[PRODUCE101] #กำมะลอมินอุน| Youngmin x Sewoon|

ตอนที่ 3 : ★ Chapter 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,826
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    27 ก.ค. 60

#กำมะลอมินอุ
(2)

      บางทีสิ่งที่เขาเป็นกับสิ่งที่เราเห็น
.
.

   อาจจะต่างกัน


          ร่างเล็กที่นอนอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนหนาค่อยๆลืมตาตื่นขี้นเมื่อแสงอาทิตย์สาดส่องกระทบผิวหน้า เซอุนขยี้ตาเล็กน้อยเพื่อให้พ้นจากความงัวเงียในยามเช้า ก่อนจะลุกขึ้นไปอาบน้ำ

          สิบห้านาทีผ่านไป เซอุนเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าขนหนูที่พันไว้แค่ช่วงล่างผืนเดียว ด้วยความที่ยังไม่ตื่นดีทำให้เซอุนลืมสังเกตไปว่ามีใครอีกคนนั่งอยู่ในห้องของตัวเอง ในขณะที่เซอุนกำลังจะเปิดตู้เสื้อผ้าเพื่อหยิบชุดนักเรียน สายตาก็ได้ปะทะเข้ากับเจ้าของใบหน้าที่ดูเด็กกว่าอายุ 

          "พี่ยองมิน! เข้ามาได้ไง!" เซอุนตะหวาดเสียงดังทันทีที่เห็นยองมินกำลังนั่งยิ้มอยู่บนเตียงของเขา

          "เดินเข้ามา"

          "อย่ามากวนประสาทผมนะ!"

          "ขาว"

          "!!!!"

          "แถม..." ร่างสูงกระตุกยิ้มพลางเดินย่างเข้ามาหาเซอุน แล้วใช้มือเชยคางร่างเล็กขึ้นเตรียมจรดริมฝีปากลงมาอย่างช้าๆ "ริมฝีปากเป็นธรรมชาติอวบอิ่มนี่..." ยองมินชะงักไว้แค่นั้น ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาราวกับกระซิบ "มันดึงดูดใจพี่ชะมัด"

          "ถะ...ถอยไป!" เซอุนส่งสายตาขุ่นเคืองใส่ยองมิน

          "ฮึ ทำเป็นหวงไปได้" ยองมินแค่นเสียงออกมาจากลำคอเบาๆ ยังไม่วายยอมถอยตามที่ร่างเล็กสั่ง ซ้ำยังก้มลงกระซิบที่ข้างหูอีกครั้ง "พี่เป็นเจ้าของเราแล้วนะ อย่าลืมสิ..."

          "หยุด...หยุดความคิดพี่ไว้ตรงนั้นเลยนะ!" เซอุนยกมือขึ้นปิดหูตัวเองพร้อมกับถอยหลังหนี 

          และในจังหวะที่เซอุนกำลังจะหันหนีเตรียมวิ่งเข้าห้องน้ำ

          พรึ่บ!!

          "อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก!"

          ผ้าขนหนูของเซอุนหลุดลงไปกองที่พื้น...

          "เฮ้ย!" ยองมินตั้งสติได้ก่อนเซอุน รีบก้มลงเก็บผ้าขนหนูขึ้นมาคลุมตัวให้ร่างเล็ก ก่อนจะแสยะยิ้มออกมา

          "ยังเช้าอยู่เลย...ใจร้อนจัง"

          "!!!!!!!!!!!"

          เซอุนอยากตายยยยยยยยยยยยยยยย



          เซอุนเดินลงมาจากบันไดด้วยความรีบเร่ง ปกติเวลานี้เขาต้องไปโรงเรียนแล้วด้วยซ้ำ ถ้าไม่ติดเหตุการณ์เมื่อเช้าซะก่อน...

