
วันนี้ขึ้นห้องไปทำเวร แบบฟิตจัด กวาดห้องแล้วถูห้องอีก
เพื่อนพากันว่า พอเถอะ..เหลือให้คนอื่นทำมั่ง กร้ากๆ ทำไงได้ คนมันฟิต อิอิ
ทำเสร็จไปเข้าห้องนํ้ากับจิ พอถึงห้อง เลยเห็นมันเพิ่งเดินขึ้นอาคาร แงๆ ฉันเร็วเกินไป ชิๆ
พอมันเดินขึ้นมาแล้วเดินผ่านอ่ะ เอ๋อแดกเลย เห้ย ทำไมไม่กวนกูวะ
โคตรจะ งง เพราะคิดไว้ว่ายังไงต้องมีเรื่องคุยกันแบบวันก่อนๆ ไรงี้ - - "
เดินผ่านมันหลายรอบ แต่ก็ไม่ได้คุยกัน แงๆ เศร้าอ่ะ
คาบห้องสมุด แทบเหยียบหัวกันอยู่แล้ว มันก็เดินไปทางอื่น - - "
ถึงกับเครียด เห้ย กูทำไรผิดฟะ ชิชะๆ
พอคาบ 2 เศรษฐศาสตร์ ตกอีกแล้วนะ ครึ่งคะแนน แสดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
โคตรน่าโมโห เทอมนี้ทำไมเป็นแบบนี้ตลอดวะ ไม่เข้าใจ ก็ให้กูผ่านๆหน่อยเถ๊อะ
ก็นะ นั่งไปอ่านการ์ตูนไป หึหึ มีฝายาดมลอยมากระทบหัวไหล่ข้างขวา...ก็แบบ งง
ใครแกล้งฉัน - - " สักพักมีครั้งที่สอง ก็ชิ้นส่วนยาดมนั่นแหละค่ะ
หันไปปุ๊ป เห็นอิต่อรีบหันไปทางอื่น เริ่มคิดแล้ว มันแน่ๆ พอครั้งที่สาม หลันก็บอกว่าอิต่อทำ หึหึ
เลยหันไปว่ามัน แต่มันก็ทำเฉยชาใส่อีก แงๆ ใจร้าย - - "
ก็นะ เสียใจ แต่ก็ต้องทำใจ อดไม่ได้จริงๆที่จะสังเกตุมัน คาบ 3 สอบ
มันย้ายมานั่งข้างปลา แอบเสียดาย ทำไมกูไม่นั่งริมนั้นฟะ โฮๆๆ
ทำข้อสอบเสร็จ ออกไปข้างนอก นั่นแหละมันถึงมาคุยด้วย ^^ แต่ก็ถามเรื่องงาน เฮ้อ
ฉันมีค่าแค่นั้นใช่มั้ย แอบเศร้า ก็กวนมันไปตามปกติแหละ มันก็ว่าๆเรามา
แบบ ทำไมกวนแท้ ไรงี้ เหอๆ อิบ้า ก็กวนแต่เธอนั่นแหละ อิอิ
ตอนเอางานไปส่ง พยายามซุกซ่อนของมัน เดี๋ยวเพื่อนๆรู้ เหอๆ
ก็นะ อยู่หน้าห้องฝรั่งเศส มันก็เอากระเป๋าไปค้นหาซูกัส ^___________^
พี่แกก็เล่นเอาไปซะหมด พอเข้าไปนั่งในห้องก็เลยทวงคืน มันเลยได้โยนข้ามห้องกลับมาให้ เหอๆ
ตอนเที่ยง เพื่อนพากันเซอร์ไพ้วันเกิดปลา 5 5 5+ ไปชวนพี่เบนมาร่วม อิอิ
เล่นเอาเพื่อนเหนื่อยนิดๆ แต่ก็ผ่านไปด้วยดีมากๆๆๆ ปลื้มแทน
กิ๊บก็ตลก เอาโบว์ไปติดตัวพี่เบน ขำซะ 5 5 5+
ก็ถามๆพี่เบนว่าอายมั้ย พี่แกบอก อายครับ ^^
ตอนเรียนคณิต เสียดาย ไม่น่าไปนั่งข้างหน้า อดเล่นกับมัน - - " ได้ยินเสียงเล่นกันแล้วอิจฉาเว้ย อ๊ากก
