[PRODUCE101] #กำมะลอมินอุน| Youngmin x Sewoon|

ตอนที่ 9 : ★ Chapter 8 [ครบ 100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 775
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 109 ครั้ง
    2 พ.ค. 61

#กำมะลอมินอุน
(8)


              
                    “Heart skips a beat
                    My heart skips a beat"


          “พี่ยองมิน ปะ..ปล่อย”

          "ไม่"

          "ป..ปล่อยยยย"

          เซอุนว่าก่อนจะพยายามแกะมือคนข้างๆที่จับมือเขาไว้แน่นตั้งแต่ก้าวเข้ามาในโรงเรียน แต่เจ้าตัวกลับไม่รู้สึกสะทกสะท้านใดๆ ซ้ำยังจับแน่นขึ้นอีก

          เซอุนกับยองมินเป็นแฟนกัน(จริงๆ)ได้ไม่ถึงอาทิตย์ เซอุนรู้สึกว่าตัวเขาเสียเปรียบมากๆ เพราะมักจะโดนสกินชิพตลอด ยองมินน่ะชอบฉวยโอกาสกับเขา ไม่ว่าจะจับมือหรือหอมแก้ม เล็กๆน้อยๆก็เอาหมด แต่ไม่ได้มีการรุกล้ำมากกว่านั้น

          อย่างน้อยๆยองมินก็ยังไม่เข้าข่ายคนหื่นละนะ..

          “พี่ยองมิน!” 

          เซอุนตะโกนซ้ำอีกครั้ง 

          “เรียกทำไมครับ คุณแฟน”

         ร่างสูงก้มลงกระซิบที่ข้างหูเซอุน ก้มมองอีกฝ่ายที่ตอนนี้แก้มขาวๆกำลังขึ้นซับสีจางก็อดไม่ได้ที่จะยกยิ้ม ยองมินใช้มืออีกข้างลูบหัวเบาๆด้วยความเอ็นดู เขาเริ่มจะติดนิสัยลูบหัวตัวเล็กข้างๆเขาซะแล้วล่ะ ก่อนจะผละออกมายิ้มหวานให้อย่างยียวน

          “ฟะ..แฟนคลับพี่จะฆ่าผมแล้วนะ!” มือเล็กรีบปัดมือของคนที่กำลังลูบหัวตัวเองอยู่ลง

          ตั้งแต่วันที่ร่างเล็กโดนพวกแฟนคลับของยองมินเตรียมจะสาดน้ำใส่ ทำให้เขาเป็นคนค่อนข้างขี้ระแวงไปทันที แค่ตอนนี้ตนเป็นจุดสนใจของคนมากมายที่ยืนซุบซิบกันก็ทำให้เซอุนสั่นไปหมด สายตาที่มองมา เสียงนินทาและเสียงกรีดร้องด้วยความอิจฉายังคงดังอย่างต่อเนื่อง 

          “ฮ่าๆ กลัวหรอ?”

          “....”

          “พี่อยู่ตรงนี้ ไม่ต้องกลัว”

          ยองมินว่าพร้อมกระชับฝ่ามือให้แน่นขึ้นอีก ราวกับต้องการบอกให้รู้ว่าเขาจะอยู่ข้างๆเซอุนเสมอ เซอุนส่งยิ้มบางๆกลับไปให้ยองมิน ถึงยองมินจะบอกว่าไม่มีอะไรให้ต้องกลัวแล้ว แต่ในใจเขาก็ยังกังวลอยู่ดี 
         
          กังวลว่าเขาจะเจออะไรอีกรึเปล่า..


---------------------------------------


          “ว้าววว ดูซิใครมา” เสียงทุ้มๆของคังดาเนียลตะโกนดังลั่นห้องเมื่อเห็นยองมินกำลังเดินเข้ามา

          “ว้าวๆ นี่มันพ่อหนุ่มข้าวใหม่ปลามันนี่หว่า” เสียงของยงกุกดังตามมาติดๆ แต่ดงโฮกลับส่ายหน้าเบาๆเมื่อเห็นเพื่อนเขาสองคนทำตัวเหมือนเด็กๆ ก่อนจะก้มลงอ่านหนังสือต่ออย่างไม่สนใจ

          “อะไรของพวกมึง” เจ้าตัวเดินมานั่งที่โต๊ะพลางหยิบหนังสือเรียนขึ้นมา ก่อนจะหันไปหาเพื่อนตัวแสบของเขา “แล้วนี่พวกมึงอ่านหนังสือรึยัง จะสอบแล้ว เอาเวลาแซวกูมาเติมอะไรๆที่มันมีสาระเข้าไปในสมองก่อนจะดีกว่าไหม”

