กวนใจ

เมื่อเช้าเดินเข้าห้องปุ๊ป กวาดห้องจนจะเสร็จ มันถึงได้เดินมา เหอๆ

พี่แกเข้ามาพร้อมกับทวงงาน - - "  ไอ้คนดี  หึหึ  แล้วก็กวนกันไปเรื่อย

คาบแรก ห้องสมุด  ไอ้เราก็นั่งถักผ้าพันคอไปเรื่อย  มันก็เดินมาวนเวียน

ถามว่าถักให้มันใช่มั้ย ไรงี้  เลยบอกว่า เห้ย รู้ได้ไง  เหมือนเดิม

มันมีการว่า  ทำให้เค้าหน่อยดิ สีม่วงก็สวยนะ

ถ้าเค้าหนาวแล้วจะทำยังไง  หึหึ  เลยตอบกลับไป....ก็ไปห่มผ้าห่มดิ  กร้ากๆๆ

จากนั้นมันก็วนเวียนเหมือนเดิม  มีการดึงไหมออกมาเล่น เหอๆ  พอดุเข้าหน่อย มันเลยว่า

"พิ้งค์จะว่าเค้าทำไมล่ะ ยังไงก็ต้องใช้อยู่แล้ว.."     ขอบคุณ - - "

คาบสอง อาจารย์ไม่มาค่ะ  เสร็จโจร  ก็นั่งถักผ้าพันคอไปเรื่อย 5 5 5

มันก็วนเวียนกวนเบื้องล่างเหมือนเดิม  มันเล่นแบบเดิมอีกแล้ว ดึงไหมออกมา เหอๆ

คาบสาม สอบเสร็จก็นั่งถักไปเหมือนเดิม  แล้วมันอ่ะเถียงกับเพื่อน

แบบว่าเถียงให้เพื่อนอีกคน ที่โดนข้อหาลักขโมย  เหอๆ  รู้สึกแย่

เป็นอะไรกันนักกันหนา ทำไมต้องเถียงให้กันตลอด จนเพื่อนถามมัน ว่าทำไมต้องเถียงให้  หึหึ

คาบสี่ มันนั่งปั่นจักรยาน  สักพักมันหงายหลัง กร้ากกกกกกกกกกก  แบบโคตรขำอ่ะ

เพื่อนพากันหัวเราะเสียงโคตรดัง  มันเลยบอก...มันเป็นมุขๆ  เจนเลยว่า..งั้นขออีกรอบได้มั้ย   เอิ๊กๆ ขำกันไป

ก่อนเข้าห้องฝรั่งเศส  โดนมันแกล้งอีกแล้วค่ะ  มันเอาขาแล้วขัด  ชิชะๆ

เรียนฝรั่งเศสไปง่วงไป  แอบมองมันไป 5 5 5+

พอเที่ยง กินข้าวเสร็จปุ๊ป  แอบเดินไปทางคหกรรม  รติถาม เป็นอะไรกับทางนี้รึเปล่า 5 5 5

ไม่รู้ไม่ชี้ อิอิ  หวังจะเจอ  แต่ก็ไม่เจอ  วันนี้ได้ช่วยน้องตาบอดอีกแล้ว  น่าสงสารน้องเค้า  เฮ้อ

จากนั้นก็ไปห้องสมุด คืนหนังสือ  ออกมาก็เจอพี่แซท  คุยกันนิดหน่อย  เลยแยกทาง (มั่ว !)

แล้วก็ไปส่งคอม เหอๆ  วุ่นวายโคตรๆ

เสร็จธุระก็กลับไปโรงอาหาร  แอบเห็นมันนั่งอยู่โต๊ะพวกผู้ชายห้อง 13  14 แต่ทำเป็นไม่ได้มอง  ฮาาา

ก็กลับไปนั่งโต๊ะ  เค้ามีโฟลคซองแล้วก็ประมูลของ

แอบประมูลตุ๊กตารัสเซีย  แต่ไม่ไหววะ  ราคาแพงเรื่อยๆ  เลยเซ็งเลยอ่ะ

เรียนคณิต มันมานั่งข้างหลัง  มันก็ฝอยกับเจนไปเรื่อย เรื่องที่มันจะไปฝรั่งเศส  เหอๆ

มันบอก จะไปจีบโกคาลี (ตัวละครในหนังสือ)  แล้วก็จะไปตามหาบ้านมาธิเยอ  ขอบคุณนะ

แล้วมันก็หันมากัดเราอีกแล้ว  มีการถาม  พิ้งค์หนักร้อยเท่าไหร่  หึหึ  ขอบคุณค่ะ  ได้บ้าาาา

คาบจอร์น  นั่งทำผ้าพันคอไปเรื่อย  มันนั่งอีกโต๊ะ  แอบใจเสีย

แต่สักพัก  มันก็เดินมานั่งโต๊ะเดียวกัน >//<  แล้วก็ถามเหมือนเดิมอีกแล้ว  ว่าเราถักผ้าพันคอให้มันใช่มั้ย  เหอๆ

