[PRODUCE101] #กำมะลอมินอุน| Youngmin x Sewoon|

ตอนที่ 7 : ★ Chapter 6 [ครบ 100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,886
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    26 ส.ค. 60

#กำมะลอมินอุ
(6)

บางทีมีบางคำ มันไม่ตรงกับหัวใจ
.
.

ลืมตัวทำลงไป มันก็เสียใจ


          เหล่าหนุ่มๆกำลังนั่งมองเพื่อนของตนที่เหม่อลอยเป็นเวลาเกือบครึ่งวันเข้าไปแล้วในคอนโดของเจ้าตัว จนดงโฮทนไม่ไหวก่อนจะเอ่ยขึ้น

          "มึงไปบอกเลิกน้องเขา แล้วมึงก็มานั่งเสียใจอย่างนี้หรอวะ"

          "....กูไม่อยากให้น้องมาเจ็บตัวเพราะกูอีก" มือหนายกขึ้นลูบหน้าเบาๆ

          "แล้วมึงคิดว่าที่ผ่านมาน้องเขาต้องอดทนแค่ไหนวะ?" ดาเนียลพูดสมทบ

          "........"

          "มึงจำได้ไหมวันที่มึงเมา...กูเป็นคนโทรไปบอกเซอุนเองว่ามึงเมาอยู่เซเว่น"

          "........"

          "แล้วกูก็ไม่คิดด้วย ว่าเซอุนจะไปหามึง"

          "........"

          ยงกุกที่นั่งเงียบอยู่นาน ถอนหายใจก่อนจะกอดอกถามยองมิน "มึงชอบน้องเขารึเปล่า"

          "........"

          ยองมินรู้สึกกระตุกวูบไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินประโยคนี้จากเพื่อน "มันจะเป็นไปได้ไง...เซอุนแค่แฟนหลอกๆของมึงนะ"

          "คิดแบบนี้แล้วมันเจ็บก็เลิกคิด"

          "........"

          "มึงทำไม่ได้หรอก"

          "........"

          "มึงไม่เคยนึกอยากได้เซอุนมาเป็นแฟนตัวจริงบ้างหรอ"

          ยองมินไม่สามารถตอบคำถามนี้ของเพื่อนได้ เขาไม่รู้ตัวว่าชอบเซอุนตั้งแต่เมื่อไหร่...ชอบมานานแค่ไหน แต่พอเซอุนไม่อยู่ ห่างจากเขาไป มันก็ทั้งคิดถึง...ทั้งโหยหา และรู้สึกปั่นป่วนไปหมด

          "มึงไม่ต้องตอบพวกกูหรอก"

          "........"

          "กูว่ามึงน่าจะรู้ใจตัวเองแล้วนะ"

          นั่นสินะ ความรู้สึกพิเศษ...มันถูกกำหนดมาตั้งแต่วันแรกที่เจอกันแล้ว

          พูดจบยงกุกก็หันไปเล่นเกมในโทรศัพท์ของตัวเองต่อ ในขณะที่ยองมินนั่งนิ่งครุ่นคิดอะไรอยู่สักพัก ก่อนจะลุกขึ้นไปหยิบกุญแจรถแล้วรีบวิ่งออกไป


          ร่างสูงนั่งพิงเบาะรถหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูขึ้นมา เขากดโทรหาเซอุนทันทีแต่โทรไปกี่สายๆปลายสายก็ไม่ยอมรับทำให้เขาแทบจะปาโทรศัพท์ทิ้ง 

          "เซอุน..."

          ยองมินโยนโทรศัพท์ตัวเองลงบนเบาะข้างๆคนขับก่อนจะขับรถออกไปอย่างร้อนใจ

                                                                               

                                                                          ......................20%...................




