ข้าน่ะหรือ นางร้าย

ตอนที่ 9 : บทที่ 8 | การตรวจสอบ (2) (RW)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 61,378
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,467 ครั้ง
    21 พ.ค. 63

บทที่ 8

เมื่อได้ยินหลินหลันสั่ง เจียงอวี้ก็ดันหีบทั้งสองที่ตรวจสอบเรียบร้อยแล้วไปให้หลินหลันตรวจสอบอีกครั้งหนึ่ง

หลินหลันเปิดหีบใบหนึ่งขึ้นมาก่อนที่จะหยิบเอาสร้อยมุกสีชมพูขึ้นมาจากหีบใบแรก

ต้องบอกก่อนว่าไข่มุกสีชมพูอ่อนนั้น หากเป็นในยุคสมัยที่หลินหลันจากมาเป็นมุกสีชมพูอ่อนเป็นสีที่มีราคาสูง แค่เพียงหนึ่งเม็ดราคาถูกที่สุดก็อยู่ที่หลักหมื่น และหากว่าจะนำมาทำร้อยเป็นสร้อยได้เช่นนี้ ราคาของมันก็คงจะพุ่งทะยานอย่างมาก ซึ่งในที่แห่งนี้ก็ไม่น่าจะต่างกันมากสักเท่าไหร่

ไข่มุกเป็นอัญมณีที่เกิดรอยขีดข่วนได้ง่ายมาก แต่ทว่าเม็ดมุกที่อยู่ในมีหลินหลันนั้นไม่มีรอยขีดข่วนแม้แต่รอยเดียว

ที่สำคัญโดยปกติแล้วเม็ดมุกนั้น หากว่าเป็นมุกคุณภาพสูงก็มักจะเป็นมุกที่มีผิวเรียบแต่ทว่าอย่างไรไข่มุกก็เป็นสิ่งที่สร้างขึ้นมาโดยธรรมชาติจากหอยมุก ดังนั้นแต่ละเม็ดของมันก็มักจะเอกลักษณ์ในตัวมัน

หมายความว่าแต่ละเม็ดไม่ควรที่จะเหมือนกันหมดเช่นนี้

ทั้งความวาวของมันก็ดูไม่เหมือนไข่มุกแท้เลยแม้แต่น้อย

ราวกับว่ามันเป็น...ลูกปัด

หลินหลันลองพลิกหาสัญลักษณ์รูปดอกบัวบนตัวสร้อย แล้วก็พบมันสลักอยู่บนสลักด้านหลังของตัวสร้อย แต่วิธีการที่ใช้ในการสลักนั้น เป็นการสลักแบบง่ายๆ และค่อนข้างหยาบ ที่สำคัญเมื่อรอยสลักนั้นยามต้องกับแสงกลับไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงของสีเลยแม้แต่น้อย

โชคดีที่หลินหลันในชาติก่อนเคยเป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์ของแบรนด์เครื่องประดับชื่อดังมาก่อน จึงได้มีโอกาสได้ไปเข้าเวิร์กชอบกับทางแบรนด์เกี่ยวกับการดูคุณลักษณะที่ดีของเครื่องประดับชนิดต่างๆ ทำให้หลินหลันสามารถจับสังเกตตรงจุดนี้ได้อย่างง่ายดาย

หลินหลันลองหยิบเครื่องประดับอื่นๆ ออกมาดูก็พบว่าทุกชิ้นมีสัญลักษณ์รูปดอกบัวด้วยกันทั้งนั้น แต่ไม่ได้สลักแบบเดียวกับเครื่องประดับที่พบในหีบสุดท้ายเลยแม้แต่น้อย ทุกชิ้นล้วนสลักด้วยวิธีการสลักลายธรรมดาๆ เพียงเท่านั้น แม้ว่าความแวววาวของสัญลักษณ์นั้นจะมีมากกว่าส่วนอื่นของสร้อย แต่กลับไม่เปลี่ยนเป็นสีชมพูเมื่อต้องแสง

นอกจากนี้คุณภาพของเครื่องประดับในหีบที่หนึ่งและสองแม้คุณภาพจะไม่ได้อยู่ในเกณฑ์ที่แย่ แต่เมื่อเทียบกับเครื่องประดับในหีบที่สามแล้วถือว่าด้อยกว่ามาก

ในคราแรกที่ตรวจสอบหลินหลันก็คิดว่าเครื่องประดับของมารดานางมีคุณภาพเช่นนี้ตั้งแต่ต้นแต่เมื่อตรวจดูในหีบที่สามแล้วจึงพบว่าไม่น่าจะเป็นไปได้

เพราะหากว่าตระกูลเหลียนสามารถซื้อเครื่องประดับคุณภาพสูงในหีบที่สามได้มากมายเช่นนั้น เหตุใดถึงได้มีเครื่องประดับคุณภาพต่ำเช่นนี้อยู่ในครอบครองได้

ทั้งจากร่องรอยการสลักสัญลักษณ์รูปดอกบัวนั้นก็เป็นวิธีการที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

หากว่าเป็นเช่นนี้ เป็นไปได้ว่า...

เครื่องประดับในหีบทั้งสองนั้นเป็นของปลอม!!!

สายตาของหลินหลันตอนนี้วาวโรจน์ด้วยความโกรธ

…เป็นเพียงแค่อนุ แต่หาญกล้ากล้ายักยอกสินเดิมฮูหยินไปมากถึงสองหีบเชียวหรือ...

