{ BTS X YOU | RM | Hi!! My Senior สวัสดีค่ะรุ่นพี่ }

ตอนที่ 18 : { Hi!! My Senior: 17 }

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 221
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    18 ต.ค. 62

{ Hi!! My Senior: 17 }









@YG Ent.

                    "ขอโทษนะที่เรียกมาในวันหยุดของพวกเธอ" ประธานหยางเปิดทันทีเมื่อเริ่มประชุม ทุกคนนั่งนิ่งเงียบเพื่อรอฟังเนื้อหาการประชุมเหล่านี้ "คือฉันจะให้พวกเธอ Blackpink กับ Triple-s ทำเพลงร่วมกันและจะมีรายการวาร์ไรตี้ออนแอร์หลังจากที่ปล่อยเพลงแล้ว โดยรายระเอียดจะอยู่ในเอกสารตรงหน้าพวกเธอ"

                    ทีมงานและฝ่ายต่างๆ ก็ออกมาบอกรายละเอียดเพื่อเสริมข้อมูลต่างๆ จากในเอกสาร การประชุมนี้ใช้เวลาในการประชุมร่วม 3ชั่วโมง แต่ในช่วงเวลานั้นเอลลี่ที่เหม่อลอยแต่ก็พอรับรู้ถึงรายละเอียดได้บ้างจนจบการประชุม สาวๆ ทั้ง 8คนก็ย้ายมาอยู่ที่ห้องซ้อมเพื่อพูดคุยกันอีกทีโดยมีกล้องตั้งอยู่ด้วย ระหว่างนั้นสาวๆ ก็คุยกันถึงเรื่องราวที่อยากจะทำ เอลลี่ก็แค่พยักหน้ารับ เมื่อคนอื่นขำก็ขำตามแค่นั้น

                    "ก็ดีนี่คะ เนาะเอล เอล!" ลิซ่าหันมาถามเอลลี่ที่นั่งนิ่งใจลอยอยู่ ก่อนจะสกิดและเรียกอีกที

                    "ฮะ? มีอะไรหรอ"

                    "นี่เธอเหม่ออะไร"ลิซ่าถามด้วยความเป็นห่วงเพราะไม่เคยเห็นเอลลี่ในโหมดนี้รวมถึงคนอื่นๆ ก็ด้วย

                    "นั้นสิ ไม่ว่าแกจะซ้อมเหนื่อยหรืออะไรแกก็ไม่ถึงขนาดนี้นะ"

                    "โทษที พอดีง่วงนิดหน่อยนะเลย" เอลลี่ยิ้มให้ทุกคนที่เป็นห่วงเธอจากใจจริง

                    เฮ่อ~~~ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นพวกนี้ก็ยังอยู่กับเรานี่เนาะ

                    หลังจากนั้นเอลลี่ก็เลิกคิดถึงเรื่องของนัมจุนทันที เธอกลับมาตั้งใจอ่านรายละเอียดอีกรอบ และร่วมพูดคุยออกความเห็นแล้ว พอทุกคนเห็นเอลลี่กลับมาเป็นเหมือนเดิมก็เบาใจขึ้นมาบ้างแล้ว

                    "โอเค งั้นสรุปตามนี้นะทุกคน"

                    "Yep!!!"

                    สาวๆ ตกลงกันว่าพอเลิกงานแล้วจะไปกินปิ้งย่างกันที่ร้านไม่ไกลจากค่ายเท่าไร พวกเอลลี่ที่มาถึงที่หลังพวกลิซ่า ก็เดินเข้าไปในร้านก่อนสายตาของดาเลนจะไปสะดุดกับคนกลุ่มหนึ่งที่มีกล้องมาตั้งอยู่เต็มไปหมด ก่อนจะมองฝ่ากล้องไปก็รู้ว่าเป็นพวกบังทันที่มาถ่ายรายกายกันนั้นเอง

                    "เอล" ดาเลนสะกิดเอลลี่ที่เดินอยู่ข้างหน้าก่อนจะชี้ไปตรงที่ที่นัมจุน ซึ่งนัมจุนมองอยู่ก่อนแล้ว

                    "อืม" เอลลี่ตอบรับแค่นั้นและรีบเร่งฝีเท้าให้เข้าไปในห้องทันที

                    เมมเบอร์ของเอลลี่ไม่พูดอะไรได้แต่เก็บความสงสัยไว้ก่อนจะเดินตามเข้าเอลลี่เข้าไป พอเข้าไปก็นั่งลงตรงที่ที่เว้นไว้ โดยพวกลิซ่าสั่งของไว้ให้แล้วเลยไม่ต้องรอนานก็มีอาหารมาเสิร์ฟ กาอึนและจีซูช่วยกันย่างคนละเตาดดยมีดาเลนและโรเซ่เป็นลูกมือ

