HappY

เช้าๆ ไปนั่งที่อุทธยาน  วางแผนไว้เรียบร้อย กร้ากๆๆๆๆ  แอบชั่ว  หึหึ

สักพักป้าตวงมานั่งด้วย  ป้าก็กินข้าวไปเรื่อย  ส่วนไอ้เราก็คุยโทรศัพท์ (มายด์มันโทรมา)

ทีนี้ เกือบๆ 7.50  อิต่อเดินมาพอดี  อ๊ากกกกกกกกกกก  แผนสำเร็จเว้ย  หุหุ

ตอนแรกมันเดินมานี่แบบ ส่งภาษาใบ้มาเลยค่ะ "อ้วน"  หึหึ  ก็เลยว่ามันกลับคืน

แล้วมันเหมือนจะลังเลอ่ะ  ตอนแรกเหมือนจะเดินผ่านไป  แต่ทีนี้มันเลยเดินเข้ามาหา >//<

พร้อมกับบอกว่า "ซูกัส"  เอ่อ ขอบคุณ  ขอแล้วไม่พอ  โยนกระดาษหมากฝรั่งใส่อีก  ชิ

ส่วนเราทำไง...ก็แอบเก็บเอาไว้ในเสื้อ 5 5 5+  เข้าขั้นโรคจิตมากๆแล้วกุ

มันเดินขึ้นห้องไป  ส่วนเราก็รีบบึ่งเข้าห้องนํ้าแล้วรีบขึ้นห้อง 

ถึงห้องปุ๊ป  ลอกการบ้านค่ะ  สามารถสุดๆอ่ะ ทำการบ้านไป คุยโทรศัพท์ไป  ฉันเทพ !

พอทำเสร็จ  เดินไปล้างมือ (หาเรื่องเดินไปแถวที่มันนั่ง  แหะๆ)  มันทำหน้าซิเรียสใส่อ่ะ  ชิ

อะไรของมันวะ  พอแกล้งไปก็ไม่เล่นด้วย - - "  มันนั่งฟังเพลงด้วยหน้าตาไร้อารมณ์

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก  แกเป็นอะไรไปเนี่ย  เข้าแถวยืนใกล้กัน  คุยกับมัน มันก็ไม่คุยด้วย  โฮๆๆ อิบ้า

ยังดีหน่อย พอคาบวิทย์โลก  มันก็เดินมาหา  พร้อมขอขนม  เหอๆ  ไอ้นี่หนิ  อามรมณ์ไหนวะ

แต่ช่างเหอะ  ถ้ามันแลกกับการที่ได้คุย  แค่นี้มันก็คุ้ม

เรียนวิทย์โลกเสร็จ ก็ขึ้นเรียนอังกฤษ  คาบนี้แอบวุ่นวาย

อาจารย์ให้แบ่งกลุ่ม กลุ่มละ 5 คน  แต่กลุ่มของพวกเรา  มีกัน 12 คน

เลยได้หาคนเพิ่ม 3 คน  แล้วมาจับฉลากแยกกลุ่ม  เอิ๊กๆ  เล่นเอาอาจารย์บ่นว่าช้า  แหะๆๆ

นั่งฝอยไป ส่งสายตาอาฆาตให้อิต่อไปเรื่อยๆ  มันชอบมองหน้าจริงๆ  ชิชะ

ทีนี้ก็ลงไปเรียนสังคมค่ะ  เดินไปพร้อมๆพวกผู้ชาย  อิต่อก็กวนซะ  เหอๆ  ได้วิ่งไล่ตีกันอยู่  >///<

พวกผู้ชายนำโดยขยัน  ก็พากันว่า ว่าพี่แซทไม่หล่อ อย่างโง้นอย่างงี้

ทีนี้เจอแฟนพี่แซทพอดี  พวกมันเลยบอก แฟนพี่แซทน่ารักมากเลย  อะไรเถือกนั้น  ขอบคุณที่แกล้ง  เชอะ

