{ BTS X YOU | RM | Hi!! My Senior สวัสดีค่ะรุ่นพี่ }

ตอนที่ 2 : { Hi!! My Senior: 01 }

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 699
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    6 พ.ค. 62

{ Hi!! My Senior: 01 }






ติ๊งน่องๆๆ
                    "เดี๋ยวฉันไปเปิดเองค่ะ" ฉันลุกขึ้นจากโซฟา หลังจากที่พวกเรานั่งคุยกันหลังจากที่ซ้อมไปแล้ว "เฮ้ย!!! อะ อันยองฮาเซโย" ฉันที่ตกใจเพราะเปิดประตูออกมาก็เจอกับคนยื่นซองสีชมพู กับกล้องตัวใหญ่พร้อมกับทีมงาน3-4คน

                    "ใครนะ"

                    "ทีมงานจาก We got marriedค่ะ" ฉันตอบกาอินอนนี่ที่ตะโกนถามมาก่อนจะเดินกลับไปยืนแถวๆ อนนี่ "เราต้องแนะนำตัวไหมคะ?"

                    "อืม ทู เซต"

                    " We are Triple-s อันยองฮาเซโย พวกเรา Triple-s ค่ะ" พวกอนนี่ยืนขึ้นมาทักทายกล้อง

                    "ใครไปเขียนตอนไหนเนี่ย" ดาเลนอนนี่ถามขึ้นมาแล้วมองที่กระดาษในมือฉัน

                    "ฉันไปเขียนให้เอลลี่มานะ"

                    "ห้ะ!!??" พวกเราสามคนตกใจขึ้นมา หลังจากได้คำตอบ

                    "เธอจะตกใจทำไมเธอก็ไปกับฉัน"

                    "อ้าวหรอแหะๆ"

                    "ลองเปิดอ่านหน่อยไหมครับ" ทีมงานพูดขึ้นมาทำให้พวกเราลนกัน ฉันก็แกะมาอ่าน

'อันยองฮาเซโย WGM ขอแสดงความยินดีด้วย คุณเอลลี่ Triple-s 
คุณได้เป็นเจ้าสาวคนปัจจุบันของซีซั่นนี้ ในวันที่ 14กุมภาพันธ์ ซึ่งเป็นวันแห่งความรัก
พวกเราอยากให้คุณไปพบกับสามีของคุณที่คาเฟ่XXX ในเวลา 09:00น. ด้วยค่ะ'

                    "ถ้างั้นก็อีกพรุ่งนี้แล้วนะสิ"

                    "ใช่ไง แล้วมีคำใบ้ของน้องเขยพวกเราไหมคะ?" ดาเลนอนนี่ถามทางทีมงาน ทีมงานก็ยื่นกล่องมาให้ฉัน ฉันก็เปิดทันที

'นี่คือลักษณะของว่าที่สามีของคุณค่ะ
1. สูง
2. มันสมองมอนเตอร์
3. ลักยิ้ม
โปรดค้นหาด้วยโทรศัพท์ที่เราได้ให้มาด้วยค่ะ
แล้วก็สามารถติดต่อไปที่สามีของคุณได้'

                    "สุดยอด! มีลักยิ้มแบบที่ยัยเอลชอบด้วย5555" ฮันพุงพูดขึ้นมาเมื่อฉันอ่านจบแล้ว

                    "คุณเอลชอบคนมีลักยิ้มหรอครับ?"

                    "อ่อค่ะ มันดูมีเสน่ห์แล้วก็น่ารักดีนะคะ" ฉันตอบแบบยิ้มๆ ไปให้

                    "เราลองมาหากันดูไหม?" กาอินอนนี่เสนอออกมาฉันก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิด

                    "ตัดคำว่าสูงไป เพราะศิลปินมีสูงเป็นร้อย หาแค่สมองมอนเตอร์กับลักยิ้มพอ" ฉันพูดแล้วพิมพ์ไปด้วย แล้วมันก็ขึ้นข้อมูลมา และฉันก็เข้าไปอ่าน "เอ่อ คงไม่ใช่เขาหรอกเนาะ"

                    "ฉันก็คิดว่างั้น ไหนๆ เขาก็มีให้ติดต่อแล้วลองทักไปสิ" ฮันพุงที่มองหน้าจอฉันด้วย ฉันก็ออกจากแอพแล้วเข้าแชทแทน