ซึ่งแน่นอนว่านี่เป็นเพียงแค่ส่วนของเครื่องประดับส่วนเดียวเท่านั้น เพราะว่าหลินหลันยังไม่ได้ตรวจสอบทรัพย์สินอื่นๆ อย่างเงิน ทอง ผ้า และอัญมณีต่างๆ อีก ไม่รู้ว่าจนถึงตอนนี้มันหายไปมากเท่าใดกันแล้ว

ในเมื่อของที่ยักยอกออกไปนั้นมีมากมายนั้น ทั้งของพวกนั้นยังเป็นของที่มีราคาสูงมาก หากจะนำไปขายอาจจะต้องนำไปขายที่โรงประมูลแม้ว่าจะได้ราคาดี แต่ทว่ากลับจะต้องผ่านการตรวจสอบมากมาย ดังนั้นเป็นไปได้ว่าของพวกนี้อาจจะถูกนำไปขายที่ตลาดมืด

แต่การที่จะนำของมีค่ามากมายไปขายที่ตลาดมืดนั้น ไม่ต่างจากการที่จะนำภัยมาสู่ตน หากไม่ใช่คนโง่ก็ไม่มีใครทำเช่นนั้น หากไม่อยากที่จะถูกคนพวกนั้นฆ่าชิงทรัพย์

ดังนั้นเป็นไปได้ว่าของยักยอกออกไปนั้น อนุจ้าวจะเก็บเอาไว้กับตัวเป็นส่วนใหญ่

ในเมื่อของนั้นมีมากกว่าที่อนุจ้าวจะนำของพวกนั้นไปซ่อนนั้นอาจจะต้องใช้เวลามากทีเดียวดังนั้นเป็นไปได้ว่าอนุจ้าวจะต้องเริ่มย้ายของตั้งแต่คืนนี้

คิดได้ดังนั้นหลินหลันก็บอกให้เจียงอวี้มาช่วยกันเก็บของเข้าที่ ก่อนที่รีบเดินไปยังเรือนของอนุจ้าวทันที

"คุณหนูจะไปเรือนอนุจ้าวในยามนี้น่ะหรือเจ้าคะ"

โดยปกติแล้วเจียงอวี้นั้นไม่ใช่คนที่ถามซอกแซก แต่ทว่าตอนนี้มันก็เลยยามห้าย* มามากแล้ว การที่หลินหลันยังไม่กลับเข้าเรือนตัวเอง หากว่าบุคคลภายนอกรู้ก็อาจจะทำให้เกิดเรื่องอื้อฉาวขึ้นมาได้ แต่นี่กลับจะบุกเข้าไปในเรือนของผู้อื่นในยามนี้ อาจจะไม่เหมาะสมสักเท่าไหร่

แต่เมื่อได้ยินคำถามหลินหลันก็แค่นหัวเราะออกมาเบาๆ

“ใช่ ไปตอนนี้แหละเหมาะแล้ว" หลินหลันพูดพลางสาวเท้าอย่างเร่งรีบ เกรงว่าหลักฐานจะหายไปหากนางช้าไปกว่านี้ "เพราะว่าเราจะไปจับโจรกัน”

 

 

 

ในตอนนี้ก็ยามจื่อ**แล้ว ในจวนนั้นเงียบเชียบ อนุจ้าวอาศัยช่วงเวลานี้ในการสั่งในบ่าวในเรือนที่ไว้ใจได้ช่วยกันทยอยเอาเครื่องประดับที่ยักยอกมาลักลอบออกไปซ่อนเอาไว้ในหลุมที่สั่งให้คนลอบขุดเอาไว้นอกเรือน

ซึ่งหลุมนี้ในคราแรกนางได้เตรียมการเอาไว้เพื่อที่จะปลูกดอกไม้เพิ่มในพื้นที่ว่างถัดออกไปจากเรือนของอนุจ้าวและหลันเหม่ยอิง

แต่ตอนนี้หลุมพวกนี้คงจะต้องนำมาใช้ในการที่จะซ่อนหลักฐานพวกนี้เสียก่อน

อนุจ้าวสั่งห้ามจุดไฟเด็ดขาดเพื่อป้องกันผู้คนมาเห็นเข้า ทั้งยังจะต้องขนย้ายอย่างเงียบเชียบและรอบคอบที่สุด ดังนั้นการขนย้ายเครื่องประดับพวกนี้จึงเป็นไปอย่างเชื่องช้าอย่างมาก

อนุจ้าวมั่นใจในแผนของตนมาก นางมั่นใจว่าต่อให้หลินหลันจะไปตรวจสอบสินเดิมมารดาของนางอย่างไรก็ตรวจสอบไม่พบ

และต่อให้หลินหลันมาค้นที่เรือนของนางก็จะไม่พบสิ่งใด เพราะกว่าที่หลินหลันจะมาถึงในวันรุ่งขึ้น นางก็คงจะเคลื่อนย้ายเครื่องประดับพวกนี้ออกไปหมดแล้ว

ดังนั้นจะไม่มีผู้ใดรู้ว่านางได้ยักยอกสินเดิมฮูหยินเอกออกมา

นางมั่นใจว่านางรู้จักบุตรีคนโตของราชครูหลันเป็นอย่างดี

แต่ทว่าสิ่งที่นางไม่รู้ก็คือ ในร่างนั้นไม่ใช่หลันเหม่ยหลินคนเดิมอีกต่อไป...

และหลินหลันตอนนี้นางก็ได้ตรวจสอบสินเดิมมารดาของนางเรียบร้อยแล้ว และพวกแล้วด้วยว่าของทั้งหมดนั้นเป็นของปลอม

และที่สำคัญที่สุด...

"แย่แล้วเจ้าค่ะ นางหญิง คุณหนูแย่แล้ว..." ถิงถิง สาวใช้คนสนิทของหลันเหม่ยอิง รีบวิ่งเข้ามาในห้องของอนุจ้าวอย่างรีบร้อน

"ถิงถิงเบาๆ หน่อย มีเรื่องรีบร้อนอะไรกันถึงต้องโวยวายถึงเพียงนี้" หลันเหม่ยอิงเอ่ยถามถิงถิงที่กำลังยืนหอบหายใจอยู่

"คุณหนูใหญ่อยู่ที่หน้าเรือนเจ้าค่ะ" ถิงถิงตอบ "คุณหนูใหญ่มาพร้อมกับท่านราชครูมาพร้อมกับบ่าวอีกหลายคนเลยเจ้าค่ะ"

"ว่าอย่างไรนะ" อนุจ้าวหน้าซีดมือสั่น

...นี่นางรู้แล้วอย่างนั้นหรือ...

