จากไป..ไม่มีวันกลับ

che ery

เลย  -bgtransparent-






มันจากไปแล้ว

หลังจากที่อยู่ด้วยกันมาเกือบหกปี

เคยคิดไว้ว่ามันแก่  สงสาร

แต่ไม่เคยคิด

ไม่เคยคิดเลยว่ามันจะจากไปเร็วขนาดนี้

เมื่อเช้า เดินลงมาข้างล่าง

แม่ถามประมาณว่า นอนกี่โมง ได้ยินเสียงอะไรรึเปล่า

แล้วก็บอกว่า

.....

ป๊อปแป๊กตายแล้วนะ !!!

วินาทีนั้น อึ้ง

อึ้งสุดๆ   รีบขึ้นห้อง   ร้องไห้ออกมาแบบกลั้นไม่อยู่จริงๆ

แม่บอกว่า มีคนเอากระดูกเคลือบยาพิษมาให้มันกิน

ก่อนตายมันทรมานมากแน่ๆ

ฟังแล้วแบบ  อ๊ากกก  ทำไมคนเรามันจิตใจแบบนี้

เคยเลี้ยงหมารึเปล่า !

มันไปทำอะไรให้  ทำไมต้องฆ่ามันแบบนั้น

ถ้ามันไปทำอะไรให้ไม่พอใจ  ทำไมไม่มาบอก

หมู่บ้านเป็นบ้านจัดสรรนะเว้ย

มันไปทำไรไว้ ใครจะไปตรัสรู้

ต่างคนต่างอยู่  ไม่มีปัญญาเดินมาบอกกล่าวเหรอวะ

มาทีนี่มาพร้อมๆกับยาพิษใช่มั้ย

ทุเรศ

ไม่ไหว

คิดแล้วจะร้องไห้

วันนี้ร้องไปสาม สี่ รอบ

คิดถึงมัน

ปกติไม่ค่อยได้เล่นกับมัน

แต่ทุกเช้าก่อนไปโรงเรียนจะเห็นมันตลอด

เลิกเรียนกลับบ้าน  มันก็จะวิ่งมารับทุกเย็น

วันไหนกลับช้า + มันหิวข้าว

มันยิ่งจะดีใจที่พวกเรากลับบ้านกันแล้ว

ก่อนที่พ่อจะกลับถึงบ้าน  จะได้ยินเสียงมันคราง

ซึ่งเป็นสัญญาณว่าพ่อมาแล้ว

เมื่อก่อน  เห็นมันโดนเยอะ

ทั้งเป็นขี้เรื้อน   แต่พ่อเอายามาใส่ก็หาย

มันโดนตี ตีจนเลือดออกเป็นทาง

ทำไมโหดร้ายกับมันนัก

มันโดนนํามันสาด  ขนติดกันยุบยับไปหมด  เหนียวไปหมด

ทำไมกล้า !!!

แล้วนี่มาวางยามัน

จิตใจทำด้วยอะไร  อยากรู้สุดๆ

มันเป็นสัตว์นะ  สัตว์มันก็มีจิตใจ

มันเจ็บได้ มันป่วยได้  มันอ้อนเราได้

คิดอะไร  ทำไมถึงได้ทำ

เศร้าอ่ะ

พูดอีกก็ร้องอีก   ไปสบายนะลูก

หลับให้สบาย  หลังจากที่ต้องทรมาน

ไปสบายแล้วนะ

....


ไปเร็วจริงๆ


ทำใจไม่ได้  บอกตรงๆ

พอคิดว่าจะไม่ได้ยินเสียงมันเห่า

คิดว่าไม่มีมันนอนตรงโรงจอดรถ

หรือว่านอนใต้ต้นไม้เวลามันร้อน

พูดไม่ออกอ่ะ

ไม่น่าเลยลูกเอ๋ย

ต่อไปจะเอาเศษกระดูกไก่ไปไว้ไหนล่ะ

จะเอาเศษกระดูกหมูไว้ไหน

เศร้า

..........

คิดมากขนาดที่ว่า  ตบหน้าตัวเองอย่างแรง

เพื่อที่คิดว่ามันอาจจะแค่ฝันไป....


หลับสบาย


ตอนแรกแม่จะฝังมันไว้ในบ้าน

แต่ไม่รู้จะฝังไว้ตรงไหน

เลยให้พ่อเอาไปทิ้ง

วันนี้ฝนตกแรงมาก

แกจะหนาวมั้ย ?

แกจะเป็นยังไงบ้าง


ทำอะไรไม่ได้เลย  นอกจากจะขอให้ไปสบายเถอะ

บ้านดูเหงาๆ

แม่ไม่ไปทำงาน  เพราะเจอมันในสภาพนั้น

แม่เดินไปนอกบ้านเพื่อคิดถึงมัน

พ่อเอาข้าวใส่จานของมัน  แล้วเรียกวิญญาณมันมากิน

...

ทุกคนยังนึกถึงแกนะ



เหงา  อยากหาหมามาเลี้ยง

แต่ก็กลัวเป็นแบบแก

ไม่ไหวอ่ะ

เศร้า






หลับให้สบาย   แกไปหลับใต้ต้นมะม่วง

แม่บอกแบบนั้น

ไม่น่าไปเร็วเลยนะ

ต้นมะม่วงกำลังใหญ่แท้ๆ

ถ้าแกอยู่ต่อไป  มันอาจเป็นที่ประจำแกก็ได้


เศร้า


จริงๆ


PS.แกคือส่วนหนึ่งของครอบครัวเรา

พวกเรายังคิดถึงแกนะ


ไอ้หมากล้าหาญ

เมื่อก่อนตอนอยู่บ้านป้า

มันอยู่กับหมาอีกตัว

เวลามีงูหรืออะไรแปลกๆ  มันก็วิ่งเข้าใส่ไว้ก่อน

ทั้งๆที่ตัวกะเปี๊ยก

แต่มันก็ยังกล้า

มันคอยเห่าคนแปลกหน้า

อ๊ากก


ไม่ไหว  


เศร้าเกิน  - - "