[PRODUCE101] #กำมะลอมินอุน| Youngmin x Sewoon|

ตอนที่ 8 : ★ Chapter 7 [ครบ 100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,498
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    29 เม.ย. 61

#กำมะลอมินอุ
(7)


You can follow me
You can follow me
I will always keep you safe
Follow me
You can trust in me
I will always protect you, my love



          ร่างเล็กยืนมองตัวเองในกระจกนานเกือบ 10 นาที แก้มกลมมนทั้งสองข้างค่อยๆเห่อร้อนขึ้นมา ก่อนจะเริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อ เมื่อสายตาไปปะทะเข้ากับรอยแดงที่คอของตัวเองหรือ "รอยรัก" ที่อิมยองมินได้ฝากเอาไว้นั่นเอง 

          มือเล็กค่อยๆลูบรอยแดงอย่างเบามือ เซอุนเปิดกระปุกครีมปิดรอยขึ้นมา ก่อนจะบรรจงทาลงไปที่รอยแดงพลางนึกถึงเหตุการณ์เมื่อวาน ที่ทำให้กลัวและสั่นไปทั้งตัวเมื่อเห็นยองมินโกรธ แต่ในความกลัวก็ยังมีเรื่องที่ทำให้ใจเต้นรัว เมื่อได้ยินคำที่เขารอคอยมานาน...


          "ต่อไปนี้พี่จะปกป้องเราเอง พี่จะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเราอีก...พี่สัญญา"

          เซอุนจ้องดวงตาสีเข้มอย่างแน่นิ่งเมื่อได้ยินคำว่าทำร้าย เขาเริ่มไม่แน่ใจ...เขาจะกลับไปทนคำนินทาว่าร้ายนั้นได้จริงๆหรอ เขาที่เพิ่งผ่านเหตุการณ์ร้ายๆมา ดวงใจดวงน้อยที่เพิ่งบอบช้ำมา เขากลัว...กลัวว่าจะต้องเจ็บอีก

          เหมือนยองมินจะเข้าใจความคิดของคนข้างหน้า เขาเอื้อมมือไปจับมือเล็กมาทาบไว้กับหน้าอกข้างซ้ายของตัวเอง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

          "พี่ขอโทษที่ทำให้เราต้องเผชิญเรื่องร้ายๆมาตลอด แต่ตอนนี้เราไม่ได้ตัวคนเดียวแล้วนะ เราเป็นแฟนกันแล้วนะเซอุน พี่จะปกป้องเราเอง เชื่อใจพี่นะ..."

          "...ใครเป็นแฟนพี่" เซอุนแย้ง

          "โกรธพี่อยู่หรอ เซอุนอ่า...พี่ขอโทษ"

          "........."

          "เป็นแฟนกับพี่นะครับ"

          "........."

          "เป็นแฟนกันนะเซอุน"

          "อ..อืม" เซอุนตอบกลับเสียงเบามากจนแทบไม่ได้ยิน ก่อนจะยกมือขึ้นดันหน้าของอีกคนออกเมื่อยองมินค่อยๆยื่นหน้าเข้ามาจนปลายจมูกชนกัน

          "จะทำอะไรน่ะพี่ยองมิน!" กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆที่ผสมกับกลิ่นกายผู้ชายของยองมินทำให้หัวใจเซอุนเต้นถี่ขึ้นเรื่อยๆ 

          "ตกลงเป็นแฟนกับพี่รึเปล่า เซอุนตอบเบาอ่ะ...พี่ไม่ได้ยิน" ยองมินถูปลายจมูกของเขากับเซอุนเบาๆ พลางกระซิบด้วยน้ำเสียงติดแหบ ฝ่ามือหนาลูบใบหน้าเกลี่ยแก้มนิ่มข้างหน้าอย่างแผ่วเบา 

          "เป็นๆๆๆ เป็นแฟนกัน!!!" เซอุนตะโกนออกไป เขารัวคำพูดจนไม่แน่ใจว่าเขาพูดออกไปถูกรึเปล่า

          "งั้นเราเป็นแฟนกันแล้วนะ" ยองมินยกยิ้มขึ้นมาอย่างพอใจ ก่อนจะค่อยๆถอยออกอย่างเสียดาย

          "พี่ยองมินบ้า..."



