ตอนที่ 2 : ๑

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 59
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    24 พ.ค. 62

“ดวงใจข้ากับช่อดอกปีบนี้ จะเป็นศักขีพยานว่าข้าจะรักคุณพระแม้ข้าจะเป็นเมียหลวงแต่นางเมียน้อยข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าอยู่อย่างสบายเเต่ข้านอนตายในสวนดอกปีบข้าจะรักคุณพระเเละไม่ปล่อยคุณพระไปไหนให้อยู่คู่กับน้องไปตราบนานเท่านาน”
เฮือก!!!!!
เจ้าของใบหน้าสวยมีเม็ดเหงื่อเป็นหยดๆอยู่เต็มหน้า “ฝันบ้าๆนี่อีกแล้ว” เจ้าของใบหน้าสวยพูดอย่างอารมณ์เสียก่อนจะเดินออกจากห้องนอนไปหยิบน้ำมาดื่ม ก่อนจะไลน์ไปหา“องศา” เพื่อบอกเล่าเหตุการณ์ที่เจอในความฝัน แม้องศาจะฟังมาหลายสิบรอบก็จะเล่า นั่นแหละ!! “ฮ่องกง”ฝันความฝันนี้มาหลายรอบเเล้วจนนับครั้งไม่ถ้วน ปรกติเวลานี้องศายังไม่นอนหรอกแต่ถ้าเลย02.45น.ไปเมื่อไรล่ะก็เป็นข้อยกเว้น ไม่ใช่ว่ายังไม่นอนแต่องศาห้ามสื่อสารกับคนอื่นจนกว่าจะพ้น03.45น.ก็จะกลับมาสื่อสารดังเก่า ไม่รู้ทำไมครอบครัวองศาไม่เล่าให้ฟังเลย องศาด้วยนี่ลูกพี่ลูกน้องนะเฮ้ย ว่าเเล้วทักไปดีฟ่าาา
“องศา”
ฮ่องกงทักไปด้วยความเคยชิน
“ร้ะ”
องศาตอบอย่างคนสนิทสนมกัน
“ฝันอีกแล้ว”
“เห้อออ ไม่ต้องเล่าจำได้เเล้ว”
“ฝันมาจะครบ5ปีเเล้วนะเว้ย”
“ไปทำบุญ”
“ทำทุกรอบอ่ะ ไม่เห็นจะเกิดผลอะไรเลย”
“อ่า..เอางี้นะทำบุญให้เจ้ากรรมนายเวรเเล้วก็ไปสนทนากับพระซะนะ”
“ไปด้วยกัน”
“ขี้เกียจโว้ยยยยยย”
“ไปกัน”
“ไปกัน”
“ไปกัน”
“ไปกัน”
“ไปกัน”
“ไปกับอิพี่ดลนู้น”
“ไม่ ไปด้วยกัน”
“เค เค๊ ไปก็ไปพรุ่งนี้นะ”
“10โมง วัดxxx”
"ดีล”
“ดีล”
02.45
“ทำบุญหรอ ขอบุญหน่อยแต่ไม่ขอเลิกจองเวรนะ ต้องการของของฉันคืน แม่พิมพ์นิภา แม่เมียน้อย”
ฮ่องกงตาเบิกโพรงด้วยความตกใจว่าองศาพิมพ์อะไรออกมา
“ไม่ตลกนะ”
“ฉันก็ไม่ตลกแม่พิมพ์นิภา คงไม่มีใครตลกขบขันกับการไม่ได้ผุดได้เกิดมาร้อยกว่าปีหรอกนะ”
“องศา อย่าเล่นแบบนี้”
“ฉันอรบุศป์ นายใหญ่ของเรือนไง แต่เธอคงจำไม่ได้หรอก”

“นี่มันเล่นอะไรวะเนี่ย”

ฮ่องกงสบถในใจ แต่ตาอันเป็นใจดันไปเหลือบเห็นเวลา

“02.50”

“ชิบ”

ฮ่องกงอุทาน

“ไอ้อง เดี๋ยวพรุ่งนี้เจอกันนะ ไปละบาย”

ฮ่องกงตอบกลับข้อความไปหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ

“เดี๋ยวสิเเม่พิมพ์”

ฮ่องกงเห็นข้อความจึงปิดการแจ้งเตือนไว้

“เดี๋ยวสิเเม่พิมพ์”

“เดี๋ยวสิเเม่พิมพ์”

“เดี๋ยวสิเเม่พิมพ์”

“เดี๋ยวสิเเม่พิมพ์”

“เดี๋ยวสิเเม่พิมพ์”

“เดี๋ยวสิเเม่พิมพ์”

