คัดลอกลิงก์เเล้ว

Fic Harry Potter:One Night [Draco x Hermione]

โดย pplengpin

มื่อคืนนี้.. เหมือนความฝัน สัมผัสได้แต่เจือจาง เกิดขึ้นแท้จริงแต่ไม่แน่ใจ มีเพียงแค่สิ่งเดียวที่บอกเขาว่ามันเป็นความจริง คือร่องรอยจากการสัมผัสของเธอ.. ไม่ใช่เธอที่มาบอกเขา..

ยอดวิวรวม

2,016

ยอดวิวเดือนนี้

38

ยอดวิวรวม


2,016

ความคิดเห็น


11

คนติดตาม


114
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  3 ต.ค. 59 / 10:55 น.
นิยาย Fic Harry Potter:One Night [Draco x Hermione] Fic Harry Potter:One Night [Draco x Hermione] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
                                            



 "เมื่อไหร่"
"ปีสาม ตอนที่เธอต่อยฉัน"


มันคือความจริง..
เขาสัมผัสได้ แต่ทำไม..
ทำไมเธอถึงเก็บไว้? ทำไมเธอถึงไม่พูดออกมา
ทำไมเธอต้องเบือนหนี ทำไมเธอต้องเมิน ทำไมเธอต้องหลบหน้า?


"ฉันชอบเธอ"



เรื่องนี้ถูกแต่งขึ้นเพราะเราคึกกลางดึกค่ะ คำอาจไม่สวยเท่าเรื่อง How to Flirting เพราะง่วงจัด แถมคำผิดต้องเยอะแน่ๆ แต่ยังไงก็ฝากด้วยนะคะ ฮา สามารถตีหรือเตือนได้เลยค่ะแต่อย่าบั่นทอนกำลังใจเรามากเกินไปนะเออ




o w e n tm.

เนื้อเรื่อง อัปเดต 3 ต.ค. 59 / 10:55


เมื่อคืนนี้.. เหมือนความฝัน สัมผัสได้แต่เจือจาง เกิดขึ้นแท้จริงแต่ไม่แน่ใจ มีเพียงแค่สิ่งเดียวที่บอกเขาว่ามันเป็นความจริง คือร่องรอยจากการสัมผัส ไม่ใช่เธอที่มาบอกเขา..

เดรโก มัลฟอย เหลือบสายตามองไปยังเธอ เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์..
เด็กสาวทำเหมือนปกติทุกอย่าง เหมือนวันนี้คือวันธรรมดาทั้งที่ความจริงมันไม่ใช่.. มันไม่ใช่ตั้งแต่เมื่อคืน..
หนุ่มผมบลอนด์ถอนหายใจ สิ่งที่ครูสอนมันไม่เข้าหัวแม้แต่น้อย ในหัวเขามีแต่เรื่องเธอ พร่ำถามตัวเองตั้งแต่ตอนเช้าเมื่อตื่นขึ้นมาแล้วไม่มีเธออยู่เคียงข้าง ทำไมเธอถึงทำตัวเหมือนเมื่อคืนมันไม่มีอะไรเกิดขึ้นกัน?
เขากัดฟันกรอดก่อนจะฟุบตัวลงไปกับโต๊ะ ทำไมกลับกลายเป็นเขาที่เป็นบ้าซะเอง 
หรือเธอไม่ได้สนใจเลย? มันควรจะเป็นเธอที่เดินมาพูดถึงเรื่องเมื่อคืนสิ ไม่ใช่ปล่อยให้เขาเป็นตัวโง่งมแบบนี้!




