ฤทธิ์รักสีน้ำผึ้ง

ตอนที่ 65 : บทที่ 13 ปฐมพยาบาล...หัวใจ (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,971
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 124 ครั้ง
    14 ต.ค. 63

 

 

เตียงนอนนุ่มๆ และอากาศเย็นสบายอาจเอื้ออำนวยต่อการพักผ่อน ทว่าการได้หลับเต็มอิ่มมาตลอดหลายชั่วโมงนั้นทำให้มุลิลาเริ่มรู้สึกตัวเล็กน้อย หล่อนนิ่วหน้าเพราะค่อนข้างเวียนหัวอยู่บ้าง และคิดว่าอาจมีสาเหตุมาจากการนอนนานเกินไป

หญิงสาวค่อยๆ ลุกขึ้นนั่ง ผนังห้องนอนเบื้องหน้าชวนให้กังขาอยู่มาก เพราะจำได้ว่าเผลอหลับไปแถวๆ โซฟาในห้องโถงต่างหาก

จู่ๆ มานอนอยู่ตรงนี้ได้ไง 

ไม่ทันหาคำตอบให้ตัวเองได้... มุลิลาก็พลันสังเกตเห็นความผิดปกติอีกอย่างหนึ่งตามร่างกาย เสื้อผ้าที่สวมอยู่ตอนนี้ไม่ใช่ชุดทำงานตัวเดียวกับเมื่อเช้า ทว่าเป็นชุดนอนลายการ์ตูน ซึ่งหล่อนมั่นใจว่าตัวเองไม่ได้เปลี่ยน เพราะหลับไปตอนไหนยังแทบจำไม่ได้ด้วยซ้ำ 

เพียงจำได้ว่าคนสุดท้ายที่อยู่กับหล่อนคือแม่ ทว่าแต่เล็กจนโตแม่แทบไม่เคยมาดูแลเรื่องพวกนี้ให้สักครั้ง เพราะฉะนั้นจึงไม่น่าเป็นฝีมือแม่แน่นอน ส่วนอรรถเคยมานั่งชิลล์ที่บ้านบ่อยๆ แต่รายนั้นก็ไม่น่าจะกล้าถอดเสื้อผ้าหล่อน ถึงแม้จะเคยไปช่วยเลือกซื้อชุดชั้นในอยู่บ้างตามประสาเพื่อนสาวก็ตาม  

มุลิลาใจคอไม่ดีนัก ระแวงไปต่างๆ นานาว่าจะเป็นพวกโรคจิต แต่เวลาเดียวกันก็ยังไม่อยากตีตนไปก่อนไข้

พลันเสียงปิดแก๊สดังแว่วๆ มาจากครัว มุลิลาจึงเบิกตากว้าง รีบมองหาบางอย่างภายในห้องนอนที่พอจะใช้เป็นอาวุธได้ ก่อนจะค่อยๆ ประคองตัวลงจากเตียงไปหยิบตะกร้าผ้าขึ้นมา แล้วย่องไปดูลาดเลาแถวๆ ประตูห้องนอนที่เปิดกว้างเอาไว้ 

ทันใดนั้น ภาพที่เห็นทำเอาเนื้อตัวชาหนึบ เพราะนึกไม่ถึงว่าคนที่ยืนตักอาหารใส่ชามอยู่หน้าเตาจะเป็นคณิน แล้วพอเขายกภาชนะหันมาจากเคาน์เตอร์ครัว ดวงตาคมๆ ก็รับกับดวงตาของหล่อน 

ขณะมุลิลากำลังรู้สึกว่าผ้ากันเปื้อนสีเหลืองลายแมวที่หล่อนใช้ทำกับข้าวเป็นประจำนั้นดูไม่เหมาะกับเขาเอาเสียเลย คณินกำลังแปลกใจนิดๆ ที่คนป่วยถือตะกร้าผ้าเอาไว้ในมืออย่างนั้น

“ตื่นแล้วเหรอครับ” ชายในชุดผ้ากันเปื้อนยิ้มทัก หากทว่าแววตาที่มองอาวุธในมือทำเอามุลิลาสะดุ้ง หล่อนรีบร้อนวางตะกร้าผ้าลง ก่อนจะค่อยๆ ตรงไปทางครัวด้วยอาการประหม่า