อนุจ้าวรีบสั่งการบ่าวที่ยังอยู่ในเรือนให้รีบเอาเครื่องประดับอีกมากกว่าครึ่งที่กำลังจะเตรียมขนย้ายเก็บเอาไว้ในตู้ทันที ส่วนนางกับหลันเหม่ยอิงก็รีบออกไปรับหน้าราชครูหลันกับหลันเหม่ยหลินเพื่อถ่วงเวลาเอาไว้เสียก่อน

เมื่อออกไปถึงหน้าเรือนก็พบว่าราชครูหลันกับบ่าวชายบางส่วนนั้นกำลังยืนรอกันอยู่ที่หน้าจวน ส่วนที่เหลือกำลังออกค้นรอบตัวเรือนของนางอยู่

"ท่านพี่ หลินเออร์ เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเจ้าคะ" อนุจ้าวแม้ว่าจะยังตกใจแต่ก็พยายามที่จะคงสีหน้าและแววตาไม่ให้ดูลุกลี้ลุกลนจนเกินไป

"หลินเออร์ ไปปลุกข้าบอกว่านางเห็นเงาคนน่าสงสัยวิ่งมายังเรือนของเจ้า" ราชครูหลันตอบก่อนที่หลินหลันจะเริ่มเอ่ยต่อ

"พอดีว่าเมื่อครู่ข้ากับเจียงอวี้กำลังจะกลับจากห้องเก็บทรัพย์สิน หลังจากที่ตรวจสอบทรัพย์สินของท่านแม่เสร็จ บังเอิญเห็นเงาตะคุ่มน่าสงสัยกำลังวิ่งมาทางนี้ ข้าจึงรีบไปตามท่านพ่อมาที่นี่"

อนุจ้าวเมื่อได้ยินว่าหลินหลันเพิ่งจะไปตรวจสอบทรัพย์สินของอดีตฮูหยินก็ตกใจ เพราะนางไม่คิดว่าหลินหลันจะยังคงตรวจสอบสินเดิมมารดาของนางในเวลานี้

หลันเหม่ยอิงเองก็เช่นกัน นางตกใจมากว่าหลินหลันได้ไปตรวจสอบสินเดิมมารดามาแล้ว ด้วยอารามตกใจทำให้นางเผลอหลุดปากถามออกไป

"พี่หญิงใหญ่ไปตรวจสอบสินเดิมฮูหยินมาแล้วหรือเจ้าคะ"

"ใช่" เมื่อได้ยินคำถามหลินหลันก็หันมองหน้าหลันเหม่ยอิง ก่อนที่จะยิ้มให้นาง "แปลกจริงนะแทนที่เจ้าสงสัยเรื่องที่มีคนร้ายบุกมาที่เรือน กลับมาสงสัยเรื่องที่ข้าไปตรวจสินเดิมมารดามาเสียได้"

หลันเหม่ยอิงเมื่อได้ยินดังนั้นก็หน้าเสีย ก่อนที่จะตั้งสติแล้วพยายามแก้ตัว

"น้องก็แค่แปลกใจที่พี่หญิงใหญ่ตรวจสอบเร็วมากเท่านั้นเจ้าค่ะ"

หลินหลันพยักหน้าแล้วไม่ได้พูดอะไรอีก

ด้านอนุจ้าวเมื่อเห็นว่าบ่าวชายวิ่งวุ่นค้นหารอบตัวเรือน อนุจ้าวก็ได้แต่ภาวนาว่าบรรดาบ่าวที่กำลังขนเครื่องประดับอยู่นั้นจะสามารถซ่อนห่อผ้าได้ทันกาลก่อนที่จะถูกจับได้

แต่ทว่าการภาวนาของนางก็ไม่เป็นผล

"นายท่านขอรับ เราเจอบ่าวพวกนี้กำลังลอบขนห่อผ้าพวกนี้ออกจากเรือนของอนุจ้าวขอรับ" บ่าวชายที่ออกค้นรอบเรือนก็กลับมาพร้อมกับหิ้วปีกบ่าวไพร่สองสามคนที่กำลังขนเครื่องประดับให้อนุจ้าวกลับมา และที่สำคัญหนึ่งในนั้นถูกจับได้ขณะที่พยายามจะซ่อนห่อผ้านั้น

เมื่อบ่าวชายที่มากับราชครูหลันเปิดห่อผ้าออกมาก็พบว่าเป็นเครื่องประดับมีราคามากมายอัดแน่นอยู่ภายในห่อผ้า

"นี่ พวกเจ้าขโมยของออกจากเรือนข้าอย่างนั้นหรือ" อนุจ้าวโวยวายขึ้น ทันทีที่เห็นของในห่อผ้า

หลินหลันมองหน้าอนุจ้าวเล็กน้อย นางดูออกว่าอนุจ้าวพยายามที่จะสวมบทเป็นผู้เสียหาย และป้ายความผิดว่าบ่าวพวกนี้ร่วมมือกับขโมยของในเรือนของนาง

แต่แน่นอนว่าหลินหลันไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้น

หลินหลันเดินเข้าไปใกล้ห่อผ้านั่น ก่อนที่จะหยิบสร้อยมุกสีชมพูขึ้นมา

"สร้อยนี่..."

