ตอนที่ 4 : Chapter 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    19 ต.ค. 61

_4_

7 PM. 
-Park Jinyoung 
"ฉันอยากรู้จักนาย" คำนั้นที่นายนั่นพูดทำให้ผมนั่งคิดอยู่นาน ผมหยิบเอากระดาษที่เจบียัดใส่มือผมออกจากกระเป๋ากางเกง กระดาษยับยู่ยี่แต่ยังพอเห็นตัวอักขระอย่างชัดเจน  ในกระดาษมีตัวเลขสิบหลักซึ่งรู้อยู่ว่านั่นคือเบอร์โทรของเจบีพร้อมกับที่อยู่ของเขา

"ว่าไงเพื่อน...นั่งทำไรอยู่" ผมรีบยัดกระดาษที่เจบีให้ใส่กระเป๋ากางเกงทันที ยองแจเดินเข้ามาหาผมด้วยสายตาที่จับผิด

"นายซ่อนอะไรไว้ ขอฉันดูหน่อยสิ"ยองแจยื่นมือมาตรงกระเป๋ากางเกงผม

"ป่าว...ไม่ได้ซ่อนอะไรไว้" ผมปฏิเสธพร้อมกับปัดมือยองแจออก

"อั้นแน่!...ไม่ให้ดูด้วย เบอร์สาวอะดิ" ยองแจพูดพร้อมยิ้มอ่อนๆ

"บ้าน่ะ...ฉันไม่ได้สนใจผู้หญิงสักหน่อย ตอนนี้ก็โฟกัสแต่เรื่องเรียน"

"เออๆพ่อคนตั้งใจเรียน แค่นี้ก็ไม่ให้ดู ...เดี๋ยวนี้หัดมีความลับกับเพื่อน" ยองแจพูดพร้อมกับแสดงสีหน้าไม่พอใจนิดๆ

"ไม่มีไรแล้ว ฉันขึ้นห้องละนะ" พูดจบผมลุกขึ้นเดินไปยังบันได

"แหมๆ จะรีบไปคุยกับสาวก็บอกมาเหอะ"

ผมไม่สนใจคำพูดของไอ้แจ ผมเดินต่อไปยังห้องนอนของตัวเอง 
ฟึ่บ ผมทิ้งตัวลงบนเตียงอันแสนนุ่มทั้งที่ยังไม่ได้อาบน้ำ มือล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงและหยิบกระดาษแผ่นนั้นออกมาดูอีกครั้ง ใจหนึ่งผมก็อยากจะคุยกับนายนั่นไม่ให้มายุ่งกับผมอีก ใจหนึ่งก็ไม่อยากคุยด้วย 
ผมตัดสินใจที่จะไม่คุย ผมพับกระดาษให้เป็นชิ้นเล็กแล้วยัดลงในกระเป๋าตังค์  หวังจะเอาไปคืนนายนั่นพรุ่งนี้
ผมลุกขึ้นจากเตียงดึงผ้าเช็ดตัวจากไม้แขวนเสื้อเตรียมที่จะไปอาบน้ำชำระร่างกายให้สะอาด

-Im Jaebum 
"เงียบแฮะ" ผมนั่งมองโทรศัพท์ของตัวเอง ในใจหวังว่าจะมีสักสายที่โทรเข้ามาจากนายหน้าจืดนั่น   แต่มันกลับเงียบกริบ หรือนายนั่นจะโกรธผมจนลึกเข้าลำไส้ใหญ่ไปแล้ว

"มึงเป็นไรว่ะ" พักหนึ่งไอ้แจ็คก็เอ่ยถามขึ้น 
"เห็นมึงนั่งจ้องโทรศัพท์มาตั้งนานละ"

"เรื่องของกู" 

"เอ้าไอ้นี่...กูถามดีๆ" ไอ้แจ็คถลึงตาใส่ผม
"รอสายจากสาวอยู่อะดิ"ไอ้แจ็คพูดพร้อมชี้หน้าผม
"แต่กูว่านะคงไม่มีใครเค้าเอามึงหรอก...ไอ้บี" ดูไอ้แจ็คมันพูด ถ้าไม่กลัวติดคุกผมนี่จะเอามีดไปปาดคอมัน แล้วเอามันไปฝังดินเลยคอยดู