อีกด้านหนึ่ง

ดิ้งด่องๆๆ

                    "นัมจุนอ่ามีคนมาหา" ครูสอนเต้นบอกก่อนจะเปิดประตูให้เข้าไป ทุกคนต่างตกใจเพราะอยู่ดีๆ ก็มีกล้องเดินเข้ามาพร้อมกับการ์ดสีชมพูหวานแหว๋ว

                    "โอ้วๆๆๆ ฮยองๆ มาแล้วๆ" ตอนนี้ทั้งห้องต่างวุ่นวายกันไปหมด นัมจุนรับมาถือไว้

                    "เอ่อ ทูเซต"

                    "บัง! ทัน!  พวกเราบังทันโซยอนดันครับ" หลังจากที่ทุกคนแนะนำตัวแล้วนัมจุนก็เปิดอ่านทันที

'อันยองฮาเซโย WGM ขอแสดงความยินดีด้วย คิม นัมจุน บังทันโซยอนดัน 
คุณได้เป็นเจ้าบ่าวคนปัจจุบันของซีซั่นนี้ ในวันที่ 14กุมภาพันธ์ ซึ่งเป็นวันแห่งความรัก
พวกเราอยากให้คุณไปพบกับภรรยาของคุณที่คาเฟ่XXX ในเวลา 09:00น. ด้วยค่ะ'

                    "พรุ่งนี้เลยนิฮยอง" วีพูดออกมาอย่างตื่นเต้นกว่าเจ้าบ่าวอีก

                    "นัมจุนฮยองนิ่งไปแล้ว5555" จีมินหันไปชี้ที่ฮยองของเขาแล้วขำออกมา

                    "มีคำใบ้ไหมครับ" จินถามออกไปเพราะเขาเคยดูรายการอยู่เลยรู้อะไรบ้าง

                    "ฮยองรีบเปิดๆ" จองกุกที่เห็นนัมจุนรับกล่องไปแล้ว ก็เร่งให้เขาเปิดมัน ภายในมีการ์ดและโทรศํพท์เครื่องหนึ่งอยู่

'นี่คือลักษณะของว่าที่สามีของคุณค่ะ
1. SSS
2. L
3. เก่ง
โปรดค้นหาด้วยโทรศัพท์ที่เราได้ให้มาด้วยค่ะ
แล้วก็สามารถติดต่อไปที่สามีของคุณได้'

                    "คำใบ้ช่วยได้เยอะเลยครับ" นัมจุนพูดออกมาก่อนจะหญิงโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดหา สายตาของเขาส่องไปเรื่อยๆ แล้วประมวลผม "เอาจริงดิ!!"

                    "ไหนๆ ผมดูมั้ง" จองกุกรีบอ้อมไปชะโงกหน้าดู ก่อนจะตาโตออกมา

                    "ไม่ใช่หรอกมั้ง"

                    "อย่าคิดเยอะดินัมจุนอ่า แต่เขาบอกที่ติดต่อมานิลองส่งไปดู" เจโฮปเอาการ์ดไปอ่านอีกรอบแล้วบอกเพื่อนของเขา

                    "จะพิมพ์ว่าอะไรดี 'อันยอง' หรือ 'Hi' ไม่สิๆ ไม่ได้ เดี๋ยว-"

                    "ลีลาว่ะ" ยุนกิที่ทนมองไม่ไหวหยิบไปแล้วพิมพ์แล้วส่งไปเลย

                    "แล้วแล้วฮยอง" จีมินรับโทรศัพท์จากยุนกิมาแล้วดูก็ขึ้นว่าอ่านแล้ว และกำลังขึ้นว่ากำลังพิมพ์อยู่ "เธอตอบกลับมาว่า 'อันยองฮาเซโย' "

                    "คงอายุน้อยกว่านัมจุนแหละ" จินสันนิษฐาน

                    "ผมก็ว่างั้น ลองถามอายุเธอไหม?"

