ทวงรักนางซิน

ตอนที่ 10 : ใจมันหวิว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,091
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 147 ครั้ง
    19 ธ.ค. 62



ไม่มียายตัวยุ่งคอยดูแล มันก็จะแปลกๆหน่อยอ่ะนะ

**********************************************************


ธัญญ์หายไปไหนมาตั้งนานคะ เวนิสนึกว่าถูกลืมแล้วซะอีก

เวนิสาตัดพ้อหน้างอง้ำที่ถูกปล่อยให้นั่งรอโดดเดี่ยวคนเดียวบนโต๊ะอาหารเป็นเวลานาน โดยหารู้ไม่เลยว่าข้อความที่ประชดนั้นเป็นเรื่องจริงถึงเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็น เพราะหลังกระแทกเท้ากลับมาจากบันไดหนีไฟ ธรธัญญ์ก็ตรงดิ่งไปยังโต๊ะทำงาน แฟ้มรายงานการเช่าห้องจัดเลี้ยงที่โทร.สั่งให้เลขาฯส่วนตัวจัดเตรียมไว้ได้รับความสำคัญเป็นลำดับแรก รายละเอียดทั้งหมดถูกจัดเก็บไว้ในสมองอันปราดเปรื่อง ถ้าจงจิตต์ไม่นำกาแฟร้อนที่ต้องดื่มหลังอาหารกลางวันเข้ามาเสิร์ฟ ธรธัญญ์คงลืมไปแล้วว่าทิ้งเวนิสาไว้ที่ภัตตาคารญี่ปุ่น

วันหลังหิวก็ทานก่อนได้เลย ไม่ต้องรอผมธรธัญญ์เอ่ยบอกเสียงเรียบหลังหย่อนกายลงนั่ง

หมายความว่ายังไงคะ นี่ธัญญ์คิดจะทิ้งให้เวนิสนั่งรอจนรากงอกแบบนี้อีกงั้นเหรอคะ

ร่างระหงลุกพรวดขึ้นยืนเมื่อได้ยินคำพูดไม่ใยดีของแฟนหนุ่มแทนคำขอโทษหรือง้องอนอย่างที่ควรจะได้รับ พลางตบฝ่ามือลงบนโต๊ะจนเกิดเสียงกระแทกของถ้วยชามช้อนที่สะเทือนตามแรงตบ เหวี่ยงออกไปเสียงดังตามประสาคนสวยที่มักได้รับเอาอกเอาใจแล้วก็แทบกัดลิ้นตัวเองเมื่อธรธัญญ์ไม่พูดอะไร นอกจากช้อนดวงตาเยียบเย็นขึ้นมองนิ่งๆ แต่แค่นั้นก็เพียงพอแล้วที่จะดึงสติของคนเอาแต่ใจให้สงบ เวนิสาทิ้งร่างเพรียวระหงในชุดจั้มสูทเกาะอกขายาวสีส้มสดลงนั่งเรียบร้อย ก่อนส่งยิ้มหวานฉ่ำประจบเอาใจให้แฟนหนุ่ม

ขอโทษค่ะที่เสียงดัง เวนิสแค่กลัวว่าซาชิมิที่ตั้งใจสั่งมาให้ธัญญ์มันจะเย็นชืดจนทานไม่อร่อย

ธรธัญญ์ปรายตาลงมองบนโต๊ะที่เต็มไปด้วยจานอาหารที่เวนิสาสั่งไว้รอ มีทั้งซาชิมิชามโต อูนิ ยำสลัดแซลมอนสด ปลาซาบะดอง เอ็นกาวะ หอยเชลล์สด และไข่ปลาแซลมอน ทุกอย่างล้วนเป็นอาหารที่เวนิสาโปรดปราน พลันคำพูดของใครบางคนก็แทรกเข้ามาในความทรงจำ

พิมพ์รู้ว่าทุกครั้งที่คุณธัญญ์ลากพิมพ์ไปกินอาหารญี่ปุ่นที่ขึ้นชื่อเรื่องความสดของแซลมอนทั้งที่คุณธัญญ์ไม่ชอบทานของไม่สุก เพราะคุณเวนิสอยู่ที่นั่น เธอตรงข้ามกับคุณธัญญ์เลยค่ะ คุณเวนิสชอบปลาดิบ แซลมอนสดมากถึงขนาดทานคนเดียวได้ทั้งจานโตๆ

ริมฝีปากบางเฉียบกดยิ้มมุมปากเมื่อนึกถึงคำพูดของเทพิมพ์ในวันที่ตัดสัมพันธ์กัน หญิงสาวร่ายยาวเกี่ยวกับความเป็นเขาในเรื่องที่เขาก็ไม่ค่อยเห็นด้วยในตอนแรก แต่มันน่าตลกที่พอย้อนดูพฤติกรรมตัวเองแล้วพบว่าเป็นไม่ผิดไปจากที่เทพิมพ์พูดเลย ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาใช้ชีวิตตามสัญชาตญาณโดยไม่เคยให้นิยามตัวเอง เป็นเทพิมพ์เสียอีกที่เข้ามาในชีวิตเขาแค่ไม่กี่เดือนแต่กลับเข้าใจตัวตนเขาได้เป็นอย่างดี ทุกครั้งที่ถูกลากไปร้านอาหารญี่ปุ่น เทพิมพ์จึงสั่งข้าวหน้าปลาไหลย่างซีอิ้วกับเครื่องเคียงจำพวกซุปเต้าเจี้ยวกับสลัดผักมาให้เขาอย่างรู้ใจ จึงไม่เคยเกิดความรู้สึกเหม็นคาวขึ้นจมูกเหมือนที่กำลังเป็นปัญหาตอนนี้