"นี่ปากหรอไอ้เหี้ย...เน่าแล้วมั้ง หัดพูดแต่เรื่องดีๆมั่งปากมึงอะ" ผมนี่ขึ้นเลย ให้รู้ซะบ้างมาด่าผมไม่มีใครเอา คนออกจะหล่อซะขนาดนี้ ก็มีอยู่คนเดียวในโลกเนี่ยแหละ
"ถ้าไม่มีใครเอากูนะ...ก็ไม่มีใครเอามึงเหมือนกัน กูอะหล่อกว่ามึงตั้งเยอะ"ผมพูดพร้อมชี้หน้าไอ้แจ็ค

"โหไอ้เหี้ย...ด่ากูซะ"


at มหาวิทยาลัย
-Im Jaebum
ผมมองหาคนๆหนึ่งรอบๆตัว ก็ยังไม่เจอนายหน้าจืดสักที หรือว่าวันนี้นายนั่นไม่มานะ

"ไอ้บี...มึงหาใครอยู่ กูเห็นมึงหันไปหันมาตั้งเดินเข้ามาละ" ไอ้แจ็คเอ่ยปากถาม

"..." ผมยังคงมองหานายหน้าจืดต่อไป

"ไอ้นี่ คนถามไม่ตอบ" ไอ้แจ็คพูดพร้อมเอามือมาตบที่หน้าผม

แป๊ะ!!
"โอ้ย...เชี่ยแจ็คมึงเป็นไรเนี่ย ตบกูทำไม" ผมพูดพร้อมขมวดคิ้วใส่ไอ้แจ็ค มือก็ลูบที่หน้าเบาๆ

"ก็กูเห็นมึงเหม่อมองใครอยู่ก็ไม่รู้...กูถามก็ไม่ตอบ"

"หาคนนั่นแหละ...มึงจะไปไหนก็ไปก่อนเดี๋ยวกูตามไป" ผมพูดแล้วทำมือเป็นสัณญาณไล่ให้มันไปไกลๆ

หลังจากที่ไอ้แจ็คเดินออกไปผมก็มองหานายหน้าจืดต่อ พักหนึ่งสายตาก็ไปสะดุดอยู่ที่ชายร่างเล็กคนหนึ่ง นายนั่นหน้าคุ้นๆแฮะ ผมตัดสินใจเดินเข้าไปหา และแล้ว

"เจอสักที"ผมพูดพร้อมกับนำมือไปสะกิดที่ไหล่นายหน้าจืดเบาๆ

"มีอะไรอีก" นายหน้าจืดหันมาทำหน้าไม่พอใจใส่ผมนิดๆ

"เพื่อนไม่มาหรอ... ทำไมไม่โทรมา"ผมถาม

"เพื่อนติดธุระ...เรื่องอะไรผมจะต้องโทร ผมไม่มีไรต้องคุยกับคุณนี่" นายหน้าจืดเบะปากใส่ผม พร้อมกับหยิบกระเป๋าตังค์ขึ้นมาเปิดเอากระดาษแผ่นหนึ่งยื่นให้ผม ผมรับมาแบบงงๆ
"นี่...เอาของนายคืนไป"

ผมคลี่กระดาษออกก็พบว่าเป็นกระดาษที่ผมเขียนเบอร์โทรของตัวเองและที่อยู่ให้นายหน้าจืด 
ผมยัดกระดาษใส่มือนายนี่อีกครั้ง
"เอาไป...ฉันอยากรู้จักนายจริงๆ"

"แต่ผมไม่" นายหน้าจืดยัดกระดาษใส่มือผม แล้วเตรียมจะเดินออกไป แต่มือผมไวกว่า

พึ่บ!
ผมกอดนายหน้าจืดจากทางด้านหลัง รู้สึกว่านายนั่นตัวสั่นนิดๆ

"นายทำไรวะ...ปล่อย เดี๋ยวคนอื่นจะเข้าใจผิดหมด" นายหน้าจืดดิ้นไปมาแต่ผมแรงเยอะกว่า

"ไม่ปล่อย" พูดจบผมล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงของนายหน้าจืด แล้วหยิบโทรศัพท์นายนั่นขึ้นมา ส่วนแขนก็ยังคงล็อกตัวนายหน้าจืดอยู่

"เห้ยนั่นมันโทรศั...."

