เจ้าบ่าวอุปถัมภ์

ตอนที่ 42 : 11 ของหวาน (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,815
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 254 ครั้ง
    7 มี.ค. 62

หรือหล่อนจะสำนึกได้แล้วว่าการเป็นภรรยาที่ดีนั้นควรปรนนิบัติสามีอย่างไร

อยู่ๆ ก็อารมณ์ดีขึ้นมานิดหนึ่ง แต่เขาก็เลือกที่จะตีหน้าขรึม มองดูหญิงสาวก้าวเข้ามาในห้อง แล้วปิดประตูลงอย่างเบามือ เนื่องจากเขาเป็นคนขี้ร้อน ยิ่งหงุดหงิดมาจากบ้านแบบนี้เลยยิ่งต้องเปิดเครื่องปรับอากาศ ถึงแม้ว่าบางครั้งเขาจะชอบรับลมเย็นๆ ของภูมิประเทศบนขุนเขาก็ตาม

“มีอะไร” เขมรัชต์ถามห้วนๆ คนตัวเล็กในชุดเสื้อลายสกอตกับกางเกงยีนห้าส่วนเลยค่อยๆ ยกปิ่นโตในมือขึ้นมา

“คุณไม่ได้กินข้าวเช้า หนูเลยเอาข้าวมาให้ค่ะ”

น่ารัก... เป็นความรู้สึกแรกที่ปรากฏขึ้นในหัวใจ แต่เพราะปกติแล้วเขาไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใคร เผลอยิ้มได้นิดเดียว กระทิงหนุ่มก็ตีหน้าขรึมอีกรอบ

“ใครสั่ง”

“คุณย่าค่ะ”

บ้าชะมัด! คำตอบซื่อๆ ของหล่อนทำให้เขาหงุดหงิดฉิบเป๋ง

“แปลว่าถ้าย่าฉันไม่สั่ง เธอก็ไม่คิดจะเอาข้าวมาให้ผัวเธอกินสินะ” เป็นครั้งแรกที่เขาเลือกใช้คำตรงๆ เพราะกำลังโกรธ และคำตรงๆ ของเขาก็ทำเอาแก้มใสของแม่สาวหญ้าอ่อนแดงเรื่อ

ให้ตายสิ! เขาชักอยากกินหญ้าอ่อนๆ แทนข้าวแล้ว

“ก็คุณไม่ได้สั่งนี่คะ” กอหญ้าอธิบายตรงๆ “หนูเพิ่งมาอยู่...ไม่อยากทำอะไรผิดที่ผิดทาง”

“งั้นก็มานี่” เขมรัชต์สั่งให้หล่อนเดินไปหา ทว่าสาวซื่อกลับมองหน้าเขาสลับกับปิ่นโตในมืออย่างงงๆ

“คุณจะกินเลยใช่ไหมคะ งั้นหนูไปเทใส่จานให้นะ” กอหญ้าตั้งท่าจะหมุนตัวกลับออกไปที่ครัวอีกครั้ง แต่แล้วเสียงเข้มๆ ก็ทำเอาเท้าทั้งสองข้างชะงัก

“ฉันบอกว่ามานี่”

ใบหน้าน่ารักหันกลับไปหากระทิงหนุ่มอีกครั้ง เนื้อตัวสั่นๆ จนเขาเริ่มหงุดหงิด เพราะไม่เข้าใจว่ากอหญ้าจะกลัวอะไรเขาหนักหนา

แน่ละ! เขาอาจจะเคยข่มเหงรังแกหล่อน แต่นั่นก็เพราะเข้าใจผิด คิดว่ากอหญ้าแสดงละครเพื่อเล่นสนุกกับเขา พอรู้ความจริงทีหลัง เขาก็ไม่ได้ตะกละตะกลามทำร้ายหล่อนเสียหน่อย ทั้งยังไม่ลืมด้วยว่าหล่อนชื่นชอบร่างกายเขาพอๆ กับที่เขาชอบร่างกายหล่อน

ดังนั้น พอสาวน้อยหญ้าอ่อนเดินมาถึงหน้าโต๊ะทำงาน เขมรัชต์จึงไม่รอช้าที่จะออกคำสั่งอีกครั้ง

“วางปิ่นโตลง แล้วเดินมาใกล้ๆ ฉัน”

“คุณจะทำอะไรคะ”

“บอกให้มาก็มา หรือต้องให้ฉันลุกไปหาเธอ” เป็นคำถามที่ทำให้กอหญ้ารู้ว่าเขากำลังหงุดหงิด

หล่อนตัดสินใจวางปิ่นโตลงบนโต๊ะ แล้วเดินไปหาเขาเอง เพราะเห็นแก่ที่ย่าของเขาขอให้อย่าถือสา แต่นึกไม่ถึงว่าอยู่ๆ เขมรัชต์จะรวบกายหล่อนไปนั่งคร่อมบนตัก

“คุณเขม!” กอหญ้าอุทาน พยายามลุกกลับออกมา ทว่าเขมรัชต์กลับรัดร่างหล่อนไว้แน่น “ปล่อยหนูค่ะ เดี๋ยวใครมาเห็น”

“แล้วไง” เขมรัชต์ไม่สน “ผัวเมียจะจู๋จี๋กันไม่เห็นแปลกตรงไหน”


++++++++++

พี่เขมคะ แน่ใจเหรอว่านี่ไม่ได้ตะกละตะกลาม 555+ 

 ฝากผลงานด้วยน้าา ♥


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 254 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

506 ความคิดเห็น

  1. #474 May209 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 21:44
    ไรท์เขียนเอง ก็ขยี้เอง งี้ก็ได้อ่อ แต่มันก็ตามที่ไรท์ขยี้นั่นล่ะ
    #474
    0
  2. #442 Venitah (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 01:20
    แหมมมมม ได้กินเมียแทนข้าวซะม้างงงง
    #442
    0
  3. #441 กิ้ก (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 20:16

    แอบซึนนะอิพี่เขม

    #441
    0
  4. #348 G-675203 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 19:57
    อยากได้แบบเป็นเล่มค่ะ มีมั้ย
    #348
    1
    • #348-1 :: แทนขวัญ ::(จากตอนที่ 42)
      27 ธันวาคม 2560 / 20:24
      เล่มหมดแล้วค่า TT
      #348-1
  5. #347 supisy (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 14:54
    มีe-book มั้ยคะ
    #347
    1
    • #347-1 :: แทนขวัญ ::(จากตอนที่ 42)
      27 ธันวาคม 2560 / 14:58
      มีค่า ไรท์แปะลิงค์ไว้ท้ายตอนน้าาาา ถ้าหากไม่เจอลองเข้าไปที่เมพ เสิร์ทชื่อเรื่อง เจ้าบ่าวอุปถัมภ์ ได้เลยค่ะ ขอบคุณมากๆๆ นะคะ
      #347-1