ข้อความเด้งอย่างนี้เรื่อยๆจนเวลาถึง

03.45

“อ้าวนอนล่ะอ่ออ เออๆงั้นเจอกันพรุ่งนี้”

แท้จริงฮ่องกงไม่ได้หลับเลย ฮ่องกงไปเปิดทีวีดูจนถึงเวลา03.50 เพื่อเเน่ใจว่าไม่มีอะไรเเล้ว แต่ในใจของเขานั้นกลับระเเวงรอบข้างอย่างมาก

04.00 ฮ่องกงหลับคาหน้าทีวี จนถึงเวลานัด

«10.00»

“ฮง ฮงตื่น ไอ้ฮงตื่น”

“อืออออ ปลุกไมว้าาา ไอ้ห่านจิก”

“สิบโมงเเล้ว ไปอาบน้ำไป๊”

“เออ บ่นจริ๊งงงง

สาเหตุที่ฮ่องกงไม่บอกว่าเจอเหตุการ์ณอะไรกับเขาเมื่อคืนเพราะไม่อยากให้องกลัว และดูท่าเเล้วองคงไม่รู้เเน่ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น 

«10.40»

“อยากจะแหม เเต่ติดตรงเป็นผู้ชายว่ะ ไปวัดนะเว้ยเเต่งตัวอย่างกะนัดสาว อ้อลืมไปมีแฟนเเล้ว”

“จ้า พ่อคนแต่งตัวธรรมดา”

“แต่งตัวเรียบร้อย ไอ้ยีนส์สไตล์ขาดๆไปเก็บขยะดีกว่าม่ะ ถ้าจะขาดขนาดนี้”

“อย่าดูถูกนะเฮ้ย นี้ของก็อปจากเสิ้นเจิ้น100%นะเว้ย”

“อย่างจี้อ่ะ ซื้อมาตัวเท่าไร”

“ตัวละ50สองตัว100จ้า”

“555 ไปเหอะอย่างมัวคุย”

@วัดxxx

เมื่อก้าวเข้าโบสถ์ของวัด เพื่อกราบพระหลวงตา ก็เดินมาจากข้างหลังทำเอาทั้งสองสะดุ้งโหยง

“นี่โยมทั้งสองมากราบพระรึ เอาเป็นว่ากราบพระเสร็จมากุฏิอาตมาหน่อยนะโยมทั้งสอง ตรงโน้นนะ”

“อ่า..ครับหลวงตา”

“จิตอีกครึ่งของโยมคนนั้นไม่ต้องตามมาหรอกนะ อาตมาอยากคุยกับอีกจิตนึง ของโยมเขาอาตมาไม่อยากคุยกับจิตของโยม”

“หลวงตาคุยกับใครหรอครับ”

“เมื่อถึงเวลาจะรู้เองนะโยม อาตมาบอกได้เเค่เค้าคืออีกจิตของโยม”

“ไปกราบพระท่านเถอะ อาตมาไปรอที่กุฏิละ”

“ครับหลวงตา”

@กุฏิ

“โยมอรบุ-- โยมองศามาคุยกับอาตมาหน่อยนะ โยมฮ่องกงรอข้างนอกนะ”

ทั้งสองแปลกใจมากว่าหลวงตารู้ได้อย่างไรว่านี่คือชื่อของเขาทั้งสอง และที่น่าตกใจไปกว่านั้นหลวงตาท่านเรียกองว่าอรบุศป์ แม้หลวงตาจะพูดไม่เต็มประโยคก็พอรู้แหละว่าชื่ออะไร ชื่ออีกจิตขององศางั้นหรอ??

พาร์ท องศา

“อาตมาไม่อยากยุ่งกับกรรมใครหรอกนะโยม แต่ครั้งนี้มันหนักจริงๆ อาตมาห้ามไม่ได้เเต่เเนะนำได้”

“อย่างไรหรอครับหลวงตา”