          "เซอุนเสร็จรึยังลูก จะสายแล้วนะ" เสียงเรียกของมารดาดังขึ้น ทำให้เซอุนหลุดจากภวังค์ 

          "เสร็จแล้วครับ" เซอุนตะโกนตอบ ก่อนจะรีบหยิบกระเป๋าของตัวเองเตรียมวิ่งลงไป 

          คาทก!

          เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ดังขึ้นทำให้เซอุนหยุด รีบคว้านหาโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูแชทล่าสุด

          Alpaca.min : พี่ตื่นสาย ไปรับไม่ทัน

          Alpaca.min : เจอกันหน้าโรงเรียนนะ

          Alpaca.min : คุณแฟน:)

          เซอุนอมยิ้มออกมา นี่เขากำลังฝันอยู่รึเปล่านะ...

          อืมมวันนี้ขอให้เป็นวันดีๆนะ Today's a good day:)


----------------------20%---------------------

     "ไอ้แดน มึงได้กลิ่นไรปะ" 

     "กลิ่นไรวะ"

     "กูก็ได้กลิ่นว่ะ โคตรเหม็น!" ยงกุกว่าก่อนจะหันไปกระแทกเสียงใส่คนข้างๆ เมื่อเห็นว่าคนที่พวกเขากำลังพูดถึงทำเป็นหูทวนลม จนเจ้าตัวต้องเงยหน้าขึ้นมาพูดด้วยน้ำเสียงค่อนไปทางรำคาญ "เหม็นส้นตีนไรของพวกมึง?" ก่อนจะกลับไปจดจ่อกับมือถือเครื่องหรูของตัวเองต่อ 

     "เหม็นความรักไอสัส!!" เพื่อนรักทั้งสามของเขาตะโกนประสานเสียงกันอย่างพร้อมเพรียง "กูเห็นมึงก้มหน้าก้มตาเล่นมือถือมาตั้งแต่เข้าแถวละนะ เมื่อเช้ายังเจอกันไม่พอหรอวะ"

     "คนมันกำลังอินเลิฟว่ะ โทษที" ยองมินยักไหล่อย่างไม่สนใจก่อนจะก้มเล่นต่อ ทำให้อีกสามคนกลอกตาบนเบาๆก่อนจะก้มหน้าปั่นการบ้านของตัวเองต่อ ซึ่งต้นฉบับก็คงไม่พ้นของใคร ถ้าไม่ใช่..ยองมิน บางทีเพื่อนๆเขาก็คิดนะ ถึงยองมินจะมีความรักสักกี่ครั้ง การเรียนก็ไม่เคยขาดตกบกพร่องเลย อา...เริ่มจะอิจฉาความฉลาดเข้าซะแล้วสิ


     "เราไปส่งงานที่ตึกสองก่อนนะ" มือเล็กวางปากกาลงบนโต๊ะก่อนจะลุกขึ้น

     "จะไปคนเดียวหรอ เดียวเราไปเป็นเพื่อน"

     "ไม่เป็นไรแจฮวาน สบายมาก" เซอุนยิ้มให้คนข้างหน้าก่อนจะเดินถือสมุดการบ้านออกมา



     ร่างเล็กเดินออกจากห้องพักครู ก่อนจะรีบเดินกลับห้องพลางก้มหน้าเล่นมือถือไปด้วย

     ก็คงจะไม่พ้นแชทอิมยองมินอีกเช่นเคย...

     เมื่อเดินพ้นทางเชื่อมตึกไปได้เพียงไม่กี่ก้าว จู่ๆก็มีนักเรียนหญิงกลุ่มหนึ่งคาดว่าน่าจะเป็นแฟนคลับยองมิน เดินมาดักหน้าเซอุน พร้อมขวดน้ำพลาสติกในมือที่ดูค่อนข้างจะเย็นพอสมควร

     "สรุปจะไม่เลิกกับพี่ยองมินใช่ปะ" เสียงของใครคนหนึ่งในกลุ่มดังขึ้นน้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่พอใจ

     เซอุนยืนนิ่งก่อนจะตัดสินใจหมุนตัวเดินกลับไปอีกทางเพื่อตัดปัญหา แต่ดูเหมือนกลุ่มแฟนคลับจะไม่ยอม พวกนั้นวิ่งมาดักหน้าเซอุนอย่างจงใจเป็นสัญญาณบอกให้รู้ว่าถ้าเซอุนไม่ยอมตอบคำถาม จะต้องถูกแกล้งอีกแน่ๆ

