Holy War ทำไงได้ผมชอบคนมีเจ้าของแล้ว! [YAOI]

ตอนที่ 15 : Chapter 14 : Why? 100per

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,541
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    15 ก.พ. 57

Chapter 14  :  Why?  

 

        หลังจากวันนั้นผมกับกายก็ไม่ได้เจอหน้ากันอีกเลย  ผมพยายามที่จะหลบหน้นหนีมันตลอด  กายเองก็หายเงียบไปเหมือนกัน ความสัมพันธ์ของผมกับพี่เอกตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับว่าเขาจะทำตามอย่างที่พูดไว้ไหม....

            ถ้าไม่...แสดงว่าเขาไม่ได้รักผม
            แต่ถ้าเขาทำเพื่อผม...ผมก็ต้องดีใจ
           ใช่...ผมต้องดีใจสิ
            ผมได้แต่พร่ำบอกตัวเองมาหลายวันว่าผมมีพี่เอกแล้ว อย่าเอาความเห็นแก่ตัวของผมทำลายความรักที่แสนงดงามของเรา 
            ถึงใครต่อใครจะบอกว่าพี่เอกเป็นซาดิสท์  ผมก็ยังแอบหวังเล็กๆ ว่าเขาจะไม่คลุ้มคลั่งลุกขึ้นมาทำร้ายผม 

            ในขณะที่ผมกำลังจะเดินขึ้นตึกนั้นก็มีร่างบางขว้างผมไว้ก่อน  เด็กที่ชื่อฝุ่นมาหาผมทำไม  ร่างกายที่ซูบผอมของเขาทำให้ผมอดสงสารไม่ได้ เด็กคนนี้มีปัญหาอะไรหรือเปล่า? เหมือนกับคนอดหลับอดนอนทั้งๆที่หน้าตาท่าทางเหมือนลูกคุณหนูแบบนั้น

            “มีอะไรหรอ”  ผมถาม

            “ผมกับพี่เอกเราไม่ได้เป็นอะไรกันนะครับ”  เขาก้มหน้าก้มตาพูด  เสียงที่สั่นเทาของเขาทำให้ผมรู้ว่าเขากับพี่เอกมีความสัมพันธ์กันแบบไหน
            “พี่เอกให้มาบอกหรอ
            “ปะ เปล่าครับไม่ใช่แบบนั้น
            “หื้ม?”  ผมขมวดคิ้วสงสัยกับคำพูดที่ไม่ตรงกับใจเด็กคนนี้  ผมอยากจะนั่งจับเข่าคุยกับเขาดู ในฐานะเพื่อนร่วมโลกด้วยกันหน้าตาของเขาดูเศร้าหมองมาก
            “ต่อจากนี้ผมจะไม่ไปกวนใจพวกคุณแล้ว”  ผมที่เห็นมีคนเดินผ่านไปมาเริ่มมองพวกผมเลยลากแขนร่างบางกว่าไปที่หลังตึก
            “นายกำลังพูดอะไรอยู่กันแน่ ไหนบอกไม่ได้เป็นอะไรกันแล้วก็มาบอกว่าจะไม่มายุ่งกับพวกเราอีก?”  ผมพูดถามออกไปอย่างเหลืออด 
            “ผมขอโทษ ผมขอโทษ”  จู่ๆ เขาก็ร้องไห้ออกมาพร้อมพูดขอโทษผมซ้ำไปซ้ำมา
            “เพื่อนฉันบอกว่า นายเคยคบกับพี่เอกมาก่อน แล้ว....เลิกกันเพราะอะไรหรอ”  เขาเบิกตากว้างเมื่อผมพูดออกไป  
           “เรา....ไม่เคยคบกันหรอกครับ” 
            “ฉันไม่เข้าใจนายเลยจริงๆ
            “ผมขอร้องนะครับ คุณเป็นคนเดียวที่ช่วยผมได้”  ร่างบางพูดพร้อมกับยื่นกล่องข้าวมาให้ผม   เขายิ้มเมื่อผมรับมาถือไว้
            “คุณช่วยเอาไปให้พี่เอกได้ไหมครับ วันนี้ตอนค่ำเขาเข้าเวรแล้วพี่เอกไม่ชอบกินข้าวไปก่อน
          “ได้สิ เดี๋ยวจะบอกว่านายเอามาให้นะ”  ไม่ทันที่ผมจะพูดจบ  ฝุ่นก็รีบส่ายหน้าปฏิเสธ

