พี่ครับ อย่ารังแกผม

ตอนที่ 18 : |เฟียส×มิวสิค|

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 74
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    27 ก.ย. 62

ผมรู้สึกถึงอะไรบางอย่างกำลังหยุบหยับตามร่างกายผม ผมไม่สามารถขยับตัวได้เลย หรือว่าผีอำ?
"อึก อื้ออออออ" ท้องตอนนี้บิดเป็นเกลียว ขาทั้งสองข้างพร้อมแขนจิกเกร็งกับเตียง มันเหมือนมีอะไรมายุ่งกับส่วนกลางล่างของผม ขยับขึ้นลงเรื่อยๆจนกระทั่ง ผมรู้สึกสบายตัวและหัวตอนนี้โล่งไปหมด
"เสร็จแต่เช้าเลยนะ ฮื้มมม"
เสียงคุ้นๆนี่มัน ผมลืมตาขึ้นทันที เห็นหน้าพี่เฟียสลอยเด่น ก้มไปมองที่กลางร่างก็เห็นคราบน้ำสีขุ่นๆเปื้อนอยู่ ก่อนจะวนกลับมาที่พี่เฟียส
"พ..พี่ทำอะไร"
"เขาเรียกช่วยตัวเอง จะได้หัวโล่งๆเรียนรู้เรื่อง เป็นไง ดีมั้ย"
เดี๋ยวนะ ที่ผมรู้สึกแปลกๆ ที่แท้เป็นเพราะแบบนี้เองหรอ ผมทำอะไรน่าอายๆลงไปเนี่ย ฮืออออ
"อย่าทำหน้ายั่วอย่างนั้นดิ เช้าๆแบบนี้มังกรกูตื่นง่ายนะ"
"ห๊า อย่านะเว้ยพี่ ผมไม่เล่นด้วยหรอก ตื่นแล้วก็ลุกกลับห้องไป ผมหนัก" เพราะพี่เฟียสทับตัวผมอยู่นี่เองผมถึงรู้สึกอึดอัดและก็ขยับตัวไม่ได้ ไม่ใช่ผีอำที่ผมคิดไว้
"อืมมม จูบลาน้องกูก่อน เดี๋ยวกูลุกเลย"
"จะบ้าหรอ ใครจะไปทำ ทุเรศตาย"
"ใครๆก็ทำกัน ตอนนั้นมึงยังทำเลย"
"นั่นพี่บังคับกดหัวผม!" นึกถึงตอนนั้นที่มันเข้ามา มันเข้าไปลึกมาก แถมผมแทบหายใจไม่ทันกับการกระแทกสะโพกแต่ละครั้ง
"น่า ครั้งนี้เดี๋ยวกูสอน แปปเดียวเสร็จ มึงอาบน้ำได้"
"ไม่เอา ไม่สอนอะไรทั้งนั้น ไม่ทำด้วย"
"งั้นกูบังคับ แล้วกูจะหยุดแค่นี้รึเปล่า กูไม่แน่ใจนะ เลือกเอา"
"ทำอย่างอื่นไม่ได้หรอ ผม...ไม่พร้อม นะ ติดไว้ก่อนได้มั้ยครับ นะพี่เฟียสนะ" ผมใช้ลูกอ้อน ทำเสียงอ่อนเสียงหวานเข้าช่วย
พี่เฟียสนิ่งไปเลย ดูตกตะลึงกับการอ้อนของผม ก่อนจะกลับมาทำหน้านิ่ง วางมาดอีกครั้ง
"อะอื้ม ก็ได้ แต่ครั้งหน้ามึงต้องตามใจกู กูสั่งอะไรมึงต้องทำ"
"คะครับ.." นาทีนี้ตอบรับเอาตัวรอดไปก่อน เดี๋ยวเขาก็ลืม เชื่อเถอะ ผมจะไม่มีวันอยากรู้อยากลองอะไรแบบนี้เด็ดขาด (?)
"งั้นกูไปอาบน้ำ แต่! จูบก่อน อะๆ อันนี้ห้ามปฏิเสธ ถือว่าเป็นจูบต้อนรับวันใหม่ เร็วๆ รีบจูบรีบไปอาบน้ำ"