                    "โอเค" นัมจุนหยิบโทรศํพท์แล้วพิมพ์ถามไป "เธอบอกอายุ23ปี " ก่อนจะพิมพ์ตอบไปเมื่อเธอถามมา

                    "เด็กกว่านิ แถมอายุเท่าผมเลย" 

                    "แสดงว่าคนที่เราหาเจอก็เข้าข่ายและ"

                    "ฮยองลองส่งรูปไปให้เธอดูใหม่ เอารูปที่ฮยองใส่ไปในคำใบ้อ่ะ" วีเสอนแนวคิด

                    "ถ้าส่งไปมีหวังเธอรู้แน่"

                    "จริงด้วย อ้ะ! มีการ์ดมาอีกใบแล้ว"  วีชี้ไปที่การ์ดที่ทีมงานยื่นมาให้

'พรุ่งนี้กรุณา
ไปหาภรรยาของคุณ พร้อมกับของขวัญสุดพิเศษไปให้เธอด้วยค่ะ'

                    "ฮยองลองถามเลยดิว่าชอบอะไรบ้าง"

                    "ไม่ตรงประเด็นไปเลยหรือไง"

                    "เธออาจจะชอบคนตรงๆ ก็ได้นะ"

                    "โอเค" นัมจุนกำลังจะถามเธอแต่เธอกลับถามมาก่อนด้วยคำเดียวกันเด้ะๆ ที่เขากำลังจะกดส่ง

                    "โห่ ใจตรงกันเลย พี่สะใภ้สุดยอด" จองกุกที่ยังยืนมองหน้าจออยู่พูดขึ้น "ฮยองก็ตอบไปดิอย่าให้เธอรอ"

                    "ฉันตอบไปว่าชอบต่อเลโก้นะ ส่วนเธอบอกว่าชอบพวกDIYนะ"

                    "ฮยองก็สะสมของที่เป็นพวกDIYด้วยนิ เอาแล้วๆ"

                    "หมดเวลาในการติดต่อแล้วครับ พอบอกลาเสร็จก็คืนโทรศัพท์ให้ผมได้เลยครับ"

                    "เอาจริงดิ??" ทุกคนต่างมองหน้ากันก่อนที่นัมจุนจะเอ่ยลาเธอเธอก็บอกมาทีมงานก็เตือนเธอเช่นกัน ก่อนจะส่งโทรศัพท์คืน

                    "ขอให้พรุ่งนี้เป็นวันที่ดีนะครับ" ทีมงานบอกนัมจุนพวกเขาก็ต่างโค้งขอบคุณก่อนจะสุมหัวกันคุยต่อ

                    "ผมว่าใช่เธอแล้วล่ะฮยอง" จีมินเป็นคนเปิดประเด็น นัมจุนก็ตื่นเต้นแต่เขาไม่อยากแสดงออกเพราะเดี่ยวโดนล้อยันลูกบวช

                    "ฉันรู้ว่านายตื่นเต้นน่านัมจุนอ่า" เจโฮปตบไหล่เพื่อนของเขาอย่างล้อเลียน

                    "น่อวววว"

                    "ฮั่นแหนะ!!!"

                    "ย่าห์ พอเลยฉันจะกลับล่ะ" นัมจุนลุกขึ้นแล้วเดินไปหยิบของของเขาก่อนจะเดินออกไปโดยไม่มองใครเลย แต่เสียงล้อเลียนจากเมมเบอร์ของเขาก็ยังดังตามมา ถ้าไม่ติดที่ว่าออกมานอนห้องซ้อมที่เป็นห้องเก็บเสียงแล้วเขาคงได้ยินยันเดินออกจากบริษัทอ่ะ







Elle takl


                    ตอนนี้ฉันกำลังอยู่ที่ร้านเลโก้ เพราะต้องซื้อของไปมห้ว่าที่สามีในวันพรุ่งนี้


                    "หวังว่าจะชอบนะ" ฉันถือถุงเดินออกมาจากร้าน แล้วกะว่าจะไปร้านที่ขายพวกของDIYที่เป็นร้านประจำของฉัน


                    "อันยองไม่ได้มานานเลยนะเนี่ย" โซกึมอนนี่ที่เป็นเจ้าของร้านทักฉันหลังจากฉันเดินไปสะกิดไหล่อนนี่แล้วเอาแมสออก


                    "ค่ะ พอดีว่ากำลังโดนเก็บตัวอยู่นะคะ แต่วันนี้ได้อิสระเลยได้ออกมาล่อน555"


                    "แหมๆ"


                    "นูนาๆ" ฉันก้มลงไปก็เจอกับเด็กผู้ชายตัวเล็กๆ กำลังกระตุกชายเสื้อคลุมตัวยาวของฉันอยู่


                    "อันยองโซบอมอ่าา" เขาคือลูกชายของโซกุมอนนี่นี่เอง ทุกครั้งที่ฉันมาจะต้องมาเล่นกับเขาก่อนดูของตลอด