            “ผมขอร้องนะครับ อย่าบอกเขาว่าผมทำมาให้ไม่งั้นเขาไม่กินแน่ๆ
           “แล้วทำไมไม่เอาให้เองล่ะ

            “ได้โปรดเถอะนะครับ  ผมสัญญาว่านี่จะเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่ผมรบกวนคุณ ต่อจากนี้ผมจะไม่มายุ่งวุ่นวายกับพวกคุณเอง ขอแค่ครั้งเดียวนะครับ”  เขาพูดไปพร้อมน้ำตาที่ไหลพรั่งพรูออกมา  ไหล่ที่สั่นเทาของผมทำเอาผมอดสงสารไม่ได้
            รักไม่ได้...หรือว่าไม่ได้ถูกรัก

 

            “พี่เอก” 
            “จูน มาทำไมเนี่ย”  พี่เอกดูตกใจมากเมื่อเห็นผมไปหาเขาที่คณะตอนเย็น ร่างสูงที่สวมแว่นสายตาและถือหนังสือเล่มหนาดูไม่เหมือนกับพี่เอกที่รู้จักเลย  ดูเหมาะกับลุคคุณหมอมากถ้าไม่ติดที่ใต้เสื้อนักศึกษาเต็มไปด้วยรอยสักก็เถอะ
           “จูนเอาข้าวมาให้  วันนี้พี่เข้าเวรนี่” 

            “จูนรู้ได้ไง”  ผมชะงักเมื่อเขาถามเสียงเข้ม  ผมยิ้มกว้างพร้อมลากแขนเขาไปนั่งที่โต๊ะว่างๆ   พี่เอกมองกล่องเขาในมือผมและครุ่นคิดอะไรสักอย่างแต่ไม่กล้าจะถาม

            “ก็จูนเป็นแฟนพี่นะ   ตารางเรียนพี่แค่นี้จูนหาแปปเดียวเอง  แล้ววันนี้มีเด็กคหกรรมทำอาหารมาขาย  จูนก็เลยซื้อมาให้พี่ไง”   พี่เอกยิ้มหัวเราะเบาๆ  พร้อมยีหัวผมจนฟู   เขาแกะข้าวกล่องที่ถูกจัดอย่างสวยงามน่าทาน

            พอข้าวในกล่องถูกตักเข้าปากร่างสูงเท่านั้นแหละ  พี่เอกก็วางช้อนลงตั้งแต่คำแรก พร้อมกับมองหน้าผมด้วยสายตาที่ดุดัน

            “มีอะไรหรอครับ

            “พี่ยังไม่หิวน่ะ เดี๋ยวจะเอาไปกินที่โรงพยาบาล” 

            “อ่อ ครับ”  ผมพยักหน้าพร้อมตอบ  สายตาที่พี่เอกมงผมกับข้าวกล่องทำไมมันต่างกันลิบลับเลย  มองข้างกล่องเหมือนอยากจะเขวี้ยงทิ้งไป...หรือพี่เอกจะรู้   

         จะบ้าหรอ  มันต้องคนที่อยู่ด้วยกันมานาน....ถึงจะรู้คุ้นเคยรสชาติอาหารของกัน

            พี่เอกกับฝุ่น.....ยังไงกันแน่

            “จูนอย่าทำแบบนี้อีกนะ”        