ตอนออกมานอกห้องมันมานั่งข้างๆ >////< ก็กวนกันไปปกติ 5 5 5+ ตีมันไปหลายรอบ หึหึ
ทีนี้ก่อนไปเรียนจอร์นก็ถามบลูว่ามันจะไปเรียนมั้ย บลูเลยว่า ไปดิ อ๊ากก เยี่ยม บลูไปมันก็ต้องไป
แต่พอเดินออกมาแอบใจเสีย พวกมันเดินไปทางศูนย์กีฬาอ่ะ แงๆ
แต่พอเดินไปถึงหน้าอาคาร 6 ก็เห็นมันอยู่กับบลู 5 5 5+ เยี่ยมค่ะ ดีใจๆ
เข้าห้องเซียก็เล่นส่งลูกโป่งกับพวกติ๊ก อิต่อก็มานั่งดู มันเลยว่า "พิ้งค์นี่เหมือนโดเรม่อน" เหอๆ
แล้วมันว่าไรอีกบุ๊ ก็เลยแกล้งมันคืน 5 5 5+
สักพักมันก็เดินออกไป เพราะมันว่าเล่นปัญญาอ่อน 5 5 อ่อนจริงๆนะ อิอิ
แต่โคตรตลกอ่ะ เล่นไปขำไป โคตรฮา คนนึงเอาหัวไปโหม่งอีกคนเอาเท้าเตะ หึหึ เกือบเข้าปากกัน กร้ากๆๆ ขำไปไหนๆ
ทีนี้พิ้งค์กับเปียเกิดอุบัติเหตุค่ะ หัวโหม่งกัน แงๆ โคตรเจ็บอ่ะ เจ็บโคตรๆ แต่ก็นะ
หัวเราะจนนํ้าตาไหล อาจารย์ที่นั่งอยู่ก็ถามแบบ พวกเธออยู่ ป.1หรือป.4 หึหึ ขอบคุณค่ะอาจารย์
พวกหนู ป.1 ค่า ^___________________^
จากนั้นก็ไปโรงยิม อิต่อเตะบอลอยู่กับนัท เอฟ ขยัน เหอๆ ชอบจริงๆดูพวกมันเล่นเนี๊ย กร้ากๆ ก็มองอยู่คนเดียว ^___^
ไอ้เราก็นั่งถือโทรศัพท์ให้เอฟ มันก็แบบทำท่าแกล้งจะดึงโทรศัพท์ไป อ๊ากก น่ารักกว่านี้มีอีกมั้ย อิอิ
จากนั้นพวกเราก็ไปสนามหลังโรงเรียนเพื่อเตะบอล แยกกันเตะ พวกผู้ชายมันเตะแรง ไม่อยากเล่นด้วยๆ
เล่นไปก็แอบมองมันไป 5 5 5+ สุขหัวใจค่ะ ^_________________________________^
สักพักก็ไปอุทธยานกินขนมเยอะแยะมากมาย ฉันจะอ้วนกลับคืนก็วันนี้แหละ เหอๆ
กินขนมไปเยอะเลยตัดใจไม่กินเค้ก แล้วก็ขโมยขนมไปกินสนามบอล 5 5 5+
ตอนเอาไปก็มองหามันไม่เจอ สรุปมันอยู่อีกฟากตีเทนนิสอยู่ อ๊ากกก สปอร์ตแมน 5 5 5+ เท่ไปไหน
แต่มันอ่ะทำหน้าซิเรียส เฮ้อ เป็นไรอีกวะ ไอ้นี่หนิ - - " ขนาดเด็จแม่ชวนมันกินขนม มันยังไม่สนใจเลยอ่ะ แงๆ เครียดไรๆ
เฮ้อ ไม่สบายใจเอาซะเลย มันทำไมอารมณ์แปรปรวนวะ ทำตัวไม่ถูก เสียใจนะเนี่ย - - "
กลับบ้านห้าโมง ไปวิ่งบึงเจอเด็กแก่นนครเยอะแยะ พวกห้อง13 วิ่งเร็วแสดดดดดด
พี่แบงค์ก็วิ่งเร็วฮ้าย แปปเดียวไล่ทันแล้วอ่ะ 
กลับมาบ้านออนเอ็มเจอมัน ไม่กล้าทัก พอทักไปก็ไม่ตอบ แง ไอ้นี่หนิ เป็นไรของมัน