                    "นูนาๆ อุ้มๆ"


                    "อย่าไปกวนนูนาเขาสิ"


                    "ไม่เป็นไรค่ะ" ฉันตอบแล้ววางของของฉันลงที่กับพื้นก่อนจะหันไปอุ้มเจ้าตัวแสบ "มาให้นูนาอุ้มสะดีๆ ฟอดดดด วันนี้ทาแป้งด้วยนิ"


                    "คิกๆๆๆ ใช่แย้วฮับจะได้หย่อๆ"


                    "555หล่อครับ"


                    "ทีกับนูนาเขาอ่ะปากหวานเชียว พอกับออมม่านะดื้อเป็นลิงเลย" โซกึมอนนี่อดที่จะขยี้หัวลูกชายคนแรกของเธอไม่ได้ก่อนจะหยิบของๆ ฉันแล้วไปว่างที่เคาเตอร์ "เดี๋ยวอนนี่เก็บของไว้ให้ก่อนนะ"


                    "วันนี้เราจะเล่าเรื่องอะไรดีล่ะ" ฉันถามโซบอมก่อนจะพาไปนั่งที่โซฟาตัวใหญ่ที่มีบริการไว้สำหรับลูกค้า "เมื่อก่อนนูนาเล่าให้โซกึมฟังเยอะแล้ว ตอนนี้เล่าให้นูนาฟังบ้างสิ"


                    "โอเคฮับ ฉันนั่งฟังเด็กคนนี้เล่าไปเล่ามาจนตาของเจ้าตัวจะปิดแล้ว คงได้นอนกลางวันแล้วสินะ ฉันก็ลุกขึ้นเบาๆ พร้อมกับตบก้นโซบอมไปด้วย ก่อนที่เสียงเจื้อแจ้วจะหายไป


                    "หลับแล้วค่ะอนนี่" ฉันเดินไปหาโซกึมอนนี่ เธอก็หันมาหลังจากคิดเงินให้ลูกค้าที่ปิดหน้าอยู่ ฉันไม่ได้สนใจลูกค้าของอนนี่เขาหรอก "เดี๋ยวพาไปที่หลังร้านให้นะคะ" พออนนี่พยักหน้าฉันก็เดินไปที่หลังร้านที่เป็นห้องนอนเล็กๆ แล้ววางเจ้าตัวแสบลง


                    "บอมๆ จะกินขาโหนมมม"


                    "เด็กอ้วน" ฉันขยี้หัวโบกอมด้วยความเอ็นดู และห่มผ่าให้เขาแล้วเดินออกมา


                    "อนนี่ขอบใจนะ ดีที่วันนี้ลูกค้าไม่เยอะเท่าไรด้วย"


                    "ไม่เป็นไรหรอค่ะ อนนี่มีพวกโหลแก้วทรงสวยๆ กับไฟLEDไหมคะ"


                    "นี่ร้านใครดูด้วยนะ ไปเดี๋ยวอนนี่พาไป" โซกึมอนนี่เดินมาควงแขนฉันแล้วพาฉันไปเลือกของ


                    ฉันเลือกอยู่สักพักเมเนอปป้าก็เข้ามาตามฉัน เพราะต้องมีซ้อมอีก พวกเขาให้เวลาฉันแค่3ชั่วโมงในการเลือกซื้อของ






วันต่อมา


                    วันนี้เป็นวันที่ฉันต้องมาเจอกับสามีในรายการ ฉันคิดว่าการเจอกันครั้งแรกไม่อยากให้หวือหว๋าเกินไปเลยใส่แค่กางเกงสกินนี่เอวสูงสีดำ กับเสื้อไหมพรมคอเต่าเอวลอยสีน้ำตาลถูกทับด้วยเสื้อโค้ทสีดำยาวส่วนกางเกงเป็นผ้าใบคู่โปรดของฉัน


                    และใครจะไปคิดว่าสามีของฉันก็ใส่แบบเดียวกัน ฉันที่เห็นเขานั่งอยู่ที่เก้าอี้แล้วไม่มีทีมงานเลยแต่ฉันคิดว่าคงติดกล้องไว้ ฉันก็ดูเวลานี่ฉันอุตส่าห์มาก่อนเกือบ20นาที แต่เขามาก่อนฉันอีก


                    "อันยองฮาเซโย" ฉันโค้งทักทายเขาเขา


                    "อันยองฮาเซโย"เขาลุกขึ้นมาทักฉันก่อนจะผายมือไปที่นั่งฝั่งข้าม


                    "รุ่นพี่มาก่อนฉันอีกหรอคะ?"


