พี่ครับ อย่ารังแกผม

ตอนที่ 15 : |เฟียส×มิวสิค|

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 126
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    21 ก.ย. 62

ออดดดดดด
"เอาล่ะ นักเรียน วันนี้พอแค่นี้ก่อน แล้วอย่าลืมทำงานที่ครูสั่ง ส่งสิ้นเดือนนี้ ไม่เกินเด็ดขาด ไม่ต้องตามส่งนะถ้าส่งไม่ทัน ครูไม่รับแล้ว เอาล่ะ ไปได้"
"นักเรียนทำความเคารพ" ทันทีที่ครูพูดจบ หัวหน้าก็ลุกขึ้นทำหน้าที่ ก่อนที่เด็กนักเรียนทุกคนจะยืนขึ้นแล้วกล่าวลา
"ขอบคุณค่ะ/ครับคุณครู"

"งานไรอีกว้าา สั่งเยอะจริง แต่ดีนะที่ส่งสิ้นเดือน ยังมีเวลาให้กูเล่นอีกนาน" ไอ้ฟ่าลุกขึ้นยืดบิดขี้เกียจ เนื่องจากคาบที่แล้วเป็นคาบของครูเพ็ญศรี เป็นที่รู้กันว่าครูคนนี้เคี่ยวมาก มันเลยแอบเล่นเกมส์ไม่ได้ จึงต้องจำใจนั่งเรียน แต่ใช่ว่าจะตั้งใจ นั่งจะหลับแหล่ไม่หลับแหล่ ตานี่พร้อมจะนอนทุกเมื่อ
"รายงานไงวะ ถ้ามึงทำเสร็จวันนี้ มึงก็จะมีเวลาเล่นเกมส์ เพราะฉะนั้น กลับบ้านไปก็ทำซะ"
"เอาไว้ค่อยทำ ไป อย่าบ่นมาก ลุกแล้วไปแดกข้าวกัน"
"เออๆ" หมดคำจะพูดกับมัน มันพูดแบบนี้แสดงว่าจะยังไม่ทำชัวร์ๆ แล้วค่อยมาปั่นก่อนสอบเหมือนวันนี้ คนจะไม่ทำ พูดให้ตายยังไงก็ไม่ทำ ไปกินข้าวดีกว่า มีประโยชน์กว่าเยอะ


