เจ้าบ่าวการกุศล

ตอนที่ 3 : 1 แรกพบ (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,465
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    21 มี.ค. 62

“แค่นี้นะครับ พรุ่งนี้ผมต้องตรวจงานในไร่แต่เช้า”

โดยไม่เปิดโอกาสให้มารดาได้สวด ชาติพยัคฆ์ก็ตัดสายทิ้งพลางปิดอุปกรณ์สื่อสารทันที ยอมรับว่าถ้าไม่เห็นแก่พ่อเลี้ยงทรงพลที่เคยให้ความช่วยเหลือบุพการีเมื่อครั้งมาตั้งรกรากทำธุรกิจใหม่ๆ เขาคงไม่ไปเป็นหมากให้มารดาเล่นเกมจับคู่ในงานแน่ๆ

แต่เวลาเดียวกันก็เข้าใจดีว่าปีนี้อายุของเขาย่างเข้าสามสิบหกแล้ว ไม่ใช่เรื่องแปลกที่ผู้ใหญ่จะอยากให้แต่งงานเป็นฝั่งเป็นฝา ยิ่งมีเรื่องพิมพ์นภาเข้ามา มารดายิ่งกระตือรือร้นมากเป็นพิเศษ ติดเสียก็แต่ที่ชาติพยัคฆ์ยังรักอิสระอยู่มาก การหาบ่วงผูกคอจึงไม่เคยมีอยู่ในหัวสมอง

สำหรับผู้ชายอย่างเขา...ผู้หญิงไม่ต่างจากรถยนต์ ยิ่งขับนานๆ ยิ่งเสื่อมประสิทธิภาพ บางครั้งยังน่ารำคาญกว่ารถยนต์ด้วยซ้ำ โดยเฉพาะคุณหมอสาวหัวนอกลูกสาวพ่อเลี้ยงทรงพล แค่คุยกันไม่กี่ประโยคก็พอจะรู้แล้วว่าไม่ใช่แนว!

ร่างสูงในชุดเสื้อลายสกอตหมุนตัวไปยังรถกระบะแลนด์โรเวอร์สีขาวแบบมีหลังคาผ้าใบที่จอดอยู่ริมบาทวิถี ก่อนจะต้องประหลาดใจเล็กๆ ที่เห็นชายฉกรรจ์สามคนวิ่งเข้ามาในปั๊มน้ำมัน

คนหนึ่งที่ดูเหมือนจะเป็นลูกพี่หันไปสั่งบางอย่างสั้นๆ สมาชิกคนที่เหลือก็แยกย้ายกันเร่งฝีเท้าไปคนละทาง สีหน้าแววตาเหมือนกำลังมองหาอะไรสักอย่าง แต่เมื่อไม่ใช่คนรู้จัก ชาติพยัคฆ์จึงไม่อยากสนใจอะไรนัก

ทั้งวันมานี้เขาเหนื่อยกับงานในไร่ ตอนนี้จึงอยากรีบกลับบ้านไปอาบน้ำเข้านอนมากกว่า

ชายหนุ่มติดเครื่องยนต์มุ่งหน้าไปยังไร่อัครชาติ...ไร่ชาขนาดใหญ่ทางตอนเหนือของจังหวัด ซึ่งต้องใช้เวลากว่าหนึ่งชั่วโมงในการขับรถฝ่าความมืดยามรัตติกาลมาจากตัวเมือง

แน่ทีเดียวว่าการขับรถขึ้นดอยในยามวิกาลอาจเกิดอุบัติเหตุได้ง่าย แต่ชาติพยัคฆ์เป็นคนพื้นที่ รู้ดีว่าช่วงไหนควรระวังเป็นพิเศษ กอปรกับถนนหนทางไม่ได้ลาดชันมากนัก ในที่สุดพาหนะสีขาวจึงแล่นมาถึงที่หมายปลายทางได้อย่างปลอดภัย

ล้อทั้งสี่หยุดสนิทบริเวณหน้าบ้านไม้สักทองท่อนซุงหลังเล็กๆ ซึ่งเป็นทั้งสำนักงานและบ้านพักส่วนตัวของเขา แต่เมื่อเปิดประตูก้าวลงจากรถ และเดินอ้อมกระบะส่วนท้ายไปยังทางขึ้นบันได พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นความผิดปรกติบางอย่างเข้าเสียก่อน

คิ้วหนาๆ ขมวดมุ่น ดวงตาหรี่มองซิปประตูผ้าใบท้ายกระบะรถแลนด์โรเวอร์อย่างไม่แน่ใจนักว่าเหตุใดถึงร่วงลงมาเกือบครึ่ง ทั้งๆ ที่ปรกติแล้วหากไม่ถอดหลังคาออก เขามักรูดซิปปิดสนิทเสมอ

ครั้นคิดว่าตัวเองหลงๆ ลืมๆ ก็ไม่น่าใช่ และไม่น่ามีใครกล้ามายุ่งกับรถเขาด้วย

หรือจะเป็นเด็กมือบอนมาเล่นซนตอนเขาแวะเข้าห้องน้ำในปั๊มน้ำมัน?

ก็อาจเป็นได้... ชาติพยัคฆ์ไม่ได้แวะจอดรถที่ไหน อีกทั้งตอนออกจากงานวันเกิดก็ยังไม่เห็นความผิดปรกติของหลังคาผ้าใบ สุดท้ายจึงก้าวไปใกล้ท้ายรถ หมายจะรูดซิปประตูให้เรียบร้อย แต่แล้วมือหนากลับต้องชะงัก เพราะดูเหมือนเขาจะเจอ แขกไม่ได้รับเชิญ เข้าแล้ว


++++++++++++++


เจอกันแล้ว >////////<

เดี๋ยวเย็นๆมาต่ออีกตอนค่าา ♥ 


ขอบคุณที่แวะมาติดตามน้าา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

220 ความคิดเห็น