                    "ไม่เป็นไรหรอก ผมชินแล้วนะ"


                    "ต้องขอโทษด้วยนะคะ"


                    "ไม่เป็นไรครับ ที่จริงทีมงานนัดตั้ง09:00น.แต่ผมมาก่อน แล้วคุณก็มาก่อนเวลาด้วยแล้วไม่เป็นไรหรอกครับ"


                    "ค่ะ แล้วรุ่นพี่สั่งเครื่องดื่มหรือยังคะ?"


                    "ผมรอคุณนะ"


                    "อ่อค่ะ เดี๋ยวฉันไปสั่งให้นะคะ ไม่ทราบว่ารุ่นพี่อยากดื่มอะไรหรือเปล่าคะ?"


                    "ผมขออเมริกาโน่เย็นไม่ใส่น้ำตาลเลย"


                    "ได้ค่ะ" ฉันลุกขึ้นไปสั่งกแฟให้เขา ก่อนจะไปนั่งที่


                    "นี่ครับผมเอาของขวัญมาให้" เขาบอกแล้วหยิบกล่องของขวัญมาให้ฉัน ส่วนฉันก็หยิบมันขึ้นมาแล้วส่งให้เขา


                    "นี่ของฉันค่ะ ฉันไม่รู้นะคะว่ารุ่นพี่จะชอบหรือเปล่า"


                    "555ต้องชอบสิ แล้วทำไมถึงมีสองอันล่ะ?" กล่องแรกคือกล่องสี่เหลี่ยมธรรมดาที่ฉันซื้อเลโก้ให้เขา ส่วนอีกกล่องเป็นขวดที่ใส่หลอดไฟไว้ที่ฉันซื้อมาทำเมื่อวานนี้


                    "อันนี้เป็นสิ่งที่คิดว่ารุ่นพี่อาจจะชอบ ส่วนอีกอันเป็นอันที่ฉันทำเลยอยากให้ค่ะ"


                    "ขอบคุณนะครับ แต่ไหนๆ ก็เป็นสามีภรรยากันแล้วเรามาเปลี่ยนคำแทนตัวกันไหม"


                    "ก็ดีนะคะ ขอบคุณค่ะ" ฉันตอบเขาก่อนจะหันไปขอบคุณพนักงานเมื่อวางแก้วช็อคโกแลตปั่นให้ฉัน ก่อนจะวางของเขาเขาก็แค่พยักหน้าให้พนักงาน


                    "คุณเลิกเรียกผมว่ารุ่นพี่ เรียกผมว่า นัมจุนอปป้า ผมก็จะแทนตัวเองว่าอปป้าด้วย"


                    "งั้นเรียกฉันว่าเอลก็ได้ค่ะ ฉันก็จะแทนตัวเองว่าเอลเหมือนกัน ไม่ต้องพูดสุภาพกับฉันขนาดนั้นก็ได้นะคะ"


                    "โอเค งั้นเรามาเริ่มกันเลย"


                    ฉันกับนัมจุนอปป้าคุยกันเรื่องงานอดิเรก ของที่ชอบไม่ชอบ อะไรงี้ สักพักพนักงานเสิร์ฟคนเดิมก็เอาการ์ดสีชมพูมา นัมจุนอปป้าก็เปิดดูแล้วพูดให้ฉันฟังด้วย


'สวัสดีคู่รัก N&E

วันนี้เรามีเซอร์ไพร์ให้คุณเป็นบ้าน

ที่จะให้พวกคุณอยู่ด้วยกันในระยะเวลาที่พวกคุณสองคนเป็นสามีภรรยากัน

พวกคุณสามารถตกแต่งยังไงก็ได้

ตามใจพวกคุณเลย เราจะส่งสถานที่ไปให้

ในเครื่องของคุณเอลลี่เพื่อเดินทางไปที่เรือนหอของพวกคุณ

พวกเราขอให้คุณมีความสุขกับเรือนกอที่เราเตรียมไว้ให้นะคะ'


ติ้ง!


