คัดลอกลิงก์เเล้ว

[FIC HARRY POTTER]Lovely in Lavender(แปล)

โดย Ppan๑๙

Scorpius Malfoy/Albus Severus Potter (HP8), Cross-Dressing

ยอดวิวรวม

738

ยอดวิวเดือนนี้

12

ยอดวิวรวม


738

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


22
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  18 ต.ค. 60 / 01:34 น.
นิยาย [FIC HARRY POTTER]Lovely in Lavender() [FIC HARRY POTTER]Lovely in Lavender(แปล) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

FIC HARRY POTTER

Title : Lovely in Lavender

Auther : Gracerene

Original:https://archiveofourown.org/works/11782602?view_adult=true

Pairing : Scorpius Malfoy x Albus Severus Potter

Rating:NC-17

Tags : Cross-dressing,Dresses,Blow Jobs,Anal Fingering,Shame,Masturbation

Note : สวัสดีค่ะ ผแผนค่ะ วันนี้กลับมาพร้อมกับฟิคแปลล่ะค่ะ! ในที่สุดก็ได้แปลแล๊วววววววววว อัลบัสครอสเดร๊สสสสสสสสส /กรี๊ดๆกลิ้งๆ /จำได้ว่าตอนอ่านจบนี่ใจเต้นแทบจะหลุดจากอกเลยค่ะ คุณพระคุณเจ้าTT )))) //เก็บเข้าคลังฟิคที่ให้ตายก็ต้องเผยแพร่ต่อไปแก่กลุมชนต่อไป

นานน้านนานทีจะหาสกอร์บัสที่อัลบัสเป็นเคะได้ ในไทยก็หาไม่ค่อยเจอ ก็ต้องหากินเองอีกแล้วค่ะ อะไรนักหนากันน้า /เลือดพุ่งออกปาก 

นี่เป็นงานแปลชิ้นที่สองค่ะ คิดว่าคงมีอึนๆเบลอๆอยู่บ้าง... ถ้าหากอ่านแล้วเอนจอย ก็จะดีใจอย่างมากเลยล่ะค่ะ! ว่าแล้วก็ ขอบคุณที่เข้ามารับชมบล๊อคนะคะ!

(โน๊ตนี้พิมพ์ตอนเที่ยงคืน... หมดแรงจะพรั่นเจ้าค่า แค่นั่งแปลให้จบก็เลือดจะแพร่ดTyT แงๆๆ อยากงุ้งงิ้งเรื่องพล๊อตมากกว่านี้จัง เพราะแปลไปก็ตัวบิดไป เขิน งู้ง เอาไว้ฟิคหน้าแล้วกันค่ะ ฮรือออออ)

ปล.สามารถติดตามผลงานภาพวาดและฟิคได้ทาง Twitter : @Ppan_19 นะคะ ;D

เนื้อเรื่อง อัปเดต 18 ต.ค. 60 / 01:34


Lovely in Lavender

Author :Gracerene

https://archiveofourown.org/works/11782602?view_adult=true

 

 

 

 

“เล่าความลับของนายให้ฉันฟังทีสิ”สกอร์เปียสพึมพำ เสียงเขานุ่มทุ้มต่ำขณะที่วาดนิ้วเรียวยาวไปตามปลายผมยุ่งของอัลบัส

 

อัลบัสยิ้มกับตัวเอง จ้องมองไปยังหน้าต่างอีกฝั่งห้อง ผ้าม่านโปร่งสะบัดพลิ้วไปตามสายลมเบา ความสุขยังคงหมุนวนอยู่ทั่วกายเขาหลังจากผ่านกิจกรรมอย่างว่ากับสกอร์เปียสไป เมอร์ลิน เขาเคยลืมไปแล้วว่ามันรู้สึกดีขนาดนี้,ทั้งสองเป็นเพื่อนกันมาเกือบจะสิบปีได้แล้ว อัลบัสเคยโกรธสกอร์เปียสเป็นเวลานานในช่วงหนึ่ง การที่ทั้งสองจะยอมรับความรู้สึกที่น่าเขินอายนี้ได้ก็ใช้เวลานับปีเหมือนกัน และช่วงเวลาหลายเดือนที่ผ่านมานี้คือช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิตอัลบัสจริงๆ

 