เดรโกถูกเจ้าสควิบฟิลซ์ไล่กวดเพราะออกมาเพ่นพ่านตอนดึกจนเขาต้องวิ่งเข้าไปในห้องเรียนร้างห้องนึงเพื่อหลบ
เจ้าแมวบ้านอร์ริสก็ตามตอแยเขาจนต้องขังตัวเองอยู่ในห้องเรียนบ้านี่
"บัดซบ" เดรโกสบถอย่างหัวเสียก่อนจะเหลือบตาไปมองบุคคลที่เขาไม่คาดว่าจะได้เห็น
เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ นั่งกอดเข่ามองเขาอยู่ตรงมุมห้อง หล่อนอ้าปากเหมือนจะพูดอะไรแต่กลับเป็นการถอนหายใจออกมาแทนและฟุบลงไปกับเข่าตัวเองเหมือนมองไม่เห็นเขา
เดรโกเลิกคิ้วขึ้น อย่างน้อยคืนนี้เขาก็มีสาวสวยคนนึงมาอยู่ด้วยแก้เหงา ถึงแม้เธอจะเป็นหนอนหนังสือเลือดสีโคลนน่ารังเกียจก็เถอะ! อย่างน้อยหลายชั่วโมงที่จะผ่านไปมันจะไม่น่าเบื่อ
เด็กหนุ่มเหยียดยิ้มมุมปากก่อนจะก้าวเข้าหาสาวผมหยิกสีน้ำตาล เธอเงยหน้าจากเข่ามามองเขาก่อนจะขมวดคิ้ว
"มีอะไรมัลฟอย" เฮอร์ไมโอนี่ถามเสียงงึมงำๆเหมือนไม่เต็มใจพูด
เดรโกทำเพียงเหยียดยิ้มเหมือนเดิม เขายังไม่ตอบอะไรก่อนจะนั่งลงข้างร่างบางแล้วจงใจเบียดให้ตัวใกล้กันเพื่อแกล้งสนุก และผลก็เป็นดังคาด เฮอร์ไมโอนี่เหลือบตามองเขาด้วยความสงสัยแต่ไม่พอใเป็นส่วนใหญ่ ก่อนจะเขยิบตัวหนีจนแทบจะฝังไปกับผนัง
"ฉันแค่อยากถาม" เธอเขยิบหนีเขาก็เขยิบเข้า "ทำไมหนอนหนังสือเลือดสีโคลนผู้ประพฤติอยู่ในโอวาทถึงแหกกฎเคอร์ฟิวส์"
เธอหันมามองเขาด้วยสีหน้าไม่พอใจ "ไม่ใช่เรื่องของนาย เฟอเร็ต"
"โอ้ใช่" คนโดนด่าเป็นเฟอเร็ตแกล้งร้องเหมือนเพิ่งนึกขึ้นได้ "น่าเบื่อว่ามั้ยเกรนเจอร์"
เธอไม่ตอบแต่แค่ซบหน้าลงกับเข่าเหมือนไม่อยากรับรู้อะไรทั้งสิ้น
"หาอะไรทำกันมั้ย?"
"ทำอะไร" เธอถามเสียงอู้อี้เพราะยังไม่ยอมเงยขึ้นมา
"เล่นทายคำปริศนามั้ง ทำไมเธอถึงถามอะไรโง่ๆทั้งๆที่ฉลาดล่ะเลือดสีโคลน" เดรโก มัลฟอย พูดด้วยน้ำเสียงยียวนจนเธออดจะเงยหน้ามามองด้วยสายตาไม่พอใจไม่ได้
"นายต้องการอะไรมัลฟอย" เฮอร์ไมโอนี่พยายามท่องสูตรคุณในใจเพื่อสงบสติอารมณ์กับการกวนประสาทของพ่อผมทองตรงหน้า เดรโกเขยิบหน้าเข้ามาใกล้เธอพร้อมรอยยิ้มไม่น่าไว้ใจ
"เซ็กส์"
"พระเจ้า" เฮอร์ไมโอนี่ร้องออกมาอย่างสุดจะทน "อะไรส่งนายมาเกิดเนี่ย"
"เฮ้เกรนเจอร์ มันก็แค่เซ็กส์น่า" เขายักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ "ไม่สนใจทำมันกับฉันฆ่าเวลาหน่อยหรอ"
เฮอร์ไมโอนี่หัวเราะ แต่ไม่ใช่เพราะเธอกำลังอารมณ์ดี เธอจ้องหน้าเขาตอบอย่างไม่หยี่ระ "ไม่ล่ะมัลฟอย ฉันจะไม่มีเซ็กส์กับนาย ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม"
..ถึงเธอจะปฏิเสธแต่ก็ไม่ลุกหนี
เดรโกคิดในใจพลางเบียดตัวเข้าหาร่างบางมากขึ้น แขนแกร่งสองข้างยกขึ้นมายันกำแพงเพื่อกักเธอไว้
"เธอไม่อยากปฏิเสธหรอก" เขาพูดเสียงกระซิบพลางจ้องมองเข้าไปในดวงตาสีเฮเซลที่เขาไม่เคยพินิจมันดีๆมาก่อน "เชื่อฉันสิ"
"ฉันปฏิเสธไปแล้วมัลฟอย" เฮอร์ไมโอนี่ยกมือสองข้างขึ้นมาปิดปากแล้วดันหน้าเขาไว้ เธอมีสติพอที่จะต่อต้านผู้ชายบ้ากามที่หล่ออย่างเหลือร้ายตรงหน้าได้..ล่ะมั้ง
เดรโกจูบมือที่ปิดปากเขาไว้เบาๆก่อนจะใช้มือตัวเองดึงมันออกอย่างง่ายดาย
"เราแค่ลืมว่าตัวเองเป็นใครแล้วก็มีเซ็กส์กัน"
"มันไม่ง่ายอย่างงั้น" เฮอร์ไมโอนี่ยังคงดึงดันที่จะปฏิเสธ แขนบางสองข้างพยายามดันร่างแกร่งแบบนักกีฬาควิดดิชที่กำลังเบียดเข้ามาอีก
เดรโกจิ๊ปากอย่างสุดจะทน เขายกมือข้างนึงโอบรอบเอวบางไว้ เขาทาบริมฝีปากลงกับริมฝีปากอิ่มของเธอ
เฮอร์ไมโอนี่เม้มปากแน่นอย่างไม่เต็มใจรับ เขาขบริมฝีปากเธอให้อ้าออกก่อนจะเข้าลุกล้ำเพื่อตักตวงความหวานอันแสนยากจะห้ามใจ 
แขนที่ดันออกค่อยๆขยับเป็นโอบรอบคอแทน หนุ่มผมทองครางฮืออยู่ในลำคออย่างพอใจ
เฮอร์ไมโอนี่สัมผัสได้ว่าการจูบมันยากจะหยุดแค่ไหน เธอสัมผัสถึงความต้องการของเขาที่ถูกส่งผ่านมาทางริมฝีปากและลิ้นร้อนๆที่ชอบรุกล้ำเข้ามาชวนวาบหวิว และความหอมหวานที่ยากจะละเลย เธอรู้ได้เลยว่าเธอไม่อยากให้เขาหยุด
เดรโกผละริมฝีปากออก เขาได้ยินเสียงร้องเบาๆในลำคอของสาวตรงหน้าอย่างไม่พอใจ
เฮอร์ไมโอนี่มองดูหนุ่มผมทองที่ปลดเสื้อคลุมและถอดเสื้อตัวเองจนเห็นกล้ามเนื้อเพอร์เฟ็คชวนลูบอย่างรีบร้อน
"ถอดสิเกรนเจอร์" เดรโกพูดเสียงลอดไรฟันอย่างเหลืออด
"อย่ามาสั่งฉันมัลฟอย"
"มันบานปลายจนฉันแก้ผ้าจนจะหมดตัวอยู่แล้วนะ" เขาพูดท้วงออกมาอย่างไม่พอใจ "เธอจะเอายังไง"
และเสียงเสื้อผ้าถูกถอดออกก็เป็นคำตอบของเธอ..