                    "มาแล้วค่ะ" ฉันเปิดโทรศัพท์ของฉัน แล้วให้อปป้าเขาดูเพราะฉันไม่คุ้นกับเส้นทาง แต่ฉันมีใบขับขี่แล้วก็รถแล้วนะ


                    "เอ่อ อปป้าโดนสั่งห้ามขับรถนะ"


                    "ไม่เป็นไรค่ะ เอลขับเอง"


                    ฉันกับนัมจุนอปป้าพากันออกจากร้าน แต่ก่อนหน้านั้นฉันกับเขาก็เถียงกันว่าใครจะออก จนผลสรุปออกมาคือผลัดกันจ่าย ครั้งนี้เขาออกให้ฉันก่อน ส่วนครั้งต่อไปเป็นฉันที่เป็นคนออก



ในรถ


                    "เอลขอถามได้ไหมคะ ว่าทำไมถึงถูกห้าม" ฉันถามขณะจ้องไปที่ถนนด้วย


                    "พอดีอปป้าเป็นบุคคลอันตรายนะ เลยโดนขอไว้ว่าอย่าได้ขับรถเพื่อความสงบสุขของโลก"


                    "จริงหรอคะ555 แล้วไปทางไหนต่อหรอคะ?" ฉันขำแล้วถามเขาด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ


                    "เลี้ยวซ้ายตรงข้างหน้า แล้วตรงไปเรื่อยๆ เลย"


                    "ใกล้กว่าที่คิดนะเนี่ย"


                    "แล้วปกติเวลาไปไหนใครขับรถให้หรอ?"


                    "ส่วนมากเมเนอปป้านะคะ เอลไม่ค่อยได้ออกไปไหนด้วย เลยเหมือนมีรถกับใบขับขี่ประดับบารมีแค่นั้น"


                    "แล้วเวลาออกมาข้างนอกไปไหนบ้างล่ะ"


                    "คงแม่น้ำฮันแล้วก็ร้านDIYที่เป็นร้านประจำค่ะ แล้วอปป้าล่ะคะ"


                    "อปป้าก็ชอบไปปั่นจักรยานที่เเม่น้ำฮันน่ะ ช่วงมืดๆ"


                    "ถึงว่าทำไมไม่เคยเจอ เอลได้ไปแค่ช่วงเช้ามืด"


                    "คนละเวลาเลยนะนั้น"


                    "555ค่ะ"


                    "นั่นบ้านหลังนั้น" ฉันมองตามมือของอปป้าก่อนจะไปจอดอยู่หน้าบ้าน


                    "โอโม่!" ฉันอุทานเมื่ออยู่ดีๆ ประตูรั้วก็เปิดออก ฉันเลยขับเข้าไปจอดที่มีเว้นไว้สำหรับจอดรถ







                    "ว้าว สวยจัง" ฉันเดินออกมาจากรถแล้ว ก็ยืนมองมันข้างนอกก่อน "รายการเขาจะทุ่มให้เราเกินไปไหมคะ"


                    "นั่นสิ แต่ว่าตอนนี้เราเข้าบ้านไปดูของกันเถอะเพื่อเราอยากจะตกแต่งภายในกัน"


                    "ค่ะ"


                    ฉันเดินตามนัมจุนอปป้าที่เอาของทุกอย่างไปถือไว้


                    "พวกเฟอร์นิเจอร์ข้างล่างมีครบหมดแล้ว เหลือก็แต่พวกของเล็กๆ น้อยๆ"


                    "เอลว่าไปดูข้างบนด้วยเถอะค่ะ จะได้ดูของทีเดียวเลย"


                    ฉันเดินนำนัมจุนอปป้าขึ้นมาชั้นสอง มีห้องประมาน 3ห้อง แต่เปิดได้แค่ห้องเดียวเอง พวกเราก็เลยเข้าไปในห้องนั้นที่มีแต่เตียงนอนสำหรับสองคน ทีวีจอ50นิ้วที่ตั้งอสู่บนโต๊ะมีลิ้นชักด้วย และก็มีแอร์ติดไว้ให้ ผ้าม่านก็ไม่มี


                    "ในห้องน้ำไม่มีอะไรเลย"


                    "หรอคะ" ฉันเดินเข้าไปดูด้วย มันมีแค่อ่างล้างหน้า ข้างๆ เป็นชักโครก แล้วก็ห้องอาบน้ำที่เป็นกระจกขุ่นๆ กั้นไว้ "เดี๋ยวไอจดลงในมือถือนะคะ"


                    พวกเราจดรายละเอียดกันนานพอสมควร จะบอกว่าสไตล์การอินทีเรีย หรืออะไรเราคล้ายกันมาก แต่ก็มีบางอย่างที่ไม่ตรงกันเราเลยผ่อนๆ ให้กันบ้าง


                    "แต่ว่าเรากลับไปเอาของบางอย่างที่บ้านของตัวเองมาใส่บ้างดีไหมคะ?"