            “ครับ?”  ผมตกใจเมื่อร่างสูงพูดเสียงเรียบแต่แฝงไปด้วยประโยคคำสั่งที่ห้ามผมทำแบบนี้

            “อย่าใจดีเกินไปสิ  อย่าไปอุดหนุนพวกคหกรรมมากเลย ทำก็ไม่ได้อร่อยมากค่าอาหารแต่ล่ะอย่างก็แพงออก”  

            “คะ ครับ ผมไม่ทำแล้ว”    ผมอยู่กับผู้ชายที่น่ากลัวคนนี้มาสี่ห้าเดือนได้อย่างไร   เขาไม่เคยดุผมแบบนี้เลยสักครั้ง....หรือว่าตัวจริงของเขากำลังค่อยๆ  เปิดเผยออกมา

 

            หลังจากที่ร่างบางกลับไป      ชายหนุ่มรูปร่างสูงหนานั่งจ้องกล่องอาหารที่วางตรงหน้าด้วยสายตาหงุดหงิด  เขาหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงออกมาพร้อมกดโทรออก  ไม่นานเด็กผู้ชายหน้าตาน่ารักน่าชังก็เดินเข้ามาหาอย่างกล้าๆ กลัวๆ 

            “พี่เอกมี....”    ไม่ทันที่ร่างบางจะพูดจบ      อาหารในกล่องที่เมื่อครู่วางอยู่นโต๊ะก็ถูกเทราดหัวของอีกฝ่ายอย่างไม่ใยดี

            “พี่เอกทำแบบนี้ทำไม”  คนที่ถูกทำร้ายพูดสวนด้วยน้ำตาเขาก้มลงมองอาหารที่ตนทำด้วยความตั้งใจแต่ตอนนี้กลับกลายเป็นเพียงขยะสำหรับใครบางคน

            “ทำไมจะทำไมหะ!” 

            “พี่ก็รู้ว่าผมตั้งใจทำมันให้พี่ แล้วทำไมล่ะ!?!”  ร่างบางพูดพร้อมทรุดตัวลงนั่ง   ตอนนี้ก็เกือบจะทุ่มหนึ่งแล้วจึงไม่มีใครผ่านมาแถวนี้

            “ของมันไม่มีค่า ยังไงมันก็ไม่มีค่าอยู่วันยังค่ำ!!!!!”   พูดจบก็เดินจากไปโดยไม่สนใจว่าร่างบางจะเป็นอย่างไร  เขาทรุดตัวลงนั่งกับพื้นพร้อมมองเศษอาหารที่ตกเต็มพื้นไปหมด

            “ทำไม...ทำไมไม่สงสารกันบ้าง....

           

            ฝุ่น

            ผมเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด เห็นตั้งแต่พี่เอกโทรเรียกเด็กคนนี้มาหาแล้วเทข้าวราดหัวเขา   ผมอยากจะวิ่งเข้าไปช่วยแต่มันก็จะสร้างผลเสียให้กับทุกๆ ฝ่าย  ผมตกใจมากที่เห็นพี่เอกทำแบบนี้  ผมสงสารเขา  ผมอยากจะช่วยเขา...

            “ของมันไม่มีค่า ยังไงมันก็ไม่มีค่าอยู่วันยังค่ำ!!!!!”    คำพูดนี้ทำเอาผมจุกอกไม่น้อย  ถ้าเกิดผมเป็นฝุ่นป่านนี้คงวิ่งหนีหายไปแล้ว  แต่เขากลับทนที่จะอยู่รอให้อีกฝ่ายเป็นฝ่ายไปเอง

            คำพูดของพี่เอกทำให้ผมฉุดคิดขึ้นมาไม่น้อย

            ของมันไม่มีค่า  ยังไงมันก็ไม่มีค่า

          ฝุ่น ยังไงมันก็เป็นแค่ ฝุ่น อยู่ดี.......

