[PRODUCE101] #กำมะลอมินอุน| Youngmin x Sewoon|

ตอนที่ 10 : ★ Chapter 9 [ครบ 100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 513
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    24 พ.ค. 61

#กำมะลอมินอุน
(9)



                                                              


          ลังเล

          เซอุนยืนมองประตูห้องคอนโดหรูแห่งหนึ่งอย่างชั่งใจ ก่อนจะเหลือบมองนาฬิกา ตอนนี้ก็เป็นเวลาบ่ายๆแล้ว จริงๆยองมินนัดไว้ตอนสิบโมง แต่เซอุนติดธุระต้องไปส่งแม่ที่สถานีจึงทำให้ต้องเลื่อนนัดไป

          หลังจากยืนมองประตูบานนี้อยู่นานสองนานเซอุนก็ตัดสินใจกดกริ่ง แอบคิดในใจว่าฐานะที่บ้านยองมินคงจะไม่ธรรมดาเลยทีเดียวที่สามารถซื้อคอนโดหรูขนาดนี้ได้ 

          อ่า...เริ่มจะเกร็งกว่าเดิมแล้วแฮะ

          อ๊อดดดด


          รอไม่นานนัก ก็ปรากฏร่างของผู้ชายที่คุ้นเคย ยองมินเดินออกมาด้วยท่าทางสบายๆ วันนี้ยองมินแต่งตัวเรียบง่ายมากเขาใส่เสื้อยืดสีดำธรรมดาๆ กางเกงคล้ายจะเป็นกางเกงบอล ผมที่ไม่ได้รับการเซ็ตเหมือนทุกทีแต่ปล่อยให้ยุ่งเหยิงไม่เป็นระเบียบ

          ถึงจะแต่งแค่นี้ก็ยังดูดี

          คนอะไร

          เพอร์เฟคเป็นบ้า..



          วันนี้เซอุนใส่เสื้อยืดสีขาวทับด้วยสเวตเตอร์สีเหลือง กางเกงยีนส์ง่ายๆกับรองเท้าคู่ใจของเขา ยองมินมองเซอุนก่อนจะยิ้มกรุ่มกริ่ม อ่า...ทำไมแฟนของเขาช่างน่ารักขนาดนี้นะ ไหนจะแก้มยุ้ยๆนั่นอีก

          “เข้ามาสิ” ยองมินดึงกระเป๋าที่เซอุนใส่หนังสือเอามาถือไว้ก่อนจะปิดประตูห้องให้เรียบร้อยเมื่อเซอุนเดินเข้ามาแล้ว สายตาเล็กกวาดไปทั่วห้อง แอบตะลึงเบาๆ ห้องนี้แบ่งเป็นหลายส่วน มีส่วนของห้องนั่งเล่น ห้องครัว และห้องนอนอีกสองห้อง ภายในห้องตกแต่งเป็นแนวโมเดิร์นทั้งหมด ซึ่งเข้ากับเจ้าของห้องมากๆ

          ยองมินเดินไปนั่งที่โซฟากลางห้องรับแขกพร้อมตบเบาะข้างๆเป็นเชิงให้เซอุนมานั่ง เซอุนถอดรองเท้าวางไว้ที่ชั้นก่อนจะเดินเข้าไปนั่งข้างๆยองมิน

          อย่าคิดเยอะ วันนี้แค่มาติว!

          ยองมินหยิบหนังสือที่อยู่ในกระเป๋าของเซอุนออกมาวางไว้ที่โต๊ะรับแขก พร้อมหันไปหยิบหนังสือและสมุดสรุปต่างๆของตัวเองมาวางข้างๆกัน ก่อนจะเริ่มอธิบายตั้งแต่บทแรก 

          เซอุนได้แต่นั่งมองยองมินที่ตั้งใจอธิบาย ปากเรียวสวยที่ขยับทีละน้อยๆ กลิ่นหอมที่เขาชอบ 

          "เข้าใจตรงนี้ไหม" ยองมินเงยหน้าขึ้นมามองแล้วถามคนข้างๆ เมื่อสังเกตว่าเขาพูดอะไรไปก็ไม่มีเสียงตอบรับกลับมาเลย เขาจึงไม่แน่ใจว่าตัวเองอธิบายได้ดีพอไหม