           "นายอยู่คนเดียวได้แน่นะ" 

          แจฮวานจับไหล่บางทั้งสองข้าง เอ่ยด้วยความเป็นห่วง เมื่อถึงเวลาที่เขาต้องกลับบ้านแล้วแต่พ่อแม่ของเซอุนไปทำงานที่ต่างจังหวัดจึงเหลือเซอุนเพียงคนเดียวในบ้างหลังนี้ เขารบเร้าจะขอนอนเป็นเพื่อน แต่เซอุนก็ปฏิเสธเพราะเกรงใจ

          "เราอยู่ได้ ขอบคุณนะ"

          เซอุนส่งยิ้มน้อยๆให้แจฮวาน 

          หลังจากที่เซอุนโดนยองมินบอกเลิก เขาก็เก็บตัวอยู่ในห้อง จนกระทั่งแจฮวานรู้เรื่องเขาก็รีบมาหาเซอุน

          ทันทีที่แจฮวานมาหาเซอุน ร่างเล็กที่อัดอั้นใจมานาน ก็ร้องไห้โฮราวกับเด็กน้อย หัวใจดวงน้อยระบมไปหมด แจฮวานคว้าร่างเล็กมากอดไว้ พยายามปลอมโยนอย่างห่วงใย เขาไม่เคยเห็นเซอุนเป็นแบบนี้ ไม่เคยเห็นเซอุนร้องไห้ปานจะขาดใจแบบนี้...



          "รีบกลับเถอะ มันดึกมากแล้ว"

          "อืม" แจฮวานดึงตัวเซอุนเข้ามากอด เป็นกอดที่เต็มไปด้วยความห่วงใย เซอุนกอดตอบเบาๆ แจฮวานค่อยๆผละตัวออกก่อนจะเดินออกจากบ้านไป

          เซอุนมองเพื่อนที่เดินออกไปจนลับตาก่อนจะหันหลังเดินเข้าบ้าน

          หมับ!

          ใครบางคนจับข้อมือเล็กไว้ เซอุนหันกลับไปด้วยความตกใจ แล้วก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อพบว่า...

          "พี่ยองมิน!!"

          ร่างสูงเบียดตัวเองเข้ามาในบ้าน ก่อนจะดันร่างเล็กไปติดกับผนัง พร้อมตรึงข้อมือเล็กทั้งสองข้างไว้กับผนัง แววตาของยองมินที่จ้องลึกลงมาที่ดวงตาของเซอุนดูแข็งกร้าวจนผิดสังเกต เหมือนร่างสูงกำลังไม่พอใจกับอะไรบางอย่างที่เกิดขึ้น

          "พี่จะทำอะไร ปล่อยผมนะ!" เซอุนพยายามบิดข้อมือตัวเองออก

          "ได้กับมันยังล่ะ?" ยองมินกดเสียงต่ำ ก่อนใช้ปลายจมูกของเขาลากผ่านแก้มเนียนของอีกคนที่สั่นเทาไปทั้งตัวพร้อมปล่อยลมหายใจอุ่นๆออกมาอย่างจงใจ

          "แล้วพี่ยุ่งอะไรด้วย...เราเลิกกันไปแล้ว!!!" เซอุนตะโกนด้วยน้ำเสียงกระแทกกระทั้น

          ถึงจะเป็นแค่แฟนหลอกๆ แต่ทำไมมันโคตรเจ็บ!

          "...เป็นแฟนกับมันแล้วหรอ"  

          "ใช่!!" เซอุนตอบกลับอย่างประชด 

          "......."

          "อะ...ออกไปจากบ้านผมได้แล้ว!"

          "ไม่" ยองมินโน้มหน้าลงมาใกล้จนได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน

          "ปล่อย! พี่ยองมิน!...ปะ...อื้อ!" เซอุนพูดได้เพียงแค่ก็ต้องกลืนคำพูดของตัวเองลงไปในลำคอ เมื่อริมฝีปากหนากดแนบลงมาราวกับต้องการจะประกาศความเป็นเจ้าของ สัมผัสที่ค่อยๆทวีความหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เซอุนได้สติและพยายามบิดข้อมือออกส่งผลให้ข้อมือเล็กแดงลามไปหมด ร่างสูงพยายามสอดลิ้นเข้าไปด้วยความกระหาย แต่ร่างเล็กยังคงเม้มปากไว้แน่น ฟันคมขบลงที่ริมฝีปากล่างของเซอุน เพราะความเจ็บทำให้ริมฝีปากอวบอิ่มเผลออ้าออก เมื่อได้จังหวะยองมินนำพาลิ้นร้อนของตนเข้าไปในโพรงปากนุ่มทันที ลิ้นเล็กถูกตวัดไปมาราวกับกำลังถูกต้อนให้จนมุม

          ริมฝีปากหนาค่อยๆถอดถอนออกไปอย่างช้าๆ...ลมหายใจอุ่นยังคงวนเวียนที่ปลายจมูกของอีกคน