          ไม่! มันต้องเป็นความฝันแน่ๆ เซอุนส่ายหัวไปมาอย่างบ้าคลั่ง หลังจากผ่านเหตุการณ์อันแสนน่าอายนั้นมา เซอุนก็ไล่ยองมิน
ออกจากห้องและรีบใส่เสื้อผ้าทันที พยายามสงบสติอารมณ์ตัวเองไว้ แต่แล้วสายตาก็สะดุดเข้ากับร่างสูงที่นั่งอยู่ที่โต๊ะกินข้าว

          "อ้าว เซอุน รีบมากินข้าวเร็ว" เสียงของผู้หญิงวัยกลางคนที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องครัวเอ่ยขึ้น 

          "ม๊า! ทำไมให้พี่คนนั้นเข้ามาในบ้านเรา" เซอุนตะโกนเสียงดังลั่น

          "เอ๊ะ! ทำไมพูดไม่เพราะเลยเรา มีแฟนแล้วไม่ยอมบอกม๊าเลยนะ"

          "เดี๋ยวนะม๊า มันมะ.." 

          "นี่ทะเลาะกับพี่เขาใช่มั้ย ไปคุยกันดีๆสิ อย่าใช้อารมณ์แบบนี้" ยังไม่ทันที่เซอุนจะพูดจบประโยค หญิงวัยกลางคนก็พูดสวนขึ้นมาซะก่อน พร้อมดันเซอุนให้ไปนั่งข้างๆยองมินที่กำลังส่งยิ้มมาที่เซอุน 

          ให้ตายเถอะ ชีวิตนี้จะยิ้มอย่างเดียวเลยรึไง!

          "งั้นม๊าไปทำงานก่อน ม๊าใส่ข้าวกล่องในกระเป๋าให้แล้ว แม่ฝากเซอุนด้วยนะยองมิน" 

          ยองมินลุกขึ้นโค้งเล็กน้อยเพื่อตอบรับ หญิงวัยกลางคนยิ้มตอบพลางหยิบกระเป๋าเอกสาร ก่อนจะเดินออกจากบ้านไป

          เซอุนนั่งนิ่งอยู่กับที่ ชีพจรแทบจะเป็นเส้นตรงและหัวใจแทบจะหยุดเต้น เมื่อนึกถึงเหตุการณ์นั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ต่างกับอีกคนที่กำลังนั่งกินไส้กรอกอยู่ข้างๆอย่างเอร็ดอร่อย

          ไส้...กรอก!!!!

          "ผะ...ผมจะไปเรียนแล้ว!" เซอุนโพล่งขึ้นมาพร้อมกับลุกขึ้นพรวด แต่ยองมินคว้าแขนเล็กไว้ซะก่อน

          "ผิวขาว"

          "!!!!!"

          "หน้าท้องแบนราบ"

          "........" ยองมินไล่สายตามองร่างเล็กตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตากรุ้มกริ่ม

          "เอวบางน่ากอด แถมตรงนั้น..."

          ".......!!!"

          "ดูจะนิ่มมากซะด้วยสิ" 

          สิ้นคำพูดของยองมิน เซอุนหน้าก็ขึ้นสีขึ้นมาทันที ก่อนจะคว้าขนมปังเขวี้ยงใส่ยองมิน

          "ไอ้พี่โรคจิต! ทะลึ่ง ในหัวมีแต่เรื่องแบบนี้หรอ!" 

          "อะไร? พี่หมายถึง...แก้มต่างหาก" 

          ยองมินลุกขึ้นเดินเข้าไปใกล้ๆเซอุน ค่อยๆโน้มตัวลงข้างๆก่อนจะกระซิบด้วยน้ำเสียงแหบพร่าทำเอาคนฟังหัวใจเต้นรัว

          "ใครกันแน่...ที่ทะลึ่ง"

          ยองมินหัวเราะลั่นเมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าเขินจนแก้มขึ้นเป็นสีแดงระเรื่อ ก่อนจะเดินไปหยิบกระเป๋าของตัวเองและของอีกคน ยองมินเดินมุ่งหน้าไปที่รถของเขา และไม่ลืมคว้าข้อมือเล็กให้เดินตามมาด้วย เซอุนพยายามขัดขืน แต่เมื่อเหลือบสายตามองนาฬิกาที่ข้อมือก็พบว่าจะเลยเวลาเข้าเรียนแล้ว เซอุนจึงต้องยอมนั่งรถของยองมินไปโรงเรียน



          ปัง

          เซอุนก้าวลงจากรถยองมินก่อนจะรีบวิ่งขึ้นตึกไป เพราะคาบแรกเขามีสอบย่อยน่ะสิ แต่ก็ไม่ได้ทบทวนตอนเช้าจนได้ เซอุนปลงแล้วล่ะ เพราะเขาเกลียดวิชาคณิตศาสตร์เอามากๆ ทำไมวิชานี้ต้องทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ด้วยนะ!