"เงียบๆน่า" ผมขัดขึ้นก่อน นายหน้าจืดยังคงดิ้นอยู่ในอ้อมแขนของผม
"พาสเวิล์ดหน่อย"ผมพูดพร้อมยื่นโทรศัพท์ไปตรงหน้านายนี่

"ไม่!"นายหน้าจืดยังคงดิ้นต่อไป ผมไม่เคยกอดผู้ชายนานขนาดนี้มาก่อน เคยก็แต่เพื่อน แต่นายหน้าจืดนี่กอดแล้วรู้สึกใดต่อจี ดีต่อใจผมมาก

"ฉันจูบนะ"ผมพูดเบาๆตรงหูนายนี่

"เห้ย!...เออๆก็ได้" นายหน้าจืดบอกพาสเวิล์ดผม

ผมกดเข้าเฟสแล้วแอดไปหาตัวเอง
"นายจะทำไร" ตอนนี้นายนี่หยุดดิ้นซะแล้ว แต่หันหน้ามาหาผม ผู้ชายอะไรผิวดีกว่าผู้หญิงซะอีก ปากก็เป็นทรงสวยสีชมพูเจือแดงอ่อนๆ ซึ่งมันน่าลิ้มลองมาก แต่นายนี่มันผู้ชายน่ะสิ

"แอดเฟสไปหาฉันไง"ผมก้มลงไปพูดเบาๆ

ผมค่อยๆปล่อยนายหน้าจืดออกจากอ้อมแขน แล้วยื่นโทรศัพท์คืนนายนี่ไป

"เดี๋ยวจะรับแอดตอนเย็น....นายชื่อไร"

"ปาร์ค จินยอง"

"ฉันชื่อ..."

"นายชื่อ เจบี ผมได้ยินเพื่อนคุณเรียก"

"ตามนั้นแหละ...ฉันไปล่ะ จินยอง"
พูดจบผมก็ปลีกตัวออกมาปล่อยให้จินยองยืนอยู่คนเดียว วันนี้มันรู้สึกดียังไงไม่รู้


9 PM. 
-Park Jinyoung 

ผมยังคงรู้สึกถึงอ้อมกอดของเจบีนั่นอยู่ มันรู้สึกดีแปลกๆยังไงก็บอกไม่ถูก แต่ถึงผมจะไม่สนใจผู้หญิงแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าผมจะชอบผู้ชายนะ แต่กับนายนี่รู้สึกแปลกๆค่อนไปทางดีซะมากกว่า

ตึ๊ง~~
ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู หน้าจอแสดงว่ามีเมสเซสเข้ามา
ผมเปิดเข้าไปดูพบว่าเจบีทักมานั่นเอง 

"จะตามกันไม่ปล่อยเลยใช่มั้ย" ผมสบถกับตัวเองเบาๆ
นายนั่นยังคงส่งข้อความเข้ามาเรื่อยๆ ผมแค่อ่านดูแต่ไม่ตอบกลับอะไรทั้งนั้น จนสะดุดกับคำๆหนึ่ง

"ฝันดีนะ...จินยอง"



----------------------------------------------
สวัสดีค่าาาาา ตอนแรกไรท์ว่าจะลบเรื่องนี้ซะละ แต่คิดว่ากลับมาอัพต่อดีกว่า หลังจากที่หายไปนานนนนนนน เนื้อความบกพร่องตรงไหนสามารถบอกได้ในคอมเมนต์นะคะ

เซย์กู๊ดบายคร่าาาา
Bye Bye •^•






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

0 ความคิดเห็น