          ร่างเล็กอ้าปากเหมือนจะพูดอะไรบางอย่างแต่ทว่าเขาก็ทำได้เพียงแค่หอบหายใจถี่กระชั้นเพราะขาดอากาศหายใจไปนาน ยองมินยกยิ้มขึ้นที่มุมปาก ก่อนจะเอ่ยคำที่ทำให้เซอุนเสียวสันหลังวาบ 

          "...เรายังไม่เคยทำหน้าที่แฟนด้วยกันเลยนะ"

          "ปล่อยผมนะ...ปล่อย! อื้ออ" ยองมินยอมปล่อยข้อมือของร่างเล็กซึ่งแน่นอนว่ามือของเซอุนนั้นพยายามผลักแผ่นอกกว้างของยองมิน แต่ก็ยังคงไม่สามารถทำลายกำแพงมนุษย์ได้ มือหนาสอดเข้าไปในเสื้อบางก่อนจะลูบไล้เบาๆไปตามแผ่นหลังบาง เลื่อนลงมาที่เอวคอด ร่างเล็กมีอาการสะดุ้งและสั่นไปทั่วตัว จมูกโด่งซุกไซ้เข้าที่ลำคอขาวอย่างจาบจ้วง พลางขมเม้มลงผิวบาง ร่างสูงกดจูบและเม้มต้นคอนั้นซ้ำๆหลายครั้งจนตอนนี้ลำคอขาวเนียนเป็นรอยแดงเกือบทั่วทุกตารางนิ้ว หน้าเล็กซบลงที่อกแกร่งอย่างอ่อนแรง มือกำไหล่ของอีกคนแน่นจนเล็บจิกเข้าไปที่เนื้ออย่างแรง


          กลัว...เขาไม่เคยเห็นยองมินเป็นแบบนี้

          น้ำใสๆเอ่อล้นอยู่ที่ตาทั้งสองข้างของเซอุน เซอุนกลั้นมันไม่ไหวอีกแล้ว  ยิ่งมองคนที่กำลังทำให้เขาเจ็บแบบนี้ ก็ยิ่งทำให้สภาพจิตใจของเซอุนแย่ลงเรื่อยๆ น้ำเสียงสะอื้นของเซอุนทำให้ยองมินนิ่งอึ้งไปเล็กน้อย

          "ฮึก ปะ..ปล่อย ปล่อยเถอะนะ ฮึก.." เสียงใสขอร้องให้เขาหยุด

          ร่างสูงมองคนในอ้อมแขนของเขาที่ตอนนี้สั่นไปทั่วตัวราวกับกำลังหวาดกลัว มือหนาค่อยๆเลื่อนออกจากเสื้อบาง ก่อนจะอุ้มร่างเล็กไปที่โซฟา เขานั่งลงโดยที่ร่างเล็กยังอยู่ในอ้อมแขนเขา มือหนาปล่อยขาเล็กลงทำให้ตอนนี้เซอุนกำลังนั่งตักยองมินอยู่ 

          ยองมินก้มลงจูบซับน้ำตาอย่างอ่อนโยน มือหนาสัมผัสแก้มนุ่มอย่างแผ่วเบา ร่างเล็กไม่ได้ปัดมือเพียงแต่พยายามขยับตัวหนี แต่ก็ถูกรั้งเอาไว้

          "พี่ขอโทษ"

          "........"

          สายตาทั้งคู่ประสานกันราวกับมีแรงดึงดูดเข้าหากัน ร่างสูงเอ่ยประโยคที่ทำเอาคนฟังใจสั่นขึ้นมา ทั้งที่เมื่อครู่อยากจะผลักไสมากแค่ไหนแต่ก็ไม่สามารถเก็บความรู้สึกของตัวเองที่มีแต่อีกคนได้เลย...

          "เป็นแฟนกับพี่นะ"

          "........"

