รักเอย...อยู่ที่ใด
ยังฝันใฝ่....ยังคงตามหา..
ตอนนี้สภาพร่างกายอยู่ในขั้นยํ่าแย่ เหอๆ เป็นอะไรนักหนาก็ไม่รู้ ไม่เข้าใจ
ไข้ขึ้นวันเว้นวัน ไม่ก็หลังอาหารเที่ยง เหอๆ เซ็งจิต
ไอบ่อย เจ็บคอ แสบคอ กินข้าวไม่ได้ - - "
หายใจไม่ออก หายใจแรงขึ้น หูอื้อ....เครียด
เย็นๆกินส้ม หวังว่ามันจะช่วย แต่สักพักกินจนหมด พ่อบอก ส้มเสียนะ หึหึ ขอบคุณ
มันทรมานอย่างนี้ แง เมื่อไหร่จะหาย ไม่เข้าใจ เครียดๆๆๆ ชิชะๆ
เมื่อวานทำงานตั้งแต่บ่ายสามถึงเกือบๆตีหนึ่ง ทำจนเจ็บมือ
นิ้วแดงเถือก บวมจนเขียนต่อไม่ได้ ถึงได้หยุด เหอๆ ทรมานกันเข้าไป
เมื่อเช้าไปโรงเรียนเอง ออกจากบ้านสาย - - " ดีที่รถรอ 5 5 5+
ไปถึงโรงเรียนเจอติ๊กเจอเอ๋ย ก็นะ ฝากเอ๋ยซื้อซูกัส หลังจากไม่ได้ซื้อมานาน ฮา
ขึ้นห้อง ทำงานต่อไป ^_^ สักพักมันเดินขึ้นมา อ๊ากก วันนี้เกิดอะไรขึ้น
ปกติมาสาย วันนี้ดันขึ้นห้องซะได้ 5 5 5+ แล้วมันก็มานั่งกวน - - "
ตอนเข้าแถว แอบอู้ไปนั่งใต้อาคาร 3 กับติ๊ก+รติ เหอๆ
พอเค้าพากันเข้าแถวเสร็จก็พากันจรรีขึ้นห้อง ลอกงานต่อไป 5 5
คาบอังกฤษอาจารย์บอกแนวข้อสอบ แง่ว กดดันอ่ะ รู้ไปก็เท่านั้นแหละ ชิๆ
ฝรั่งเศส นั่งไปอาการหวัดก็กำเริบไปเรื่อย แง ทรมาน โฮๆๆๆ
เล่นภาษาใบ้กันไป ^____^
คาบไทย นั่งทำงาน อาจารย์ก็บอกคะแนน บอกงานค้าง ไรงี้
ทีนี้พอหมดคาบ ไอ้เราก็ยังนั่งทำงานต่อไป - - " มันก็มากวนอีกแล้ว เหอ ๆ
เที่ยงยี่สิบ เดินไปโรงอาหารเพื่อหวังจะซื้อข้าวโดยปราศจากคน
แต่ขอโทษเถอะ คนเยอะโคตร แถมแต่ละร้าน คนโคตรเยอะ
ก็เดินไปทั่วโรงใหญ่ จากนั้นก็โรงเล็ก ร้านก๋วยเตี๋ยวหมดทุกอย่างมีแต่เส้น
ร้านข้าวแกงฃ ข้าวหมด เหลือแต่กับข้าว หึหึ เจริญแล้วไง
วันนี้เป็นวันอะไรวะ สุดท้ายลงเอยที่มาม่า 1 ถ้วย เกี๊ยว 1 ถุง นํ้าเปล่า 1 ขวด จบ
กินเสร็จเดินไปส่งงานให้บลูกับมันแล้วก็ของตัวเอง 5 5 5+ ค้างเยอะซะ - - "
ก็เดินๆไปทางคหกรรม ใจเสีย ไม่เจอทั้งโต๊ะ เหอๆ