     "หน้าด้าน!" เด็กคนหนึ่งในกลุ่มตะโกนขึ้นมาเสียงดัง ก่อนที่คนอื่นๆจะส่งเสียงหัวเราะใส่หน้าเซอุนด้วยความสะใจ

     เซอุนเม้มปากแน่นอย่างพยายามระงับอารมณ์ เขาไม่อยากมีปัญหากับใคร เพราะไม่อยากให้ยองมินต้องมาคิดมาก ต้องมาห่วง หรือต้องรู้สึกผิดเพราะเขาอีก

     "เงียบทำไม? เป็นใบ้หรอ" คนที่ดูเหมือนเป็นหัวหน้าทีมเท้าสะเอวพลางมองหน้าเซอุนอย่างเริ่มมีน้ำโห

     "......" มีเพียงความเงียบเช่นเคยที่ยังทำหน้าที่ของมันได้อย่างดี

     จนกระทั่ง...

     พรวด!

     ซ่า!!!

     ดูเหมือนว่าความอดทนของใครคนหนึ่งจะหมดลง จู่ๆก็ยกขวดน้ำสาดใส่หน้าเซอุนทันที ทว่า...เมื่อเซอุนลืมตาขึ้นกลับพบว่า

     ไม่มีน้ำสักหยดกระเด็นมาถูกตัวเขา

     "พอได้แล้ว..." เสียงทุ้มเข้มที่ดังขึ้นเป็นเหตุให้ทุกคนร้องอุทานออกมาด้วยความตื่นตระหนก "พี่ยองมิน!!" ก่อนที่บรรดาแฟนคลับจะวงแตกกระเจิงและวิ่งแยกย้ายออกไป

     ใช่แล้วล่ะ เป็นยองมินนั่นเองที่เอาตัวมาบังเซอุนไว้จนเปียกชุ่มไปทั่งตัว แถมยังเป็นน้ำเย็นอีกด้วย...

     "พ..พี่ยองมิน" 

     "เป็นอะไรไหมเซอุน? โดนทำร้ายตรงไหนรึเปล่า?" ยองมินปาดน้ำออกจากหน้าอย่างลวกๆ ก่อนจะเอ่ยถามคนข้างหน้าที่ตอนนี้ตัวสั่นเป็นลูกนก มันควรจะเป็นเขารึป่าวที่ต้องตัวสั่นด้วยความหนาว... ใครสั่งใครสอนให้มาเล่นน้ำในเดือนนี้เนี้ย!

     "เอ่อ..ม..ไม่เป็นไรครับ" เซอุนมองหน้าคนข้างหน้าที่ตอนนี้เริ่มปากสั่นตัวซีด จึงรีบคว้านหาผ้าเช็ดหน้าของตัวเองออกมายื่นให้ยองมิน "ขอโทษนะครับที่ทำให้เดือดร้อน แล้วก็ขอบคุณมากๆนะครับที่ช่วย" 

     ยองมินยืนนิ่ง ไม่ยอมรับผ้าเช็ดหน้ามาจากเซอุน ทำให้เซอุนขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ 

     "เช็ดให้หน่อย" เสียงที่เปล่งออกมาปนไปความหนาวสั่น เซอุนจึงไม่อยากไปขัดความต้องการของยองมินนัก เขาคว้ามือใหญ่มากุมไว้ก่อนจะพาร่างสูงเดินไปยังห้องวิทยาศาสตร์ เพื่อหลีกหนีลมเย็นๆที่ยังคงพัดมาอย่างต่อเนื่อง เซอุนคิดว่าถ้ายังยืนกันอยู่ตรงนี้ยองมินคงเป็นไข้จับแน่ๆ

     ยองมินนั่งลงบนเก้าอี้กลม เซอุนจึงนั่งลงตรงข้ามกับยองมิน แล้วค่อยๆบรรจงเช็ดหน้าคนข้างหน้า 

     ไม่มีใครพูดอะไรออกมา มีเพียงความเงียบเท่านั้นที่ยังทำงานอย่างรู้งาน เซอุนอึดอัดใจ เขายอมรับว่าเหตุการณ์เมื่อสักครู่ทำให้เขาเกิดกลัวขึ้นมาอีกครั้ง ครั้งนี้นับว่าโชคดีที่ยองมินมาช่วยทัน แต่ถ้าครั้งหน้าล่ะ..เขาจะโดนอะไรที่ร้ายแรงกว่านี้รึเปล่า

     "...พี่ทำให้เราเดือนร้อนอีกแล้วสินะ" เป็นยองมินที่เอ่ยขึ้นเพื่อทำลายความเงียบ สายตาจ้องไปยังใบหน้ากลมข้างหน้า

     "ไม่หรอกครับ..." 