          “เชี่ยยยจุกเลยว่ะ” ดาเนียลพูดพลางเอามือกุมท้อง แต่ก็ไม่ได้คิดจะหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านอย่างที่โดนว่า

          นี่ก็ใกล้จะสอบมิดเทอมแล้ว ซ้ำพวกเด็กม.ปลายปี 3 ก็ต้องเริ่มอ่านหนังสือสอบเพื่อเข้ามหาลัยอีกด้วย นั่นหมายความว่ายองมินก็ต้องเร่งอ่านหนังสือเพิ่มขึ้น แต่ก็ไม่ได้เป็นปัญหาสำหรับเขาซักเท่าไหร่ เพราะยองมินติดท็อปเทนในชั้นปี ทำให้เขาได้โควต้าในการเข้าเรียนมหาวิทยาลัยอย่างสบายๆ

          “เป็นแฟนกับน้องเซอุนแล้วหรอวะ” ยงกุกถามขึ้น เมื่อนึกขึ้นได้ว่าเมื่อวานยองมินอัพรูปคู่กับเซอุนพร้อมแคปชั่นรูปหัวใจ

          คนถูกถามไม่ได้ตอบอะไร กลับยักคิ้วให้เป็นคำตอบแทน ซึ่งท่าทางนั่นทำให้คนที่รอคำตอบอยู่อีกคนทุบโต๊ะขึ้น

          “คิดว่าหล่อแล้วจะกวนแค่ไหนก็ได้หรอวะ!” เสียงของดาเนียลทำให้ทุกคนในห้องละสายตาจากหนังสือเรียนขึ้นมามอง แต่ทุกคนก็ไม่ได้มีท่าทีตกใจอะไรมาก เพราะเห็นว่าเป็นเรื่องปกติที่ดาเนียลคนนี้ชอบเสียงดัง

          “จะลอกไหมการบ้าน ไม่ลอกกูจะได้เอาไปส่ง” ยองมินเอ่ยอย่างเหนื่อยใจ แต่ก็สามารถสยบเสียงดังๆของดาเนียลได้ เจ้าตัวรีบคว้าสมุดการบ้านมานั่งลอกทันที

          ไวจริงๆเพื่อนกู...



          ต่างจากเด็กม.ปลายปี 1 ที่บางส่วนนั่งอ่านหนังสืออย่างเคร่งเครียด แต่ก็มีบางส่วนที่คิดว่าใกล้ๆค่อยอ่านก็ได้

          และเซอุนก็เป็นอย่างหลัง

          เซอุนชอบเล่นดนตรีมากๆ โดยเฉพาะกีต้าร์ เขาใฝ่ฝันอยากจะเป็นนักร้องเดี่ยวหรือไม่ก็นักแต่งเพลง จึงฝึกฝนตัวเองทางด้านนี้อยู่เสมอ แต่กลับไม่ชอบอ่านหนังสือ โดยเฉพาะวิชาคณิตศาสตร์ เขารู้สึกว่ามันยากเกินไป อยากจะย้อนอดีตไปขัดขวางคนที่คิดค้นทฤษฎีต่างๆขึ้นมาให้เราเรียนเหลือเกิน แต่ก็นั่นละ ยังไงเขาก็ต้องสอบให้ผ่านละนะ

          “เฮ้ออออออ” 

          เซอุนถอนหายใจยาวๆ จนแจฮวานที่นั่งอยู่ข้างๆต้องละสายตาจากหนังสือเรียนขึ้นมามอง

          “เป็นอะไรเซอุน?”

          “เรา...ขี้เกียจอ่านหนังสืออ่ะ”

          “อยากสอบซ่อมรึไง ครั้งที่แล้วไม่เข็ดหรอได้เรียนเสริมน่ะ”

          ร่างเล็กเบะปากทันทีที่ได้ยินคำว่าเรียนเสริม ใช่ เมื่อเทอมที่แล้วเขาสอบตกทำให้ต้องเรียนเสริมช่วงเย็นไปเกือบ 2 อาทิตย์ และมัน...

          น่าเบื่อมาก!

          “ให้เราติวให้ป่าว” แจฮวานเอ่ยอย่างใจดี ถึงเขาจะไม่เก่งมากแต่ก็พอเอาให้ผ่านได้อยู่

          “ไม่เป็นไรดีกว่า เราเกรงใจอ่ะ เดี๋ยวแจฮวานจะเสียเวลากับเราซะป่าวๆ”

          “ไม่ลองให้พี่ยองมินสอนล่ะ?”