                    "ยัยเอลวันนี้แกเป็นอะไร" โรเซ่ถามเมื่อเห็นเพื่อนตัวเองกลับมาหงอยซึ่งหนักกว่าที่ประชุมสะอีก

                    "ไม่มีอะไร"

                    "ฉันว่าแกมี แต่แกไม่บอกมากกว่า พวกเราอยู่ด้วยกันมานานนะทำไมพวกเราถึงจะไม่รู้ว่าแกกำลังเป็นอะไรอยู่" ฮันพุงพูดอย่างเป็นห่วงเพื่อน

                    "นั้นสิ แกเป็นคนที่ชอบเก็บไปคิดคนเดียว มีอะไรก็ระบายกับพวกฉันก็ได้นะ"

                    "เมื่อกี้แกมองนัมจุนด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปนะเอลลี่ ปกติแกจะมองเขาด้วยสายตาที่อบอุ่น มีความสุข และก็จะยิ้มทุกครั้งที่เห็นเขา แต่เมื่อกี้แกกลับมองเขาเหมือนจะร้องไห้ออกมา" คำพูดของดาเลนทำให้ทุกคนหยุดและหันมามองเอลลี่เพื่อหาคำตอบ

                    เอลลี่ตัดสินใจเล่าเรื่องราวให้ทุกคนฟัง ยกเว้นเรื่องที่เธอกับจองกุกเกือบมีอะไรกันเพราะความขาดสติของเธอเอง พอทุกคนรับรู้ต่างก็หัวเสียขึ้นมาทำให้เอลลี่ได้แต่ถอนหายใจ

                    "นี่คงเป็นสาเหตุที่ทำให้เหม่อตั้งแต่ประชุมใช่ไหม" ลิซ่าถามหลังจากที่เอลลี่เล่าจบ

                    "อืม"

                    "แล้วจะเอาไงต่ออ่ะ" โรเซ่ถามขึ้นมาอย่างเป็นห่วง

                    "ไม่รู้สิ ก็น่าจะทำเป็นปกติมั้ง แต่ฉันจะกลับไปพูดจาและรู้สึกแบบเดิมคงไม่ได้"

                    "เป็นฉัน ฉันก็ทำไม่ได้"

                    "แต่เอาจริงๆ นะ ก็อาจจะจริงอย่างที่นายจองกุกบอก เขาอาจจะเลิกทำเรื่องอย่างว่าตั้งแต่คบแก ผู้หญิงคนนั้นอาจจะมาเสนอตัวถึงห้องแล้วแกเข้าไปเห็นพอดีก็ได้นะ" ดาเลนพูดก่อนจะคีบหมูขึ้นมากิน

                    "ฉันก็อยากจะเชื่อนะไม่รู้สิ ฉันคงอยากได้เวลาล่ะมั้ง แต่ถ้าเขามาขอโทษฉันตอนนี้ฉันอาจะจะให้อภัยเขาก็-"

ก็อกๆๆ

                    "ฉันยังไม่ได้สั่งอะไรเพิ่มเลยนะ" จีซูพูดก่อน ทำให้ฮันพุงที่อยู่ใกล้ประตูต้องเดินไปเปิด ก่อนจะชะงักเพราะคนที่มาเคาะ "นัมจุนอปป้า?"

                    "ฉันขอคุยกับเอลหน่อยสิ"

                    "อะ เอ่อ" ฮันพุงไม่ตอบอะไรได้แต่หันไปมองเพื่อนของตัวเองที่นั่งนิ่งมองนัมจุนอยู่

                    "เชิญข้างนอกค่ะ" เอลลี่ตัดสินใจลุกขึ้นและเดินไปตรงประตู ทำให้ฮันพุงหลบก่อนจะเดินนำนัมจุนออกไป

                    เอลลี่เลือกมาคุยตรงที่ไม่มีคนและเงียบสงบ แต่ก็ไม่ได้เป็นส่วนตัวอะไรมาก เอลลี่หยุดเดินก่อนจะหันมามองนัมจุนที่ยืนอยู่นิ่งๆ

                    "แล้วคุณไม่ถ่ายรายการหรอคะ?"

                    "ถ่ายเสร็จแล้วนะ"

                    "งั้นอยากพูดอะไรก็พูดเลยค่ะ พอดีคนอื่นๆ ก็รอฉันอยู่"

                    "เอลรู้ตัวไหมว่ากำลังเย็นชาใส่อปป้า"

                    "รู้ค่ะ อยากพูดอะไรก็รีบพูดเถอะค่ะ" เอลลี่จิกมือตัวเองเพื่อกั้นน้ำและเสียงของตัวเอง เธอรีบให้เขาพูดเพราะเธออาจจะวิ่งเข้าไปกอดเขาแล้วให้อภัยเขาแน่ๆ

