แม่พูดกับพวกเราไม่ใช่ลูก  พี่ชายกับผมเลยรักกันมากๆ  ที่พี่ไปทำงานอยู่ฮ่องกงก็เพราะหนีปัญหาบ้าๆ พวกนี้เหมือนกัน อีกไม่นานผมก็จะหนีไปเหมือนกัน ปล่อยให้เขาใช้ชีวิตอย่างมีความสุขด้วยกันสามคน

            “แล้วแกเรียนเป็นยังไงบ้างจูน”  แม่ผมถามในขณะที่กำลังทานอาหารกันอยู่  

            “ก็ดีครับ” 

            “แล้วตอนนี้มีแฟนรึยัง”   แม่ถามเสียงนิ่งแต่ตาจิกมองอย่างกับจะกินเลือด

            “มะ...”  

            “แฟนจูนไม่มีหรอกคะ จูนมีแต่สามีต่างหากใช่ไหม” จาพูดขึ้นขัดผมที่กำลังจะตอบ ทำเอาผมหน้าซีดปากสั่น  พ่อกับแม่ดูจะตกใจกับคำตอบไม่น้อย พวกท่านมองหน้าผมคล้ายกับต้องการคำตอบ เลยได้แต่หัวเราะแห้งๆ แก้ตัว

            “ไม่ใช่หรอกครับ จาพูดเล่น”

            “ไม่เล่นหรอก  เปลี่ยนบ่อยด้วย”   ผมแทบจะทำช้อนส้อมหลุดมือเมื่อเด็กปากร้ายพูดฟ้องพ่อกับแม่ ผมเลยได้แต่ก้มหน้า

            “จริงหรอจูน!

            “มะ ไม่ใช่” ผมสะอึกจนพูดไม่ออก ผมรู้ว่าตัวเองลนลานจนแม่โมโห   แม่รีบฉุดกระชากแขนของผมให้ไปที่สวนหลังบ้าน   ผมพยายามจะแกะมือออก  เล็บที่จิกแขนผมมันทำให้ผมเจ็บน้ำตาเล็ด

            “มะ แม่ จูนเจ็บ” 

            “ที่แบบนี้ล่ะหมดแรงสำออย ทีไปแรดกับผู้ชายแกทำไมไม่สำออยแบบนี้หะ!!!

            ผู้หญิงที่ผมรักที่สุดในโลก.......เขาไม่เคยรักผมเลย............

 

 

 

             “มะ แม่...แม่ว่าจูนทำไม จูนไม่ได้เป็นแบบนั้นนะ” 

            “แกก็อย่าทำตัวให้ฉันว่าสิ หยุดสร้างความวุ่นวาย” แม่เสียงเบาลงเมื่อผมมีหน้าที่เศร้าจนเขาคงจะมองออก  แม่คลายมือที่บีบแขนผมไว้ออก

            “แม่รักจามากกว่าจูนกับพี่จินหรอ” ผมถามออกไปตรงๆ  พี่จินคือพี่ชายของผมเป็นตำรวจอยู่มาเก๊าครับ แต่พี่จินหน้าตาน่ารักมากๆ ตาของพี่จินกลมโตกว่าผมแถมขาวกว่าผมอีก

            “อย่าพูดเรื่องพวกนี้ ฉันก็รักเท่าๆ กันนั้นแหละ แต่พวกแกโตแล้ว”

            “แม่โกหก แม่เลิกรักพวกเราไปแล้วต่างหาก”  ผมพูดเสียงเบาจนแทบจะไม่ได้ยิน  ร่างที่บางกว่าถอนหายใจเสียงดัง

            “พอเถอะ ฉันเบื่อจะพูดแล้ว แกจะทำอะไรก็เรื่องของแกแล้วก็เพลาๆ เรื่องพาคนมาบ้านหน่อยแล้วกัน”

            ผมพยักหน้ารับ เมื่ออีกฝ่ายพูดจบแม่ก็เดินเข้าบ้านไปโดยไม่รีรอผมสักนิด ผมก็เลยได้แต่ตอนเหม่อตากน้ำค้างคนเดียว  จู่ๆ น้ำตาที่สะสมก็พลั่งพลูออกมาผมสะอื้นไห้เงียบๆ คนเดียวในสวน  ผมนั่งลงกับพื้นแล้วกอดเข่าซุกหน้าลงบนเข่าแล้วร้องไห้ออกมา

            ผมไม่สามารถจะเกลียดผู้หญิงที่ได้ขึ้นชื่อว่าแม่ได้ เพราะผมรู้ที่แม่ทำไปไม่ใช่ว่าแม่ลืมผม แต่เพราะกันผมออกมาจากจา.....