เมื่อลองสังเกตดูลักษณะของสร้อยมุกสีชมพูในห่อผ้านั้นก็พบว่า ลักษณะของไข่มุกในสร้อยเส้นนี้มีลักษณะดี แต่ละเม็ดแม้จะมีลักษณะใกล้เคียงกัน แต่ก็มีความต่างกันเล็กน้อย ผิวเนื้อไข่มุกก็มีความมันเงา ทั้งแสดงว่าไข่มุกนี้น่าจะเป็นของจริง

และเมื่อสังเกตดูลักษณะของสัญลักษณ์ที่อยู่บนสลักก็พบว่า สัญลักษณ์รูปดอกบัวมีประกายชมพูออกมาเมื่อสะท้อนกับแสง

แน่นอนว่าสร้อยเส้นนี้เป็นของจริงอย่างแน่นอน

หลินหลันพูดพลางหยิบปิ่นระย้าลายผีเสื้อขึ้นมาอีกชิ้น ก่อนที่เงยหน้าขึ้นถามบ่าวชายที่ยืนถือห่อผ้าอยู่ "เจ้าว่าบ่าวพวกนั้นขนมาจากในเรือนของอนุจ้าวเช่นนั้นหรือ"

"ขอรับ"

ราชครูหลันเมื่อเห็นท่าทางที่เปลี่ยนไปของหลินหลัน ก็เอ่ยถามขึ้นมา

"มีอะไรหรือ หลินเออร์"

"มันแปลกนะเจ้าคะ" หลินหลันพูดอย่างครุ่นคิด "เพราะว่าเครื่องประดับพวกนี้มีหน้าตาเหมือนกับที่ลูกพบในหีบสินเดิมมารดาไม่ผิดเพี้ยนเลยเจ้าค่ะ"

เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของอนุจ้าวก็เปลี่ยนไป ก่อนที่นางจะรีบหาข้ออ้างเพื่อแก้สถานการณ์ตรงหน้าทันที

"เครื่องประดับสตรีจะเหมือนกันบ้างก็ไม่แปลกอะไรหรอก หลินเออร์"

หลินหลันเหลือบมองหน้าอนุจ้าวเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้สนใจจะตอบนาง แต่กลับเอาแต่พลิกดูเครื่องประดับต่างๆ ในห่อผ้าอย่างสนใจ

เป็นอย่างที่นางคิดจริงๆ ของในห่อผ้านี้ แม้หน้าตาจะเหมือนของที่อยู่ในหีบของสินเดิมฮูหยิน แต่ทว่ากลับมีคุณภาพสูงกว่าที่อยู่ในหีบอย่างมาก

"เช่นนั้น อนุจ้าวบอกข้าได้หรือไม่ว่าเจ้าได้เครื่องประดับพวกนี้มาจากที่ใดกัน"

"ข้า..." อนุจ้าวพยายามที่จะซ่อนสีหน้าตกใจยามได้ยินคำถามที่ไม่คาดคิดของหลินหลัน ก่อนที่จะตอบออกไป "ข้าซื้อมาเอง"

หลันเหม่ยอิงเมื่อเห็นว่าอนุจ้าวเริ่มจะถูกซักมากขึ้น แม้ว่าหลันเหม่ยอิงจะไม่เห็นด้วยที่อนุจ้าวยักยอกสินเดิมของฮูหยิน นางก็ไม่สามารถที่จะยืนดูมารดาของนางถูกต้อนเช่นนี้ได้

"พี่หญิง น้องว่าเรื่องนี้ไม่น่าจะเกี่ยวกับการที่บ่าวพวกนี้ลอบเข้ามาขโมยของในเรือนของท่านแม่นะเจ้าคะ"

"ใช่แล้วเรื่องนี้ไม่เกี่ยว" หลินหลันแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ "แต่ว่า...ที่ข้าถามมารดาของเจ้าไปเช่นนั้น เพราะข้าอยากจะรู้ว่าเพราะเหตุใด เครื่องประดับพวกนี้ จึงสลักตราสัญลักษณ์รูปดอกบัวเหมือนกับเครื่องประดับของมารดาข้าทุกประการ"

อนุจ้าวรู้ตัวว่าตราสัญลักษณ์นี้จะนำภัยมาสู่ตนเองในสักวัน นางจึงพยายามที่จะลบตรานั้นออกไป แต่ทว่าไม่ว่านางจะใช้วิธีอะไรก็ไม่สามารถลบตรานั้นก็ไปจากเครื่องประดับนั้นได้

ราชครูหลันเมื่อได้ยินสิ่งที่หลินหลันพูดออกมา เขาก็เริ่มที่จะเข้าใจสถานการณ์มากยิ่งขึ้นแล้ว

"อนุจ้าว เจ้าจะอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างไร"

"ข้าขออภัยเจ้าค่ะ ท่านพี่" อนุจ้าวคุกเข่าลงกับพื้นก่อนที่จะเริ่มร้องไห้ออกมา "ความจริงแล้วเรื่องนี้มันเกิดขึ้นตั้งแต่ตอนที่ฮูหยินเหลียนกำลังตั้งครรภ์เจ้าค่ะ..."

อนุจ้าวเล่าว่าช่วงที่ฮูหยินเหลียนตั้งครรภ์ นางเกิดปัญหาเรื่องการเงิน นางก็เลยนำสินเดิมของนางไปขายและนำของปลอมมาเปลี่ยนใส่ ให้ดูเหมือนว่าไม่มีสิ่งใดหายไป

แต่ทว่าอนุจ้าวบังเอิญทราบเรื่องเข้า จึงได้ให้คนไปรวบรวมเครื่องประดับพวกนี้มา

"ข้าคิดว่าจะเก็บเอาไว้ให้ก่อนป้องกันไม่ให้ฮูหยินนำมันไปขายอีกเจ้าค่ะ เมื่อหลินเออร์เกิด นางจะได้ใช้มันใช้เป็นสินเจ้าสาวเจ้าค่ะ"

เมื่ออนุจ้าวเล่าจบก็เกิดความเงียบขึ้นชั่วขณะ มีเพียงเสียงสะอึกสะอื้นของอนุจ้าวให้ได้ยินเท่านั้น

"ข้าขออภัยที่ข้าเกิดเรื่องนี้มาโดยตลอดเจ้าค่ะ ไม่คิดว่าของพวกนี้จะถูกคนมาขโมยไปได้"

หลินหลันมองอนุจ้าวที่กำลังคุกเข่าร้องไห้ด้วยสายตาที่เรียบเฉย

"ถ้าเช่นนั้นอนุจ้าวบอกได้หรือไม่ว่าท่านแม่ของข้าขายของพวกนี้ไปที่ใดบ้าง แล้วเจ้าซื้อมันคืนมาจากที่ใด"

"ข้า..."

