ฤทธิ์รักสีน้ำผึ้ง

ตอนที่ 32 : บทที่ 7 ฟ้าหลังฝนสดใสเสมอ...แต่แป๊บเดียว (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,968
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 158 ครั้ง
    28 ก.ย. 63

 

คงไม่ใช่ว่าเขาดำรงตำแหน่ง ‘ผู้อำนวยการ’ หรอกนะ!

ท่าทางเสเพลขนาดนั้นดูไม่น่าเป็นคนมีความรับผิดชอบมากพอ ถึงจะเป็นสายเลือดประธานโรงแรมก็เถอะ ใครๆ ก็รู้ว่าคนที่บริหารกิจการต่างๆ ในเครือ เทพทัต กรุ๊ป จนเติบโตขนาดนี้ได้คือลูกชายคนรองที่ชื่อคเณศ เพราะสื่อต่างๆ มักจะลงข่าวเขาปรากฏตัวตามงานสังคมเคียงข้างมารดาเสมอ 

แต่เมื่อติดตามสหรัฐมาถึงสำนักงานยอชต์มารีน่าและเข้ามายืนในลิฟต์ที่มีจุดหมายปลายทางคือชั้นสาม มุลิลาก็เกิดอาการใจเต้นตุ๊มๆ ต่อมๆ จนไม่อาจทนรอลุ้นหน้างานได้อีกต่อไป 

“ผู้จัดการคะ” เสียงมุลิลาดังขึ้นพร้อมๆ เสียงลิฟต์  

สหรัฐแปลกใจนิดๆ ยามมองเลขาฯ สาว รู้สึกว่าหล่อนเสียจังหวะไปเล็กน้อยในตอนที่ลิฟต์หยุด ก่อนจะตามเขาออกมาคุยกันตรงหน้าลิฟต์แทน 

“ครับ?”

“คือ...” มุลิลาอ้อมแอ้ม ทั้งๆ ที่ปกติเคยมั่นใจในตัวเองตลอด “ผู้อำนวยการคนที่ลี่จะต้องทำงานด้วย...เขาเป็นใครเหรอคะ”

ไม่ทันได้ตอบคำถาม ประตูกระจกของสำนักงานผู้อำนวยการทางด้านหลังมุลิลาก็ถูกผลักออกมาเสียก่อน

“นั่นไงครับ มาพอดีเลย...” สหรัฐยิ้มน้อยๆ ให้เลขาฯ สาว ก่อนจะหันไปกล่าวทักทายหนุ่มหล่อร่างสูงที่กำลังตรงมาทางนี้ “สวัสดีครับ”

“เลขาฯ ที่จะมาช่วยงานผมเหรอครับ” 

มุลิลาหลับตาปี๋ ไม่อยากเชื่อก็ต้องเชื่อว่าโลกกลมจนน่าเกลียดแบบสุดๆ เพราะแค่ได้ยินเสียงผู้อำนวยการ หล่อนก็จำได้ทันทีว่า...เป็นเขา! 

“ครับ... คุณลี่เพิ่งมาทำงานวันแรก คุณคณินช่วยแนะนำเธอด้วยนะครับ” 

สิ้นเสียงแนะนำกึ่งๆ ฝากฝังของผู้จัดการทั่วไป มุลิลาก็จำต้องค่อยๆ หันไปเผชิญหน้ากับโจทก์เก่าอย่างเลี่ยงไม่ได้ พยายามปลอบใจตัวเองว่าไม่มีอะไรน่าหวาดวิตกเกินไป ไม่อย่างนั้นเขาคงเดินตามหล่อนออกจากลิฟต์มาตั้งแต่วันสัมภาษณ์งานคราวก่อน

“คนนี้คุณคณิน ลูกชายท่านประธาน เป็นผู้อำนวยการฝ่ายกิจการยอชต์มารีน่าของโรงแรม”

“สวัสดีค่ะ” มุลิลากระพุ่มมือไหว้ ริมฝีปากคลี่ยิ้มทำใจดีสู้เสือทั้งที่หายใจไม่ทั่วท้องเลย ยิ่งเห็นดวงตาคมๆ มองมาอย่างพิจารณา ยิ่งต้องใช้ความพยายามอย่างหนักที่จะไม่หลบสายตา เพราะเกรงเขาจะผิดสังเกตเกินไป  

เสือยักษ์จำหล่อนไม่ได้หรอก...มั่นใจเข้าไว้!