            นี่หรือเปล่า....ที่เขาต้องการจะพูด 


           “ไม่เป็นไรนะ

            หลังจากที่ร่างสูงเดินออกไป ผมก็รีบวิ่งเข้าไปหาฝุ่นที่กำลังเก็บกวาดเศษข้าวที่ตกลงพื้น  เขาดูตกใจมากเมื่อเห็นผมแต่ก็ไม่ได้หนีเหมือนครั้งก่อนๆ

            “ไม่เป็นไรครับ

            “ฉันเชื่อนะว่านายจะต้องได้เจอคนที่ดีกว่าพี่เอกผมพูดออกไปโดยไม่สนความรู้สึกของอีกฝ่าย ผมรู้ว่าเขาสองคนคงจะมีความสัมพันธ์กันมากกว่าที่ผมรู้....แต่เด็กคนนี้หน้าตาน่ารัก แถมเรียนคหกรรมอีก ผู้ชายดีๆ คงจะมาหลงชอบเยอะเหมือนกัน

            เขาไม่ตอบผมแล้วเก็บขยะไปทิ้งอย่างเงียบๆ พร้อมเดินมาหยิบกระเป๋าบนโต๊ะ

            “ขอบคุณมากนะครับ

            “แล้วจะกลับยังไงล่ะ”  ผมถามออกไป

            “ขึ้นรถเมลล์กลับครับ

            “อืม ไปด้วยกันสิ”  เราสองคนเดินมานั่งรอรถที่หน้ามอ ไม่นานรถก็มา ผมกับฝุ่นขึ้นรถคันเดียวกันแต่ผมลงก่อนเขาสองป้ายได้ 

            “เอาเบอร์นายมาสิ เผื่อมีปัญหาอะไรก็โทรหาฉันได้” 

            “ผมไม่มีโทรศัพท์หรอกครับ”  ผมตกใจเมื่อเขาพูดออกมา  จะบ้าหรอ.....โตขนาดนี้แล้วจะไม่ใช่โทรศัพท์หรอ เป็นไปไม่ได้หรอก

            “นายรังเกียจฉันหรอ

            “ผมเปล่านะครับ  ผมไม่มีโทรศัพท์จริงๆ”  เขาพูดด้วยเสียงหนักแน่น แต่ก็หยิบกระดาษขึ้นมาจดเบอร์บ้านให้ผมแทน

            “แล้วนายกลับบ้านค่ำแบบนี้พ่อแม่ไม่ว่าหรอ”   ผมถามเพราะดูจากท่าทางฝุ่นเป็นคนเรียบร้อย พ่อแม่น่าจะห่วงมาก

            “ไม่หรอกครับ

            ผมไม่ถามอะไรเขาเพราะเห็นว่าเด็กนี้นั่งเอนพิงเบาะรถคนละฟากกับผมพร้อมหลับตา  ผมไม่รู้ว่าตัวเองคิดมากหรือคิดไปเองหรือเปล่า  ผมคิดว่าที่พี่เอกทิ้งฝุ่นมา...ก็เพราะตัวของผม

            “นายไม่เกลียดฉันหรอ....”  ผมพึมพำเสียงเบา

            “ผมจะเกลียดคุณทำไมครับ คุณช่วยผมไว้ตั้งหลายครั้ง” 

            “ก็เพราะฉันไม่ใช่หรอ...ที่ทำให้นายเป็นแบบนี้”  

ครับ?”