โรงอาหาร
"มึงจะกินไรวันนี้ ก๋วยเตี๋ยวดีปะ อยากแดกพอดี"
"ก็แดกสิ มึงกับกูคนละท้อง จำเป็นต้องแดกเหมือนกันปะ"
"โว๊ะ เดี๋ยวนี้พูดจาเกรี้ยวกราดจัง เป็นเมนส์หรอครับ น้องมิวสิค"
"มึงไม่ได้หิวส้มตำ แต่อยากแดกส้นตีนใช่ปะ พูดแบบนี้"
"ยอมแล้วค๊าบบบ ไปหาไรแดกดีกว่า จองที่รอกูด้วยล่ะ" ส่ายหน้าให้กับความกวนตีนของมัน ต้องเจอเอาจริงแบบนี้ถึงจะหยุดเล่น แล้ววันนี้จะกินอะไรดี เลือกยากเหมือนกันแฮะ โอเค ข้าวราดแกงดีกว่า อยากกินอะไรเผ็ดๆมานานละ นั่นไงร้านแกงของเจ๊สมทรง เจ้าเด็ดของโรงเรียน เรื่องความเผ็ดแซ่บของแกงต้องยกให้ร้านนี้ เผ็ดจริงอะไรจริง
"พี่สมค๊าบ ขอข้าวราดแกงหน่อไม้จานนึงครับ"
"แหม่! มิวสิค หนูไม่ต้องเรียกป้าขนาดนั้นก็ได้ลูกแต่เห็นแก่ความดี ป้าแถมไข่เจียวให้ อะนี่ 20 บาทลูก" ไม่ต้องแปลกใจทำไมป้าแกใจดี เพราะผมซื้อร้านแกตลอด วันไหนไม่รู้จะกินอะไร ก็กินร้านแกนี่แหล่ะ จนแทบจะสนิทกันอยู่แล้ว บางวันจะไม่คิดเงินผม แต่ผมไม่ยอมหรอก ของซื้อของขาย เลยแถมนู่นนิดนี่หน่อยให้ผม
"ขอบคุณค๊าบบ ขายดีๆนะเจ๊"
"จ้า ขอบใจจ้า"
อิ่มจัง แถมเสียตังแค่20 ดูสิแกงก็พูนชามแถมได้ไข่ดาวฟรีอีก ไม่มีอะไรจะดีไปกว่านี้อีกละ
พรึ่บ
"อ๊ะ ขอโทษครับ อ้าวพี่!" ช่วงที่ผมหมุนตัวจะเดินกลับ ไหล่ผมไปชนกับใครซักคน หันจะไปขอโทษแต่กลับเป็นคนที่เคยชนเราซะงั้น โลกกลมจริงๆ แต่ก็ยืนยันคำเดิม พี่เขาออร่าเปล่งมาก หล่อโฮกกก
"อ้าว เรานี่เอง ชื่อไรนะ...มิว..."
"มิวสิคครับ พึ่งเจอกันเอง ลืมกันซะแล้ว" ผมก็หัวเราะน้อยๆ แกล้งแซวกับการที่ลืมชื่อผม มันก็ไม่ได้หนักหนาอะไร แค่ผูกมิตร สร้างมิตรก็ดีกว่าสร้างศัตรูมั้ยล่ะครับ แถมมีพี่หล่อ ใครๆก็อยากมี
"ฮ่า ขอโทษที เมื่อเช้าพี่รีบไปหน่อย เจอก็ดี จะเลี้ยงไถ่โทษที่ชนเรา กินอะไรมั้ยล่ะ"
"ไม่เป็นไรครับ ผมมีข้าวแล้ว ขอบคุณมากฮะ"
"น่ากินอะ ซื้อที่ร้านไหนหรอ"
"นู่นเลยครับ ร้านเจ๊สมทรง อร่อยอย่างนี้เลย 20 30 เลือกได้ครับ" ผมเปล่าอวยนะ แต่พี่เขาถาม เราก็ต้องตอบไป แค่อธิบายรายละเอียดเท่านั้นเอง ไม่ได้สปอนเซอร์ใดๆทั้งสิ้น
"พี่ว่าต้องลองกินละ เอ่อ...พี่ขอไลน์หรือเฟสไว้ติดต่อได้ปะ เผื่อมีอะไร"
"ค...ครับ ไลน์ผม MewMusic ผมไม่ได้เล่นเฟสอะ โทษทีน้า" อืม จะปฏิเสธไปก็ยังไงๆอยู่ สนิทกันไว้คงไม่เสียหายหรอกมั้ง?
ติ้ง
เสียงแจ้งเตือนไลน์เด้งขึ้นมาหน้าจอ ผมกดเข้าไปดู
MuMin เพิ่มด้วย Line ID
"ของพี่เอง รับสิ"
"ครับๆ" รับก็รับวะ ปกติจะไม่ให้ไลน์ใครง่ายๆ แต่พี่คนนี้นิสัยก็ไม่ได้แย่ น่าจะพึ่งพาได้
"โอเค มีอะไรก็ปรึกษาพี่ได้นะ ทักมาถามได้ทุกเมื่อ พี่ไปละ ไว้เจอกัน" รอยยิ้มนี้มันอะไรกันน โห วันนี้ผมพูดหล่อไปกี่คำละวะ มองนานมั้ยไม่รู้รู้แต่ว่ามองจนพี่เขาเดินไปทางอื่นจนมองไม่เห็นแล้วอะ ไอ้ฟ่าก็เดินมาทัก
"มึงจะยืนอีกนานมั้ย แล้วตอนนั้นคุยกับใครวะ มองไม่เห็น"
"ไม่เสือกดิ ถอย จะไปแดกข้าว" เรื่องอะไรจะบอก ให้ความสงสัยจุกอกตายไปเลย ขี้เสือกดีนัก
"เห้ยๆๆ เดี๋ยวดิ มึงจะปิดเพื่อนไม่ได้นะโว้ย มึงหยุดแล้วบอกกูก๊อนน" หันไปก็โง่ คนมองเต็มโรงอาหาร อายคนอื่นตายเลย ผมไม่น่าคบมันเลย ทำอะไรไม่อายใครเลยจริง แต่กูอายไงไอ้เหี้ย!


"มึงจะไม่บอกกูจริงดิ นี่กูรอหลังเลิกเรียนจนกลับบ้านละเนี่ย" ไอ้ฟ่ารีบวิ่งตามหลังมาทันทีที่ครูปล่อยและผมก็เดินออกจากห้องหลังจากที่เก็บของอะไรเสร็จเรียบร้อยแล้ว
"ไม่มีอะไร คุยกับพี่ที่รู้จักแค่นี้"
"มึงจะรู้จักใครได้ พี่เฟียสก็ไม่ใช่ อย่ามาหลอกกู"
"ก็พี่ที่รู้จักอะ คิดว่ากูจะไม่รู้จักใครเลยรึไง มึงนี่" กูรู้จักไงครับ รู้ชื่อแถมมีไลน์พี่มินก็คงถือว่ารู้จักแล้วล่ะเนอะ?
"แล้วใครอะ"
"บอกไปมึงก็ไม่รู้จัก ไปละ พี่กูรอแล้ว เจอกันพรุ่งนี้" ใช้ชื่อพี่ตัวเองอ้างหน่อยเถอะ ไม่ได้รอให้มันพูดตอบกลับอะไร ผมก็เดินชิ่งหนีออกมา
พี่เฟียสเห็นผมเดินมาก็พูดขึ้นมาทันที
"ไปกับกูหน่อย"



อะไรยังไงน้าา มินมิว รึ เฟียสมิว 555555 พี่เฟียสจะพาน้องไปไหนอะ ครุ่นคิสสสสสส
NC ยังไม่มาหรอก อีกนานนนน ตอนต่อๆไปก็จะมีเรื่องราวอะไรอะไรมากมาย กว่าจะมีNC ก็รอกันหน่อยเนาะ จะพยายามเขียนออกมาให้ดีค้าบบ ❤
ติชมกันได้นะคะ จะปรับปรุงทุกครั้งที่เขียนเลย
????ทุกคอมเมนต์คือกำลังใจในการเขียนของไรท์เลยย????

ปล. คิดชื่อตอนไม่ได้ ตั้งแบบนี้ไปก่อนเนอะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14 ความคิดเห็น

  1. #10 NanThipparat (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 11:10
    มาต่อไวๆนะคะ รออยุ่
    #10
    0