พวกเขาผ่านคืนอันหนักหน่วงมาอย่างต่อเนื่อง เดรโกตื่นมาตอนประมาณ 6 โมงครึ่ง ในห้องเรียนร้างเหมือนเดิม และเขาก็อยู่ในสภาพเปลือยทั้งตัวโดยมีเสื้อผ้าที่ถูกเหวี่ยงอย่างไม่ใยดีกระจัดกระจายไปทั่วห้องกองอยู่กับพื้น
เขากระพริบตาถี่เพื่อไล่ความงุนงง เขารู้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นบ้าง และเขากำลังจะพลิกตัวไปนอนกอดร่างบางที่ผ่านศึกเมื่อวานมาด้วยกันเพราะอีกตั้งเกือบสามชั่วโมงถึงจะได้เวลากินอาหารเช้า
แต่ที่เขาคว้าได้กลับเป็นเพียงความว่างปล่าวและนั่นทำให้เขาตื่นทันที
เดรโกลุกขึ้นนั่งก่อนจะมองไปรอบๆห้อง ไม่มีวี่แววของสาวกริฟฟินดอร์เลยซักนิด นั่นทำให้เขาไม่พอใจเล็กน้อยแต่แล้วเขาก็ตัดสินใจใส่เสื้อตัวเองให้เรียบร้อยก่อน
..เดี๋ยวเธอก็คงมาคุยด้วย..
เขาคิด แต่ไม่ มันไม่เหมือนที่เขาคาด..