ก็ฉันเป็นแฟนของพี่เอกนะ  แต่นายกลับไม่เกลียดฉันเลย” 

ผมจะเกลียดคุณทำไมล่ะครับ ไม่ได้มีเหตุผลอะไรเลยนี่”  เด็กคนนี้ยิ้มแต่สายตาของเขามันกลับดูเศร้า

แต่นายมาก่อนฉัน

มันไม่สำคัญหรอกครับ มันไม่ได้ช่วยอะไรเลย
นายไม่เกลียดฉันใช่ไหม? เพราะฉันนายถึงเป็นแบบนี้

            “ถึงไม่มีคุณ  มันก็เกิดขึ้นอยู่ดีแหละครับ

            “หมายความว่าไง”  ผมถามอย่างไม่เข้าใจ  เด็กคนนี้ยิ้มบางให้ผมแต่นัยน์ตาที่เศร้าหมองของเขาทำเอาผมอดรู้สึกผิดไม่ได้

            “พี่เอกเขาไม่ได้รักผมนี่ครับ” 

            “หื้ม?

            “พี่เอกเขารักคุณมากเลยนะครับ

            ผมนอนไม่หลับมาหลายวันแล้วหลังจากที่ฝุ่นบอกว่าพี่เอกรักผม  ไม่จริงน่า.....ผมได้แค่คิดในใจแบบนั้นไม่กล้าจะถามร่างสูงไป วันนี้พี่เอกไปหาบ้านผมพร้อมกับรับมาเที่ยวเล่นที่ห้องของเขา

            “พี่จะไปไหนหรอครับผมถามเมื่อเห็นร่างสูงถือซองเอกสารออกไปข้างนอก

            “จะไปเอาของที่มอน่ะ”

            “อ่อครับ”   ผมพยักหน้าเข้าใจพร้อมหันไปดูทีวีต่อ  เมื่อร่างสูงปิดประตูออกจากห้องไป  ผมก็รีบตรงดิ่งไปที่ห้องทำงานของพี่เอก
            ล็อค!!!!
           ให้ตายเถอะ
            ผมมองหากุญแจรอบๆ ก็ไม่เจอจึงต้องพาตัวเองเข้าห้องทุกห้องรื้อค้นกุญแจที่จะเอามาเปิดห้องแห่งความลับนี้   ผมรื้อใต้ตู้เก็บหนังสือของพี่เอกก็พบกุญแจพวกใหญ่จึงรีบนำไปเปิดทันที ขอให้เปิดได้ทีเถอะ    
            แกร๊ก

            ได้ผล  

            ผมรีบไขกุญแจเปิดประตู  พอก้าวเข้าไปในห้องผมก็ตกใจเมื่อเห็นรูปติดเต็มผนังห้อง   รูปของพี่เอกกับฝุ่น  เขาสองคนดูรักกันมาก....

            เมื่อมองดูรูปรอบๆ  ผมก็เหลือบไปเห็นสมุดไอดารี่เล่มหนาที่วางกองไว้บนพื้นเป็นตั้งๆ  พอเปิดอ่านก็พบว่าเป็นไดอารี่ของฝุ่น   ภายในห้องถูกจัดตกแต่งสวยงาม มีทั้งเตียงนอน มีทั้งข้าวของเครื่องใช้จนดูเหมือนว่าห้องนอนที่พี่เอกพาผมไปมันเป็นห้องรับแขก ส่วนนี้ต่างหากเป็นห้องนอนจริงๆ ของเขา  

แกร๊ก

เสียงเปิดประตูทำให้ผมสะดุ้งตกใจรีบนำไดอารี่บางเก็บใส่กระเป๋าพร้อมกับเก็บข้าวของให้เป็นระเบียบและวิ่งออกจากห้องมาพร้อมเปิดประตูล็อคกลอน

            “ทำอะไรน่ะจูน!!!!