            “เฮ้ยจูน ทำอะไรอยู่น่ะ”  เสียงเข้มของกายดังขึ้น พอเงยหน้าไปดูก็พบร่างที่มีใบหน้าหล่อยืนอยู่ริมระเบียง

            “ปะ เปล่า”  ผมรีบเช็ดน้ำตาก่อนจะลุกขึ้นเตรียมจะพาตัวเองเข้าไปในบ้าน

            “ถ้าไม่อยากนอนบ้านนู้น มานอนกับกูก็ได้นะ” มันพูดเสียงนิ่งหน้าตายแต่ผมกลับใจเต้นแรงหน้าร้อนฉ่าด้วยความตื่นเต้นปนดีใจที่มันพูดเหมือนจะเป็นห่วงผม

            “จะดีหรอ”

            “มาเถอะน่า อย่าเรื่องเยอะ”  ว่าแล้วมันก็หายไปจากระเบียง ผมเหวอแดกเมื่อเห็นไฟชั้นล่างในบ้านของไอ้กายเปิดสว่าง ผมเลยรีบเข้าบ้านวิ่งขึ้นไปเอาโทรศัพท์แล้ววิ่งออกมาข้างนอก

            กริ่ง กริ่ง

            ผมกดกริ่งบ้านไอ้กายสองครั้งพอเป็นมารยาทก่อนจะเดินเข้าไปโดยไม่สนว่าเจ้าของบ้านจะมาเปิดให้หรือเปล่า พอเข้าไปในบ้านก็พบร่างหนาที่ยืนกอดอกอยู่ที่บันไดมองผมอยู่

            “กว่าจะเสด็จมาได้นะครับ มาๆ นอน”

            ว่าแล้วมันก็ลากผมให้เดินตามขึ้นไปบนห้องแล้วปิดไฟชั้นล่าง ชั้นบนมีห้องอยู่สองห้อง กายพาผมไปห้องที่คิดว่าเป็นห้องนอนมัน พอเปิดเข้าไปเท่านั้นแหละ อารมณ์ดาร์กฮาร์ดคอร์ก็เข้ามาในหัวผมทันที

            “เอ่อ กูไปนอนโซฟาข้างล่างดีกว่านะ เกรงใจ”

            “เกรงใจเฮียไร อาบน้ำมายัง”

            “อื้อ อาบมาแล้ว”

            “เออๆ มาๆ นอนนี้”  ไอ้กายดึงแขนผมที่เตียงขนาดคิงไซส์ของมัน ส่วนมันก็โดดไปอีกด้านหนึ่งของเตียงแล้วดึงผ้าห่มที่อยู่ปลายเตียงมาคลุมหัวผมเหมือนจะแกล้งเล่น

            “กูรู้ว่ามึงขี้หนาว กูเปิดแอร์เย็นเอาไปห่มซะ” 

            ถึงจะรุนแรงไปหน่อย แต่ถามว่าเขินไหม......ผมแอบเขินนะครับ

            ถึงแม้อีกฝ่ายจะไม่ได้คิดอะไรก็ตาม.........  