          "ห๊ะ! อ...อ่อ เข้าใจครับ" เซอุนรีบตอบกลับยองมินไปอย่างรวดเร็ว

          "เป็นอะไรเนี่ยเรา เหม่อๆนะ ไม่สบายรึเปล่า?" ยองมินว่าก่อนจะเอามือทาบที่หน้าผากมนของเซอุน 

          "ม..ไม่เป็นไรครับ ติวต่อเถอะครับ" เซอุนรีบผละออกจากยองมินก่อนจะก้มหน้าแก้โจทย์ต่อ

          ยองมินไม่ได้พูดอะไรต่อ ก่อนจะเข้าสู่บทเรียนอีกครั้ง 

          การติวเป็นไปอย่างราบรื่น เซอุนกลับมามีสมาธิมากขึ้นและยองมินก็ได้ทบทวนบทเรียนของตัวเองเสริมไปด้วย ทั้งคู่จึงไม่ได้สังเกตสภาพอากาศในตอนนี้ ที่มีเมฆก่อตัวเป็นก้อนดำทะมึน ความมืดเริ่มปกคลุมท้องฟ้า 

          เปรี้ยงงง!

          จนกระทั่งมีเสียงฟ้าร้องดังขึ้น ทำให้ยองมินและเซอุนต่างตกใจ ก่อนที่ฝนจะกระหน่ำเทลงมา

          "ฝนตก!!" เซอุนตะโกนขึ้นอย่างตกใจ

          "เดี๋ยวพี่ไปเก็บผ้าก่อนนะ" ยองมินว่าก่อนจะรีบลุกเดินไปที่ราวระเบียง เซอุนทำท่าจะลุกขึ้นไปช่วยแต่ยองมินห้ามไว้เพราะเขากลัวเซอุนจะไม่สบายซะเปล่า มือใหญ่กวาดเสื้อผ้าเข้ามาไว้ในอ้อมแขน แล้วรีบนำผ้าไปกองไว้ข้างๆทีวี ก่อนจะไปปิดประตูกระจกให้สนิทเพื่อกันฝนสาดเข้ามา

          "ตัวพี่เปียกหมดแล้ว" เซอุนใช้หยิบทิชชู่ที่อยู่บนโต๊ะขึ้นมาซับให้ยองมิน "ผมว่าพี่ไปอาบน้ำก่อนดีกว่า เดี๋ยวจะไม่สบาย"

          "แล้วนี่ฝนตก เราจะกลับยังไง?" 

          "เดี๋ยวรอฝนซาก่อนก็ได้"

          "ค้างที่ห้องพี่ไหมละ"


                       
          "ม...ไม่เป็นไรครับ ผมเกรงใจ" 

          "อย่าดื้อ นอนที่นี่แหละ"

          "ผมเกรงใจจริงๆนะพี่ยองมิน"

          "ดื้อ"

          "........"

          "เดี๋ยวพี่ไปอาบน้ำก่อนนะ" ยองมินขยี้หัวทุยๆของเซอุน ก่อนจะทิ้งให้เซอุนนั่งหน้าแดงก่ำอยู่คนเดียวที่ห้องรับแขก 

          สุดท้ายเซอุนก็ต้องยอมพักที่ห้องยองมินอยู่ดี 

          ใครจะกล้าขัดคำสั่งล่ะ..


                                                                 


          ซ่า
          
          ฝนยังตกอย่างต่อเนื่อง ยองมินเดินออกมาพร้อมเสื้อยืดสีขาวและกางเกงขาสั้น เซอุนเห็นอย่างนั้นจึงต้องหันหน้าหนี

          ทำไมต้องหน้าแดงด้วยอ่ะ...

          "เดี๋ยวเราเข้าไปอาบน้ำห้องพี่ได้เลยนะ พี่เตรียมชุดกับผ้าเช็ดตัวไว้ให้แล้ว" ยองมินยิ้มให้เซอุนก่อนจะเดินเข้าครัวไป เซอุนพยักหน้ารับแล้วรีบเดินเข้าห้อง

          ยองมินเปิดตู้เย็นพลางถอนหายใจเบาๆ ในเมื่อตู้เย็นเขาดันไม่มีของสดอะไรเลย จะมีก็คงเป็นผักเน่าๆกำหนึ่ง เนื้อสัตว์ที่ไม่รู้ว่าเสียหรือยัง ข้าวสำเร็จรูปที่ตอนนี้แข็งตัวเป็นก้อน ยองมินไม่ชอบทำอาหารสักเท่าไหร่ จะมีก็แต่แม่บ้านที่ชอบเอาของสดมาไว้ในตู้เย็นให้ทั้งๆที่รู้ว่าเขาทำอาหารไม่เป็น เขาจึงชอบตัดปัญหาด้วยการสั่งอาหารมากินแทน

          ใช้ความรวยแก้ปัญหาได้ดีจริงๆ..