            แต่มันก็ไม่ทัน.....แล้ว   

 

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,197 ความคิดเห็น

  1. #1182 yoyo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2557 / 22:54
    พี่เอกจะทำอะไรจูนป่ะเนี่ย แอบไปรู้ความลับเข้าแล้ว
    #1,182
    0
  2. #1142 แค่คนเดินดิน (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2557 / 00:57
    เอาละสิที่นี้ จะเป็นยังไงกันละที่นี้
    #1,142
    0
  3. #1024 luffy1 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:01
    ตื่นเต้น จนกลั้นหายใจเลยอ่ะ แต่สุดท้ายก็ไม่ทันอยู่ดี ตายแน่ๆ ฮ่าๆๆ
    #1,024
    0
  4. #979 Vanilla (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:44
    ทำไม?เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ระหว่างพี่เอกกับฝุ่น ฝุ่นน่าสงสารมาก
    #979
    0
  5. #978 Praew_Parichat (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2557 / 17:31
    งื้อๆๆๆๆๆ ค้างอ่า

    พี่เอกจะทำอะไรจูนมั้ยเนี่ย เฮ้อ...

    แต่ก็อยากรู้เรื่องของพี่เอกกับฝุ่นเหมือนกันนะ
    #978
    0
  6. #977 Aonnyzaa (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2557 / 14:31
    - - ตัดฉับได้แบบ เฮ้ออออออออออออออออออออออ คงจะได้รู้ความจิงบางอย่างในไดอารี่เล่มนั้นนะ
    #977
    0
  7. #976 PiiProud (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2557 / 03:04
    อ้ากกกกก! ค้างฝุดๆ ถ้าพี่เอกรักฝุ่นก้อช่วยถนอมฝุ่นหน่อยสิ่ แล้วก้อปล่อยจูนไป
    #976
    0
  8. #975 ProDoujin (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 มกราคม 2557 / 21:41
    ฝุ่นเดี๋ยวพี่ไปรับน้องที่บ้านนะน้องนะ
    กิ้วๆ .แม่งคนล่ะอารมณ์
    #975
    0
  9. #974 Mysterious (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 มกราคม 2557 / 21:40
    ความจริงทั้งหมดจูนกำลังจะได้รู้แล้วสินะ ถ้าจริงๆพี่เอกไม่ได้รักจูน แล้วพี่เอกจะทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร หรือเพราะกาย เคยมีเรื่องกับกายเลยมาลงกับจูนหรือไง แต่ถ้าเป็นงั้นพี่เอกก็ไม่เห็นต้องรอเวลานานขนาดนี้เลยนี่ ยิ่งคิดยิ่งนึกได้คำเดียวว่า ทำไม? ทำไม? และทำไม?
    #974
    0
  10. #973 whispering pearl (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 มกราคม 2557 / 19:13
    จูนก็เห็นนี่นาตอนที่พี่เอกโทรเรียกฝุ่นน่ะ
    ถ้าฝุ่นไม่มีโทรศัพท์แล้วติดต่อกันได้ยังไง
    ทำไมจูนไม่ถามเรื่องนี้ขึ้นมาบ้าง
    ไม่นึกสงสัยสักนิดเลยเหรอ
    #973
    0
  11. #972 __lovely__ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 มกราคม 2557 / 17:41
    พี่เอกนี่ใจร้ายจริงๆ เลย สงสารฝุ่น
    #972
    0
  12. #971 Master-D (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 มกราคม 2557 / 15:56
    สนุกมากเลยค่ะ
    จะรอนะค่ะ ^^
    #971
    0
  13. #970 kiwi_moo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 มกราคม 2557 / 14:44
    จูนจะโดนพี่เอกทำร้ายมั้ยอ้ะ ไม่น้าาาาาาาาาาา
    #970
    0
  14. #968 LasTDesinY (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 มกราคม 2557 / 11:55
    ไม่เข้าใจพี่เอกเลยว่ารักใครกันแน่ บู้ๆๆๆ
    #968
    0
  15. #967 Elfea (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 มกราคม 2557 / 10:55
    เฮ้ย ไรอ่ะ ไรกันแน่เนี่ย ห้องหอรอรักรึไง
    #967
    0
  16. #966 karn (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 มกราคม 2557 / 10:20
    พี่เอกใจร้ายอ่ะ พี่เอกจะทำร้ายจูนไหม รออ่านนะคะ
    #966
    0
  17. #965 ~~... แมวน้อย...~~ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 มกราคม 2557 / 09:34
    เฮีย
    เฮียรักฝุ่นแล้วทำแบบนี้ทำไมอ่ะ
    #965
    0
  18. #964 น้ำแดงมะนาว (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 มกราคม 2557 / 07:34
    อ๊ากกกกก ค้างอย่างแรง หรือจริงๆแล้ว ลึกๆแล้วพี่เอกก็รักฝุ่นแต่ พี่เอกทำแบบนี้ทำไม