“นายก็รู้ความลับทั้งหมดของฉันไปแล้วนี่”อัลบัสตอบกลับในที่สุด พลิกตัวกลับไปสบตากับลูกแก้วสีฟ้าของสกอร์เปียส ชายหนุ่มรู้สึกเหมือนมีผีเสื้อหลายตัวบินวุ่นในท้อง การนอนบนเตียงร่วมกับสกอร์เปียสไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่อะไร แต่การนอนร่วมกันแบบนี้เป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดมาก่อนแน่นอน มันตื่นเต้น และระทึกราวกับนิยายเรื่องหนึ่ง การอยู่ใกล้ชิดกัน รู้ว่าอีกคนสามารถแตะต้องตัวเขาตรงส่วนไหนก็ได้ตามที่ต้องการ ร่างกายของอัลบัสมักจะสื่อตรงไปตรงมาไม่อ้อมค้อมจนเกินไป สกอร์เปียสสามารถสังเกตปราดเดียวแล้วบอกได้เลยว่าอัลบัสต้องการขนาดไหน

 

สกอร์เปียสเลิกคิ้ว “แล้วที่นายเดินไปเดินมารอบๆชีวิตฉันเป็นปีๆโดยที่ไม่พูดถึงความรู้สึกที่นายมีให้ฉันเลยนี่ล่ะ รึนายจะบอกว่านั่นเป็นเพียงสิ่งเดียวที่นายไม่เคยบอกฉัน”

 

“นายก็ไม่เคยบอกความรู้สึกของนายเหมือนกันนี่”อัลบัสตอบ รู้สึกเกลียดน้ำเสียงเหมือนเด็กขี้งอนของตัวเอง

 

สกอร์เปียสกลอกตาก่อนจะขยับตัว ชายหนุ่มเคลื่อนมืออย่างอ่อนโยน อัลบัสเพิ่งรู้สึกตัวก็ตอนที่คนผมบลอนด์แทรกตัวมานอนทับบนแผ่นหลังของเขา ร่างของชายหนุ่มกดตัวอัลบัสติดกับเตียง สกอร์เปียสยิ้มกริ่ม โอเค เซ็กซี่และผยองไร้ที่ติ ผมสีบลอนด์ปรกลงมาบริเวณดวงตาเขาเล็กน้อย ลมหายใจของอัลบัสถึงกับสะดุด

 

“ถ้าฉันพูดความลับของฉันก่อน ,นายจะพูดความลับของนายให้ฉันฟังมั้ย”

 

อัลบัสกัดปากตัวเองเบาๆ หัวใจของเขาเต้นแรงเมื่อสายตาของสกอร์เปียสมองอย่างซุกซน ในที่สุด ชายหนุ่มพยักหน้า

 

สกอร์เปียสยิ้มกริ่มเยี่ยงผู้กำชัย ชายผมบลอนด์โน้มตัวไปจูบเบาๆกับริมฝีปากของอัลบัสก่อนที่จะเคลื่อนตัวกลับมานอนข้างๆ พิงตัวกับเตียงแล้วกอดรัดอัลบัส

 

“ย้อนกลับไปตอนเราเรียนอยู่ฮอกวอตส์ ฉันเคยช่วยตัวเองขณะที่คิดถึงนาย”

 

“นายเล่าเรื่องนี้ไปแล้ว”อัลบัสถอนหายใจ ไม่ใช่เพราะเขาไม่ชอบใจที่จะฟังเรื่องนี้ แค่บางที มันทำเขารู้สึกเศร้าตอนที่นึกถึงช่วงเวลาที่พวกเขาเสียไปหลายปีกับการมองข้ามกันและกัน เดทกับใครหลายคน แต่บางที มันก็อาจเพราะในตอนนั้นพวกเขาทั้งสองเองต่างก็ไม่พร้อมก็ได้ อัลบัสรู้สึกกล้าที่จะยอมรับความรู้สึกนั้นก็ตอนที่เขาเริ่มทำงานที่ห้องปรุงยา เจอกลุ่มเพื่อนดีๆ ครอบครัวเริ่มสนับสนุน และจิตใจเริ่มได้รับการเยียวยา และสิ่งเหล่านั้นเองที่ทำให้อัลบัสเริ่มกล้าที่จะเปิดใจรับความรู้สึกนั้น เมื่อนึกย้อนกลับไป มันก็ไม่น่าประหลาดใจนักที่เมื่ออัลบัสเปิดใจแล้วลองค้นหาตัวตนกับความสุขของเขา คือสิ่งเดียวกันกับที่สกอร์เปียสต้องการเช่นเดียวกัน

 

“ช่าย แต่นั่นฉันไม่ได้เล่าถึงเหตุการณ์ช่วงปิดเทอมฤดูร้อนตอนปีหกจะขึ้นปีเจ็ด ที่พ่อฉันเดินเข้ามาเจอ”

 

“ห๊า?”อัลบัสอ้าปากค้าง

 