          "เฮ้อออออ" เซอุนถอนหายใจยาวพลางฟุบลงบนโต๊ะเมื่อทำข้อสอบเสร็จแล้ว สอบรอบนี้ตกแน่ๆอย่างไม่ต้องลุ้น อาจารย์ประจำวิชาเดินเก็บข้อสอบก่อนจะเดินออกจากห้องไป

          "เซอุน" 

          คิมแจฮวานเพื่อนสนิทของเซอุนสะกิดเรียกเซอุนเบาๆ แต่เจ้าตัวไร้วี่แววจะลุกขึ้นมาตอบ แจฮวานจึงตะโกนเรียกอีกครั้ง

          "เซอุน!"

          ดูเหมือนว่าเรียกครั้งนี้จะได้ผล เซอุนสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามอง

          "ว่าไง" 

          "นายเป็นแฟนกับพี่ยองมินจริงดิ"

          เซอุนนิ่งไปทันทีเมื่อได้ยินคำถามที่เขาไม่อยากตอบมากที่สุด

          "ไม่ได้เป็น" 

          "ไม่ได้เป็น? แล้วเมื่อวานในโรงอาหารคืออะไร แต่ก็โชคดีจังวะได้เป็นเเฟนกับพี่ยองมินด้วย"

          "โชคร้ายมากกว่า เมื่อวานพี่เขามาเจาะยางรถจักรยานเราด้วยนะ มาบังคับให้เรากลับบ้านด้วย!" เซอุนว่าอย่างอารมณ์เสีย

          "เจาะยาง?" 

          "อืม"

          "เฮ้ย! พี่ยองมินเขาไม่ได้ทำนะเซอุน! ตอนนั้นพี่เขายังมาหานายที่ห้องเรียนอยู่เลย เขาจะเอาเวลาไหนไปเจาะยางรถนาย" แทยอน เพื่อนผู้หญิงในห้องที่กำลังเดินผ่านโต๊ะเซอุน แย้งขึ้นมาทันทีที่ได้ยินเซอุนพูด เพราะตอนนั้นแทยอนเป็นคำออกรับยองมินว่าเซอุนกลับบ้านไปแล้ว 

          "เฮ้ยจริงดิ?" แจฮวานเอ่ยขึ้นทันทีแต่มีท่าทางไม่ได้ตกใจมาก เพราะเขาคิดอยู่แล้วว่าอย่างยองมินเนี้ยนะ จะทำอะไรอย่างนั้น 

          แจฮวานหันไปหาเซอุนที่กำลังนั่งเงียบไม่มีคำพูดใดๆออกมาราวกับกำลังใช้ความคิดอยู่ "เซอุน นายเข้าใจพี่ยองมินผิดแล้วล่ะ"

          "แล้ว...ใครทำ?" 

          เซอุนถูมือตัวเองเบาๆรู้สึกถึงความชื้นที่แผ่ไปทั่วฝ่ามือ

          "เฮ้ย! อย่าเพิ่งคิดมากดิวะ มันอาจจะแบนเองก็ได้" แจฮวานตบไหล่เซอุนเบาๆก่อนจะหันไปสนใจข้างหน้าเมื่อเห็นว่าครูประจำวิชากำลังเดินเข้ามา

          มันอาจจะแบนเองก็ได้ อย่าคิดมากดิเซอุน!



          นับตั้งแต่วินาทีแรกที่เซอุนก้าวเท้าเข้าไปในโรงอาหาร เสียงวิพากษ์วิจารณ์และเสียงกรีดร้องด้วยความอิจฉาก็ดังมาจากทั่วสารทิศ...

          "นั่นหรอ แฟนพี่ยองมิน ธรรมดามากกกกก!"

          "หน้ามึนๆอย่างนั้นมีอะไรน่าสนใจ?"

          "ฮือออเสียดายพี่ยองมิน!!!"

