ฤทธิ์รักสีน้ำผึ้ง

ตอนที่ 2 : บทที่ 1 กฎของเสือ (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,166
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 201 ครั้ง
    13 ก.ย. 63

 

“ได้ยินมาว่าคืนนี้เดิมพันกันสูงลิ่ว แกสนใจไปแจมสนุกๆ แก้เซ็งไหมล่ะ”

“ไม่ละ” มุลิลาปฏิเสธโดยไม่ต้องคิด “แกก็รู้ว่าฉันไม่มีดวงเรื่องการพนัน เบียร์ หมูกระทะ และผู้ชายหล่อๆ เท่านั้นที่จะเยียวยาฉันได้”

“ค่า...” อรรถทอดเสียงนิดๆ อย่างติดจะหมั่นไส้ “ขอให้ได้ ขอให้โดน...สมพรปากจริงๆ ทีเถอะ มดลูกที่เก็บอยู่ในกรุมานานของแกจะได้ฤกษ์เปิดใช้งานเสียที!” 

ราวกับโดนเพื่อนแซะว่าดีแต่ปาก

“แหม...ช้าๆ ได้พร้าเล่มงามไหมล่ะ”

“ช้ามากระวัง ‘แห้งขอด’ นะคะ”

“สาบานว่านี่เรากำลังพูดถึงมดลูก ไม่ใช่ท่อประปา”

“มันก็คือๆ กันแหละค่ะ เพราะท่อประปาสร้างมาให้น้ำไหลซู่ซ่าฉันใด มดลูกก็มีไว้ให้น้ำไหลซู่ซ่าฉันนั้น” 

มุลิลาหัวเราะขำในความทะเล้นทะลึ่ง จังหวะเดียวกับที่เสียงเฮของคนกลุ่มเล็กๆ แว่วมากระทบโสต ดึงความสนใจให้หันไปทางด้านล่างของอัฒจันทร์

หลายคนในกลุ่มนั้นกำลังมองไปยังทางเข้าสนาม ส่งเสียงต้อนรับชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังขี่มอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์มารวมตัว 

ดูท่าจะเป็นคนสำคัญ...

“อุ๊ยๆ แก...พ่อมา!” อรรถสะกิดบอกเพื่อน ดวงตามีประกายตื่นเต้นนิดๆ ผิดกับมุลิลาที่ยกเบียร์ขึ้นดื่มต่อหน้าตาเฉย

“พ่อแกตายแล้วไม่ใช่เหรอ”

“ห้าบาทสิบบาทก็เอาเนอะ” อีกฝ่ายหันมาถอนหายใจเบาๆ ด้วยแววตาอ่อนเพลีย ทว่าคนเล่นมุกแป้กกลับยังหัวเราะคิก อารมณ์ดีเสียจนบางครั้งก็ใกล้ๆ กับ...คนบ้า 

เล่นเอง ขำเอง นักเลงพอ! 

“พ่อทูนหัว...ผัวในมโนของอั๊ตจังเองค่ะ ผู้ชายอะไรก็ไม่รู้ งานดี๊งานดี...” ว่าแล้วเกย์หนุ่มก็หันกลับไปมองชื่นชมไบค์เกอร์ที่เพิ่งมาถึงหมาดๆ อีกครั้ง จังหวะนั้นเขาเพิ่งถอดหมวกกันน็อคออก ปรากฏเป็นใบหน้าหล่อเฉียบขาดบาดตาชนิดที่แม้แต่มุลิลายังต้องตะลึง 

“อู้ววว...” ปฏิเสธไม่ได้ว่างานดีมากจริงๆ เห็นท่าสะบัดผมเบาๆ ตอนถอดหมวกกันน็อกเมื่อครู่แล้วพาให้นึกถึงฉากเปิดตัวพระเอกซีรีส์แนวนักบิด เพราะเขาดูเท่มาก คิ้วหนา ตาคม รับกันกับจมูกโด่งได้รูปและริมฝีปากทรงกระจับ เครื่องหน้าแบบนี้สวรรค์สร้างมาชัดๆ ยิ่งสวมชุดนักแข่งก้าวลงจากมอเตอร์ไซค์มา ความสูงราวๆ ร้อยแปดสิบห้าของเขายิ่งพาให้โดดเด่นกว่าเพื่อนๆ ในกลุ่ม 