     "พี่ไม่เลิกนะ"

     "คะ..ครับ!?" 

     "ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พี่ก็จะไม่ยอมเลิกกับเซอุนหรอกนะ"

     "........"

     "อย่ากลัวไปเลยนะ ไม่ต้องกังวลด้วย เพราะว่า..."

     "........"

     "พี่จะปกป้องเราเอง"

     สาบานได้ว่าตอนนี้เซอุนรู้สึกว่าแก้มสองข้างร้อนผ่าวไปหมด มือเล็กเลื่อนขึ้นปิดหน้าของตัวเองทันที ยองมินยิ้มค่อยๆจรดริมฝีปากของตัวเองลงที่หน้าผากมนของคนตัวเล็กอย่างแผ่วเบา 

     อ่า...ไม่ว่าเซอุนจะทำอะไรก็น่าทะนุถนอมไปหมด

     "พี่ยองมิน! อย่าฉวยโอกาสสิครับ..." เซอุนค้านขึ้น หน้าของเขาเห่อร้อนยิ่งกว่าแดดประเทศไทยเสียอีก

     "หึ คนโง่เท่านั้นที่ไม่รู้จักฉวยโอกาส" ร่างสูงเค่นเสียงในคอ คราวนี้ยองมินรั้งข้อมือเล็กเข้าหาตัวและพยายามจะหอมแก้มจนเซอุนต้องดิ้นหนี

     "จะทำอะไรน่ะพี่ยองมิน!" ร่างเล็กโวยวาย พยายามดันแผ่นอกกว้างออก

     "พี่ขอรางวัลหน่อยนะ เนี้ยตัวเปียกไปหมดเลยอ่ะ" ยองมินเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้พลางกระซิบถามเสียงแหบพร่าจนสมาธิเซอุนแตกกระเจิงไปกับน้ำเสียงและแววตาจนไม่สามารถโต้ตอบอะไรออกไปได้

     ทว่า...ริมฝีปากหนากำลังจะแตะลงมาที่ริมฝีปากอวบอิ่ม เซอุนก็ตัดสินใจหอมแก้มเขาเสียเอง ยองมินมองหน้าเซอุนอย่าง งงๆ แต่เขาก็ดูพอใจไม่น้อยกับสิ่งที่เกิดขึ้น ก่อนจะรวบตัวเอาไว้จนแทบจะไม่มีช่องว่างเหลืออยู่เลย

     เซอุนเลื่อนในหน้าเข้าใกล้อีกคนพลางกระซิบด้วยน้ำเสียงนุ่ม


     "ผมก็ไม่ยอมเลิกกับพี่หรอกนะ:)"


to be continued...



-Talk-
ตอนนี้ไม่รู้ว่าสั้นไปรึป่าวแง่ว55555555

ขอบคุณทุกคนมากๆๆเลยที่ยังอ่านกัน ถ้าว่างจะพยายามมาอัพต่อเด้ออ:)
ถ้าชอบกดfav. หรือคอมเมนท์เป็นกำลังใจให้ด้วยน้าาา
#กำมะลอมินอุน