          “ห..ห๊ะ! อย่าเลยๆ เรายิ่งเกรงใจ..” เซอุนรีบโบกมือปฏิเสธจนมือพันเป็นระวิง

          “เกรงใจอะไร พี่เขาเรียนเก่งหนิลองให้สอนดูก็ไม่แย่หรอก”

          ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันอย่างชั่งใจ ใจนึงก็อยากให้ยองมินสอน แต่อีกใจก็กลัวจะเรียนไม่รู้เรื่อง

          เพราะกลัวว่าจะใจเต้นมากไปหากอยู่ใกล้ๆยองมิน...



          "คนเยอะแฮะ"

          ยองมินพูดออกมา ขณะที่ทั้งคู่เดินอยู่บริเวณห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ผู้คนเยอะมาก มือของทั้งคู่จึงจับกันโดยอัตโนมัติ สายตาของยองมินกวาดมองไปทั่ว เพราะกำลังมองหาร้านหนังสือดีๆ เพื่อจะเอาไปเตรียมอ่านสอบเพิ่มเติม

          แต่เซอุนกลับเหม่อลอยตลอด ถามคำตอบคำ พาเดินไปไหนก็ไปหมดไม่มีแย้งอะไรเขาเลย

          ยองมินจึงเริ่มกังวลว่าตัวเล็กของเขาเป็นอะไรรึเปล่า

          “วันนี้แวะกินอะไรก่อนกลับไหม” 

          ร่างสูงจึงหันไปถามคนที่ตัวเล็กกว่า แต่กลับไม่ได้รับคำตอบใดๆ


          “เป็นอะไรหืม? มีใครทำอะไรเซอุน?”

          “ปะ...ป่าว” เซอุนได้ยินอย่างนั้นจึงรีบเงยหน้าขึ้นมา ก่อนจะสบตากับอีกฝ่ายที่ทอดสายตามอง ยองมินเพียงเลิกคิ้วเล็กน้อย แม้จะไม่ได้แสดงออกอะไรมาก แต่สายตาเป็นกังวลเผยขึ้นมาให้เห็นได้ง่าย 

          จริงๆหลังจากเหตุการณ์วันนั้นก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเขาอีก ไม่มีคนมาคอยทำร้ายหรือว่ากลั่นแกล้ง อาจเป็นเพราะยองมินอยู่กับเขาเกือบจะทุกเวลาเมื่ออยู่ที่โรงเรียน ถ้าไม่นับเวลาเรียนน่ะนะ

          “แล้วเป็นอะไร บอกพี่ได้ไหม” ยองมินดึงฝ่ามือนุ่มมาประสานไว้กับมือใหญ่ๆของตัวเองก่อนจะพาอีกคนไปนั่งที่เก้าอี้ม้าหิน 

          “...”

          “บอกพี่ได้นะ พี่ทำอะไรผิดไปรึเปล่า หรือเซอุนอยากกลับบ้านแล้วพี่จะได้พากลับ” ยองมินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง ฝ่ามือหนาเริ่มชื้นไปด้วยเหงื่อ 

          อ่า..เขาเริ่มจะกังวลแล้วล่ะ

          “คือผม...”

          “...”

          “...ผมกังวลเรื่องสอบอ่ะ” เซอุนเม้มปากเล็กน้อย ก่อนจะรู้สึกว่าหน้าเริ่มเห่อร้อนขึ้น จะว่าอายไหมมันก็อาย มีแฟนเป็นระดับหัวกะทิ แต่เขากลับเป็นพวกผ่านคาบเส้นหรือไม่ก็ตกไปเลย

          ยองมินพอได้ยินอย่างนั้นก็แอบโล่งใจ อย่างน้อยตัวเล็กของเขาก็ไม่ได้กังวลเรื่องอื่น

          “ให้พี่ติวให้ไหม?”

          “ม..ไม่เป็นไรครับ ผมเกรงใจพี่ต้องเตรียมสอบเข้ามหาลัยอีก” เซอุนรีบโบกมือปฏิเสธเหมือนอย่างเคย

          “ไม่ต้องเกรงใจ สบายมาก พี่เก่ง” ยองมินเอื้อมมือไปขยี้หัวทุยๆของเซอุน ทำให้เซอุนหลุดขำออกมา

          คนอะไรมั่นใจตัวเองได้ขนาดนี้

          “..ก็ได้ครับ งั้นรบกวนด้วยนะครับ”

          ยองมินพยักหน้ารับก่อนจะหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูของตัวเองขึ้นมาเช็ควันในปฏิทิน “ติวกันวันไหนดี วันเสาร์ไหม?” 