เอาวะ ก็แค่เอาปากแตะๆกัน ไม่มีอะไรมากซักหน่อย เผลืองตัวครั้งนี้ถือว่าช่วยชีวิตละกัน ร่างเล็กของมิวสิคสูดลมหายใจเข้าก่อนจะรวบรวมแรงใจทั้งหมดค่อยๆกดปากลงไปสัมผัสปากอีกฝ่าย ก่อนจะผละออกมาภายในชั่วเวลานึง
"นี่มันไม่เรียกจูบนะ จูบต้องแบบนี้"
หมับ
เฟียสพูดจบก็จับล็อคคอของร่างเล็กก่อนจะกดปากลงมาประกบกัน ขบเม้มริมฝีปากอีกฝ่าย เคล้าคลึงไปเรื่อยๆ นานชั่วนาที ที่ร่างเล็กของมิวสิคขยับตัว เอามือทุบกับไหล่เขาเพราะหายใจไม่ทัน ก่อนจะเผลอเปิดปากเพื่อจะหายใจ ถือเป็รจังหวะที่เขารอคอย สอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นของอีกฝ่าย
"อื้อออ"
เสียงอื้ออึงออกมาจากในลำคอของมิวสิค มือเล็กพยามทุบอกแกร่ง แต่หาได้สะเทือนไม่ แรงก็มีอยู่แค่นี้ รสชาติที่ได้สัมผัสมันเหมือนกับยาเสน่ห์ เมื่อได้ลิ้มลองแล้วกลับติดลิ้นแถมไม่สามารถห้ามตัวเองได้ อยากจะได้มากกว่านี้อีก ก่อนจะสูดความหวาน ดูดกลืนความหวานทุกหยาดหยดก่อนจะตัดใจถอนริมฝีปากออก พลางมองผลงานชิ้นโบว์แดงที่ตัวเองกระทำ ปากบางบวมแดงแถมเจ่อ ถ้าเป็นตุ๊กตากระเบื้อง ป่านนี้คงแหลกละเอียดด้วยฝีมือเขา
"ไหนบอกว่าแค่แปปเดียว นี่แหน่ะ! แล้วดูซิ บวมแบบนี้จะบอกแม่ว่าไง" มือเล็กตบลงมาที่กลางไหล่ หน้างองุ้มบ่งบอกถึงอารมณ์ที่ไม่ดีอยู่ตอนนี้
"ชนประตู แค่เนี้ย จะพูดไรมาก"
"ไปบอกเด็กอนุบาล เขายังไม่เชื่อเลย อย่าอ๋องเถอะ"
"อ้าว ไอ้นี่ อยากโดนมากกว่านี้ใช่ปะ กำลังอยากพอดี"
"หยุดๆ หยุดเลยนะ ผมจะไปอาบน้ำโว๊ยยยยย"
เฟียสกระโจนเข้าไปตะครุบร่างเล็กก่อนทั้งคู่จะล้มลงเตียงด้วยกัน
"ไหนเมื่อกี๊ พูดอะไร พูดใหม่ดิ๊"
"ไม่มีๆ ปล่อยได้แล้ว เดี๋ยวสาย ปล่อยดิ"
"อะๆ แต่วันนี้รอกลับพร้อมกู เข้าใจมั้ย"
"เออ"
"ให้พูดใหม่" ร่างหนาทำท่าจะขยับเข้าไปอีก แต่ร่างเล็กไม่อยู่รอ ปาหมอนเข้าใส่หน้า ก่อนจะรีบวิ่งเข้าห้องน้ำ ไม่วายปิดประตูอย่างดัง
ปัง!
หึ นิสัยก็ยังเด็กอยู่วันยังค่ำ คิดหรอว่าแค่นี้จะรอดไปได้จริงๆ ถ้าเขาจะเอา หนีให้ตายก็ไม่รอดหรอก ติ๊งต๊องเอ้ย




มาช้าแต่มานะ เอาสวีทๆมาฝากจ้าาาา ยังไม่อยากแจกมาม่า แจกไวไปเดี๋ยวไม่อร่อย อิอิ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14 ความคิดเห็น

  1. #14 mallllllll (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 10:25
    เมื่อเขาจะดั้ยรักกันสะทีเนี้ยย
    มะไหวละนะ
    #14
    0