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

226 ความคิดเห็น

  1. #204 pimmkamon (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 13:50
    เขินมือหงิกเลยอ่ะงื้ออออ
    #204
    0
  2. #190 7element2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 16:40
    เซอุนก็ไม่เบานะจ้ะะะะ
    #190
    0
  3. #177 ไร้ตัว ตน. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 16:15
    เขินนนนนน งือออๆๆ
    #177
    0
  4. #172 pynex_ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 21:33
    พระเอกเราทำตัวสมเป็นพระเอกซะทีนะคะ! ขอแหมไปถึงดางอังคารรรร
    #172
    0
  5. #170 Light_u (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 00:48
    โง้อยนนนนน เขินมือหงิกแล้วค่าาา
    #170
    0
  6. #169 ChayaninPcj (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 22:38
    ไรท์แต่งต่อนะคะ เราจะรอ
    #169
    0
  7. #168 ChayaninPcj (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 22:37
    มีแฟนแบบยองมินนี่ดีตายเลย
    #168
    0
  8. #167 Eliee_Taylor (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 17:35
    โอ้ยยยย น่ารักมากอะ
    #167
    0
  9. #166 โชคเข้าข้าง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 16:57
    โอ๋ยยยยแม่ก็ไม่ยอมให้หนูเลิกกะพี่เค้าลูกกกก ดีจังโอยยยยยยย
    #166
    0
  10. #165 7element2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 09:43
    ว้าย ต๋ายแล้ววว เขินว้อยยยยย
    #165
    0
  11. #164 Mayyy12 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 07:21
    โง้ยยยนเขินมากก
    เค้าหวานกันมุ้งมิ้งจังค่ะฮือออ
    #164
    0
  12. #163 ทาสฟันหน้า (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 01:19
    น่ารักกกกกก ฟิลกู๊ดแบบนี้ดีแล้วค่ะ ฮื่อ ขอยาใจหน่อย อยากยิ้มเยอะๆเวลาอ่าน หรือถ้าจะม่าเราก็ขอแบบซอฟท์ๆนะคะ 55555555
    #163
    0
  13. #162 beyourfangirl (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 23:24
    โอ้ย เขิงเด้อออออ
    #162
    0
  14. #161 GalaxyOnlyYou (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 22:10
    ให้มันได้อย่างี้สิ สมน้ำหน้านังพวกติ่ง หึหึ ยิ้มเหยียดอย่างผู้ชนะ
    #161
    0
  15. #160 hermeeone101 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 21:11
    แว้บยึงคิดว่าพี่ยองมินจะปัดขวดน้ำมห้หกรดแอนตี้แฟนซะแล้วววว ! เขินกันมุ้งมิ้งจริงๆ ค่ะ : ) ไรต์สู้ๆ น้าาา
    #160
    0
  16. #159 GalaxyOnlyYou (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 20:02
    ไรท์อย่าเทเลย เราชอบเรื่องนี้มากเลยนะ เป็นกำลังใจให้สู้ๆกับการสอบนะคะ ว่างๆค่อยมาแต่งก็ได้ค่ะ
    #159
    0
  17. #158 ทาสฟันหน้า (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 17:00
    รอนะคะ ฮื่อ
    #158
    0
  18. #157 ChayaninPcj (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 06:27
    เย้ๆๆไรท์กลับมาแล้วในที่สุด เราจะรอน้า เป็นกำลังใจให้เสมอนะ
    #157
    0
  19. #156 7element2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 22:24
    ฮืออออ รอนานมากเยย เรใจทราไรท์กลัยมาา รออ่านเลยค่ะ แค่เปิดเรื่องกะชื่นใจเเย้ว
    #156
    0
  20. #155 Plai1718 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 08:40
    อย่าทิ้งกันเลยน้าไรท์ รออยู่เสมอค่าา
    #155
    0
  21. #154 TaLokTokTaek (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 00:18
    อย่าหายอีกน้า55555
    #154
    0
  22. #153 Light_u (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 23:59
    แงงง หายไปนานเยยน้าาา แต่ในอภัยค่าาา โง้ยยย เขินนน มีความละมุนนนน งื้อออ
    #153
    0
  23. #152 Mayyy12 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 22:45
    คิดถึงงงง ดีใจอัพแล้ว!!! อย่าหายกันน้าไรท์รอได้เสมอออออ

    พี่ยองมินละมุนมากง่า อยากได้พี่ยองมินเป็นของตัวเอง555555555
    #152
    0
  24. #151 pynex_ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 22:18
    คิดถึงจังเลยค่าาาาา
    แงงงน้องน่ารักง่ะ ทำอะไรก็น่ารักหยุมหยิมไปหมด ขอให้พี่ยองมินนางหลงหัวปักหัวปำ ให้สมกับที่ทำให้น้องร้องไห้!!!!!

    ปล.อย่าทิ้งกันไปเลยน้าาา เรารออยู่ตอดดดด ยังไงเราก็จะรอ
    #151
    0
  25. #150 โยไง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 21:43
    ดีใจที่ไรท์มา ฮืออออ
    #150
    0