          “อ่า...ได้ครับ"

          "งั้นเดี๋ยวพี่ไปรับ"

          "เอ่อ...แล้วเราจะติวกันที่ไหนครับ?” เสียงเล็กๆของเซอุนเอ่ยถามขึ้น เสียงที่เบาอยู่แล้วกลับเบาลงไปอีก เมื่อเซอุนกลั้นใจถามคำถามที่เขาพอจะรู้คำตอบอยู่แล้ว

          “:)”

          ยองมินไม่ตอบแต่กลับสิ่งยิ้มให้ซะงั้น เซอุนได้แต่ภาวนาว่าจะไม่ใช่สิ่งที่เขาคิดไว้

          แต่สิ่งที่เขาคิดไว้คงจะ..


          “คอนโดพี่”


          อ่า..ทำไมเวลาสอบไม่เดาได้ถูกแบบนี้บ้างนะ..



                                       to be continued...





Talk
     โอ้โหหหห ไม่ได้ติดตามมาตั้งนาน ตอนนี้เรือเรากลายเป็นเรือยอร์ชแล้วหรออTT ปริ่มมากกกกกกัปตันเราทำหน้าที่ดีจังเลยยฮืออออ นึกถึงโมเมนท์ก่อนๆ 144p TT ซูมแล้วซูมอีกกกก
     เราหายไปนานเลยง่ะ ขอโทษด้วยจริงๆๆ เราเรียนค่อนข้างหนักก็เลยไม่ว่างเลย แต่ที่กลับมาอัพต่อเพราะเห็นยอดเฟบเพิ่มขึ้น ขอบคุณมากๆๆๆๆเลยที่ให้ความสนใจกับนิยายเรื่องนี้ ดีใจมากๆๆๆ คิดถึงเรื่องนี้เหมือนกันกลับมารื้อฟื้นกันใหม่ 
     มาต่อแล้วววว อาจจะน้อยไปหน่อย เราตัดเนื้อหาไปไว้อีกตอน -- ขอแจ้งไว้นิดนึงง คือตั้งแต่อาทิตย์หน้าเรามีสอบไฟนอลลล เพราะฉะนั้นอาจจะมาอีกทีสิ้นเดือนเลย TT เจอกันตอนหน้าจ้าาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 109 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

226 ความคิดเห็น

  1. #205 pimmkamon (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 14:03
    ต้องไม่ใช่แค่ติวอย่างเดียวแน่เลย *เขินรอ อ
    #205
    0
  2. #197 hikhik__ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 10:33
    แงงง น่ารักกกก
    #197
    0
  3. #196 ChayaninPcj (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 08:03
    ติวก็ติวอย่างเดียวนะพี่ยองมิน
    #196
    0
  4. #195 MWzzz (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 07:04
    ตอนหน้าาา เขินรอ 55555
    #195
    0
  5. #194 superceo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 00:11
    พี่ยองมินต้องคิดทำอะไรน้องแน่ๆ เราจะรอ55555 สู้ๆนะคะไรท์ รอจ้าาาา
    #194
    0
  6. #193 7element2 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 21:24
    ไม่อยากจะเดาต่อเลยยยย
    #193
    0
  7. #192 Mayyy12 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 21:03
    ต้องมีอะไรแน่ๆเลยอ่ะตอนหน้า5555555555555
    สอบสู้ๆนะคะไม่ต้องรีบก็ได้ จะรอค่าาาาา
    #192
    0
  8. #191 7element2 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 16:43
    ไรท์กลับมาเเล้ววววว คิดถึงงงง รอมานานเยย
    #191
    0
  9. #189 melapholasirinn4528 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 10:15
    ไรท์มาแล้วววว
    #189
    0
  10. #188 MWzzz (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 01:21
    ดีใจจจจจจ ที่ไรท์ไม่ทิ้งเราาา
    ดีใจจจจจจ ที่ไรท์กลับมาาาา
    คิดถึงเรื่องนี้มากกกกกกกกก
    สู้ๆน้าาาา ไรท์ จุ๊บๆๆๆ
    #188
    0
  11. #187 ChayaninPcj (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 23:08
    ดีใจมากเวอร์
    #187
    0
  12. #186 โยไง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 21:39
    ดีใจจังเลยที่ไรท์กลับมาต่อ สู้ๆนะคะว่างๆค่อยต่อก็ได้ เรารอได้เสมอค่าา
    // ชอบสกินชิพจังเลยนะคะ 555555
    #186
    0
  13. #185 Mayyy12 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 17:43
    ไรท์กลับมาจริงด้วย!!! คิดถึงเรื่องนี้มากๆๆเลย มาต่อไวๆนะคะ เป็นกำลังใจให้จ้าาา
    #185
    0
  14. #184 superceo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 17:21
    ไรท์กลับมาแล้วเย่!!! รอลุ้นต่อไปจ้า สู้ๆนะคะไรท์
    #184
    0