 

             “กูนอนไม่หลับ”  ผมพูดออกมาเสียงเบา เพราะรู้ว่าร่างหนาที่นอนอยู่ข้างๆ ก็ไม่ได้นอนหลับเหมือนกัน  ไอ้กายถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะเอาแขนก่ายหน้าผากเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่  ผมเงียบไม่ถามอะไรมัน เดี๋ยวจะคิดว่าผมสอดรู้สอดเห็น  ผมเลยได้แต่ข่มตาหลับไปเท่านั้น 

                “มึงชอบไอ้หนึ่งจริงๆ หรอ”  ผมตัดสินใจโพล่งถามมันไปตรงๆ  ทั้งๆ ที่ตัวเองควรจะข่มตาหลับได้แล้ว

            “ไม่รู้สิ ก็น่ารักดี” 

            “คนอื่นก็น่ารัก”

            “แล้วมึงจะถามอะไรหะจูน” มันหันหน้ามาหาผมแล้วก็ขมวดคิ้วจนเป็นปม  ผมเลยเบือนหน้าหนี

            “ก็ไอ้หนึ่งเพื่อนกู  มึงเลวกูไม่อยากให้มันมีแฟนเลวๆ แบบมึง”  ผมพูดออกไปทำเอาไอ้กายชักสีหน้าใส่มัน   มันลุกขึ้นนั่งแล้วดึงผมให้นั่งตามมัน

            “มึงจะเอายังไงไอ้จูน  กูขอให้ช่วยนิดช่วยหน่อยไม่ได้หรือไง”

            “ก็มึงมันเป็นแบบนี้ไง กูถึงไม่อยากให้มึงได้ไอ้หนึ่ง”  ผมพูดใส่มันเสียงดังพอๆ กับที่มันตวาดผม  ไอ้กายจับแขนผมแน่นจนรู้สึกเจ็บ

            “เลวอย่างกูแล้วจะทำไม!   มือหนาข้างหนึ่งจับแขนของผมไว้แน่น ส่วนอีกข้างก็บีบคางผม  ไอ้กายเป็นคนอารมณ์ร้าย  โมโหง่าย มือเท้าไปเร็วพอๆ กับสมอง

            “.....................”   ผมหลบหน้ามันก้มลงต่ำแล้วพยายามบิดแขนตัวเองให้หลุดออกจากแขนแกร่ง  ไอ้กายยิ้มเลวที่มุมปากและก้มลงมาข้างหูผม

            “กูเลวแต่กูไม่ได้มั่วเหมือนมึงนะจูน” 

            !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

                เพี้ยะ!!!!

                มือข้างซ้ายของผมตบไปที่หน้าของร่างสูงเต็มแรง โดยไม่คำนึงว่าอีกฝ่ายจะโมโหมากแค่ไหน  ผมเม้มปากแน่นและชี้หน้าของมัน

            “อย่ามาว่ากูนะ”   ผมพูดเสียงแข็งทั้งๆ ที่ภายในใจน้ำตาแทบจะไหลออกมาอยู่รอมร่อ  ผมสะบัดแรงจนมือหนาปล่อยแขนผมออก 

            “มึง!!!!!!!!!!

            “มึงจะว่ากูทำไมล่ะ! 

            “ก็ไม่จริงหรือไง มีผัวเป็นโหลมึงจะบอกว่ามึงซิงหรือไง!!!!! มันตวาดผมเสียงดัง

            “ความรักของกูไม่ใช่เซ็กส์อย่างมึง!!!!    ผมสวนกลับไปและพยายามกลั้นน้ำตาที่จะไหลออกมา

            “กูไม่เชื่อหรอก  อย่างมึงนะ!!!!

            “ทำไม มึงจะว่ากูแรดกูร่านหรือไง!!!!!!  ผมพูดตะโกนใส่หน้ามันด้วยความโมโห  หน้าของผมแดงไปหมดด้วยความโกรธทั้งเหงื่อทั้งน้ำตาไหลปนเปรอกันไปหมด

            “สำหรับมึงมันยังน้อยไปด้วยซ้ำ!!!!!!!!!!

            เพี้ยะ!!!!!!!!!!

                มือของผมฟาดบนหน้าของมันอีกครั้ง และผมคิดว่าครั้งนี้คงจะแรงกว่าเดิมเพราะไอ้กายถึงกับหน้าหันเลยทีแล้ว  ไอ้กายมองหน้าผมอย่างไม่พอใจ  ดวงตาคมเข้มของมันจ้องผมอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ    แขนแกร่งที่เห็นเส้นเลือดผุดปองออกมาอย่างน่ากลัว 

            “มึงตบกูหรอหะ!!!!!!!!!