"พี่หญิงใหญ่ ท่านแม่ซื้อของพวกนี้คืนมาให้ พี่หญิงใหญ่เหตุใด..." หลันเหม่ยอิงพูดยังไม่จบ อนุจ้าวก็โบกมือเป็นเชิงว่าไม่เป็นไร ก่อนที่จะตอบออกมา

"ข้าซื้อมันมาจากหลายที่ เพราะว่ามารดาของเจ้าไปได้ ผูกมัดการขายเอาไว้ที่เดียว ถึงตอนนี้ข้าก็จำไม่ได้แล้วว่าซื้อมาจากที่ใดบ้าง"

เมื่อได้ยินคำตอบหลินหลันก็ชูสร้อยมุกสีชมพูขึ้นมาก่อนที่จะเริ่มถามต่อ

"เช่นนั้น สร้อยเส้นนี้เล่าเจ้าคะ"

"สร้อยนี้ข้าจำได้ว่าข้าประมูลมา แต่จำไม่ได้ว่าประมูลมาจากที่ใด"

เมื่ออนุจ้าวตอบมาเช่นนี้การที่จะสืบหาก็เป็นเรื่องยาก หนึ่งเพราะว่าเรื่องมันก็ผ่านมาหลายปีแล้ว และสองโรงประมูลในเมืองหลวงนั้นมีหลายแห่งการที่จะตรวจสอบนั้น แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

แต่ทว่าคำตอบนี้กลับเป็นช่องโหว่ช่องใหญ่ที่อนุจ้าวลืมคิดถึง

"ท่านพ่อเจ้าคะ" จู่ๆ หลินหลันก็หันไปหาราชครูหลัน ทำให้ทุกคนรู้สึกแปลกใจอย่างมาก

"ว่าอย่างไรหลินเออร์"

"ปกติแล้วไข่มุกสีชมพูนั้น มีราคาสูงมากหรือไม่เจ้าคะ"

"ไข่มุกสีชมพูเป็นของหายาก หนึ่งเม็ดก็มีราคาประมาณ 500 - 5,000 ตำลึงทอง แต่หากว่าผ่านการประมูลในบางครั้งก็จะมีราคาที่สูงกว่านี้ได้อีก" ราชครูหลันมองไปยังสร้อยในมือของหลินหลัน "หากนำมาร้อยเป็นสร้อยในมือของลูกได้ หากว่าผ่านการประมูลแล้วราคาของมันก็คงพอซื้อบ้านได้หลายหลังทีเดียว"

"อย่างนั้นหรือเจ้าคะ" หลินหลันคาดว่าตอนนี้ราชครูหลันคงจะพอคาดเดาสถานการณ์ได้แล้ว หลินหลันหันไปหาอนุจ้าวและชูสร้อยมุกสีชมพูขึ้นมา "เช่นนั้นก็น่าแปลก เพราะหากว่าข้าจำไม่ผิดบ้านเดิมของอนุจ้าวนั้นมีฐานะปานกลาง ไม่น่าที่จะสามารถประมูลของราคาสูงอย่างสร้อยไข่มุกสีชมพูได้โดยง่ายจริงหรือไม่"

"ข้า..."

ความจริงแล้วเรื่องที่อนุจ้าวเล่ามานั้น ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ แต่ทว่ามันกลับมีช่องโหว่เยอะเกินไป

ซึ่งนั่น น่าจะเป็นผลจากการที่นางพยายามที่จะแต่งเรื่องขึ้นมาโดยที่ไม่ได้มีการเตรียมตัวเอาไว้ล่วงหน้า

"หากว่าเจ้าบอกว่าเจ้าประมูลมา เช่นนั้น เจ้าบอกได้หรือไม่ว่าเจ้าเอาเงินที่ไหนประมูลมาอย่างนั้นหรือ"

ตอนนี้อนุจ้าวพูดอะไรไม่ออก หลันเหม่ยอิงเองก็ไม่รู้ว่าจะช่วยมารดาอย่างไรดี แต่แล้วจู่ๆ ราชครูหลันที่ยืนเงียบอยู่สักพักก็ตะโกนขึ้นมา

"ใครก็ได้ ไปลากตัวพ่อบ้านหลิวมาที่นี่เดี๋ยวนี้"

 

 

 

หลังจากนั้นพ่อบ้านหลิวที่ยังคงอยู่ในชุดนอนก็ถูกลากออกมาจากที่นอนยังเรือนของอนุจ้าว

"นายท่าน เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือขอรับ" เพราะว่าช่วงนี้เกิดเรื่องในจวนมากมายให้พ่อบ้านหลิวสะสาง ทำให้เขานอนหลับสนิทเสียจนรู้สึกว่าเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นในจวนเสียแล้ว

"เจ้าอธิบายให้ข้าฟังเสียทีเถอะ ว่าเหตุใด อนุจ้าวจึงสามารถยักยอกสินเดิมฮูหยินที่อยู่ในห้องเก็บทรัพย์สินของจวนได้ โดยที่เจ้าที่เป็นผู้ถือกุญแจไม่รับรู้เรื่องใดๆ ได้"

เมื่อได้ยินคำถามของราชครูหลัน พ่อบ้านหลิว อนุจ้าว และหลันเหม่ยอิงก็หน้าซีดเผือดกันทันที

"นายท่านขอรับ..." พ่อบ้านหลิวพูดได้เท่านั้น แล้วก็ไม่สามารถพูดสิ่งใดต่อได้อีก

เมื่อเห็นว่าพ่อบ้านหลิวไม่สามารถหาเหตุผลมาแก้ต่างให้ตนเองได้ ราชครูหลันจึงสั่งการต่อในทันที

"ลากตัวพ่อบ้านหลิวและอนุจ้าวไปมัดไว้ในห้องดำ พรุ่งนี้ข้าจะไปสอบสวนด้วยตัวเอง"