          ยองมินตัดสินใจต้มรามยอนแทน นี่แหละสิ่งที่เขาทำได้อร่อยที่สุดแล้ว

          เซอุนเดินออกมาพร้อมเสื้อยืดสีเทา ซึ่งเป็นเสื้อของยองมิน พอมาอยู่บนตัวเซอุนแล้วทำให้ดูเหมือนว่าเสื้อตัวนี้จะใหญ่เอามากๆ เซอุนเดินเข้ามาในห้องครัวพร้อมเสียงท้องร้องเบาๆ เพราะวันนี้ใช้สมองไปค่อนข้างมาก ทำให้หิวเป็นพิเศษ

          "ว้าวว รามยอนหรอ" เซอุนยิ้มร่าทันทีที่เดินเข้า 

          "พอกินได้ใช่ไหม พอดีพี่ไม่มีของสดเลย" ยองมินยิ้มเจื่อนๆ จริงๆเขาจะโทรสั่งอาหารมาแล้ว แต่ดันติดที่ฝนตกหนักขนาดนี้ เขาจึงเปลี่ยนใจ

          "กินได้ครับ สบายมาก ขอบคุณนะพี่ยองมิน" เซอุนยิ้มจนแก้มปริให้ยองมิน ตาหยีๆกับแก้มป่องๆนั่นทำให้ยองมินต้องเซหน้าไปทางอื่นอย่างเคอะเขิน 

          น่ารักเป็นบ้า...


          "เดี๋ยวผมไปล้างเอง" เมื่อทั้งคู่กินเสร็จ เซอุนรีบหยิบชามสองชามมาซ้อนกันก่อนจะเดินเข้าไปในครัว ยองมินจึงเดินไปหยิบโทรศัพท์ที่โต๊ะรับแขกเพื่อโทรหาแม่ของเซอุนว่าไม่ต้องห่วง ยองมินจะดูแลให้อย่างดี

          เปรี้ยงงงง

          พรึ่บ

          ทันทีที่ยองมินวางสาย ไฟกลับดับขึ้นมากะทันหัน

          "พี่ยองมินนนน!!" เสียงฟ้าผ่าดังขึ้นมาเป็นผลให้เซอุนที่กำลังตากจานอยู่ต้องยกมือขึ้นมาปิดหูตัวเองอย่างกลัวๆ

          "เซอุน? เป็นอะไรรึเปล่า?" ยองมินรีบคลำทางเดินเข้าไปในห้องครัว

          "ฮึก ฮือ" 

          ร้องไห้..

          "เซอุน! อยู่ไหน" ยองมินเรียกหาอีกคน จนสัมผัสได้กับตัวเล็กๆที่ตอนนี้กำลังสั่นอยู่ เซอุนสะดุ้งนิดๆเมื่อถูกบางสิ่งถูกตัว แต่พอรู้ว่าเป็นคนที่เขาเรียกหาเซอุนก็โผกอดเข้าหาทันที

          "ไม่เป็นไรนะ พี่อยู่ตรงนี้ ไม่ต้องกลัวนะ" มือใหญ่ลูบหัวคนที่อยู่ในอ้อมกอดเบาๆ 

          เซอุนผละออกจากอ้อมกอดยองมิน พลางสูดจมูกและยกมือปาดน้ำตาที่แก้มตัวเอง

          "ผมไม่ชอบความมืด" 

          "......."