ทานเยอะๆนะคะธัญญ์ หอยเชลล์วันนี้สดมาก รับรองว่าถูกใจธัญญ์แน่ๆ

ทว่ากลับผิดกันเลยกับเวนิสาที่ร่วมงานกับเขามาครึ่งปีในตำแหน่งผู้ช่วยเลขาฯ แล้วขยับฐานะเป็นแฟนอีกสามเดือนก่อนจะเลิกรากันไป ไม่อย่างนั้นหญิงสาวคงไม่ภูมิใจนำเสนอหอยเชลล์ตัวใสแจ๋วฟ้องความสดสะอาดราวกับเพิ่งกระโดดขึ้นมาจากน้ำทะเลใส่มาในจานของเขา ธรธัญญ์ช้อนดวงตาขึ้นพิจารณา ถ้าให้ว่าไปตามจริง สตรีสาวแสนสวยที่กำลังคีบแซลมอนชิ้นโตจิ้มวาซาบิสดอย่างสนุกมือมีโอกาสได้รับประทานอาหารกับเขาแทบทุกวันด้วยซ้ำในช่วงที่คบหาเป็นคนรัก

ส่วนเทพิมพ์...ไม่น่าจะเกินห้าครั้งจากระยะเวลาสามเดือน

ไม่ได้อยากเอาสตรีสองคนมาเปรียบเทียบเพราะคงไม่ใช่นิสัยของสุภาพบุรุษที่ดี แต่ความแตกต่างกันเกินไปมันทำให้ธรธัญญ์.อดคิดไม่ได้ว่าเกิดจากสาเหตุใด เป็นที่นิสัยช่างสังเกตหรือความใส่ใจที่มีให้เขา...ไม่เท่ากัน

แค่ก แค่ก

ไวเท่าความคิด ฝ่ามือหนายกขึ้นป้องปากพลางส่งเสียงไอคอกแคกในลำคอไม่ต่างจากผู้ป่วยกำลังมีไข้ เคยผ่านเหตุการณ์แบบนี้กับเทพิมพ์มาก่อน ครั้งนี้ธรธัญญ์จึงลองทดสอบปฏิกิริยาของเวนิสาบ้าง ทว่าแกล้งไอจนเกือบจะเจ็บคอจริงจัง หญิงสาวก็ยังคงเพลิดเพลินกับการคีบอูนิขึ้นมาถ่ายรูปอวดโลกออนไลน์เหมือนเดิม

ถ้าเป็นยายมอมแมม ป่านนี้คงวิ่งวุ่น

ใครจะคิดว่าความเจ้ากี้เจ้าการจนน่ารำคาญในวันนั้นจะกลายเป็นสิ่งที่ทำให้ธรธัญญ์ยิ้มได้ในตอนนี้ นึกถึงถ้วยน้ำขิงอุ่นๆที่เทพิมพ์ยกมาเสิร์ฟเพียงแค่เห็นเขาไอเล็กน้อยแล้วก็ขำ ยายนั่นยิ่งกว่ากระต่ายตื่นตูม ทราบว่าเขาชอบกินอะไรไม่ชอบอะไร แต่เทพิมพ์กลับดูไม่ออกว่าร่างกายเขาแข็งแรง ถึกทนไม่ต่างจากหินผา ธรธัญญ์เบือนหน้าจากอาหารชวนพะอืดพะอมบนโต๊ะมองออกไปยังทิวทัศน์เขียวชอุ่มนอกผนังที่เป็นกระจกใส พลันรอยยิ้มกลับจางหายเมื่อเห็นสายฝนที่ยังโปรยปรายไม่หยุดหย่อน เพราะมันทำให้ย้อนนึกขึ้นได้ว่าวันที่เทพิมพ์ยกถ้วยน้ำขิงมาให้คือวันเดียวกับที่เขาทำร้ายจิตใจของผู้หญิงที่ห่วงใยเขาอย่างเลือดเย็น และเม็ดฝนที่กำลังโปรยปรายก็ไม่ต่างอะไรกับหยดน้ำตาที่ไหลท่วมใบหน้าของเทพิมพ์ในวันนั้นเลย

**********************************************************************

วันนี้ภัคติดธุระเลยรีบมาอัพให้ก่อน ยังไม่ได้อ่านทวน ถ้าเจอคำผิด เนื้อหาแปลกๆ ไม่ต้องตกใจนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 147 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

169 ความคิดเห็น

  1. #160 Radajda (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2563 / 19:01
    สมน้ำหน้าชิชิ
    #160
    0
  2. #145 Npff (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 10:22
    คิดทำไม่เดินหน้าเอ้ยถอยหลังกินของเก่าเหอะ
    #145
    0
  3. #35 nansiriporn16 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2562 / 18:51
    ตอนเอาคืนนี่ขอจัดหนักจัดเต็มเลยนะคะ
    #35
    0
  4. #34 dokao (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 17:36

    คิดได้ในวันที่สาย
    #34
    0
  5. #33 yanwattana (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 11:54
    เออยังดีว่าเริ่มจะคิดได้
    #33
    0
  6. #32 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 09:20
    แลัวๆๆๆๆๆๆ เกิดเสียดายของ มีความเปรียบเทียบ
    #32
    0