สกอร์เปียสพยักหน้า .ปากเม้มเข้าหากันอย่างเขินอาย “อื้ม สองสามวันหลังจากเพิ่งปิดเทอม นายส่งจดหมายมาให้ฉัน เชิญฉันไปที่บ้านในสัปดาห์ถัดไป”

 

“ฉันจำตอนนั้นได้”ตัวเขาในตอนนั้นเต็มไปด้วยความร่าเริงที่จะได้เจอกับสกอร์เปียสอีกครั้ง ปิดเทอมฤดูร้อนคงจะแย่น่าดูถ้าหากไม่มีเพื่อนรักของตนอยู่ข้างกาย

 

“ฉัน..เอ่ออ.. ตื่นเต้น กับการที่จะได้พบนายอีกครั้ง แล้วตอนนั้นก็เป็นตอนกลางวัน พ่อควรจะอยู่ที่ทำงาน เพราะงั้นฉัน...”

 

“ซัลลาซ่า,นายไม่อยู่ในห้องเหรอ”

 

“ไม่,ฉันอยู่ในห้องเรียนน่ะ คือฉันแค่จะเขียนจดหมายตอบรับส่งไปหานาย และ..ต ตอนนั้นฉันไม่อยากทนรอแล้ว ฉันปลดซิปกางเกงแล้วเริ่มจัดการมัน นึกถึงร่างกายของนาย ดวงตาของนาย แล้วก็ปาก... พ่อเข้ามาตอนที่ฉันกำลังจะเสร็จ และฉันก็ไปไกลเกิน... จะหยุดได้”

 

“นั่นแปลว่านาย...”

 

สกอร์เปียสพยักหน้าอย่างเข็ญใจ “ต่อหน้าเขานั่นแหละ มันน่าตกใจมาก.. เราไม่สบตากันเลยตลอดฤดูร้อนนั้น”

 

อัลบัสพยายามไม่หลุดหัวเราะ สกอร์เปียสผู้น่าสงสาร

 

สกอร์เปียสพลิกตัวมามองอัลบัส “ตานายแล้ว”

 

อัลบัสย่นคิ้ว พยายามนึกหาสิ่งที่มีความหมายหรอสำคัญมากพอที่เขายังไม่ได้บอกสกอร์เปียส พวกเขาสองคนเป็นเพื่อนกันมานาน บางครั้งก็แยกไม่ออกเหมือนกันว่าเรื่องไหนที่น่าอายเกินจะพูดแต่ก็สามารถเล่าออกไปได้ ชายหนุ่มนึกไปถึงฤดูร้อนที่ลุงชาร์ลีมาอยู่กับพวกเขาตอนอัลบัสอายุสิบห้าและฝันเปียกอันน่าตกใจที่ทำเอาเขาหลอนไปเป็นสัปดาห์ แต่เมื่อเขาเปิดปาก กลับเป็นเรื่องอื่นที่โผล่ออกมา

 

“สมัยเด็ก เทศกาลที่ฉันชอบมากที่สุดคือฮาโลวีน”

 

สกอร์เปียสจ้องเขา อัลบัสกระพริบตาปริบๆมองกลับไป เขาไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมจู่ๆเรื่องนี้ก็ผุดขึ้นมา ครั้งล่าสุดที่เขานึกถึงมันก็ผ่านมาปีกว่าแล้ว, หนึ่งปีกว่าแล้วที่เขาปล่อยให้ตัวเองนึกถึงมัน ชายหนุ่มตัวสั่นนิดๆ

 

ชายผมบลอนด์มีท่าทางดูอ่อนโยนเมื่อเขาจับสัมผัสได้ว่ามันเป็นสิ่งที่เขาควรจะให้ความใส่ใจ “จริงเหรอ? นายดูไม่สนใจฮาโลวีนสักนิดเลยนี่นา ตอนอยู่ฮอกวอตส์น่ะ”

 

อัลบัสผงกหัว รู้สึกลำคอแห้งผากเมื่อจะเริ่มกล่าวต่อ “ฉัน--- ฉันชอบมันมากจริงๆ ตอนเป็นเด็กน่ะ ฉันรักพวกคอสตูม ตั้งหน้าตั้งตารอที่จะใส่ชุดพวกนั้น ทุกปีฉันจะเลือกใส่ชุดของแม่มดที่โด่งดัง— พวกเขาจะมีคอสตูมชุดที่สุดยอดมากๆ ชุดของพ่อมดน่ะไม่น่าสนใจ น่าเบื่อสุดๆ กลับกัน ชุดของแม่มดน่ะ.. ”

 