          "@$%&*#%&(($##@"

          เสียงวิพากษ์วิจารณ์ยังคงลอยเข้าหูเซอุนตลอดทางที่เซอุนเดินไปยังโต๊ะกินข้าว ร้อยวันพันปีเซอุนไม่เคยเป็นจุดสนใจในโรงเรียนสักครั้งเดียว เพราะที่ผ่านมาเซอุนก็แค่อยู่เงียบๆ ไม่ได้มีอะไรโดดเด่นมากนัก แต่ทันทีที่ยองมินก้าวเข้ามาในชีวิตเซอุน เซอุนก็ถูกคนเกือบทั้งโรงเรียนทั้งที่รู้จักและไม่รู้จักวิพากษ์วิจารณ์จนย่อยยับ

          "เราว่าเราไปกินข้าวที่สวนดีกว่า" เซอุนหันไปยิ้มเจื่อนๆให้แจฮวานก่อนจะหันหลังกลับ

          "เฮ้ย! ไม่เป็นไรหรอกเซอุน มีเราอยู่นะ" 

          "ไม่เป็นไร เราไม่ค่อยสบายใจอ่ะ เจอกันบนห้องนะ" 

          เซอุนเดินออกจากโรงอาหารทันที เขามุ่งหน้าไปยังสวนหลังโรงเรียนเพราะน้อยคนนักที่จะมานั่งแถวนี้


          ร่างเล็กค่อยๆก้าวเดินเข้าไป นานแค่ไหนแล้วนะที่เขาไม่ได้มาที่นี้ รู้สึกจะร่มรื่นขึ้นเยอะเลย เพราะบรรยากาศที่ค่อนข้างเงียบสงบทำให้จิตใจของเซอุนรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง 

          "โอ๊ย!" 

          ในขณะที่เซอุนกำลังเพลิดเพลินกับธรรมชาติ เขาก็สะดุดเข้ากับบางอย่างจนล้มลง เซอุนค่อยๆยันตัวเองขึ้นก่อนจะรีบหยิบข้าวกล่องขึ้นมาดูเมื่อพบว่าข้างในกล่องยังอยู่ในสภาพดีเขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

          "เป็นไรไหมน้อง" 

          เซอุนหันกลับไปมองเสียงข้างๆที่คุ้นหูเสียเหลือเกิน แล้วก็ต้องเบ้ปากมองบนเมื่อเห็นว่าเป็นยองมิน...อีกแล้ว!!

          "เซอุน มาได้ไง? นี่ที่ประจำพี่นะ หรือว่า...คิดถึงพี่หรอ" 

          "คะ..คิดถึงอะไร ผมแค่มาหาที่นั่งกินข้าวเท่านั้น" เซอุนพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก คิดถึงหรอ พูดมาได้ไง ที่เขาต้องมาหาที่นั่งกินข้าวเนี้ยเป็นเพราะใครกันล่ะ!

          "ฮ่าๆ ไหนๆก็มาแล้ว มานั่งกินข้าวด้วยกันเร็ว" ยองมินทิ้งตัวนั่งลงบนหญ้าก่อนจะตบพื้นข้างๆเป็นสัญญาณให้ร่างเล็กมานั่ง

          "ผมจะไปกินที่อื่น" 

          "อย่าเล่นตัวดิ พี่ไม่ทำไรหรอก" 

          ยองมินว่าพลางคว้าข้อมือเล็กให้ลงมานั่งข้างๆ เซอุนมองยองมินด้วยสายตาเอือมก่อนจะยอมนั่งลงโดยดี เพราะเซอุนก็ไม่รู้จะไปกินข้าวที่ไหนแล้วเพื่อให้พ้นจากคำวิพากษ์วิจารณ์ที่ทำให้เสียสุขภาพจิตซะเหลือเกิน

          เซอุนค่อยๆแกะกล่องข้าวของตัวเอง ก่อนจะหยิบตะเกียบคีบไข่ม้วนของโปรดของตัวเองเข้าปาก แต่หางตาก็เหลือบเห็นยองมินที่กำลังกินขนมปัง...แค่ขนมปังชิ้นเดียวเท่านั้น 

          "พี่...กินแค่ขนมปังชิ้นเดียวหรอ" 

          "อืม" ยองมินไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาเพียงตอบในลำคอเบาๆเท่านั้น