แต่พอเดินไปถึงหน้าอาคาร 2 ก็เลยเจอมันกำลังเดินมาพอดี ก็นะ กวนกันอีกรอบ
มันขอซูกัส เหอๆ แล้วก็เลยเดินไปด้วยกัน >///<
แวะส่งงานห้องสมุดแปปนึง 5 5 มันอยู่กับรติข้างนอก
เดินออกมาแอบลุ้นอ่ะ เห้ย ไปยังวะ กร้ากๆๆ
สุดท้ายก็ยังอยู่ >///< ก็เดินไปด้วยกันอีก มันเจอเพื่อน พี่แกมีการบอก
เห้ย รอเพื่อนก่อนดิ นํ้าใจอ่ะมีป่าว สุดท้ายเลยได้หยุดรอมัน เหอๆ
ก็นะ เดินไปเรื่อยๆ ทุกอย่างจะดีมากๆ ยกเว้น- - "
เดินผ่านห้องนํ้าชาย เจอพี่...น...(นามสมมุติ) อ๊ากกกกกก
แล้วมันก็คุยกับพี่ น. ประมาณว่าวาเลนไทนไม่เห็นได้ไรเลย ไรงี้ ชิชะ
แล้วเรากับรติก็เลยเดินออกมา นึกว่าจะหมดเวรหมดกรรม แต่ขอโทษเถอะ
มันกับพี่ น. เล่นเดินมาที่โต๊ะเลยค่ะ เหอๆ ประมาณว่าพี่ น. เอาซูกัสที่มันจิ๊กจากพิ้งค์ไป
มันเลยเกิดอาการขี้ฟ้อง เหอๆ มันมาฟ้องประมาณ เนี่ย พี่เค้าเอาไปอ่ะ บลาๆ ไรอีกจำมิได้
ส่วนพี่ น. ก็ประมาณ พี่ฝากกระเป๋าไว้นะคะ อ๊ากกก น่ารักง่ะ โฮๆๆ ไอ้เราทำอะไรมิได้
ได้แต่ ค่ะๆ ประมาณนั้น เหอๆ เหมือน กขค ยังไงไม่รู้ - - "
สักพักเพื่อนพี่ น. เดินมา พี่ฝรั่งอ่านะ พี่ น. เลยบอกให้พี่ฝรั่งพูดว่า
"ต่อเดินไปส่ง น. หน่อย" มันเลยว่า ไม่เอา พี่ฝรั่งเลยถามอีก "ชอบ น. มั้ย"
มันตอบทันใด ไม่ชอบ เหอๆ เลยโดน พี่ น. ตี กร้ากๆ
แล้วมันกับพี่ น ก็เถียงกัน ประมาณว่าให้เดินไปส่งกัน ไรงี้ เหอๆ
สุดท้ายมันก็ได้เดินไปส่งพี่ น. อ๊ากกก อิจฉาเค้าเดินข้างกัน ส่วนฉันทำได้แค่เพียงมอง
เพิ่งเคยเห็นมันเป็นแบบนี้ แง เป็นแฟนกันชัวร์เลย โฮๆๆๆๆๆ
เอาเถอะ ช่างมัน 5 5 5+ เข้าป้ากาญ ก็ได้แก้ฝรั่งเศสกัน
พากันตกยกห้อง อันที่จริงมีผ่านอยู่นะ แต่โดนตกเพราะส่งช้า เหอๆ
คาบสุดท้ายเลยได้พากันไปนั่งลอกกันที่โรงอาหารเล็ก - - "
แม่ทำผ้าพันคอเสร็จแล้วนะ แต่ไม่กล้าให้แล้วว่ะ รู้สึกแบบ...
เฮ้อ คนสองคน เหมือนเดินไปคนละทาง
เซ็ง เศร้า ช่างมัน เดี๋ยวมันก็ผ่านพ้นไป
ดูรูปวันปัจฉิมมั่ง
ช่อดอกไม้ที่ซื้อให้พี่อาร์ต 5 5
ตอนแรกหาแทบตาย จะเอาไรให้ดี ?