พอขู่ว่าจะไม่ช่วยทำงาน  พวกมันเปลี่ยนคำพูดทันทีทันใด

"คนนั้นอ่ะ ไม่เหมาะกับพี่แซทเลย  ต้องพิ้งค์สิ ถึงจะเหมาะกัน"  อันนี้ขยัน

"อินั่นไม่สู้พิ้งค์หรอก พิ้งค์เหมาะสมกับพี่แซทมากกว่า คนนั้นกับพิ้งค์เทือบกันไม่ติดเลย" อันนี้อิต่อ

แล้วมันมีเพิ่มออกมาอีกว่า... 'ที่เทียบไม่ติดอ่ะ หมายถึงนํ้าหนักนะ พิ้งค์หนักมากกว่าพี่คนนั้น 2 เท่า"

เอ่อ  ขอบคุณนะ  พูดได้ดี  แจกขนมเปี๊ยะไปคนละทีสองทีแล้วกัน  เหอๆ  ไอ้พวกบ้า

ส่วนกอล์ฟและบลูที่เดินตามมา พวกมันก็หัวเราะเป็นลูกคู่ค่ะ  เชอะๆๆ  ไอ้พวกบ้า จะงอนให้หมดทุกคนเลย - - "

พอขึ้นไปบนห้อง  ก็นั่งบอกงานขยัน  อิต่อนั่งอยู่ข้างๆ  ทีนี้มันเลยว่า "พิ้งค์ได้ดูโฆษณาไทยประกันชีวิตมะ"

"ที่มีผู้หญิงเป็นโรคอะไรไม่รู้  ที่สุดท้ายหมอสรุปว่าเป็นโรคอ้วนอ่ะ"  อะไรประมาณนั้น

พอเริ่มจะแจกขนมกับมัน  มันก็รีบท้วง  "ยังไม่ได้บอกเลยนะว่าเป็นพิ้งค์  พิ้งค์อ่ะ ร้อนตัว"  ขอโทษค่ะ

มันไม่เคยผิดเลยจริงๆ  ชิ  ก็นะ  วิ่งไล่กันรอบห้อง  วิ่งผ่านเพื่อนๆปุ๊ป  พวกมันบอก

"อย่าวิ่งตามเลยพิ้งค์ ตามไม่ทันหรอก"  เหอๆ  ขอบคุณจากใจ  ร่วมกันกัดฉันจริงๆ

นั่งเรียนสังคมไป อิต่อนั่งใกล้ๆนี่แหละ กร้ากๆ  >//<  พวกเราก็ส่งขนมเป็นทอดๆ  แอบยัดใส่ในสมุด กร้ากๆๆ

พออิต่อเห็นเท่านั้นแหละ  มันมานั่งกินอยู่กับกระเป๋าเลยค่ะ  เหอๆ มันก็ลงทุน  ไอ้บ้า

เที่ยงๆ กินข้าวเสร็จ  เลยเดินไปห้องสมุด  โดยเดินไปทางคหกรรม 5 5 +  หวังจะเจอมัน กร้ากๆๆ

เจอสมใจ  เดินไปปุ๊ป  พวกผู้ชายเข้ามารุมกันใหญ่  พวกมันว่า "พิ้งค์ๆ พี่แซทนั่งกับแฟน เป็นเค้า เค้าไม่ยอมนะ"

อะไรประมาณนั้น  เหอๆ  ขอบคุณค่า  แต่ฉันชินแล้ว  แง่วๆ

เข้าห้องสมุด นั่งถักผ้าพันคอไปสักพัก  อิต่อเดินเข้ามา  มันบอก "อย่าถามนะว่ามาทำไม ส่งซูกัสมาเลยดีกว่า"

จากนั้นมันก็ปล้นเอาซูกัสไป - - "  หยิบเองอีกต่างหาก  เหอๆ

พอได้ขนมมันก็หายไป  สักพักมันกลับมา  เราถักผ้าพันคอเช่นเคย  มันมาดึงไปง่ะ

มีการว่า  มันทำเป็น อยากทำ  แล้วท่าทางคุณเธอนะ  ทำท่าจะรูดไหมออกจากไม้ถัก  อ๊ากกกกกกกกกกกก