PS.เมื่อก่อนมันยังดีกว่านี้ อย่างน้อยๆทำอะไรก็สบายใจ
ตอนนี้สนิทกัน เครียดให้กัน งอนให้กัน บางทีมันแบบ เฮ้อ บอกไม่ถูก
เวลาแกทำหน้าเครียด ไม่ชอบเอาซะเลย อยากให้ยิ้ม อยากให้กวน อยากให้แกเป็นตัวของตัวเอง
อยากให้มากวนกัน อยากให้มาเล่นด้วยกัน ไม่ชอบเลยที่คอยมองหาแกมากเกินไป
แต่มันอดใจไม่ได้ - - " ทุกครั้งต้องมองหาตลอด
เฮ้อ แกจะไปฝรั่งเศสเดือนเมษา โชคดีในการเรียนและเล่น
กลับมาคงเก่งฝรั่งเศสมากๆ เรื่องภาษานี่ยกนิ้วให้เลย จะเก่งไปไหน
ตอนนี้มีเวลาอยู่ด้วยกันอีกแค่ 1 เดือน 1เดือนจริงๆ
แกกลับมาก็เรียนต่อไป แต่เรา ม.6 แล้ว เวลาที่อยู่ด้วยกันมันยิ่งน้อย
ไม่รู้ด้วยซํ้าว่าถ้าเกิดกลับมาแล้วจัได้คุยกันอยู่รึเปล่า เฮ้อ....
เวลาที่เหลืออยู่ อย่าโกรธอะไรได้มั้ย ทำตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่าทำอะไรให้แกโกรธจริงๆ - - "
เคยมีมั้ยบางทีที่ได้เจอใครบางคน และทำให้ยิ้มอยู่อย่างนั้น
มีบ้างมั้ยบางคราที่อยากเดินตามทั้งวัน เพราะได้อยู่ใกล้กันแล้วสุขหัวใจ
เธอไม่ต้องเป็นเหมือนใคร แค่เธอเป็นเธออยู่อย่างนี้ ก็พอแล้ว
เธอเป็นเหมือนอากาศที่ทำให้ฉันได้หายใจ ขาดเธอเมื่อไหร่เหมือนขาดใจเมื่อนั้น
เธอทำให้ทุกนาทีที่มีเธอข้างๆกัน ให้ชีวิตฉันได้เจอวันที่สวยงาม
เธอเป็นเหมือนอากาศที่ทำให้ฉันได้หายใจ ขาดเธอเมื่อไหร่เหมือนขาดใจเมื่อนั้น
เธอทำให้ทุกนาทีที่มีเธอข้างๆกันให้ชีวิตฉันได้เจอวันที่สวยงาม
ขอบคุณที่ทุกคืนวัน ที่ทำให้ฉันได้หายใจ
ความคิดเห็น
เธอเป็นอะไรไป?
PS. ฉันเป็นเพียงดอกไม้ไฟเล็กๆ ด้อยค่า ที่มิอาจเทียบเคียงแสงจ้าของดวงตะวัน.. :: มธิรา~*
อือ เจอแบบนี้ก็ใจเสียเนาะ TT^TT
ต่อเป็นไรไป??
แต่ต่ออาจจะเครียดอะไรอยู่ก็ได้นะ เลยไม่ค่อยมีอารมณ์คุยเล่นอ่ะ
PS. ฉันเป็นเพียงดอกไม้ไฟเล็กๆ ด้อยค่า ที่มิอาจเทียบเคียงแสงจ้าของดวงตะวัน.. :: มธิรา~*
เอาน่า เหลือเวลาอีกไม่มาก
ทำเท่าที่มีให้แฮปปี้ที่สุดนะพิ้งค์
ชักจะทนไม่ไหว
มันๆๆ
อิต่อๆๆๆ
555
เอาซะเพื่อน
ช่วงเวล่าที่มีความสุข เข้าจัยค้าบ 5555
แต่เวลาร้องไห้นี่ แสบสุดๆๆว่ะ
บาดเล็กเจ็บลึก 555
ภูมิใจ
งานวันเกิดอิปา
ก๊ากๆๆๆๆ...
ไปดีก่า จุฟๆๆๆ