เดรโกครางฮืออย่างไม่พอใจในลำคอเมื่อนึกถึงเหตุการ์ณที่เกิดขึ้น เขาตัดสินใจว่าเมื่อจบคาบตัวเลขมหัศจรรย์คาบนี้ที่ปลอดเจ้าบาทหลวงพอตตี้กับวีเซิลขี้แพ้เขาจะเข้าไปคุยกับเธอทันทีและเขาก็นรู้ว่าเธอพยายามหลบหน้าเขาเพราะว่าทุกครั้งที่เขาหันไปมองเธอ เธอมันจะเบือนหน้าหนี
..มันไม่ง่ายแบบนี้หรอกเกรนเจอร์

เสียงอาจารย์ประจำวิชาบอกเลิกคาบดึงสติเขากลับมาอีกครั้ง เดรโกรีบกวาดทุกอย่างลงกระเป๋าและยืนรอจนทุกคนออกจากห้อง
เฮอร์ไมโอนี่มักจะออกจากห้องเป็นคนสุดท้ายเพราะความจุกจิกของเธอแต่ครั้งนี้เหมือนเธอรู้ว่าเขากำลังดักคุยอยู่จึงรีบกวาดทุกอย่างใส่กระเป๋า แต่มันก็ช้าไป
ทันทีที่เด็กคนสุดท้ายเดินออกไป เดรโกยกไม้กายสิทธิ์ก่อนจะสะบัดไปที่ประตู เฮอร์ไมโอนี่ถูกปิดประตูใส่หน้า เด็กสาวทั้งเขย่าทั้งเสกคาถาสะเดาะกลอนประตูเพื่อให้มันเปิดออกแต่เธอก็ไม่แม้แต่จะหันมามองเขาแม้แต่น้อย
เดรโก มัลฟอยกัดฟันกรอด เขาเดินไปด้านหลังเธอก่อนจะยื่นแขนยันประตูไว้เพื่อกักเธอไว้ในอ้อมแขนเขา
"เกรนเจอร์"
"เปิดประตูนะมัลฟอย" 
"ไม่!" เขาตะโกนอย่างสุดจะทน "ฉันจะไม่เปิดประตูบ้านี่จนกว่าเราจะคุยกัน!"
"ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับนาย"
"แต่ฉันมี" มือข้างนึงกระชากตัวเธอให้หันมามองหน้าเขา "และเธอมีแน่"
"ฉันไม่มี"
"งั้นเมื่อคืนคืออะไร เกรนเจอร์"
"ลืมมันซะ" เฮอร์ไมโอนี่พูดทั้งๆที่ก้มหน้าหลบสายตา
เธอฟังเสียงคนตรงหน้าหัวเราะด้วยความเย้ยหยัน "ลืมมัน!?"
"ใช่!" และในที่สุดเธอก็ทนไม่ได้ เฮอร์ไมโอนี่ปล่อยโฮออกมา "ลืมมันไป"
เดรโกสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อเห็นคนตรงหน้าจู่ๆก็ร้องไห้ออกมา เขารู้สึกหนึบๆที่ใจแปลกๆ เด็กหนุ่มนิ่วหน้าเล็กน้อย
"เฮ้" เขาเอามือทั้งสองข้างประกบแก้มเธอก่อนจะจับมันเงยขึ้นอย่างนุ่มนวล เฮอร์ไมโอนี่มองเขาด้วยดวงตาที่มีน้ำตาคลอเบ้า เดรโกเลื่อนสายตาลงมาที่ริมฝีปากอิ่มก่อนที่เขาจะก้มหน้าลงไปหวังจะสัมผัสมันอีกครั้ง แต่เสียงร้องก็ดังห้ามไว้ซะก่อน
"อย่าจูบฉัน"
"ไม่มีทาง" เขาไม่รอให้เธอท้วง ริมฝีปากบางเฉียบแนบกับริมฝีปากได้รูปทันที เดรโกหวังว่ามันไม่ใช่จูบดูดดื่มกระชากวิญญาณแบบเมื่อคืน เขาจูบเพื่อปลอบประโลมเธอ
