เจ้าบ่าวการกุศล

ตอนที่ 24 : 6 สู่ขอ (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,918
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 74 ครั้ง
    2 เม.ย. 62

“เอาไงดีครับแม่... ขืนเสี่ยกำพลรู้ว่ายายกวางหนีไปอยู่กับหมอนี่ คงไม่ยอมให้เราอยู่บ้านนี้ต่อแน่ๆ” อาการร้อนรนของอีกฝ่ายทำให้ชาติพยัคฆ์มองออกไม่ยาก ทั้งยังค่อนข้างพอใจที่ทุกอย่างค่อยๆ ดำเนินไปตามแผนการ

“ผมพอจะทราบมาบ้างว่าบ้านหลังนี้ติดจำนองอยู่หลายล้าน... ถ้ายังไงจะเป็นธุระจัดการให้นะครับ ไม่อยากให้สมบัติของว่าที่ภรรยาตกไปอยู่ในมือคนอื่น” เสือหนุ่มยิ้มเย็นยะเยือก ผิดกับคุณนายรำไพที่ร้อนรนในใจราวกับมีใครเอาไฟมาสุม เพราะคำว่า คนอื่น ในความหมายของเขาไม่ได้หมายถึงเสี่ยกำพล แต่หมายถึงหล่อนกับลูกชายนั่นเอง

แน่ละ! การที่สามีไม่ได้เขียนพินัยกรรมระบุยกทรัพย์สินให้ใคร คู่สมรสย่อมหวังจะได้ส่วนแบ่งคนละครึ่งกับลูกสาว แต่ลงถ้าชาติพยัคฆ์จะใช้หนี้ให้แบบนี้คงมิวายต้องโอนบ้านเป็นของเกวลินแน่นอน

“ส่วนเรื่องสินสอด...จะจัดให้ตามสมควร” เป็นการสู่ขอที่ดูเหมือนปล้นชิงมากกว่า เพราะว่าที่ลูกเขยไม่เปิดโอกาสให้หล่อนได้เรียกร้องอะไรด้วยซ้ำ “ถ้าผมนัดนายอำเภอได้เมื่อไรจะโทรศัพท์มาเชิญคุณนายไปให้ความยินยอมในการจดทะเบียนสมรสนะครับ หวังว่าคุณนายจะไม่ขัดข้อง”

คุณนายรำไพขบริมฝีปากตัวเองเบาๆ ต้องใช้ความพยายามไม่น้อยในการระงับสติอารมณ์ไม่ให้เดือดพล่านมากไปกว่านี้ ยิ่งเห็นชายหนุ่มยิ้มเยี่ยงคนถือไพ่เหนือกว่า ยิ่งต้องเบือนหน้าหนีไปทางอื่น บ่งบอกให้รู้ว่าไม่อยากเห็นหน้าและไม่อยากเสวนา แต่อากัปกิริยานั้นก็บอกเป็นนัยๆ ด้วยว่าไม่ปฏิเสธ

“หมดธุระของผมแล้ว ขอตัว” ชาติพยัคฆ์ลาโดยไม่ไหว้เช่นเดิม ก่อนจะก้าวตรงออกไปจากห้องรับแขกของเรือนล้านนาประยุกต์ โดยไม่ลืมที่จะหยิบกรอบรูปของเกวลินในชุดนักเรียนติดมือไปเป็นที่ระลึกด้วย

“โธ่เว้ย!” รณภพอดไม่ได้ที่จะเตะพรมระบายอารมณ์ฉุนเฉียว “แบบนี้เราจะเหลืออะไร ท่าทางเขี้ยวลากดินขนาดนั้น คงไม่มีทางให้สินสอดงามๆ แน่”

“แล้วจะทำยังไงได้” คุณนายรำไพเองก็คับแค้นใจไม่น้อย “มันพูดขนาดนั้น คงได้ยายกวางไปถึงไหนต่อไหน ถึงเราไม่ยอมยกให้...เสี่ยกำพลก็คงไม่ชอบใจอยู่ดี”

เป็นที่รู้กันในแวดวงคนกลางคืนว่าเสี่ยใหญ่เจ้าของอาบอบนวดคนนี้ชอบเปิดซิงเด็กนักศึกษา ถ้าผ่านมือชายอื่นมาแล้วก็ไม่ต่างอะไรจากสินค้ามีตำหนิ ไม่มีราคา

“นังกวาง นังเด็กไม่รักดี!” หญิงวัยกลางคนอดตีโพยตีพายไม่ได้ แต่กลับไม่เคยตักน้ำใส่กะโหลกชะโงกดูเงาตัวเองเลยสักนิดว่าร้ายกาจเพียงไร “เห็นหงิมๆ ติ๋มๆ ทำตัวเป็นเด็กเรียน แต่ที่ไหนได้...แอบไปมีผัวอยู่นอกบ้าน ท่าทางคงอ้าขาให้มันมานาน ถึงได้หลงกันหัวปักหัวปำแบบนี้”

ใช่ว่าหล่อนไม่ชอบหรอกนะ...ลูกเขยมหาเศรษฐี แต่เป็นมหาเศรษฐีเขี้ยวลากดินอย่างชาติพยัคฆ์ ขายให้เป็นแค่เมียเก็บเสี่ยเฒ่ายังดีเสียกว่า อย่างน้อยๆ เสี่ยก็ยังสปอร์ต ใจป๋า มีน้ำใจกับหล่อนเสมอ แต่ในเมื่อลูกสาวนอกไส้ปล่อยตัวให้เสียราคาไปแล้ว หล่อนคงทำอะไรไม่ได้มากไปกว่ายอมรับข้อเสนอที่ไม่เป็นธรรมเพื่อจะได้ไม่ต้องกลายเป็นคุณนายตกกระป๋องให้ชาวบ้านเมาท์กันสนุกปากนั่นละ! 



+++++++++++++++


มาต่อจ้า  ><  ♥



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 74 ครั้ง

220 ความคิดเห็น