เจ้าบ่าวอุปถัมภ์

ตอนที่ 45 : 11 ของหวาน (5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,027
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 219 ครั้ง
    9 มี.ค. 62

“หมดธุระแกแล้วใช่ไหม”

“จะรีบกลับบ้านไปกินหญ้าอ่อนว่างั้น” ชาติพยัคฆ์ยิ้มขำ ดวงตาพราวระยับเพราะดูออกว่ากระทิงเปลี่ยวรู้สึกอย่างไรกับแม่สาวหญ้าอ่อน ถึงแม้ว่าเขมรัชต์จะไม่เคยพูดให้ฟัง “ไหนๆ ก็หดไปหมดแล้ว เอาไว้คืนนี้ค่อยหม่ำก็ได้มั้ง”

กระทิงหนุ่มยิ้มรับ ทว่ากลับเป็นรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมในแบบที่เสือร้ายรู้ดีว่าเขาสมควรรีบกลับถ้ำ นึกไม่ถึงว่ายังไม่ทันได้ขยับตัวด้วยซ้ำ กระทิงจะพุ่งเข้าชนเสียแล้ว

“เฮ้ย!” เสือหนุ่มตกใจ หมุนลูกบิดออกไปยังระเบียงกว้างหน้าสำนักงาน แต่แล้วก็พลั้งพลาดถูกต้อนจนเซล้มไปบนโซฟาไม้ของชุดโต๊ะนั่งเล่น

เขมรัชต์ไม่รอช้าที่จะโถมตัวตามไปคร่อมร่างเพื่อนซี้ที่เล่นหัวกันมาตั้งแต่เด็กๆ แล้วกระชากกระดุมเสื้อเชิ้ตของอีกฝ่ายชนิดที่หากใครต่อใครผ่านมาเห็นเข้าคงได้เข้าใจผิดว่าเสือกับกระทิงเป็นคู่เก้งกวางแน่แท้ แต่ที่จริงแล้วกระทิงไม่ใช่เก้ง เสือเลยถูกกระตุกขนหน้าอกเข้าให้

“ไอ้ทิง! ไอ้โรคจิต!

กระทิงหนุ่มยิ้มรับอย่างเย็นยะเยือก

ช่วยไม่ได้นะไอ้เสือ! ใครอยากให้โผล่หัวมาตอนที่เขากำลังจะได้กินหญ้าอ่อนหวานๆ กันเล่า!

“เมื่อกี๊แกว่าหดใช่ไหม เพราะงั้นกุดไปเลยแล้วกัน” เขมรัตช์คาดโทษไม่ทันขาดคำ ชาติพยัคฆ์ก็ถึงกับเบิกตากว้างในตอนที่อีกฝ่ายง้างมือราวกับจะตะปบของรักของเขาให้สูญพันธุ์!

แต่พลันสายตากระทิงเปลี่ยวกลับเหลือบไปเห็นบางสิ่งบางอย่างที่ทำให้ชะงักเข้าเสียก่อน

ชาติพยัคฆ์ถือโอกาสนั้นผลักอีกฝ่ายออกไป ทว่าเขมรัชต์กลับไม่สนใจเขาเลยสักนิด 

ดวงตาคมๆ นั้นมองตรงไปยังโรงเก็บฟางที่อยู่เยื้องไปจากสำนักงานส่วนตัวไม่มาก ครั้นมองตามไปบ้างก็เห็นว่าเป็นสาวน้อยหญ้าอ่อนนั่นเองที่ยืนอยู่หน้าโรงเก็บฟาง ติดกันนั้นเป็นเด็กหนุ่มอายุรุ่นราวคราวเดียวกันกำลังขนฟ่อนฟ่างมาจัดเรียงบนซาเล้ง 

“นั่นมัน... หลานชายป้าศรีนวลหรือเปล่าวะ” ชาติพยัคฆ์คลับคล้ายคลับคลาว่าใช่ แต่ก็แปลกใจที่กอหญ้ายืนพูดคุยกับอีกฝ่ายอย่างสนิทสนม ในขณะที่เขมรัชต์เองก็ไม่รู้เลยว่าหล่อนไปรู้จักมักจี่กับหลานชายศรีนวลตั้งแต่เมื่อไร ทั้งๆ ที่เพิ่งย้ายมาอยู่ฟาร์มรชตะเมื่อวาน

ให้ตายสิ! เขมรัชต์ไม่ชอบเอาเสียเลยที่กอหญ้าทำตัวสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่นง่ายๆ แบบนี้

“อ๋อ! ฉันนึกออกแล้ว” เสือหนุ่มอุทาน “ตอนที่น้องกอหญ้าไปรับจ้างเก็บใบชาที่ไร่ฉันเมื่อช่วงปิดเทอมก่อน หลานป้าศรีนวลเคยขี่มอเตอร์ไซต์มารับมาส่ง เห็นว่าเป็นเพื่อนโรงเรียนเดียวกันด้วยนี่”

เพื่อนหรือ? เพื่อนบ้าเพื่อนบออะไรต้องขี่มอเตอร์ไซต์ไปรับไปส่ง ยิ่งเห็นหลานชายศรีนวลยืนคุยกับกอหญ้าอยู่นานสองนาน ทั้งๆ ที่รู้ว่าหล่อนมีผัวแล้ว เขมรัชต์ยิ่งอยากไล่ออกไปอยู่ที่อื่นเสียให้รู้แล้วรู้รอด

กอหญ้าก็อีกคน! ทำไมต้องยิ้มหวานปานแก้มจะฉีกไปถึงใบหูขนาดนั้น แล้วทำไมต้องยืนคุยใกล้เกินสามเมตร ไม่รู้ตัวหรือไงว่าไม่โสด!

“อ้าว... แล้วนั่นจะไปไหนกัน” ชาติพยัคฆ์หันกลับมาถามเจ้าของฟาร์ม เมื่อเห็นกอหญ้าเดินตามเพื่อนหนุ่มวัยเดียวกันเข้าไปในโรงเก็บฟาง

แต่แล้วเขาก็ต้องชะงัก นึกไม่ถึงว่าจะเห็นเขมรัชต์กำลังยืนนิ่วหน้า ขบกรามกรอดๆ ยามมองตามหลังทั้งคู่

หึงจมูกบานขนาดนี้... เห็นทีว่าคงมีใครสักคนโดนขวิดในไม่ช้าแล้วละ!  



++++++++++


พี่กระทิงหึงจมูกบาน งื้ออ 555+ กอหญ้าเตรียมตัวรับมือดีๆ น้าาาา ♥


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 219 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

506 ความคิดเห็น

  1. #446 Venitah (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 10:30
    งานเข้าแล้วกอหญ้า !!!!!
    #446
    0