“โยมจะเชื่อหรือไม่ก็ได้นะโยม อาตมาบอกได้อย่างเดียวบังคับจิตใจโยมไม่ได้ จิตอีกจิตของโยมน่ะ ชาติก่อนกรรมของโยมไม่หนักหรอก เพียงพอที่จะขึ้นสวรรค์ได้เลย แต่โยมสาปแช่งเค้าไว้ โยมอาฆาตเขา โยมจึงกรรมหนักเพราะทำให้เค้ามีเคราะห์กรรม ต้องเเยกจากกัน เนื้อคู่ของเค้าคือใครอาตมาไม่รู้หรอกแต่ถ้าโยมไม่สาปเเช่งเค้าโยมคงสุขสบายกว่านี้ ชาติก่อนเค้าทำบุญมาเยอะทั้งคู่ชาตินี้โยมจึงกรรมหนักจากขึ้นสวรรค์กลายเป็นลงนรก สิ่งที่โยมทำอยู่ไม่ดีหรอกนะ ปล่อยวางเถอะ โยมองศาคือจิตครึ่งนึงในร่างกาย โยมอรบุศป์คือจิตอีกครึ่งในร่างกาย โยมอรบุศป์ตามติดโยมองศาทุกชาติหลังจากตาย โยมองศาจึงต้องวิปลาสในทุกวัน ตอนนี้ยังเป็นจิตโยมองศาอยู่ เเต่ถ้าถึงเวลา02.45เมื่อไร โยมอรบุศป์จะครอบคลุมร่างกายเจ้า และพลังจะอ่อนลงในเวลา03.45โยมองศาจะเป็นปกติ เหมือนเดิมเพราะพลังของอีกจิตลดลงเเล้ว ข้อนี้โยมคงรู้ดี โยมองศา อาตมาช่วยไม่ได้ โยมต้องหมั่นทำบุญเพิ่มให้พลังแค้นของโยมอรบุศป์ลดลง แต่ถ้าเรื่องราวมันไม่จบ โยมอรบุศป์ก่อนจะไม่ไปไหน ติดตามเจ้าไปจงกว่าเรื่องเหล่านี้จะจบ โยมก็จะหลุดพ้นบ่วงกรรมที่ไม่ได้ก่อ”

“.....”

“อาตมาบอกได้เท่านี้ตอนออกไปบอกโยมฮ่องกงเข้ามาหาอาตมาด้วยนะโยม”

“ครับ ลานะครับหลวงตา”

“เจริญพรโยม”

พาร์ท ฮ่องกง

“โยมฮ่องกง

“ครับหลวงตา”

“โยมทำเค้าไว้เยอะนะ เค้าอาฆาตโยมมาก ตามทำลายชีวิตโยมมาหลายภพหลายชาติละนะ”

“ผมไปทำอะไรเค้าไว้ครับ”

“เวลาจะบอกโยมทุกอย่างเอง”

“เเล้วมันนานไหมครับ อีกนานไหมที่ผมจะรู้ความจริง”

“ความจริงน่ะ โยมรู้ทุกภพทุกชาติอยู่เเล้วเเค่ผ่านมาชาตินี้โยมก็จำไม่ได้เหมือนเดิม อีกไม่นานเกินรอเค้าก็จะให้โยมรู้ทุกอย่าง ทุกอย่างเลย เอาเป็นว่าอาตมา จะเป็นที่พึ่งให้โยมเมื่อมีอะไรให้โยมพาโยมองศามาด้วยถ้าอยากพาใครมาด้วยก็ได้เเต่ต้องเป็นกิจจำเป็นนะโยม เพราะถึงเวลานั้นสิ่งที่บริสุทธิ์เมื่ออยู่รวมกัน สิ่งที่มีมลทินก็จะทนไม่ได้เองแหละโยม

“ขอบคุณครับ หลวงตา ลานะครับ”

“เจริญพรนะโยม”

«TBC»

talk

ดีจ้า นี่ตอนเเรกเลยนะ คือเรากะไม่ถูกง่ะยาวไปสั้นไปไหม เราวางรูปเเบบดีไหมหรือผิดพลาดตรงไหนอะป่าว เรากะไม่ถูกเลยถ้าถามว่าสนุกไหมคงมีหลายคนตอบว่าไม่สนุก และก็ติเรา เเต่ๆๆ เราน้อมรับความผิดเพราะเรารู้ตัวว่าเราไม่ได้เก่งขนาดนั้นการเว้นวรรคของเรา เรายังงงเลย แงงจะมีคนอ่านไหมเนี่ย ถ้าอ่านเเล้วติเราหน่อยนะคะตอนสองออกมาเมื่อไรไม่รู้วววว ตอนนี้ยังไม่มีแทรกภาพนะคะ รอรายละเอียดก่อนเนอะ เเบบตอนที่มีดีเทลเยอะๆจะใส่ให้นะคะ รูปทุกรูปเราจะให้เครดิตตรงช่วงtalkนะ สุดท้ายนี้ บ้ายบายยย

ปล.ยังไม่แก้คำผิดนะคะ

------------------------------------------------------------

17/5/62

แก้คำผิดเเล้วค่า แก้หมดหรือยังเอ่ยยเราพลาดตรงไหนเม้นได้นะจ้ะ ไปแล้วค่ะบายย

❤❤❤





1 ความคิดเห็น