ห้องดำเป็นห้องพิเศษที่ราชครูหลันสร้างสำหรับการสืบสวนเรื่องราวต่างๆ ภายในจวนโดยเฉพาะ ซึ่งอาจจะมีการลงโทษหรือการทรมานคนเพื่อให้รับสารภาพ ราชครูหลันไม่ต้องการให้เสียงโหยหวนพวกนี้เล็ดลอดไปรบกวนคนอื่นๆ ในจวนจึงได้สร้างเอาไว้ให้ห่างจากเรือนอาศัยให้มากที่สุด

เมื่อได้ยินว่าอนุจ้าวจะถูกขังในห้องดำ อนุจ้าวจึงรีบถลาเข้าไปหาราชครูหลัน แต่ก็ถูกบ่าวชายท่าทางแข็งแรงสองคนจับไว้ก่อนที่จะลากนางออกไป

"ท่านพี่เจ้าคะ ข้าทำอะไรผิดหรือเจ้าคะ ข้าก็แค่..." ไม่รอให้อนุจ้าวพูดจบ ราชครูหลันก็เดินเข้าไปตบหน้าอนุจ้าวในทันที

เพี้ยะ

"เจ้ายังกล้าถามข้าอีกหรือว่าเจ้าทำสิ่งใดผิด" ราชครูหลันกล่าวด้วยน้ำเสียงที่โมโหถึงขีดสุด "เจ้ากล้ายักยอกสินเดิมของซื่ออวิ๋นทั้งยังกล้านำของปลอมไปใส่เอาไว้แทน แล้วยังจะมาแต่งเรื่องใส่ร้ายนางอีก"

"ท่านพี่...ข้าไม่ผิดนะเจ้าคะ ข้า..."

เพี้ยะ

ราชครูหลันตบหน้าอนุจ้าวอีกครั้งก่อนที่จะเอ่ยเสียงเย็น

"ไม่ว่าเมื่อก่อนหรือว่าตอนนี้เจ้าก็ไม่เคยยอมรับความผิดที่เจ้าก่อเลยแม้แต่ครั้งเดียว วางยา ใส่ร้าย หลอกลวง ยักยอก ฆ่าคน มีสิ่งใดที่เจ้าไม่เคยทำบ้าง"

"ท่านพี่!!! "

"ก่อนนั้น ข้าอาจจะไม่มีหลักฐานเอาผิดเจ้า แต่ตอนนี้ข้าเอาผิดเจ้าได้แล้ว" หลินหลันแอบเห็นว่ารอบดวงตาของราชครูหลันเริ่มที่จะแดงขึ้นคล้ายว่าจะร้องไห้ "หากไม่ใช่เพราะเจ้า ป่านนี้ซื่ออวิ๋นก็ยังอยู่กับข้า หลินเออร์ก็คงจะไม่ต้องกำพร้ามารดา รวมถึงท่านแม่ของข้าอีก"

อนุจ้าวตกใจมาก นางไม่คิดว่าราชครูหลันจะรู้เรื่องเลวร้ายที่นางทำมาทั้งหมด

"ท่านรู้..."

"ใช่ ข้ารู้มาโดยตลอด แต่ว่าตอนนั้นข้าไม่มีหลักฐาน..."

"แต่ที่ข้าทำทั้งหมดเพราะข้ารักท่าน" อนุจ้าวพยายามที่จะดิ้นให้หลุดจากการเกาะกุมของบ่าวชายทั้งสองเพื่อที่จะพุ่งตัวเข้ามาหาราชครูหลัน เพียงแต่นางไม่มีเรี่ยวแรงมากพอ สุดท้ายนางก็ยอมแพ้

"ที่เจ้าทำเพราะเจ้ารักตัวเอง!!! ที่เจ้าทำทุกอย่างก็เพื่อความสุขของตัวเจ้าเองทั้งนั้น!!! "

"ไม่จริง!!! ข้ารักท่าน แต่ว่าท่านกลับเอาแต่สนใจเหลียนซื่ออวิ๋น กระทั่งนางตายไปแล้วท่านก็ยังสนใจแต่นาง ข้าไม่เข้าใจ เหตุใดท่านจึงเอาแต่คิดถึงคนที่ตายไปแล้ว ในใจท่านเคยมีข้าอยู่หรือไม่..."

ราชครูหลันเงียบเป็นคำตอบให้กับคำถามของอนุจ้าว อนุจ้าวเองก็รู้ตัวอยู่แล้วว่าคำตอบของราชครูหลันเป็นอย่างไร

"เหลียนซื่ออวิ๋น ขนาดเจ้าตายแล้ว เจ้ายังเป็นหนามยอกใจข้า"

"นำตัวนางไปได้แล้ว" ราชครูหลันสั่งบ่าวไพร่ให้รีบลากตัวอนุจ้าวและพ่อบ้านหลิวไปเสียที

หลันเหม่ยอิงแม้จะตกใจกับบทสนทนาที่ราชครูหลันคุยกับอนุจ้าว แต่ทว่าเมื่อเห็นว่าอนุจ้าวกำลังจะถูกลากไปห้องดำ นางก็รีบพุ่งตัวไปเกาะขาราชครูหลันในทันที

"ท่านพ่อ ปล่อยท่านแม่ไปเถิดนะเจ้าคะ ที่นางทำเป็นเพียงแต่มันเป็นอารมณ์ชั่ววูบเพียงเท่านั้น..."

"หลันเหม่ยอิง มารดาของเจ้าทำผิดอย่างไรนางสมควรต้องรับโทษ"

"แต่..."