          ท่าทางที่ดูนิ่งจนน่าแปลกของยองมิน ทำให้เซอุนไม่กล้าถามอะไรต่อ เป็นถึงลูกคุณหนูแต่ทำไมกลับกินแค่ขนมปังที่ซื้อจากร้านสะดวกซื้อแค่ชิ้นเดียว ซ้ำยังปลีกตัวมากินข้าวคนเดียวอีก เมื่อคิดอย่างนั้นเซอุนก็แอบเป็นห่วงยองมินนิดๆ นิดเดียวจริงๆ 

          "ผมให้" เซอุนคีบไส้กรอก 2 ชิ้นใส่ฝากล่อง ก่อนจะยื่นให้ยองมิน

          "........." 

          "ผะ...ผมไม่ได้เป็นห่วงพี่นะ แค่แบ่งปันให้เพื่อนร่วมโลกเฉยๆ กลัวจะมีคนเป็นลมเพราะหิวไปซะก่อน" 

          เมื่อเห็นสายตาของยองมินที่มองมาเหมือนมีเลศนัยอะไรบางอย่าง เซอุนก็รีบโต้กลับไป เซอุนพูดเร็วมากจนเขารู้สึกว่าตัวเองไม่เคยพูดเร็วขนาดนี้มาก่อน

          "ยังไม่ได้พูดอะไรเลย...ร้อนตัวหรอ?"

          "ถ้าพี่พูดมากไม่ต้องกินละนะ" เซอุนว่าเสียงขุ่นก่อนจะทำท่าหยิบไส้กรอกคืน

          "เฮ้ย! พี่ล้อเล่น ขอบใจนะ" 

          เสียงร่าเริงและท่าทางหยิบไส้กรอกที่ดูเหมือนเด็กนั่นทำให้เซอุนอดยิ้มไม่ได้ แต่ก็ต้องรีบปั้นหน้าเป็นเหมือนเดิมเมื่อยองมินหันมา

          "คราวหน้าอยากกินฝีมือเซอุนบ้างจัง"

          "อยากท้องเสียหรอ"

          "อยากมากเยยยยยย" เสียงอ้อนของยองมินทำให้เซอุนหลุดขำออกมา

          "ยิ้มแล้วหรอ"

          "........"

          "เห็นหน้าเครียดๆมาตั้งนาน มีอะไรรึเปล่า?"

          "ยะ..ยุ่งไม่เข้าเรื่อง"

          "ไม่ยุ่งไม่ได้ เราเป็นแฟนกันแล้วนะ"

          "โมเมอีกแล้วนะ ผมไม่คุยด้วยละ" 

          เซอุนว่าพลางหยิบข้าวกล่องตัวเองแล้วลุกขึ้น ก่อนจะรีบวิ่งเข้าตึกเรียน แต่ก็ยังไม่วายมีเสียงของยองมินตะโกนตามหลังมา ทำให้เซอุนเกือบสะดุดอีกครั้ง

          "เซอุน! ระวังสะดุดรักพี่นะ" 


to be continued...



-Talk-
ง่าาโมเมนต์ล่าสุดคือดีงามมมฮือออ เขินนนพี่ยองมินกับเซอุนอะไรจะอินเลิฟขนาดนั้นนน>< 
กะลงตอนกลางคืนแต่พอดีไม่ว่างเลยรีบลงก่อน 
ฝากติดตามต่อด้วยน้าาา
#กำมะลอมินอุน