ก็ตอบเหมือนเดิมแหละครับ   จากนั้นพวกมันก็พากันคุยเรื่องเลือดสีม่วง และเรื่องจำพวกใต้เข็มขัด - - "

คาบฟุตบอล ไม่ได้เรียน  มันก็หนีไปเตะบอล  ส่วนเรา  นั่งถักผ้าพันคอต่อไป

เพื่อนๆเข้าใจว่าถักผ้าพันคอให้พี่แซท 5 5 5+  มันไม่ใช่ กร้ากๆๆ

พวกมันเดากันใหญ่ ว่าถักไปให้ใคร  เหอๆ

เลิกเรียนก็ไปใน ม.  มีงานศิลปะ  อยากได้ของ  แต่ไม่มีเงิน  เหอๆ

ก็ถ่ายรุปกันไปเรื่อย  กลับมาบ้านทุ่มนึง  พ่อไปรับที่ บขส

ตอนแรกโกรธให้พ่อ  แบบว่าพ่อมาว่าอ่ะ เฮ้อ  แต่พอฟังไปเรื่อยๆ

พ่อป่วย แต่ไม่ได้ไปหาหมอ  เพราะรอเรากลับบ้าน

อ๊ากกกกก  ตลอดเลยกุ

ตัวภาระจริงๆ  เฮ้อ  เศร้าวะ

PS.เวลาเหลือน้อยมากๆแล้วนะ

ขอใช้ให้คุ้มค่า  อ๊ากกก

ภาวนาให้มันได้อยู่ห้อง 12 ต่อไป  อย่างน้อยๆ  ม.6ก็จะได้เจอกัน

เพราะมันจะไม่ซํ้า

พรุ่งนี้ไม่ไปสอบทุนอเมริกาแล้ว  ขี้เกียจ 5 5 5+

รู้สึกว่าตัวเองยังไม่พร้อม เอิ๊กๆ

ทุกสิ่งเปลี่ยนไปเพราะเธอ...

เห็นว่ามันจะเรียนพิเศษปิดเทอม  อ๊ากกก  ช่วงเวลาดีๆ

จะไปเรียนดีมั้ย  โฮๆๆๆๆ

คิดยากเว้ย



รูปนี้มีที่มา  ตอนแรกรอรถหน้าแฟรี่ พิ้งค์ ติ๊ก เปีย รติ ได้แต่ยืนมองสายไหม

อยากกินแต่ไม่มีเงินซื้อ 5 5 5 5+

สุดท้ายเจนกับปลาซื้อค่ะ  โคตรจะดีใจ กร้ากๆ

ไปงานอันนี้  แทนที่จะเดินดูของ  ก็ต้องนั่งกินขนมก่อน  ^^



เก๊กไปทำใจลำบาก  อยากกินใจจะขาดแล้วนะ >///<



กินเสร็จแล้วลิ้นเป็นสีเขียว  พยายามแลบออกมา

แต่ถ่ายออกมาแล้วก็ไม่เห็น  5 5 5+



นี่ฉันทำอะไรลงไป กร้ากๆ



ก็ทำซะแยกไม่ออก กร้ากๆ



ติ๊กทำตามมั่ง 5 5

ก่อนถ่ายรูปนี้  จำได้ว่าหัวเราะจนล้มไปกองกับพื้น

มันก็กล้า   นี่ถ้ามีหมวกสักใบ หึหึ  แจ่มเลย



ทำปฏิมากกรรมนําแข็ง
กลุ่มอื่นทำสวยมาก
มีห้อง 12 นี่แหละ ทำไรไม่รู้ กร้ากๆ



ณ...สพานขาว




หน้าดำ




มองหน้าฉันเอาไว้

นี่ไง  คนที่รู้สึกดีๆกับเธอ

>////////////////////<


วันนี้มันถามพิ้งค์ว่า ไหมอ่ะซื้อมาเท่าไหร่

แล้วจะใช้เท่าไหร่ถึงจะพอ

ก็บอกไปว่าซื้อมาม้วนละ 120  น่าจะสัก 4 ม้วนถึงพอ

มันเลยว่า ไปซื้อเอาเลยไม่ดีกว่าเหรอ ?

หึหึ คุณค่ามันต่างกัน จริงมั้ย ??????  (ไม่ได้บอกมันไปหรอกนะ กร้ากๆ)

ของแบบนี้มันขึ้นอยู่กับความตั้งใจ

อ๊ากก  ภาวนาขอให้ความกล้าบังเกิดขึ้น

อย่าอายไม่เข้าเรื่องเลย  สาธุ

เหลือเวลาอีกนิดเดียว  นิดเดียวจริงๆ

แล้วเราจะต้องห่างกันไปถึง 1 ปี  โฮๆๆๆๆ

ต้องคิดถึงแกมากแน่ๆเลย