          "ฮึก..ฮือ" เซอุนพูดพร้อมสะอื้น


          "ไม่ต้องกลัวนะ พี่อยู่นี่แล้ว"ยองมินจูงมืออีกคนมานั่งที่โซฟา พร้อมดันหัวอีกคนมาพิงกับอกของตัวเองก่อนจะลูบผมของเซอุนอย่างนุ่มนวล กลิ่นหอมจากเรือนผมนุ่ม ซึ่งมันเป็นกลิ่นเดียวกับยองมิน แต่ทำไมพอกลิ่นมาอยู่บนตัวของอีกคนทำให้จิตใจยองมินกระเจิดกระเจิงไปหมด

          หลังจากที่เซอุนเริ่มจะชินกับความมืดแล้วจึงค่อยๆผละออกจากยองมิน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตากับอีกคน

          "ขอบคุณนะพี่ยองมิน" เซอุนยิ้มหวานให้ยองมิน

          ยองมินมองตาเซอุน มองปากอวบอิ่มพร้อมสูดกลิ่นหอมๆอย่างชั่งใจ

          ในความมืดที่ห่างกันไม่กี่คืบ...

          "อ่า...มันจะน่ารักเกินไปแล้วนะ" ยองมินประคองในหน้าหวานขึ้นมาอย่างแผ่วเบา ก่อนจะบรรจงประทับริมฝีปากของเซอุน เป็นเพียงแค่ปากแตะปากเท่านั้น

          แต่


          มันคงไม่พอ...

          ยองมินเอียงหน้าประจูบริมฝีปากอวบอิ่มอีกครั้ง ซึ่งครั้งนี้แตกต่างจากเมื่อกี้ ยองมินค่อยๆละเลียดดูดริมฝีปากล่างของเซอุนเบาๆ เซอุนเบิกตากว้างด้วยความตกใจ 

          "ฮื่ออ..พ..พี่ยองมิ...อื้ออ" 

          ยองมินจูบเซอุนอย่างไม่หยุดยั้ง หน้าของเซอุนร้อนผ่าว ใจเต้นราวกับจะหลุดออกมา ลิ้นหนาค่อยๆสอดเข้ามาเก็บเกี่ยวความหวานจากปากอีกคน มือเล็กทุบอกอีกคนเป็นเชิงว่าเขาหายใจไม่ออกแล้ว จนริมฝีปากร้อนยอมถอดถอนออกไปอย่างช้าๆ..ลมหายใจอุ่นๆยังคงวนเวียนที่ปลายจมูกของอีกคน

          "..พี่ทนไม่ไหวแล้ว" 

          ยองมินเอ่ยเสียงแหบก่อนจะประกบริมฝีปากลงไปอีกครั้ง ก่อนจะดันให้อีกคนนอนลง

          "อ๊ะ...ฮื่อ" 
     
          ลิ้นร้อนสอดนัวเนียกับลิ้นนุ่มที่เกี่ยวตวัดไปมา เซอุนหลับตาพริ้ม มือกำเสื้ออีกคนไว้แน่นพร้อมบรรเลงเพลงจูบกับยองมินอย่างเนิ่นนาน ยองมินนำพาจมูกโด่งของตนไล้ผ่านซอกคอขาวเนียน เพื่อสูดดมกลิ่นหอมจากคนร่างเล็ก ก่อนจะเม้มที่ต้นคอขาวนั่น ร่างสูงกดจูบและเม้มต้นคอนั่นซ้ำๆหลายครั้งจนเกิดรอยแดงเป็นจ้ำอย่างชัดเจน

          มือหนาสอดเข้าไปใต้เสื้อบางก่อนจะลูบไล้ผิวเนียนเบาๆ

          "ฮื่อ..พ..พี่ยองมิน...อ๊ะ...ย..อย่าจับตรงนั้น" มือหนายังคงซุกซนไปทั่วร่างกายของอีกคน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาประกบริมฝีปากอีกครั้ง

          "อืออ" ร่างเล็กเอ่ยอย่างอ่อนแรง 

          พรึ่บ

          ทันทีที่ยองมินกำลังจะถอดเสื้อของอีกคน แสงสว่างก็ปรากฏขึ้น...ไฟมาแล้ว

          ยองมินก้มมองคนใต้ร่าง เซอุนหายใจหอบเบาๆ สายตาเยิ้มและแก้มทั้งสองข้างเห่อร้อนขึ้น คอเสื้อที่ตกถึงไหล่เผยให้เห็นรอยที่คอมากมาย ยองมินเห็นดังนั้นจึงรีบผละออก

          "ฟ..ไฟมาแล้ว เดี๋ยวพี่ไปดูที่ห้องอื่นก่อนนะ" ยองมินพูดด้วยความรวดเร็วจนฟังแทบไม่ทัน ก่อนจะลุกเดินไปที่ห้องนอน ทิ้งให้เซอุนอยู่กับความเขินอายอีกครั้ง


          เมื่อกี้...