เหมือนว่าเธอค่อนข้างจะสงบอารมณ์ได้หลังจากโดนจูบ เธอหลับตาลงก่อนจะค่อยๆลืมตาเมื่อเขาผละริมฝีปากออก
"นายเกลียดฉันไม่ใช่หรอ"
"ไม่เกลียดแล้ว" เขากอดเธออย่างนุ่มนวล
"เพราะอะไร!?" เฮฮร์ไมโอนี่ร้องออกมา "แค่เพราะเซ็กส์เมื่อคืนนายก็หายเกลียดฉันเลยงั้นหรอ!? ตื่นมาพอฉันสำนึกได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไปฉันโคตรจะรู้สึกผิดกับตัวเองเลย! ลืมมันไปซะมัลฟอย ลืมมัน"
"ไม่เอาน่า" เดรโกลูบหัวเธออย่างปลอบโยน "บางทีฉันอาจจะไม่ได้เกลียดเธอตั้งแต่แรก"
"หมายความว่าไง" ได้ยินดังนั้นเธอก็ฝืนตัวจากอ้อมกอดของเขาโดยที่เดรโกยอมปล่อยเธอแต่โดยดี
"เธอแค่โดยพาล"
"ห๊ะ"
"พาลจากที่ฉันเกลียดพอตเตอร์และวีเซิล คือ- ฉันไม่ได้เกลียดเธอเลย จริงๆ ฉันอาจจะชอบเธอด้วยซ้ำ แค่ไม่รู้สึกตัว"
เฮอร์ไมโอนี่ขมวดคิ้วจ้องเขา "เมื่อไหร่"
"ปีสาม ตอนที่เธอต่อยฉัน"
เด็กสาวเค้นหัวเราะออกมา "นายมันบ้า"
"ใช่" เขาถอนหายใจออกมา "ฉันอยากจะบอกว่า ฉันจะไม่ลืมเรื่องเมื่อคืนเด็ดขาด"
เดรโกเห็นเธอขมวดคิ้วอีกรอบก็พูดออกมาอย่างไม่พอใจ "ไม่เอาน่า- เธอก็น่าจะรู้ว่าฉันสื่ออะไร"
"ฉันจะรู้ได้ยังไง ฉันอ่านใจนายไม่ได้นะ!" เฮอร์ไมโอนี่พูดอย่างไม่เข้าใจหนักกว่าเก่า
"ฉันชอบเธอ คบกันมั้ย"
"บ้ารึเปล่า!" และเธอก็ร้องออกมาอีกรอบ "นายบ้าแล้วแน่ๆ"
เดรโก มัลฟอยกัดฟันกรอดอย่างเหลืออด เขาพูดเสียงลอดไรฟันออกมา
"แล้วจะทำยังไงเกรนเจอร์!"
"นายคบกับฉันไม่ได้"
"ก็แอบซะสิ"
เฮอร์ไมโอนี่กลอกตาก่อนที่เธอจะปฏิเสธอีกรอบ "ถ้าแอบ แล้วเราจะบอกพวกเขาเมื่อไหร่"
เดรโกเหมือนได้ความหวัง เขาส่งรอยยิ้มสดใสให้เธอ "แต่งงาน"
"เฟอเร็ตโง่!" ทำไมเขาถึงวางแผนไปไกลขนาดนั้น
"ก็ได้ ฉันจะบอกเมื่อหลายๆอย่างเข้าที่เข้าทางและเราพร้อม"
เฮอร์ไมโอนี่ยิ้มออกมาก่อนจะเอื้อมสองแขนโอบรอบคอเขาไว้ "ต้องอย่างนี้สิ" เธอโน้มคอเขาลงมา "สัญญาว่าห้ามทิ้งฉัน"
"แน่นอนที่รัก" ชายผมทองยิ้มออกมาก่อนจะก้มลงไปจูบเธอแผ่วเบา "พ่อฉันต้องไม่รู้เรื่องนี้แน่"
เฮอร์ไมโอนี่หัวเราะอย่างอารมณ์ดีและเขย่งจูบเขาอีกรอบ เดรโกโอบรอบเอวเธอไว้ก่อนจะโน้มหน้าเข้าไปหา