“คุณมาได้ยังไงคะ”

“เลขาฯ ไม่ไปทำงาน แถมไม่โทร.มาลา ผมจะแวะมาดูบ้างไม่ได้หรือไง” คณินวางภาชนะในมือลงบนโต๊ะรับประทานอาหาร

กลิ่นข้าวต้มหอมฟุ้งในชามลอยมาแตะจมูกหญิงสาว หล่อนเริ่มแสบท้องนิดๆ เนื่องจากยังไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่เช้า

“คุณเป็นไงบ้าง ดีขึ้นบ้างหรือยัง” คณินถือโอกาสถามไถ่อาการ ทว่าคนฟังกลับมีสีหน้างุนงงนิดหนึ่ง เพราะยังจับต้นชนปลายอะไรได้ไม่มากนัก 

เพียงเวียนหัวนิดๆ และอ่อนแรงอยู่บ้าง 

“ฉันไม่ได้เป็นอะไรมากหรอกค่ะ จริงๆ แล้วคุณไม่ต้องลำบากแวะมาก็ได้...” เอ่ยเรื่องนี้แล้วก็เพิ่งนึกเอะใจ “แล้วนี่คุณเข้ามาในบ้านฉันได้ยังไงคะ”

“คุณเปิดประตูทิ้งไว้”

มุลิลาถึงกับอึ้ง เพราะไม่รู้มาก่อนเลยว่าตัวเองเพลียจนเป๋อได้ขนาดนั้น แต่พอคิดทบทวนดูดีๆ ก็จำได้ว่าตอนแม่กลับออกไปจากบ้าน ตั้งใจจะเอนหลังพักสายตาสักประเดี๋ยว แล้วก็นอนหลับยาวมาจนกระทั่งตอนนี้ 

โธ่เอ๋ย...

“ถ้าผมไม่แวะเข้ามาจริงๆ ป่านนี้คงโดนยุงหามแล้วมั้งครับ” ชายหนุ่มแกล้งแซวนิดๆ ด้วยการพยักพเยิดไปทางฟ้ากลางคืนนอกระเบียงบ้าน 

ลำพังแค่ยุงก็อาจไม่น่ากลัวนัก หากเป็นโรคจิตหรือขโมยขโจรมีหวังแย่แน่ 

“ขอบคุณนะคะบอส” 

“มากินข้าวสิครับ เดี๋ยวจะได้กินยา” คณินชักชวนพลางถอดผ้ากันเปื้อนไปเก็บเข้าที่ จังหวะนั้นมุลิลาพลันนึกเรื่องสำคัญขึ้นได้จึงก้มลงมองเสื้อผ้าตัวเองที่ยังไม่รู้ว่าใครถือวิสาสะเปลี่ยนให้   

 

++++++++++++++

 

งุ้ยยยยย อยากกินข้าวต้ม ><

 

ฝากผลงานด้วยน้าา >> E-Book พี่ยักษ์ & น้องลี่

Thumbnail Seller Link

ฤทธิ์รักสีน้ำผึ้ง

แทนขวัญ

www.mebmarket.com

เพราะสุราเป็นเหตุและต้องการประชดแม่ลูกชังอย่าง มุลิลา ถึงคิดแผลงๆ ด้วยการเล่นเกมจับเสือเป้าหมายคือ คณิน เทพทัต ทายาทตระกูลดังในภูเก็ตเพลย์บอยตัว...

Get it now

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 124 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

328 ความคิดเห็น

  1. #142 kannika132515 (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2563 / 13:01

    ฟาดเยอะๆนะน้องมู่ลี่((((ข้าวต้ม))))

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-06.png

    #142
    0
  2. #141 aranyaorchid (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2563 / 12:52
    ไม่ต้องสงสัยเลยยัยมู่ลี่ บอสเธอนั่นแหละจะใครล่ะ
    #141
    0
  3. #140 bowwan (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2563 / 11:52

    พี่ยักษ์ดูแลดีเลย

    #140
    0