“นึกว่าใคร...” 

ตาย...ตายโหงตรงนี้เลยค่ะ!

มุลิลาชาหนึบทั่วร่าง อดคิดไม่ได้ว่าหากเป็นซีรีส์เกาหลีที่เคยดูละก็...ช็อตนี้คงมีเอฟเฟ็กต์เสียง ‘วี้หว่อๆ’ ของรถพยาบาลดังขึ้นกู้สัญญาณชีพแน่แท้ 

“ที่แท้ก็คุณลิซ่านี่เอง” ชายหนุ่มยิ้มมุมปากนิดหนึ่ง เล่นเอาคนเพิ่งเสียศูนย์หยกๆ ถึงกับคาดไม่ถึงว่าเขาจะเรียกหล่อนด้วยชื่อนั้นจริง    

“ลิซ่า?” ผู้จัดการหนุ่มใหญ่มีสีหน้างุนงง       

“เคยบังเอิญเจอกันที่ลิฟต์โรงแรมวันก่อนน่ะครับ” คณินไม่ได้ลงรายละเอียดเชิงลึกด้วยมองไม่เห็นความจำเป็นเท่าไร แต่นั่นกลับทำให้มุลิลาหายใจหายคอสะดวกขึ้นราวกับรถพยาบาลแล่นมาปั๊มหัวใจสำเร็จ เพราะรู้สึกว่าเขาอาจจำไม่ได้จริงๆ เรื่องที่หล่อนในคราบสาวแว่นเป็นคนเดียวกับสาวล่าแต้ม “แต่ไม่ยักรู้นะครับว่าคุณทำงานกับ GM ด้วย วันก่อนผมนึกว่าคุณแวะมาหาเพื่อนเสียอีก”

คนขี้จุ๊หน้าชานิดๆ ก่อนจะพยายามตั้งสติไม่ให้เสียอาการ 

“ฉัน...พูดอย่างนั้นเหรอคะ” มุลิลาอึกอัก ยิ้มแห้ง “สงสัยจะเมายาแก้หวัดแน่ๆ เลย พอดีวันนั้นเพิ่งหายป่วยน่ะค่ะ”

“แบบนี้เอง...” คณินพยักหน้ารับรู้ประหนึ่งเข้าใจอะไรง่ายๆ หากทว่าประกายตาวิบวับยามมองมานั้นกลับไม่น่าไว้ใจสักนิด “เมายาแก้หวัด...ดีกว่าเมาเหล้านะครับว่าไหม” 

มุลิลาหน้าร้อนผะผ่าว ความทรงจำเมื่อครั้งเมาอยู่ในวิลล่าของเขาวนกลับมาในสมอง 

 

++++++++++

 

อยู่ทีมใครดีคะ 5555+

พี่ยักษ์ VS นุ้งลี่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 158 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

295 ความคิดเห็น

  1. #199 modxzzz1177 (@modxzzz1177) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 19:29
    ลิซ่าเอ้ย จะรอดไหมลูก
    #199
    0
  2. #63 praew_chi (@praew_chi) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 22:34
    น้องแถเก่งมาก555
    #63
    0
  3. #62 Amy Wongkamolsersh (@vwamywg) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 19:47
    อิพี่ก็ขยันแกล้งน้อง
    #62
    0
  4. #61 bowwan (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 19:40

    ขำคนเราแถได้เรื่อยๆ

    #61
    0