และแล้ว เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ กับ เดรโก มัลฟอย ก็โดดเรียนพร้อมกันในคาบต่อไป

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ pplengpin จากทั้งหมด 7 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

11 ความคิดเห็น

  1. #11 หยดหมึก
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 14:48
    ฟินมากกกกก ยิ้มแก้มปริ:)
    #11
    0
  2. วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 23:04
    โดดเรียนนนกันไปทำการบ้านหลอออ อิอิ

    หนูเฮอร์ก็ทำตามหัวใจตัวเองดี

    สนุก ฟินอะ
    #10
    0
  3. #9 Chawalin (@chawalin2833) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 16:55
    >////<
    #9
    0
  4. #8 Queenratifa (@queenfa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 00:41
    สุดท้ายก็หลงเขาจนได้นะเดรกกก อิอิ
    #8
    0
  5. #7 เลือนลอย (@nasuko) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 08:16
    โอ้ยย ฟินสุดด เดรโกนายน่ารักมากกก >///<
    #7
    0
  6. วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 22:21
    โอ้ยยยความฟินนี่ ท่านได้แต่ใดมาาาา
    ฟินแบบสุดดด แอบมีตลกด้วยเบาๆ คือดีงามม
    รักเลยยยยย ไมรู้จะหาคำไหนมาบรรยายแล้ว โอ้ยฟินตัวปลิ่ว~~
    #6
    1
    • 12 ตุลาคม 2559 / 21:34
      ขอบคุณค่าาา เขิลลลลลลลลลล
      #6-1
  7. วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 22:35
    แอร๊ยยยย ทำอะไรกันคะ 5555
    เขินจุงงง
    #5
    1
  8. วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 14:56
    ฟินนนน #บิดตัวไปมาแรง
    เดรกแบบ -.- แหมมม
    อยากจะแจ๊ะๆเฮอร์ก็ไม่บอก 555+
    #4
    1
  9. #3 YJSS (@yokyok12345) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 11:45
    โอ้ยยย เขิน555
    #3
    1
    • #3-1 ppeppleng (@ppeppleng) (จากตอนที่ 1)
      3 ตุลาคม 2559 / 14:24
      คนแต่งก็เขิน ฮาาา
      #3-1
  10. วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 11:10
    แหนๆๆๆๆ เดรโกเฮอร์มี่จะโดดเรียนไปทำอะไรกันคะ ยู้วฮูๆ
    #2
    1
    • #2-1 ppeppleng (@ppeppleng) (จากตอนที่ 1)
      3 ตุลาคม 2559 / 14:24
      นั่นเสะ โดดเรียนทำไรน้า
      #2-1
  11. #1 JACKAPPLE (@kimrosaryrose) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 05:57
    สำนวนเริ่ดดดด 55555
    ชอบประโยคสุดท้ายที่เดรพูดอ่ะ "พ่อฉันต้องไม่รู้เรื่องนี้แน่" โอ๊ยยย มันเริ่ด!! ชอบค่ะ รอผลงานต่อไป
    #1
    1
    • #1-1 ppeppleng (@ppeppleng) (จากตอนที่ 1)
      3 ตุลาคม 2559 / 10:57
      เราก็ชอบประโยคนั้น จู่ๆมันก็วิ่งเข้ามาในหัว5555555555555555
      #1-1