ชายหนุ่มหยุดพูดแล้วกัดริมฝีปากของเขา มองไปบนเพดานอย่างกระอั่กกระอ่วน สายตาของสกอร์เปียสเหมือนกำลังจะหลอมละลายร่างกายของเขา แต่อัลบัสก็ไม่อาจจะหันไปเผชิญหน้ากับอีกคนได้ “ครอบครัวของฉันชอบมากๆ พวกเขามองฉันเหมือนกำลังมองสิ่งล้ำค่า ป้าใช้เวลากับฉันเป็นชั่วโมงเพื่อช่วยฉันแต่งชุดให้ออกมาเพอร์เฟ็คหมดจด ฉันรักพวกมันมาก ทั้งสี และผ้าใยฝ้ายนุ่มและ--”อัลบัสกลั้นหายใจ “และความรู้สึก ตอนที่ฉันสวมใส่พวกมัน”

 

“นายรู้สึกยังไงงั้นเหรอ?”สกอร์เปียสถาม น้ำเสียงของเขาแฝงความอ้ำอึ้งนิดๆ

 

หัวใจของอัลบัสเริ่มเต้นถี่ระรัว พวงแก้มและใบหูขึ้นสีแดงก่ำขณะเอ่ยเสียงเบา “น่ารัก”

 

“แล้วทำไมถึงหยุดไปล่ะ?”

 

อัลบัสยักไหล่ให้ดูเหมือนกับว่าเขาไม่ได้รู้สึกอะไร “ก็ฉันอายุเพิ่มขึ้น ฉันไม่ใช่เด็กผู้ชายตัวน้อยน่ารักในชุดกระโปรงอีกต่อไป ตอนฮาโลวีนปีก่อนที่จะเข้าฮอกวอตส์ ฉันก็— ฉันแค่ ไม่รู้ว่าทำไม,หรือยังไง แต่ชั่วขณะนึงนั่นเองที่ฉันได้รู้ถึงสิ่งหนึ่งที่น่าตกใจ และมันก็หยุดความคิดไร้เดียงสาของฉัน”

 

เวลาผ่านมานับหลายปี แต่แค่ความคิดที่จะใส่กระโปรงหรือคอสตูมอีกครั้งมันก็ทำให้อัลบัสรู้สึกมวนท้อง ตอนปีห้า ลอร์แกนถูกท้าให้ใส่กระโปรงของเลซี่ สมิธ และเพียงแค่มอง อัลบัสก็ทนไม่ไหว เขาต้องขอปลีกตัวออกมานอนพักเงียบๆ ซ่อนตัวอยู่หลังม่านภายในเตียงนอนของตนทั้งคืน ในหัวมีภาพความสนุกสนานและความรู้สึกของเขาในวันฮาโลวีน ภายในชุดกระโปรงแสนน่ารัก ภาพเหล่านั้นเล่นวนซ้ำไปมา เขาได้แต่นอนขดตัวอยู่บนเตียงด้วยความรู้สึกอับอายและเจ็บปวด ความรู้สึกที่ต่างกันอย่างสุดขั้วของเขาในสองวัยช่างเหมือนกับว่าพวกเขาเป็นคนละคนกัน

 

อัลบัสเคยพูดคุยเรื่องความอายมากมายเหล่านั้นกับนักจิตวิทยาของเขา และคำแนะนำของคนเหล่านั้นไม่เคยช่วยกำจัดความทรงจำอันแปลกประหลาดเหล่านั้น เห็นได้ชัดว่า มีบางสิ่งบางอย่างผูกมัดเขาไว้ ชายหนุ่มนึกถึงมันแล้วถอนหายใจยาว เขานึกถึงอิสรภาพและความรู้สึกจั๊กจี้ในท้องยามเมื่อเขาส่องกระจกแล้วเห็นบางสิ่งที่น่ารัก น่าทะนุถนอมมองกลับมา

 

“รู้อะไรมั้ย”สกอร์เปียสเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงไม่มั่นใจ “ถ้านายอยากจะใส่เดรส ..ฉันก็ไม่ได้ว่านะ”

 

ชายหนุ่มผมดำรีบหันมองหน้าสกอร์เปียสอย่างรวดเร็ว ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจกับท่าทีการตอบกลับของชายผมบลอนด์ “จริงเหรอ? นายจะไม่คิดเหรอว่ามันประหลาดน่ะ?”

 

สกอร์เปียสสั่นหัวตัวเองนิดๆ “ไม่นะ คือ--” ชายหนุ่มสูดลมหายใจลึก อัลบัสสังเกตเห็นว่าดวงตาของเขาดูนุ่มลึกและจริงจังกว่าปกติ “คือฉันคิดว่ามันน่าจะออกมาดูร้อนแรงน่ะ”

 

ชายหนุ่มอ้าปากค้าง “ห๊า?”