    ซวยแล้วจูน พี่เอกคลั่งแน่ ไม่มีใครช่วยด้วยนะ

    คิดถึงโมเม้นกายจูน อยากให้รักกันซักที

    สู้ๆนะไรท์ รอต่อนะ ^^
    #964
    0
  19. #963 ฟองคลื่น... (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 มกราคม 2557 / 04:02
    จูน จะเป็นไรมั้ยเนี่ย
    แก้ตัวว่ากำลังจะเข้าไปได้มั้ย
    เกิดพี่เอกมันบ้าขึ้นมาอ่ะ 
    แต่ตกลงพี่เอกอาจจะรักฝุ่น แต่ไม่รู้ตัวเพราะใกล้กันเกินรึเปล่า
    ไหนจะรูปที่แปะเต็มห้อง ไหนจะไดอารี่ฝุ่น ไหนจะห้องนอน 
    ฝุ่นอาจจะเป็นคนแปะรูปรึเปล่าไม่รู้ เป็นคนเขียนไดอารี่  แต่ถ้าไม่คิดอะไรพี่เอกมันคงแกะหรือเอาไปทิ้งป่ะ
    #963
    0
  20. #962 Praew_Parichat (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 มกราคม 2557 / 22:46
    โอ๊ยๆๆๆๆ สงสารฝุ่นจังเลยอ่า เฮ้อ...

    ทำไมอิพี่เอกต้องทำแบบนั้นด้วยล่ะ ชิส์ๆๆๆๆ

    #962
    0
  21. #961 LF.ONE (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มกราคม 2557 / 01:44
    ไอพี่เอ้กกกก นิสัยยยย จูนไปหากายเถอะๆๆๆ ค้างๆๆๆ
    #961
    0
  22. #960 ProDoujin (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มกราคม 2557 / 18:50
    ถ้ามีคนมาเอาฝุ่นแล้วแกจะเสียใจเอก - -+++++++++
    เอาน้องฝุ่นมาให้เรามา เอกไม่เอา เราเอาเอง - -
    #960
    0
  23. #959 Gig'Party Cill Cill (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มกราคม 2557 / 17:24
    กายเลิกกับอิพี่เอกเหอะ!
    อิพี่เอกจะได้หันไปสนใจฝุ่นบ้างอ่ะ
    ตอนนี้สงสารฝุ่นมว๊ากกกก T^T
    #959
    0
  24. #958 teukyu (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มกราคม 2557 / 14:27
    สงสารฝุ่น
    กายเลิกกับพี่เอกเถอะ พี่เอกจะได้กลับไปหาฝุ่น
    แล้วพระเอกของเราหายไปไหนไหนไหน กายจ๋าา TVT
    #958
    0
  25. #957 Mysterious (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มกราคม 2557 / 12:55
    ฝุ่นนี่จะชีวิตดราม่าไปไหน ทั้งโดนซ้อมโดนทารุณ แถมพี่เอกยังมาทำแบบนี้อีก ฝุ่นทนไปเพื่ออะไร? คนดีๆกว่าพี่เอกมีอีกเยอะแยะ(พี่เอกเป็นคนดีหรอวะ?) จากที่จูนบรรยายมา ฝุ่นเองก็น่ารัก คงมีคนมาชอยย้างแหละ อย่าไปยุ่งกับพวกซาดิสต์โรคจิตอย่างพี่เอกอีกเลย
    #957
    0