          "แฟนตัวจริง...ไม่ใช่แฟนหลอกๆอีกแล้ว"

          "ฮึก...อึก" ร่างเล็กปล่อยให้น้ำตาใสไหลรินลงมาอีกครั้ง ยองมินเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาให้อีกคน ก่อนจะโน้มใบหน้าจูบแก้มนุ่ม มือหนาโอบกอดรัดเอวบางแน่นทันที

          "พี่รักเซอุนนะ" 

          เซอุนยิ้มออกมาแล้วกอดคอยองมินแน่นพร้อมพยักหน้าเบาๆราวกับโหยหาคำนี้มานาน ทั้งๆที่เขาควรจะผลักไสเขาออกไป แต่ร่างกายกลับไม่ทำตามที่สมองสั่ง ยิ่งยองมินพูดดีกับเขามากเท่าไหร่ กำแพงที่เซอุนสร้างขึ้นมาเพื่อปิดกั้นยองมินก็พังทลายลงอย่างง่ายดาย ราวกับกำแพงนี่ไม่มีผลใดๆต่อยองมินอีกแล้ว

          "ขอโทษนะที่ทำให้ต้องเจอเรื่องแย่ๆ ขอโทษที่รู้สึกตัวช้าไป"

          "อ..อือ ฮึก"

          "ต่อไปนี้พี่จะปกป้องเราเอง พี่จะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเราอีก...พี่สัญญา"



to be continued...







-Talk-
อ่ะๆแฮปปี้ วอนทุกคนอย่าด่าพี่ยองมินฮืออใจบาง
คิดว่าเซอุนยอมง่ายไปใช่มั้ย ลองคิดในมุมเซอุนดูน้า 
ชอบเค้าทั้งหัวใจ ถึงเค้าจะทำให้เจ็บแค่ไหนแค่คำๆเดียวเราก็ใจอ่อนได้ละอ่ะฮือออ
ตอนต่อไปเราไปเคลียร์เรื่องอื่นกันดีกว่าาา555555555555
ถ้าชอบกดfav. หรือคอมเมนท์เป็นกำลังใจให้ด้วยน้าาา
#กำมะลอมินอุน








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

226 ความคิดเห็น

  1. #203 pimmkamon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 13:41
    เป็นไบโพลาร์หรอออิพี่ยองมินน!!! เข้าใจกันแล้วฮืออ
    #203
    0
  2. #176 ไร้ตัว ตน. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 16:07
    เข้าใจกันสักทีนะㅠㅠ
    #176
    0
  3. #149 7element2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 12:44
    ไรท์~~~ ไรท์เขียนว่าto be continues หมายความว่าต้องมีต่อ
    #149
    1
    • #149-1 komurola01(จากตอนที่ 7)
      27 ธันวาคม 2560 / 17:40
      เขินนน ฟวกวเหสมมใปฝฝอวมป ใอวิว
      #149-1
  4. #148 Oh_korya (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 16:28
    ไรท์รีบๆมาต่อเร็วๆน้าาาาาาา อยากอ่านต่อแล้ววววววว
    #148
    0
  5. #147 SHADY GRIN (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 23:12
    ทำไมเราเป็นคนชั่ว คือหัวคิดต่อไปไกลแล้วเด้อ