                    "ตั้งแต่ที่เราถ่ายรายการด้วยกันอปป้าก็ไม่ทำอะไรแบบนั้นอีกเลย แล้วเรื่องคืนนั้นอปป้าไม่คิดจะมีอะไรกับนูนาเขาจริงๆ นูนาเขาเข้ามาหาอปป้าเอง อปป้าไล่เขาแล้วแต่เขาไม่ไป จนเอลมาเห็น"

                    "ฉันเชื่อคุณได้แค่ไหนคะ" เอลลี่จ้องไปที่ตาของนัมจุน แต่ในดวงตาของเขากลับไม่มีความล่อกแล่กแม้แต่น้อย สายตาของเขาบอกว่าเขาไม่ได้โกหกเธอเลย

                    "เชื่อได้จริงๆ ครับ" นัมจุนเดินเข้าไปกุมมือทั้งสองข้างของเอล "ยกโทษให้อปป้านะครับ ต่อไปอปป้าจะไม่ให้ผู้หญิงคนอื่นมาเข้าห้องอปป้า และจะไม่ทำแบบนั้นกับใครอีกแล้ว"

                    "ค่ะ เอลให้อภัยอปป้าค่ะ แต่เรื่องจองกุกนะ วันนั้นเขาเห็นเอลร้องไห้หนักมาก" พอเอลลี่พูดถึงตอนนี้นัมจุนก็ยิ้มแห้งมาให้เอลลี่ที่ทำสายตาเชือดเฉือนเขาอยู่ "เขาเข้ามาปลอบเอล แถมยังทำให้เอลไม่คิดไม่และยังแก้ตัวให้อป้าอีก"

                    "อืม ไอ้กุกบอกอปป้าแล้ว อปป้าเกือบชกมันไปแล้วล่ะ แต่ยั้งมือไว้ได้ทัน"

                    อ่า ตอนแรกกะจะบอกเรื่องนั้นนักหน่อย-_-

                    "ทีหลังก็มีสติด้วยนะคะ เราทะเลาะกันได้ อารมณ์ขึ้นก็อย่าเพิ่งมาคุยกัน พอสงบแล้วค่อยมาคุยกัน เอลไม่อยากให้คำพูดตอนที่โมโหมาทำร้ายกัน"

                    "ครับ ต่อไปอปป้าจะควบคุมอารมณ์ตัวเองให้ดีกว่านี้" นัมจุนดึงเอลเข้าไปกอดเอลก็กอดตอบ

                    "เอลต้องกลับเข้าไปในร้านแล้วล่ะคะ"

                    "เดี๋ยวอปป้าไปส่ง"

                    "ค่ะ"




ellyyysss: Keep the promise @rrrmmm1225


rrrmmm1225: I promise you @ellyyysss







===========================================================================
อาจจะงงๆ กันตั้งแต่ตอนที่แล้วนะคะ ไรต์จะมาอธิบายให้ฟังนะคะ
คือเอลลี่เข้าไปเห็นผู้หญิงในห้องพักนัมจุน แล้วก็ทะเลาะกันโดยมีจองกุกไปด้วย แต่เอลลี่ให้จองกุกกลับไปก่อน
จองกุกก็น่าจะรอดูสถานการณ์อยู่ข้างนอก พอเอลลี่เดินออกจากห้องไปโดยที่ร้องไห้อย่างหนัก
ก็เข้าไปปลอบและเดินไปส่งที่ห้อง เอลลี่ที่ไม่อยากอยู่คนเดียวก็รั้งจองกุกไว้
ด้วยความเสียสติอ่อนๆ ของนางก็จับอิกุกจูบเลย แล้วเกือบเกินเลยแต่ยั้งไว้ก่อน
พอวันต่อมาจองกุกไม่อยากให้เอลลี่คิดเรื่องของนัมจุนก็พาไปเที่ยวแค่นั้นแหละค่ะ
จองกุกก็เป็นผู้ชายอ่ะ มีผู้หญิงมาจูบก็น่าจะหลุดไปบ้าง
แต่ก็ยังนึกถึงพี่ชายเลยแก้ต่างให้นัมจุน
ทั้งเอลลี่และก็จองกุกยังอยู่ในเฟลนโซนกันทั้งคู่ค่ะ ไม่มีเกินเลยแน่นอน

Jungkook: สมหน้าอยากแต่งแบบงงๆ เอง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

85 ความคิดเห็น

  1. #80 modelml (@modelml) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 23:38

    ดีกันแล้วเย้
    #80
    0
  2. #79 Jung_jk (@kimUnalm) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 19:58
    ดีกันแล้วแม่ เค้าดีกันแล้ว อ้ายยยยยยย
    #79
    0
  3. #78 Agase_palm (@Agase_palm) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 19:58

    สู้วววววว
    #78
    0
  4. #77 Agase_palm (@Agase_palm) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 19:58

    สู้วววววว
    #77
    0
  5. #76 Agase_palm (@Agase_palm) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 19:57
    สนุกมากเลยยย รอตอนต่อไปอยู่นะคะเเ
    #76
    0