เสียก็แต่ว่าดูสูงวัยไปนี้ดดด...อายุน่าจะสามสิบปลายๆ ได้มั้ง 

“นี่ถ้าไม่ติดว่าแก่ ฉันจะแปะป้ายจองคนนี้แหละ...พ่อของลูก”

“ต๊าย! กล้าดียังไงมาว่าทูนหัวของเพื่อนคะ ตบปากตัวเองเท่าอายุเดี๋ยวนี้” อรรถหันมาจิกตาใส่อย่างงอนๆ ออกโรงปกป้องพ่อทูนหัวจนมุลิลาขำหนัก

“ก็จริงนี่ แก่ก็ต้องยอมรับสิว่าแก่” 

“พูดแบบนี้แกไม่รู้ละสิว่าขิงยิ่งแก่ยิ่งเผ็ซซซ”   

“เคยกินแล้วหรือไง ถึงได้รู้ว่าเผ็ซซซ” หล่อนจงใจออกเสียงตามแบบเผ็ดๆ เพราะมันเขี้ยวเพื่อนเก้งที่มีแฟนเป็นตัวเป็นตนแล้วยังชอบแทะเล็มหนุ่มๆ อยู่อีก 

“ถึงไม่เคยกิน แต่ก็เคยได้ยินมาว่าแซ่บเฟร่อ...” เป็นอีกครั้งที่เกย์หนุ่มทอดเสียงยืนยันว่าแซ่บมากจริงๆ ทั้งยังทำตัวประหนึ่งเป็นแอดมินเพจใต้เตียงไฮโซ “คุณยักษ์เขาเป็นเสือผู้หญิง...เปลี่ยนชะนีที่ซ้อนท้ายบ่อยยิ่งกว่าเปลี่ยนยางล้อรถอีกแก เห็นมาดนิ่งๆ อย่างนั้น ลีลาเด็ดพริกร้อยเม็ดมากค่ะ ไม่อย่างนั้นคงไม่ได้ฉายา ‘คุณยักษ์ยกครก’ หรอก”

“เดี๋ยวๆ ทำไมต้องยกครก”

“ก็เขาว่ากันว่า...” อรรถป้องปากกระซิบกระซาบ “ถ้าได้คลุกวงในกับคุณยักษ์ ก้นสวยๆ ของเราจะไม่ได้อยู่ติดเตียงทั้งคืนไงล่ะ เพราะว่ายักษ์ตำดุ! ตำนัว! ตำรัวๆ อร๊ายยย...แค่คิดก็ใจสั่นระดับสิบริกเตอร์!”

ตำดุงั้นหรือ...

ราคาคุยละสิไม่ว่า! อายุปูนนี้แล้วจะแรงดีไม่มีตกอะไรปานนั้น มุลิลาขออนุญาตไม่เชื่อค่ะ เพราะข่าวเม้าท์ข่าวลือแบบปากต่อปากล้วนย่อมถูกใส่สีตีไข่เพื่อให้ได้อรรถรสทั้งสิ้น 

 

 

++++++++++

 

มาต่อค่ะ 

เรื่องนี้อาจจะมีภาษาวิบัติบ้างนิดๆ หน่อยๆ เพื่ออรรถรสนะคะ ปกติอาจจะไม่ค่อยคุ้นในนิยายไรท์ แต่ด้วยความที่คาแรกเตอร์นุ้งลี่ออกไปทางเซี้ยวๆ เลยบรรยายไปตามบุคลิกตัวละคร อ่านแล้วเป็นไงก็คอมเม้นต์บอกกันได้น้าา พยายามจะไม่ใส่เยอะเกินไป และหวังว่าจะเอ็นดูนางนะคะ ♥ 

 

ขอบคุณที่แวะมาติดตามจ้า

แปะอิมเมจน้องลี่ ^^

  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 201 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

295 ความคิดเห็น

  1. #8 YuiFn (@YuiFn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 23:28
    รออออออออออ นะคะ ชอบอะ
    #8
    0
  2. #7 mintto2 (@MINTTo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 22:24

    ชอบค่าาาา เราชอบแนวนี้55555
    #7
    0