ถ้ามันรู้ว่าทำให้มัน  มันจะทำหน้าแบบไหนวะ  เหอๆ  อิบ้า

เถียงกันสักพัก  มันก็หายไป  แล้วก็กลับมาใหม่ พร้อมคำพูดเดิมๆ "ขอซูกัส"

ก็นะ ให้ไปเสร็จเรียบร้อย  มันก็รีบฟ้องค่ะ "คนนี้อ่ะ มันขโมยซูกัสเค้าไป" พูดพร้อมชี้ไปเพื่อนห้อง 13 ที่ยืนอยู่ตรงนั้น

เหอๆ  ฉันไม่ใช่ตำรวจนะเว้ย  ไอ้บ้า ^^

มันฟ้องเสร็จไอ้เราก็เก็บผ้าพันคอแล้วทำท่าจะเดินไปข้างหน้า  มันเลยถาม "จะไปไหน" ไรงี้  อ๊ากก  แค่นี้ก็สุขใจ

เลยบอกมันว่าจะไปนั่งอีกโต๊ะนึง

แล้วมันก็หายไป      พอมันหายไปอีก

หายไปนานโคตร  ไม่ได้การค่ะ  ออกตามหา 5 5 5+  เลยไปเจอมันอยู่ในอีกห้องนึง  อิอิ  แอบมองไปเรื่อย  ทำเนียนไปเดินดูหนังสือ กร้ากๆ

แล้วก็กลับไปนั่งโต๊ะ ^______________^

พอดูทีท่าว่ามันจะไม่มานั่งด้วย  ก็เลยย้ายไปอีกที่  นั่งฝอยกับเปียและติ๊ก ที่เพิ่งเข้ามา

พวกมันสามคน  รวมรติเข้าไป  พยายามสอบถาม ว่าพิ้งค์จะถักให้ใคร 5 5 5+

ไอ้เราก็เนียน  ทำเป็นตอบบ่ายเบี่ยง กร้ากๆๆ ชาตินี้ก็ไม่รู้หรอกน้องเอ๊ย

พอออดปุ๊ป  เลยเดินไปเรียนฝรั่งเศส  เข้าไปก็เจออิต่อวิ่งไล่เตะลูกโป่ง (ของพิ้งค์ที่ยกให้ติ๊ก)

หลังจากที่เห็นมันไล่เตะลูกนั้น  ไอ้เราก็พยายามทวงสิทธิในการเป็นเจ้าของกลับคืนมา กร้ากๆ

คาบไทยก็ถือไว้ตลอด 5 5 5+  ขยันกวนอ่ะ  มันมองหน้าแล้วชอบอมยิ้ม  แงๆ  รู้นะคิดอะไร

มันชอบว่า ว่าอ้วน  โฮๆๆ  ไอ้พวกเกย์บ้า  เชอะๆๆ

เลิกเรียนนั่งฝอยกับเปียและเม  อดไปเดินบึง  เพราะพ่อไปหาหมอ  แง่ว

พรุ่งนี้แม่ก็จะไปกรุงเทพ    ผ้าพันคอ ทำไปได้เยอะมากกว่าเดิมมากเลย อิอิ

PS.เจียมตัวเองตั้งแต่วันที่ได้พบเธอครั้งแรก รู้ฉันรู้ได้ทันที ใครก็ชอบเธอ

เห็นแล้วปิ๊งกว่าใครใครที่เคยพบเจอทุกคน ฉันไม่รู้ผู้โชคดี สุดท้ายได้แก่ใคร

อยู่..กับความหวังที่มองไม่เห็นทาง  อาจหัวเราะ ผิดหวัง ฉันไม่อยากฝันไกล

ขอแค่ขอบใจ แบ่งให้ฉันได้มั้ยเธอ ฉันจะขอบใจ แค่ได้รู้ว่าเธอมีฉันอยู่  แม้ไม่ใช่ตรงกลางหัวใจ

วันเสาร์อดเรียนพิเศษมั้งนะ  จะลองสอบทุน  อันนี้คือลองดูอ่ะ  อยากรู้ว่าแนวข้อสอบพวกนี้เป็นแบบไหน ^^



ก็ไม่รู้ทำไม อาจเป็นเพราะอะไร ^_____^