"เรื่องที่มารดาเจ้าทำมาทั้งหมด เจ้าก็ได้ยินหมดแล้ว ผิดก็ต้องว่าไปตามผิด ข้ารู้ว่าเจ้าเองก็รู้เรื่องนี้มาโดยตลอด"

คราวนี้หลันเหม่ยอิงไม่ตอบสิ่งใดกลับไป ราชครูหลันจึงพูดต่อ

"ตอนนี้ข้าจะคิดว่าเจ้ายังเป็นเพียงเด็กที่ถูกมารดาของเจ้าปลูกฝังแบบผิดๆ แต่ถึงครั้งนี้ข้าจะปล่อยเจ้าไป แต่จะไม่มีครั้งที่สองอีกเด็ดขาด"

เมื่อพูดจบราชครูหลันก็สั่งให้บ่าวไพร่ขึ้นไปค้นข้าวของในเรือนและหาว่าอนุจ้าวนำของพวกนั้นไปซ่อนเอาไว้ที่ใด สุดท้ายเมื่อหาของทั้งหมดเจอแล้ว ราชครูหลันก็พบว่าเขาโมโหมากกว่าเดิม เพราะว่ามันมีจำนวนที่เยอะมาก เขาสั่งให้นำของพวกนี้ไปเก็บเอาไว้ที่ห้องเก็บสมบัติของจวนทันที

เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ราชครูหลันก็สั่งให้บ่าวไพร่ไปพักได้ ส่วนราชครูหลันและหลินหลันก็แยกย้ายกันกลับเรือนตนเองเพื่อไปพักผ่อนเสียที

แม้ว่าทุกคนจะแยกย้ายกันไปหมดแล้ว แต่ทว่าหลันเหม่ยอิงก็ยังคงนั่งอยู่ที่เดิม ก่อนที่จะร้องไห้ออกมา นางไม่รู้เลยว่าตอนนี้ควรจะเสียใจเรื่องใดก่อนดี

เรื่องสรรพนามที่เปลี่ยนไปของราชครูหลัน ปกติแล้วเวลาราชครูหลันคุยกับบุตรของตนมักจะแทนตัวว่า ‘พ่อ’ กับ ‘ลูก’ ในตอนนี้กลับกลายเป็น ‘เจ้า’ กับ ‘ข้า’ แทนเสียแล้ว

เรื่องสถานะของนางและมารดาในจวน ตอนนี้หากมารดาถูกลากตัวไปที่ห้องดำเช่นนี้ เห็นทีคงไม่พ้นถูกขับออกจากจวนเป็นแน่ แต่ตัวนางหากมิถูกขับออกจากจวนไป ก็คงอยู่ในจวนอย่างไม่เป็นสุขอีกต่อไปเป็นแน่ นอกจากจะเป็น ‘ลูกอนุ’ แล้วยังเพิ่มสถานะ ‘ลูกโจร’ มาเสียอีก

หรือเรื่องตำแหน่งไท่จื่อเฟยที่หลุดลอยไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ ไม่สิ นางอาจจะไม่มีโอกาสแม้แต่จะแต่งเข้าวังไท่จื่อด้วยซ้ำ

…ทั้งหมดเป็นเพราะนังเหม่ยหลินเพียงคนเดียว หากไม่มีมัน หากมันยอมตายโดยง่ายเรื่องทั้งหมดคงไม่เป็นเช่นนี้...

หลันเหม่ยอิงมองหลังของหลินหลันที่กำลังเดินจากไปด้วยความโกรธแค้น

________________________

*ยามห้าย (21.00 - 22.59 น.)

**ยามจื่อ (23.00 - 00.59 น.)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.467K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,788 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #1729 Sriploy Ktn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 09:28
    ก็คือที่ร้องไห้เพราะห่วงตัวเอง ไม่ได้ห่วงแม่ด้วยเหมือนกัน สองแม่-ลูกนี่เห็นแก่ตัวมาก
    #1,729
    0
  2. #1722 +~mojune~+ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 22:54
    เป็นนางเอกมาได้ยังไงนี่ ทั้งฆ่า ทั้งริศยา ป้ายความผิด โทษทุกอย่าง ฮัลโหล อิมเมจนางเอก
    #1,722
    0
  3. #1695 kikijajakiki (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 11:42
    ถ้าราชครูรู้ว่าอนุฆ่าเมียเอกฆ่าแม่

    แต่ไม่มีหลักฐานก็จัดการไปเงียบๆ สิ วางยาฆ่าไปเลยให้จบๆ จะรอหลักฐานจับส่งทางการเหรอ

    เป็นคนดีจัง แล้วไม่คิดเหรอว่าอนุอาจจะฆ่านางเอกอีกก็ได้
    #1,695
    0
  4. #1676 NamfonSunisa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 07:38
    นางเอกอะไร นางร้ายชัดๆ เหอะ
    #1,676
    0
  5. #1672 01-ST (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 02:59
    โทษดิน โทษฟ้า โทษเหม่ยหลิน โทษทุกอย่างยกเว้นสิ่งที่ตัวเองทำ สามัญสำนึกคงลืมไว้ในท้องแม่ //อินเกิน
    #1,672
    0
  6. #1552 Sureepond9585 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 19:12

    เลยเกินบรรยาย ไม่มีสำนึกใดๆเลย เห็นแก่ตัวจริงๆแม่ลูกคู่นี้ สรุป!! อิพ่อบ้านนี่ก็พวกเดียวกันใช่ป่ะ เผลอๆก็คงเป็นพ่อนังอิงแน่ๆเลย
    #1,552
    0
  7. #1548 Karaketsukhchwy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 22:47

    เลวทั้งแม่ทั้งลูก คนไม่ใช่ของตัวก็หาวิธีแย่งชิงเอามาถึงขั้นฆ่าเจ้าจองก็ทำ ของไม่ใช่ของตัวก็ลักขโมย แบบนี้ต้องลงโทษให้เข็ดลูกก็ไม่ใช่ลูกแท้ๆเป็นลูกชู้ ตัวเองมาแย่งของๆคนอื่นยังหน้าหนาหน้าด้านด่าเจ้าของเขาอีกแย่ๆ มาต่อคะไรท์รออยู่
    #1,548
    0
  8. #1546 Nantanat_neung (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 13:42
    รออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #1,546
    0
  9. #1545 THEEEFERN (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 13:00
    นางก็ดีที่แต่โทษคนอื่น ไม่รู้เลยว่าตัวเองผิด
    #1,545
    0
  10. #1480 Airzaa1810 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 22:12
    ชอบน้องหลินอ่ะ
    #1,480
    0
  11. #1340 Alnem (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 23:53
    มันต้องมีไรแน่ๆ พระเอกดูแปลก ดูลึกลับๆ
    #1,340
    0
  12. #1207 Bloody_Mary (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 04:05
    ถ้าให้เป็นสหายรักปานจะฆ่ากันตายยังพอทำเนา แต่ถ้าให้เป็นพระเอกนี่เรารับไม่ได้อ่ะ
    #1,207
    0
  13. #969 Melis (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 23:49