            มันว่าแล้วก็ผลักร่างของผมลงเตียงแล้วทาบทับร่างของมันลงมาปิดกันไม่ได้ผมได้ดิ้นหนี  มันบีบคางของผมแรงจนผมเจ็บและร้องออกมา

            “จะ เจ็บนะ ปล่อย!

            “ไม่ปล่อย  มึงกล้ามากนะจูนที่ตบกู  หลายครั้งแล้วนะสัด!

            “ก็มึงว่ากูทำไม ถนอมน้ำใจกันบ้างก็ได้” ผมพูดไปพร้อมกับน้ำตาที่เริ่มจะไหลออกมาเล็กน้อยจนไม่สังเกตเห็น  ไอ้กายรวบแขนของผมไว้ด้วยมือข้างเดียว

            “ทำไม มึงยอมรับความจริงไม่ได้หรือไงว่ามึงร่านอยากมีผัวจนตัวสั่น!

            “ไอ้เลว ปล่อยกู!!!!

            “คำกูเลว  สองคำก็เลว อยากได้คนเลวเป็นผัวอีกคนไหมหะ!!!!!!!!! 

            ว่าแล้วร่างหนาก็ก้มลงประกบริมฝีปากกับผมแรงๆ และดูดเม้มแรงจนผมรู้สึกเจ็บ  ผมได้แต่เม้มปากแน่นไม่ยอมเปิดทางให้อีกฝ่ายได้สอดลิ้นเข้ามา  ไอ้กายดูจะไม่สบอารมณ์มากมันบีบคางผมแรงๆ จนผมเผยอ้าปากออกมา

            ร่างกายของผมดิ้นพล่านพยายามสะบัดตัวหลีกหนีให้หลุดจะร่างหนาที่ทาบทับมา  ลิ้นร้อนที่สอดเข้ามาตั้งใจจะเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นของผมที่ถอยหนีไม่ยอมเล่นด้วย

            “อื้อ!

            “โอ้ย สัด!!!!!!!!   ไอ้กายอุทานเสียงดังเมื่อผมกัดลิ้นของมันจนมันรีบถอนปากออก  มันมองหน้าผมอย่างคาดโทษ

            “มึง!!!!!!!

            “กูยอมแล้ว อย่าทำอะไรกูเลยนะ” ผมพูดด้วยเสียงสั่นพร้อมกับตัวที่สั่นเทาไปด้วยความกลัว ผมไม่รู้ว่าไอ้กายมันจะทำอะไรผมหรอกนะครับ แต่ผมกลัว ผมกลัว...........  ผมกลัวจนต้องยกมือขึ้นไหว้เพื่อขอร้องอ้อนวอนให้มันหยุด

            “ออกไป!!!!!

            “กะ กาย....”

            “กูบอกให้มึงออกไป!!!!!



----------------
ฝากเรื่องพี่ของจูนด้วยนะคะ

http://my.dek-d.com/praeloveToMo/writer/view.php?id=975423
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,197 ความคิดเห็น

  1. #1197 ฟักทองซึน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 22:41
    เหมือนมีปัญหาด้านอารมณ์อ่ะเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายทุกคนเลย
    #1,197
    0
  2. #1194 Satan ONE (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 14:47
    สงสารจูนอ่าาา
    #1,194
    0
  3. #1174 yoyo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 22:20
    อ้าว อิกาย ไล่จูนเลยเรอะ