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

226 ความคิดเห็น

  1. #200 pimmkamon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 13:10
    สะดุดรัก ลิเกมากพี่บ่าวเอ้ย 55555555555
    #200
    0
  2. #178 komurola01 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 16:32
    งือน้องตะอุนน่ารักมากเลยย
    #178
    0
  3. #125 palaloyp♡. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 16:47
    โอ้ยยยเขินพี่ยองมิน น้องเซอุนน่ารักมากเลยTwT
    #125
    0
  4. #54 AnyJinie (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 01:05
    แหนะ เป็นห่วงพี่เขาก็บอกกก
    #54
    0
  5. #48 thipbeast (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 21:29
    ให้น้องมาเป็นแฟนแล้วก็รับผิดชอบชีวิตน้องด้วยนะพี่ยองมิน 
    #48
    0
  6. #43 fandefsoul (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 16:32
    โอ้ยยยน่ารักกกกกแต่ก็แอบเกลียดดดดดดพี่ยองมินน แหมมมมมมม ขี้ตู่มาก55555555
    #43
    0
  7. #42 7element2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 14:21
    น่ารักอ่าา ชอบแนวเรื่องงี้
    #42
    0
  8. #41 k_knn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 09:33
    แงงงง น่ารักมาก เขินนนน
    #41
    0
  9. #40 ngeng (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 16:06
    โห้ยยย พี่มินมาหาน้องถึงบ้านเลยอ่ะ ชอบบบบ
    #40
    0
  10. #39 beyourfangirl (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 15:39
    พิยองมินนี่มาครบรสเลยอะ ทะลึ่ง ทะเล้น กวนๆหน่อย แต่บทจะพระเอกก็มีเด้อ โอ้ย เซอุนนนน คบๆกับพี่เค้าไปเถอะ 55555
    #39
    0
  11. #38 GalaxyOnlyYou (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 12:29
    งือออ น่ารักๆๆๆ เต็มไปหมด อิพี่นี่ก็ทำตัวน่ารัก น้องก็น่ารัก แต่แฟนคลับพี่ไม่น่ารักเลยนะ น่ากลัวอ่ะ คนปล่อยยางรถน้องต้องเป็นนังพวกนี้แน่นแน่ ปกป้องน้องงุนด้วยนะพี่บ่าว
    #38
    0
  12. #37 ChayaninPcj (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 08:44
    แป๊ก เสี่ยว เฉียบ ตึง
    #37
    0
  13. #34 mixtape001 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 02:46
    พี่ยองมินนนนนน ประโยคสุดท้ายนี่แบบมีกระโถนมั้ยเสี่ยวไปอีกอ่ะพี่ 5555555555 แต่น่ารักมากเลยค่ะไรท์ เรื่อยๆแบบนี้ก็น่ารักดีนะคะไม่ได้รักกันปุบปับพี่ก็ตามจีบไปจนกว่าน้องจะใจอ่อนดูมีสตอรี่ดีค่ะ มาค่ะมานั่งกินข้าวด้วยกันทุกวันให้พี่ยองมินจีบทุกวันเลยก็ได้นะน้องเซอุน เขินจัง 55555555 ปล.ไม่ต้องขอโทษเราตอนที่แล้วก็ได้ค่ะเราอ่านไม่รอบคอบเองเลยงงเอง เราสิต้องขอโทษไรท์ TT
    #34
    0
  14. #33 kqua_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 02:36
    ดูแลน้องด้วยนะพี่ยองมิน น้องจะไม่โดนปรองร้ายใช่ไหมมม ;__________;
    #33
    0
  15. #30 ασɱ♡ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 17:56
    สะดุดรัก...
    อยากจะแหมมมมมมมมมมมมมมมมมยาวๆรอบโรงเรียนเสียจริง เซอุนนา เขินแช้วชะมะล่าาา คิคิ
    #30
    0
  16. #29 #ktmw (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 17:42
    สะดุดรัก อะโห้ รำเว่อร์
    #29
    0
  17. #28 Mayyy12 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 16:05
    ลั่นไส้กรอก5555555555555 ทำไมพี่ยองมินน่ารักจังเลยงื้ออ
    #28
    0
  18. #27 GalaxyOnlyYou (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 14:32
    รอจย้าาา
    #27
    0
  19. #24 #ktmw (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 11:29
    เห่ยยย มันต้องมีอะไร
    #24
    0
  20. #20 ασɱ♡ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 20:05
    รู้สึกค้างแปลกๆ 55555555555 ไม่เป็นไรค่ะ รอได้ ฮึก ฮึก..
    //ปาดน้ำตา
    ปล.รอได้ค่าา อย่างน้อยไรต์ก็ยังมาลงอ่ะ 5555555555
    #20
    0
  21. #19 korico[]; (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 20:01
    คำพูดชวนคิดเกินไปอะค่ะ ฮือ สรุปนี่ทะลึ่งสุด
    #19
    0
  22. #18 SHADY GRIN (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 19:48
    เขาจะได้กันหรอคะ // สอบถาม
    #18
    0