          เราเกือบจะทำอะไรกันนะ?




          ความรักเนี่ย...



          ยากจังนะ




          โดยเฉพาะเรื่องควบคุมตัวเอง...





Talk
ฮายทุกคนนนนนเราเพิ่งสอบเสร็จจจจ ก็เลยรีบมาต่อเลยแต่ครึ่งนึงก่อนนะฮืออออ
เราอยากให้เม้นกันด้วยน้า คือเราไม่ได้แต่งนานแล้วเนอะ ก็ไม่รู้ว่าที่เราแต่งไปมันดีพอไหม มันสนุกรึเปล่า อยากได้ฟีดแบคกลับมาเราจะได้แก้ไขส่วนที่มันไม่โอเค ฝากด้วยนะคะ:) ขอบคุณมากค่าาา

โง้ยเขินเด้อแต่งไปเขินไปปปป ช่วงนี้กัปตันทำงานหนักมากอ่ะฮือ ไหนใครบอกพี่ยองมินจะทำอะไร!! สุภาพบุรุษจะตายอิอิ 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

226 ความคิดเห็น

  1. #224 7element2 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 21:21
    ไฟเว้ยยยยย อยากไปตัดคัตเอ้าท์
    #224
    0
  2. #223 ChayaninPcj (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 23:41
    ไฟมาขัดจังหวะมาก
    #223
    0
  3. #222 pimmkamon (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 23:09

    เอ้ยใจหายนึกว่าไฟจะไม่มาซะแล้วววววววว

    เขินมากอ่ะงื้อออออออ

    #222
    0
  4. #221 Mayyy12 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 17:06
    เอ้า!!!ไฟมาทำมายยยยย5555555
    #221
    0
  5. #220 hikhik__ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 12:50
    ไฟมาทำไมคะ!!!! 555555555555
    #220
    0
  6. #219 cnnkmp (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 05:45
    เดี๋ยววววววว ยองมิ๊นนนนน ใจเย็นๆสิ อย่าทำน้องงงงง หนูต้องรอดนะลูกนะ55555555
    #219
    0
  7. #218 MWzzz (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 00:45
    เกือบไม่รอดละเซอุนนน โชคดีที่ไฟมาก่อน หรือ โชคไม่ดีนะ เอ๊ะๆ??? 55555
    #218
    0
  8. #217 setoey3131 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 23:49
    เขิลเลยเด้ออออ นึกว่าไฟจะไม่มาซะแล้ว 555
    #217
    0
  9. #215 7element2 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 20:13
    ดื้อเอ้ยยย ไม่รอดเเล้ววันนี้
    #215
    0
  10. #214 Mayyy12 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 18:31
    ดื้ออ่ะฮือออเขิง
    #214
    0
  11. #213 โยไง (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 17:14
    ยองมินนนนนนร้ายนักนะะะ
    #213
    0
  12. #212 pimmkamon (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 08:54
    โอ้ยอีพี่ร้ายยยยยยยยย เซอุนอย่าไปยอมพี่เค้าสิลูก55555555
    #212
    0
  13. #211 ChayaninPcj (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 06:43
    อิพี่มันร้าย
    #211
    0
  14. #210 setoey3131 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 04:20
    มันเป็นแผนพี่รู้ พี่อ่านมาเยอะ 5555
    #210
    0
  15. #209 pailump (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 02:58
    อ้อยเข้าปากช้างขนาดนี้ ไม่กินก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้วนะ อุ้ยยย ไม่ดิ พี่ยองมินเป็นสุภาพบุรุษ ไม่กล้าทำไรน้องหร๊อกกกกกก (ลบหลู่อยู่รู้ไว้ด้วย) 5555555
    #209
    0
  16. #208 _hunhoon (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 02:53
    อย่าทำอะไรเซอุนนะถ้าจะทำมาทำกับหนุอิอิ
    #208
    0
  17. #207 Mayongju_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 02:09
    พี่ยองมินเอาเลย โอกาสลอยมาถึงมือแล้ว ใครว่าไรพี่เดี๋ยวน้องแทงค์ให้เอง /โดนตบ
    ปล.ไรท์สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ~
    #207
    0
  18. #206 M_JMBF (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 00:07
    ห้ามแกล้งน้องนะพี่ยองมิน ถึงจะอยากมห้ทำก็เถอะ5555
    #206
    0