พี่แซทแต่งหญิง เต้นงานวันปัจฉิม 5 5 5+
แนบชิดซะ อ๊ากกก หัวใจจะวาย
ตอนแรกไม่กล้าเรียก โมเลยจัดการเรียกแล้วก็บอกให้ถ่ายรูปคู่ >///<
พี่ต้นอ้อกับนุ่น
หน้าโคตรเหมือนกัน เหอๆ
พี่นําฟ้า อ๊ากก ก็น่ารักซะ
พี่ น. นามสมมุติ เหอๆ
อีกรูป ยิ่งดูยิ่งเจ็บ แง
จะน่ารักไปไหน ชอบอ่ะ โฮๆๆๆ
ทำไมหนอทำไม
PS. มีประโยชน์แค่นี้แหละ
คุยด้วยก็คงแค่นี้ใช่มั้ย
เศร้า
เมื่อก่อนยังดีกว่า อย่างน้อยๆ ยังได้เล่นกัน
ยิ่งใกล้ยิ่งเจ็บ
ห่างกันไปให้ไกลมันยังดีกว่า
ความคิดเห็น
ps. แปะโป้งไว้ก่อน อิคุณชายยึดคอมพ์ยาวถึงพฤหัส T^T
= ="
คุณชายมาอยู่ยาว น่าไปเที่ยวบ้านเนจัง 555+
PS. ฉันเป็นเพียงดอกไม้ไฟเล็กๆ ด้อยค่า ที่มิอาจเทียบเคียงแสงจ้าของดวงตะวัน.. :: มธิรา~*
เอ๊ะ..เจ้ทราย ทำไมเราคิดเหมือนกัน 5 5 5+
PS. เพียงเวลาแค่ไม่นาน...ทำให้เราได้คุ้นเคย สุขและทุกข์ที่ล่วงเลยมันทำให้เรายิ่งผูกพันแ ต่เวลาคือสิ่งเลวร้ายเช่นกัน เวลาช่างแสนสั้นทำให้เราต้องจากกัน
- -^
คุณชายของฉันย่ะ >O<!!!
PS. ฉันเป็นเพียงดอกไม้ไฟเล็กๆ ด้อยค่า ที่มิอาจเทียบเคียงแสงจ้าของดวงตะวัน.. :: มธิรา~*
มันเจ็บจะขาดใจอยู่ตรงหน้าเธอ
แต่ต้องเก็บไว้ไม่แสดงว่าเสียใจ.....
PS. เพียงเวลาแค่ไม่นาน...ทำให้เราได้คุ้นเคย สุขและทุกข์ที่ล่วงเลยมันทำให้เรายิ่งผูกพันแ ต่เวลาคือสิ่งเลวร้ายเช่นกัน เวลาช่างแสนสั้นทำให้เราต้องจากกัน
คุณชายบอกว่า ไม่ต้องแย่ง ได้ทุกค้นนนนนน!!!
PS. เนไม่ได้บ้า แต่เพื่อนชอบว่าเนไม่ค่อยเต็ม
ลืมๆ
พี่แซทแต่งหญิง อ๊ากกุรับไม่ได้ TTTOTTT
รูปนั้น ฮะแฮ่ม ชิดจังเลยเน้อ อิจฉา
PS. เนไม่ได้บ้า แต่เพื่อนชอบว่าเนไม่ค่อยเต็ม
โรงเรียนเรียนเจ้ไม่เหนมีใครเอาดอกไม้มาให้บ้างกระซิกๆๆ มีแต่เจ้อ่ะ บ้าร้องไห้ใหญ่เลย
ได้กอดเพื่อนๆ แล้วน้ำตามันก้ไหลเองอ่ะ 555+
ไปหาหมอซะ เจ้ขอร้อง เด๋วเปงหนัีกไม่รุ้นะเว้ยยย
PS. http://my.dek-d.com/Writer/story/view.php?id=274944เมื่อนายสเกตท์ตัวแสบเพลย์บอยเรียกพี่ต้องมาง้องอนยัยโอลีฟ ผู้หญิงที่นิ่งราวกับน้ำแข็ง แถมหยิ่งอีกต่างหาก เรื่องวุ่นๆจึงเกิดขึ้นจะเป็นอย่างไรต่อไป
วันนั้นชั้นเหนมานเดินไปห้องสมุดด้วยกานค้าบบบบบ
เหอะๆๆๆๆๆ