    #147
    0
  6. #145 ασɱ♡ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 16:39
    อย่างน้อยพิยองมินก็ยังมีสติ ยังเห็นน้ำตาของน้อง ยังหวนกลับมาหาน้องอยู่ อย่างน้อยพี่ยองมินก็ยังเป็นพ่อพระของหนูอยู่ดีนะคะ เลิฟๆ
    #145
    0
  7. #144 7element2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 22:51
    ไนท์คะไรท์เขัยนว่า To be continued หมายความว่ามีต่อออออ มาต่อนะะะ
    #144
    0
  8. #143 Napassorn-B (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 21:54
    งื้อออออออ ละมุนมากกกกก รออยู่น้าาาา
    #143
    0
  9. #142 GalaxyOnlyYou (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 20:27
    ขอบคุณที่พี่ยองมินไม่ทำอะไรจนทำให้น้องเกลียดขี้หน้าพี่แทนที่จะรัก ฮือออ ใจบางมากเด้อ เป็นเรสเราก็ตอวตกลงในเมื่อสิ่งเราโหยหามานานมันมาอยู่ตรงหน้าละนะ ต่อไปอย่างแรกที่พี่มินต้องจัดการคือเรื่องอิพวกแฟนคลับเลยค่ะ อย่าให้พวกมันมารังแกน้องอีกนะ ไม่งั้นเราจะโกรธพี่มากที่ปกป้องน้องไม่ได้ ฮรึ่กกกกก ดีจัยยยยย
    #142
    0
  10. #141 korico[]; (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 00:44
    เห้ยยยยยยยยย เขาเป็นแฟนกันแล้วววกรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆ นังพวกแฟนคลับจะทำอะไรน้องอีกไหมเนี่ย ส่งพี่ยองมินไปจัดการเลยค่ะ!!!! กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆ
    #141
    0
  11. #140 7element2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 21:18
    มาต่ออออ ไรท์ห้ามม่านะพี่ยองมินต้องปกป้องเซอุนได้น้อออ
    #140
    0
  12. #139 Mayyy12 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 06:52
    เค้าดีกันแล้วฮือออ ดูแลเซอุนดีๆนะพี่ยองมิน!!!
    #139
    0
  13. #138 Winter Foggy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 03:52
    ยิ่งกว่าโล่งอก แบบนึกว่าพี่มันจะทำอะไรน้อง ยังคงคอนเซปเป็นคนดีและอบอุ่น
    #138
    0
  14. #137 ChayaninPcj (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 01:57
    คบเรยๆๆๆๆๆๆ
    #137
    0
  15. #136 beyourfangirl (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 22:49
    เกือบจะได้ด่าอิพี่ยองมินแล้ว ฮึ่ยยยย คบจริงๆแล้วต้องดูแลน้องดีๆนะเว้ย
    #136
    0
  16. #135 7element2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 21:50
    เกือบและเกือบร้องไห้ล่ะ
    #ราคาบัตรมีตออกแลเวทุกคนราคาทุเรศมากค่ะ55555 กะให้อดข้าวกันจริงๆ
    #135
    0
  17. #134 pynex_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 21:49
    เอาไงดีคะ อิพี่! หนูจะทำไงกะพี่ดี
    อิบ้าเอ๊ย อิไบโพลาร์!! เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย เดี๋ยวรัก เดี๋ยวไม่รัก เดี๋ยวไม่รู้ อะไรก็ไม่รู้อะ เป็นบ้าเป็นบอ หมั่นไส้มากๆ

    อยากจะจับมาตีหนักๆ ตีด้วยต้นมะพร้าว! รุนแรงกับลูกเราอ้ะะะ ทำลูกเราร้องไห้แล้วก็มาข่มเหงจิตใจ ใช้กำลังกะลูกเรา ขอให้เวรกรรมตามสนองเข้าสักวันเถอะคนรู้ตัวช้า2017

    เม้นท์มาถึงตรงนี้ก็เพิ่งรู้สึกได้ว่าเราอินเกินไปมั้ยนะ... 5555555555555555
    แต่ชอบมากๆเลยค่ะ รอตอนต่อไปน้าา

    ปล. ขอให้เวรกรรมตามสนองอิพี่เขาด้วยนะคะ กรุณาอย่าให้ลูกเราถูกรังแกฝ่ายเดียว
    #134
    0
  18. #133 โยไง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 21:41
    อิพี่ก็รุนแรงกับน้องเหลือเกิน ฮรึก อิน เข้าใจกันแล้วนะคะอย่าทำให้น้องร้องไห้อีกนะ
    #133
    0
  19. #132 milkbtssuga (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 21:39
    พี่ยองมินม่างงงงงงงงง ฮืออ
    #132
    0
  20. #131 Panbam' (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 21:23
    หูยยยย เข้าใจกันสักที
    #131
    0
  21. #130 The EMMY (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 21:22
    หูย จะร้องตาม
    #130
    0
  22. #129 ChayaninPcj (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2560 / 23:18
    โห~~~หน่วง
    #129
    0
  23. #128 7element2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 22:25
    แอดมาต่อสิ ฮืออออ
    #128
    0
  24. #127 Winter Foggy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 20:07
    บอกว่าสมน้ำหน้าได้มะ
    #127
    0
  25. #123 GalaxyOnlyYou (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 09:52
    น้องร้องไห้เพราะคำพูดของพี่ไปกี่วันแล้วอ่ะ ทำไมเพิ่งมารู้ความรู้สึกของตัวเองเอาตอนนี้คะ คงไม่สายไปแล้วหรอวะ เฮ้ออออออ น้องจะต้องใจแข็งกับพี่น้องจะไม่กลับไปเจ็บเพราะพี่อีก น้องเจ็บปวดมากะะเว้ย-บ้าเอ๊ยยยย ไรท์มาต่อเร็วๆเด้อ ซู่ๆนะคะ
    #123
    0