ผู้จัดการชีวิต

ตอนที่ 1 : เจอกันครั้งเเรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    5 ส.ค. 63

Part ตะวัน 

หาวววววว!!! “เช้าเเล้วหรอเนี้ย ง่วงจังนี่เราต้องไปทำงานวันเเรกอีกเฮ้อออ!!! การเป็นผู้จัดการวันเเรกจะรอดไหมเรา ไปเเต่งตัวอาบน้ำดีกว่าเดี๋ยวสายเอา” 

สวัสดีคะบผมชื่อตะวัน หรือนายวรลิทธิคับ ผมอายุ21ปีเเล้ว

วันนี้เป็นวันเเรกของผมที่จะต้องไปทำงานในบริษัทxxx เเห่งหนึ่งที่อยู่ไกลจากคอนโดผมมากจึงต้องไปเช้าหน่อย ชีวิตผมไม่ได้ร่ำรวยอะไรหรอกคับออกจะจนด้วยซ้ำ ผมไม่มีญาติที่ไหนหรอกคับ ส่วนพ่อกับเเม่ของผมท่านก็เสียตั้งเเต่อายุ18เเล้วคับ ผมส่งตัวเองเรียนจนจบเเละหางานทำจนได้งานที่ว่านี่ล่ะคับ เงินเดือนก็ไม่ถือว่าเยอะมากหรอกคับถ้าหักค่าที่พักเเล้ว เเต่ผมจะตั้งใจเก็บเงินให้ได้เยอะๆไว้เลี้ยงตัวเองตอนที่เเก่ไม่สามารถหาดงินได้

“นี่เราต้องนั่งรออีกนานเเค่ไหนเนี่ย ทำไมรถเมล์ยังไม่มาสักที” ผมนั่งรอรถเมล์จะ10นาทีเเล้วเเต่ก็ยังไม่มา “ผมจะไปทำงานสายไหมเนี้ยนี่วันเเรกนะ” ผ่านไปสักพักก็มีรถเมล์มาจอดเเต่คนเยอะมากเเละเเออัดกันมากๆด้วย “วันนี้คนเยอะจังไม่มีที่นั่งเรย” ผมพูดออกมาเมื่อไม่เห็นที่นั่งเเละคนยืนเต็มไปหมดผมจึงเบียดเข้าไปข้างในจนสำเร็จ ผมได้ที่ที่ยืมข้างหนุ่มหล่อในชุดสูทดูท่าทางเเล้วเขาหล่อมาก เเละดูรวยมากๆ เขาร่างสูงใหญ่จนสามารถบังผมมิดได้เรย เเต่ทำไมถึงมาขี่รถเมล์ได้นะ 

Part คิม

สวัสดีครับผมชื่อคิม หรือนายคิมจอง ฮัน ผมเป็นลูกครึ่งญี่ปุ่นคับ อายุผม30เเล้วคับ ผมเป็นเจ้าของบริษัทเเห่งหนึ่งชื่อบริษัทxxx ผมสืบทอดธุรกิจมาจากคุณพ่อคับ ครอบครัวของผมมีเเค่พ่อคนเดียว เพราะเเม่ได้ไปมีชายอื่นเเล้ว วันนี้ผมไปทำงานสายหน่อยเพราะรถของผมพังกลางทางช่วงนั้นมีรถเมล์มาพอดี ผมเลยติดรถมาด้วยเลย ผมยืนมาจนถึงป้ายหนึ่งมีเด็กคนหนึ่งเดินขึ้นมาบนรถ ตัวเขาเล็กๆ น่ารักๆ ใส่ชุดทำงานเเต่เครื่องเเบบเป็นของบริษัทผม เเต่ผมไม่เคยเห็นหน้าเขาเรย หรือว่าจะเป็นพนักงานใหม่ เขามายืนข้างผมตัวเขาหอมมากผมได้กลิ่นซึ่งมันหอมเเบบธรรมชาติมาก เเต่พอผ่านไปสักพักเขากลับหลับลงคาอกผมซึ่งผมก็ไม่ได้ว่าอะไร จนมาถึงหน้าบริษัทxxx “คุณคับถึงบริษัทxxxเเล้วคับ” ผมบอกออกไปเเละสกิดเขาเล็กน้อย “อื้อออออ!!” เขาได้ร้องออกมา

“ถึงเเล้วหรอคับ” เด็กผู้ชายได้พูดออกมาโดยที่ยังไม่ลืมตา

Part ตะวัน

ผมเผลอหลับไปไม่นาน พอตื่นขึ้นมาก็พบกับอกชายเเปลกหน้าที่ใส่ชุดสูท “เฮ้ยนี่คุณ คุณมาจับผมทำไมเนี่ย ไอ้โรคจิตออกไปนะ” ผมด่าออกไปเสียดังเมื่อพบหน้าเขาที่ยื่นเข้ามาใกล้มากๆ จนน่าตกใจกลัว “ผมเเค่จะปลุกคุณเเต่คุณกลับด่าผมว่าไอ้โรคจิตเนี่ยนะ” “ก็คุณมันโรคจิตนี่ใครเขาทำกันเเบบนี้ล่ะ” ผมว่าก่อนจะรีบจ่ายเงินเเละรีบวิ่งออกมาจากรถเมล์ โดยมีชายเเปลกน่าวิ่งตาม “เฮ้อรอดเเล้วเรา” ผมวิ่งเข้ามาในบริษัทxxxจนหนีพ้นจากชายเเปลกหน้าคนนั้น “พี่ภาคับผมต้องทำอะไรบ้างคับ” ผมถามพี่ภาที่ผมรู้จักตอนมาสมัครงาน

“ตะวันต้องไปพบบอสก่อนนะเพื่อจะได้ สร้างความคุ้นชินเเก่ตะวัน เพราะตะวันจะต้องเป็นผู้จัดการส่วนตัวของคุณคิม นะ”

“ได้คับ เเล้วคุณคิมนี่อยู่ไหนคับ” “ขึ้นลิฟต์ไปชั้บบนสุดเลยจ้ามีห้องเดียวเดินเข้าไปเรยจ้า” “ขอบคุณคับ” หลังจากที่ผมถามเสร็จก็เดินไปที่ลิฟต์ทันที

Part คิม

เด็กคนนั้นหาว่าผมเป็นโรคจิตเนี่ยนะคนเขากำลังจะปลุกเเท้ๆ

หลังจากว่าจบก็วิ่งลงรถเมล์ไปเลยผมวิ่งตามก็ไม่ทัน

ผมเลยขึ้นมาบนห้องทำงานเลย เเต่เด็กนั่นน่าตาน่ารักมากจนผมรู้สึกเเอบชอบเข้าเเล้วสิ !!!!ก๊อกก๊อก!!!! เสียงเคาะประตูหน้าห้องของผม “เข้ามา” “สวัสดีเฮ้ยยยย!!!ไอ้โรคจิต”

“เฮ้ยยยยคุณ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น

  1. #3 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 00:47
    5555 ตะวัน คุณคิม
    #3
    0