    ไท่จื่นนี่ตำแหน่งที่จะได้ขุ้นเป็นฮ่องเต้ ตำแหน่งนี้ยังๆมันก็หลายเมียแน่นวลลลล หาพระเอกใหม่เหอะ ไม่อยากให้นางต้องใช้ร่วมกับใคร อีกอย่างตำแหน่งไท่จื่อเฟยมันปัญหาเยอะต้องมาใส่หน้ากากราชวงศ์ ต้องยอมรักษาหน้ารับเมียน้อยมาให้ผัวเพื่ออำนาจโน่นนี่นั่น เราไม่อยากให้นางต้องเสียใจ

    #969
    0
  14. #788 worldY (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 12:33
    ถ้าคนนี้จะเป็นพระเอกอะนะ บอกเลยจะอ้วก ขยะแขยง อี๊
    #788
    0
  15. #761 Xialyu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 14:13
    ตกลงจะมาชอบ ชิชะขอเล่นตัวเลย
    #761
    0
  16. #691 Bee_Bee_1225 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 04:16
    พระเอกของเรานี้ยังไงอ่ะ ตกลงเทอจะเอายังไงย่ะ เลือกสักคนเหอะ
    #691
    0
  17. #681 PuiPui--r (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 01:44
    มีแต่เรื่องงงเต็มไปหมด อิไท่จื่อนี่ยังไงตอนนี้มาทำเจ๊าะแจ๊ะหน้าแกกับนังแอ็บทำคนตกน้ำนะไม่รู้สึกรู้สมอะไรหน่อยเหรอ หน้าด้านจัง แล้วอนุกับนังลูกสาวมากินข้าวร่วมโต๊ะกับตาพ่อก็แปลกละนี่นั่งร่วมโต๊ะกับอิไท่จื่อเลยนะคะมันเป็นไปไม่ด๊ายยย
    #681
    0
  18. #563 peangploy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 12:44
    แอบสั้นแฮะ
    #563
    0
  19. #513 kaet2545 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 10:50
    งงกับพระเอกมาก คือคุณเธอไม่รู้สึกผิดหรืออะไรไห้ดูเหมือนพระเอกเลยเหรอ นั่งกินข้าวคุณยังยิ้มได้อีกทั้งๆที่คุณเป็นคนผลักเขาลงน้ำไม่มีขอโทษไม่มีสำนึกผิด จิตใจทำด้วยอะไรวะ
    #513
    0
  20. #508 Riilyn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 23:52

    อนุนั่งทานข้าวร่วมกับไท่จื่อไม่แปลกใช่ไหมคะ

    หรือเราที่คิดว่าแปลกๆไปเอง

    #508
    2
    • #508-1 ทาสนิยาย (จากตอนที่ 9)
      11 สิงหาคม 2562 / 14:15
      เราก็ว่าแปลก 555
      #508-1
    • #508-2 มันแกว (จากตอนที่ 9)
      6 กันยายน 2562 / 05:45
      ขนานไท่จื่อแอบกินตับกับยัยอิงอิงยังทำใด้ นี้แค่กินข้าว

      ขอ ผู้ งานดีๆแทนไท่จื่อ
      #508-2
  21. #389 siriat1234567890 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 17:33
    ถ้าพระเอกเป็นเรา(นักอ่าน)จะโกธรและจะไม่อ่านแล้วววว
    #เราไม่ชอบบบคนนี้!!!!
    #389
    1
    • #389-1 siriat1234567890(จากตอนที่ 9)
      5 สิงหาคม 2562 / 17:34
      โอ้!ลืมคำว่า"คน"ว่ะะ555
      #389-1
  22. #361 Clione (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 20:05
    ไม่เอาพระเอกคนเน้ ชชั้นไม่ชอบ!!!
    #361
    0
  23. #214 ch-fort (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 20:01
    ไท่จื่อ แทนตัวเองว่า เปิ่นหวางนะคะ เพราะถึงเป็นรัชทายาท แต่ก้เป็นแค่เจ้าชาย ส่วนเจ้าหญิงจะเป็น เปิ่นกงนะคะ รบกวนแก้ให้หน่อย อ่านทีไรเรารุ้สึกขัดๆทุกทีเลย
    #214
    3
    • #214-1 ออน (จากตอนที่ 9)
      30 กรกฎาคม 2562 / 21:35
      เปิ่นหวางใช้เรียกตัวเองในตำแหน่งอ๋องนะคะ ใช้เปิ่นไท่จื่อถูกแล้วค่ะส่วนเปิ่นกงใช้แทนไท่จื่อเฟยค่ะ
      #214-1
    • #214-3 Augustus(จากตอนที่ 9)
      5 สิงหาคม 2562 / 01:09
      ไท่จื่อตำแหน่งระดับเดียวกับท่านอ๋องนะคะ ใช้เปิ่นหวางเราว่าเหมาะสมดี ขอแปะลิงก์ที่เราอ่านมานะคะ
      https://m.pantip.com/topic/37633987?
      #214-3
  24. #181 O_ASiiS (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 15:51
    นางกลับไวรัสตับอักเสบแน่เลย
    #181
    0
  25. #173 PhimpinTT (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 09:46
    อยากแย่งก็เอาไปดิ มาเสียเวลากำจัดคนอื่นทำไมไร้สาระ นี่หล่อนคงไม่ได้มีความคิดเหมือนนางร้ายในละครหลังข่าวหรอกใช่มั้ย แบบถ้าไม่มีแก เขาก็คงรักฉันไปแล้ว ถ้าเป็นแบบนั้นจริงคือง่าวเลยนะ
    #173
    0