    แล้วจูนจะทำไงเนี่ย น่าสงสาร
    #1,174
    0
  4. #1163 noonoina (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2557 / 09:48
    จูนชีวิตนายนี่น่าสงสารที่สุดเลย พยายามไขว่ขว้าหาความรักจากที่อื่น เพราะที่บ้านไม่มีให้
    แต่ก็ไม่มีใครเข้าใจคิดว่าอยากแต่สนุก กายเองน่าจะเข้าใจจูนนะ บ้านอยู้ข้างกัน เป็นเพื่อนกัน
    แต่ทำไมยังทำเหมือนกับว่าไม่รู้จักนิสัยของเพื่อนตัวเอง
    ที่แรกนึกดีใจที่กายชวนไปนอนบ้านเพื่อปลอบใจที่ไหนได้...เฮ้อ...
    #1,163
    0
  5. #854 LF.ONE (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2556 / 21:10
    จา!นิสัย!--* กายนี่ต้องชอบจูนโดยไม่รู้ตัวจริงๆแน่เลยยยย ฟันธงงงงง
    #854
    0
  6. #772 Ayase (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2556 / 19:37
    จูนน่าสงสารมาก
    #772
    0
  7. #649 Vanilla (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2556 / 10:19
    โอยน้ำตาไหลสงสารจูน เกลียดอิกาย ยัยน้องสาวนั่นก็ฮึ่ม!
    #649
    0
  8. #608 __lovely__ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2556 / 17:35
    นายมันร้าย แต่ฉันคนนี้รักนายมาก กายที่ร๊ากกกกกก 5555
    #608
    0
  9. #527 mymango (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2556 / 00:55
    ข่มขู่ โหดร้าย ยกให้นายเลยกาย ถ้าทำร้ายน้องจูนนะ เส็ดแน่ๆ
    #527
    0
  10. #524 mymango (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2556 / 00:46
    กายโหดร้ายมากกกกกก จูนช้ำหมด
    #524
    0
  11. #411 ninghangout (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กันยายน 2556 / 19:07
    โอ๊ยยย  สงสารจูน  TT 
    #411
    0
  12. #369 Gig'Party Cill Cill (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2556 / 08:57
    โอ้ยยยย ไม่ไหวแล้วววว อิกายแกมันเลววว!!!!!!!!!
    #369
    0
  13. #286 Estrellas Beast (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2556 / 21:54
    กายอ่ะ ใจร้ายกับจูนทั้งคำพูดและการกระทำเลยอ่ะ 
    #286
    0
  14. #254 PPPALOY (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2556 / 01:58
    สงสารจูน
    #254
    0
  15. #251 giai05 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2556 / 19:33
    ชีวิตจูนชขช่างน่าสงสารแท้หลาา แบบนี้ไม่ไหว ครอบมีปัญญาหาอีก แถมทะเลาะกับกายอีกชีวิต
    #251
    0
  16. #225 น้ำแดงมะนาว (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2556 / 21:08
    โอ๊ยยยย ไรท์เตอร์ อินจัดจิกหมอน ^^
    #225
    0
  17. #212 LasTDesinY (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2556 / 01:51
    อยากเห็นฉากที่กายมาอ้อนวอนจูนจิงจะสะใจมาก นิสัยไม่ดี
    #212
    0
  18. #209 Mimi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2556 / 08:06
    ชีวิตจูนช่างน่าสงสาร TT

    ไรเตอร์อ่า ทำร้ายจูนนี่ทำมายยยย T^T

    รีบมาทำให้จูนมีความสุขเร็วๆเลย
    #209
    0
  19. #206 ปองปีตอง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2556 / 15:37
    อีนินจา เชิญแกลงนรกไปโลดดดดด
    #206
    0
  20. #202 Redberrylips (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2556 / 23:37
    เอ้า ทำไมงี้อ่ะ ครอบครัวก็ไม่ได้เรื่องอีก โดยเฉพาะอิน้องสาว โอ้ย 
    #202
    0
  21. #199 sunny-rainny-day (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2556 / 23:40
    จูน  โดนแบบนี้  เจ็บโคตรอะ
    #199
    0
  22. #193 or_JH (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2556 / 04:13
    สงสารจูนจริงๆอะ vv
    #193
    0
  23. #192 or_JH (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2556 / 04:11
    จูนน น่าสงสารอะ vv
    #192
    0
  24. #175 kaimuk_D (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2556 / 21:38
    จูนน่าฉงฉานอ้า T___T
    #175
    0
  25. #174 PangTH (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2556 / 06:57
    อ้าวเฮ้ย! ทำไมกลายเป็นแบบนี้วะ?
    #174
    0