 

“ฉันหมายถึง-- ,มันไม่ได้หมายถึงในแง่เซ็กส์นะ”สกอร์เปียสรีบพูดแก้ตัว ผิวสีซีดของเขาขึ้นสีแดงเป็นริ้ว “คือถ้านายอยาก... แล้วฉันก็คิด.... แต่ฉัน.. หมายถึง ,ถ้าเพียงแค่นายอยาก---”

 

อัลบัสโน้มตัวลงไปห้ามสกอร์เปียสพูดต่อด้วยจูบเบาๆ ชายหนุ่มสัมผัสได้ว่าชีพจรเขาเต้นถี่ และฝ่ามือก็เต็มไปด้วยเหงื่อ แต่ความกังวลทั้งหมดก็เหมือนจะถูกถอนรากถอนโคนออกไปจากเขาได้แล้ว

 

เขาสามารถทำมันได้ กับสกอร์เปียส

 

“ตกลง”อัลบัสตอบ ไม่มีความลังเลแม้แต่นิดเดียวในน้ำเสียงของเขา

 

“ตกลง?”

 

อัลบัสยิ้มกริ่ม “อื้ม ตกลง”






อ่านต่อที่นี่










“มันรู้สึกดีใช่ไหม?”สกอร์เปียสถามเมื่อเขาถอนจูบออก เขาถามอย่างอ่อนโยนและจริงจัง

 

อัลบัสพยักหน้า ,มีความสุข และเขินอายไปในเวลาเดียวกัน “อื้ม คือมัน... มันเพอร์เฟ็ค นาย.. นายชอบฉันจริงๆ ในชุดเดรสน่ะ”

 

“ฉันชอบนายเสมอนั่นแหละ แต่ก็ใช่ นายดู...”สกอร์เปียสดูทึ่ง “นายดูร้อนแรงมาก”

 

“แล้วนายคิดว่ายังไง... เกี่ยวกับพวกของชิ้นอื่นๆน่ะ?”

 

สกอร์เปียสมองเขาอย่างงุนงงสักครู่หนึ่งก่อนจะนึกออกเมื่อจ้องตาอัลบัส เขาพยักหน้า “อ้อ ใช่ อะไรก็ตามที่นายต้องการที่รัก ฉันไปเลือกซื้อกับนายก็ได้ถ้านายต้องการ หรือไม่นายก็อาจจะอยากเซอร์ไพรส์ฉัน”

 

 

“แต่นายเกลียดการช็อปปิ้ง”

 

 

สกอร์เปียสยิ้มกริ่ม “ฉันคิดว่าฉันน่าจะสนุกถ้าซื้อของประเภทนี้”

 

 

อัลบัสยิ้มกลับ รู้สึกเหมือนตัวเบาอีกครั้ง ราวกับว่าถ้าหากไม่มีอ้อมกอดของสกอร์เปียส ตัวเขาคงจะลอยขึ้นไปในอากาศ

 

 

อัลบัสรู้สึกปลอดโปร่งเหลือเกิน

 

 

 

END


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Ppan๑๙ จากทั้งหมด 14 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. #3 Alecxia Drew (Adriene) (@war-1980) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 19:22
    กรี๊ดดดดดดด ฟินมากกก ชอบมากกกกก อร้ายยยยย หรสักีะยฟัรคดเ//เวอร์วัง
    #3
    1
    • #3-1 Ppan๑๙ (@ppan19) (จากตอนที่ 1)
      18 ตุลาคม 2560 / 19:24
      เย้ ดีใจที่ชอบนะค้าTvT ) /ฟีลเราตอนอ่านออริจินัลจบก็ประมาณนี้แหละค่ะ55555 ฟหดกหเฟหกด /กรี๊ดใส่หมอน
      #3-1
  2. #2 -MD- (@-MD-) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 14:00
    ขุ่นพระไรต์ ฆ่ากันเลยเถอะ นี่เลือดจะหมดตัวแล้ววว
    #2
    1
    • 18 ตุลาคม 2560 / 17:27
      แปลไปก็ดมยาดมไปค่ะ ฮรือ ร้อนแรงกันจังเล๊ยย /นอนเติมเลือดข้างๆ
      #2-1
  3. วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 04:11
    เชียร์ถุงน่องค่ะ -.,-
    #1
    1
    • 18 ตุลาคม 2560 / 07:28
      หุหุ ต่อจากนี้ก็จะได้ใส่อะไรน่ารักๆอีกเยอะเล้ยย
      #1-1