                    "อืมก็ดีนะ งั้นพรุ่งนี้เราเอาของมาจัดที่บ้าน ถ้าขาดอะไรอีกก็ค่อยออกไปซื้อ โอเค?"


                    "โอเคค่ะ" เราแท็กมือ กันก่อนจะตกลงกันว่าอาหารมื้อแรกของเราจะทำหรือว่าจะไปทานข้างนอก คือฉันอยากทำเองเลยบอกเขาไป ฉันเดินเช็คครัวแล้วมีเครื่องปลุงครบ แต่ไม่มีพวกของสดแค่นั้น


                    "เดี๋ยวเอลไปซื้อของสดก่อนนะคะ ข้างๆ นี้มีซุปเปอร์ด้วย" ฉันบอกเขาแล้วเดินไปหยิบกระเป๋าและเสื้อโค้ดที่วางพาดไว้กับโซฟา


                    "เดี๋ยวอปป้าไปด้วยดีกว่า" เขาบอกแล้วหยิบของตามฉันมาด้วย เราล็อคบ้านแล้วเดินมาที่ซุปเปอร์ใกล้ๆ ห่างไปไม่กี่หลังแค่นั้นเอง


                    "อปป้าอยากทานอะไรหรอคะ?"


                    "อปป้าอะไรก็ได้แต่มีเนื้อด้วยก็ดี"


                    "จัดไปค่ะ ข้าวผัดกิมจิใส่เนื้อ กับ พาจอน(พิซซ่าเกาหลี) ไหมคะ พอดีเอลทำอาหารเกาหลีได้ไม่กี่อย่าง"


                    "อืม เอาสิอปป้าเป็นคนเกาหลียังทำไม่เป็นเลย"


                    "ค่ะ งั้นเราไปเลือกวัตถุดิบกันดีกว่านะคะ"


                    ฉันกับนัมจุนอปปเลือกของเขาเข็นรถตามฉะนที่หาของ แล้วก็ไปจ่ายตัง ครั้งฉันจ่ายเพราะเราตกลงกันไว้ที่ร้าน แต่อปป้าไม่เยอะเพราะอันนี้จ่ายเยอะกว่าค่ากาแฟอีก ฉันก็เถียงจนชนะมา เขาก็บ่นงุ้งงิ้งตั้งแต่อยู่ที่ร้าน ยันเข้ามาในบ้านเลย


                    "555อปป้าไม่เหนื่อยหรือไงคะ มาเป็นลูกมือให้เอลดีกว่า" ฉันถอดเสื้อโค้ทออกแล้วพับแขนเสื้อขึ้น ก่อนจะฉันไปหาเขา ที่ถอดเสื้อโค้ทออกเช่นกัน "ก่อนอื่นล้างมือก่อนนะคะ"


                    "ครับเชฟ" อปป้าเขาเดินไปล้างมือ


                    "เดี๋ยวแขนเสื้อก็เปียกหรอกค่ะ" ฉันเดินเข้าไปพับแขนเสื้อให้เขาทั้งสองข้าง


                    "ขอบคุณครับเชฟ" พอเขาล้างมือเสร็จฉันก็ล้างต่อ แล้วหันมาเตรียมอุปกรณ์


                    เนื่องจากเราไม่มีเวลารอข้าวสุกก็เลยซื้อสำเร็จมาแล้วเวฟแทน ขณะรอฉันก็หั่นพักแล้วใส่ในกะละมังที่ฉันบอกจำนวนและใส่อย่างล่ะเท่าไรบ้าง แล้วคนให้เข้า


                    จะบอกว่าแป้งที่เตรียมไว้เกือบไม่ได้ไปต่อแล้ว ดีนะที่ฉันคว้าไว้ทันไม่งั้นจบเรื่องของพาจอนไปเลย


                    ฉันทำกับข้าวไปด้วยระวังให้อปป้าเขาไปด้วย ทำให้การเข้าครัววันนี้ของฉันดูวุ่นวายขึ้นหลายระดับเลย


                    "เสร็จสักที" นัมจุนอปป้าพูดแล้วแล้วมือของตัวเองอีกรอบ ฉันเอาจานที่มีข้าวผัดกิมจิที่โรยด้วยชีสออกจากไมโครเวฟ แล้วไปวางที่โต๊ะตามด้วยพาจอน 


                    "ค่ะอปป้าทำดีมากๆ เลยค่ะ" ฉันเดินมานั่งตรงข้ามเขาหลังจากล้างมือเสร็จแล้ว "อปป้าลองกินสิคะ" พอฉันบอกเขาก็ตักเข้าปากฉันก็นั่งลุ้นว่าจะถูกใจเขาไหม


                    "ว้าว อร่อยอ่ะ เอลทำอาหารเก่งนะเนี่ย"


                    "อปป้าก็ทำค่ะ ชมตัวเองด้วยสิ"


                    "อปป้าว่าอปป้ามาป่วนมากกว่า5555"


                    แล้วพวกเราก็กินข้าวกันต่อ แล้วช่วยกันเก็บกวาดในครัวให้เรียบร้อย ก่อนจะพากันมานั่งนิ่งๆ ที่โซฟา


                    "ตอนนี้ว่างแล้วอ่ะ" 


                    "นั้นสิ เราจะทำอะไรกันดี"


                    "อืมมม มาตอบคำถามกันไหมคะ?"


                    "เอาสิ ผลัดกันถาม"


                    "อปป้าเคยจีบผู้หญิงไหมคะ" ฉันนั่งขัดสมาธิหันไปทางเขา เขาก็เปลี่ยนท่ามาเป็นแบบฉัน


                    "ไม่เคยนะ แล้วเราล่ะ"


                    "ไม่เคยเหมือนกันค่ะ แล้วมีสาวมาจีบบ้างไหมคะ"


                    "อปป้าขี้เหร่จะตายไม่มีสาวมาจีบหรอก ไม่เหมือนตอนนี้โดนแฟนๆ จีบตลอด"


                    "เขาเรียกว่าช่วงไม่ดูแลตัวเองมากกว่านี่คะ พออปป้าเริ่มดูแลตัวเองแล้วเลยดูดีขึ้น ห้ามว่าตัวเองขี้เหร่อีกนะ"


                    "ครับๆ แล้วเอลล่ะ น่าจะสวยมาตั้งนานแล้วนะไม่มีหนุ่มมาจีบบ้างหรอ?"


                    "เมื่อก่อนเอลก็มียุคมืดเป็นของตัวเองนะคะ ตอนอยู่ไทยคือผิวคล้ำแดดมาก พอมาอยู่ที่นี่แดดกับพวกของบำรุงก็ช่วยไว้เยอะเลย เอลเลยมาดูดีช่วงก่อนเป็นเทรนนี่ไม่นานแล้วไม่ได้เจอผู้คนด้วยเลยไม่มีใครมาจีบ"


                    "นี่เราเหมือนกันแทบจะทุกอย่างเลยเนาะ5555"


                    "นั่นสิคะ"


                    ฉันคุยกับอปป้าเรื่องเพลงบ้าง ปรึกษากันบ้างก่อนจะพากันกลับบ้านของตัวเองโดยที่ฉันไปส่งเขาที่ค่ายของเขา








==============================================================

Namjoon: เดี๋ยวนี้มีอาร์มี่ที่จีบอปป้าแล้ว^^
.
.
.
.
งุ้ยๆ ตอนนี้ก็จะมีโมเม้นเบาๆ หน่อยนะ หุๆ
คนน้องเริ่มจากการขับรถให้แล้วต่อด้วยพักแขนเสื้อทำอาหารให้คนพี่ก่อนเลย><
ตอนหน้าจะมีโมเม้นอะไรอีกก็ฝากติดตามผลงานของไรต์ด้วยนะฮับบ<3<3<3
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

85 ความคิดเห็น

  1. #36 Mildmmt (@Mildmmt) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 15:56
    อ่านละเขินนน
    #36
    0
  2. #8 Leesungwa (@08041xxxxxx) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 14:04
    สนุกมาเลย มาต่อค่ะ
    #8
    0
  3. #6 hoseokoppa19 (@hoseokoppa19) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 23:16

    จะรอค่ะไรท์
    #6
    0
  4. #5 0896969694 (@0896969694) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 22:10

    จะรอติดตามโมเมนต์นะคะไรท์
    #5
    0