เจ้าบ่าวอุปถัมภ์

ตอนที่ 32 : 8 ราคีสีชมพู (5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,535
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 205 ครั้ง
    2 มี.ค. 62


เมื่อคร้านจะอธิบายกับเด็กซื่อบื้อที่ทำให้เขาเสียความมั่นใจอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับใครมาก่อน เขมรัชต์เลยคิดว่าควรใช้วิธีของตัวเองมากกว่า

เขาตัดสินใจพลิกกายกอหญ้าให้นอนตะแคงข้าง ในขณะที่เด็กสาวอดงุนงงไม่ได้ที่เขานั่งทับขาข้างหนึ่งของหล่อนเอาไว้ ก่อนจะส่งความปรารถนาอันร้อนแรงเข้าหาหล่อนอีกครั้งอย่างลึกล้ำและรวดเร็ว


-------------- CUT -----------------


-------------- CUT -----------------


“อา...” เขมรัชต์ครางอย่างพึงพอใจ ขณะหญิงสาวหอบหายใจฮัก กลิ่นกุหลาบหอมฟุ้งที่โรยอยู่บนเตียงทำให้หล่อนรู้สึกราวกับว่าตอนนี้กำลังลอยละล่องอยู่บนสวรรค์ แต่เวลาเดียวกันก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงรู้สึกแบบนี้ ทั้งๆ ที่ความจริงแล้วควรเหมือนตกนรกมากกว่า

เขมรัชต์ถอนถอนกายออกพลางก้าวลงจากเตียง กอหญ้าก็ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมอง

“อาบน้ำลงไปกินข้าวไหวไหมกอหญ้า ถ้าไม่ไหวจะได้สั่งให้เด็กยกอาหารขึ้นมา” เป็นคำถามที่ทำให้กอหญ้าเงยหน้ามองเขาอย่างตกตะลึง แต่แล้วแก้มใสก็เห่อแดงเมื่อลืมไปสนิทว่าเขาไม่ได้สวมเสื้อผ้า

คุณพระช่วย! หล่อนค่อยๆ ประคองตัวลุกขึ้นนั่ง หันหน้าหลบไปอีกทาง เพราะความใหญ่โตที่เห็นทำให้หล่อนกลัวตาเป็นกุ้งยิง ทั้งยังอดคิดไม่ได้ด้วยว่ามันเข้าไปอยู่ในร่างหล่อนได้อย่างไรกัน 

“ว่าไง”

“เอ่อ...” กอหญ้าสติไม่อยู่กับเนื้อตัว เกือบลืมคำถามของเขาไปเสียสนิท “ไหวค่ะ กอหญ้าจะลงไปกินข้าว”

แม้อันที่จริงแล้วหญิงสาวอยากนอนมากกว่า แต่ถ้าปล่อยให้เขาสั่งเด็กรับใช้ยกอาหารมาให้จริงๆ ใครต่อใครคงรู้กันทั่วบ้านว่าหล่อนกับเขาทำอะไรกันกลางวันแสกๆ

ท่าทางตื่นๆ ของภรรยาวัยใสทำให้เขมรัชต์ลอบยิ้มขบขัน รู้ว่าหล่อนกลัวเขา แต่ยิ่งกลัวเท่าไร เขาก็ยิ่งอยากทำให้หล่อนคุ้นเคยกับเขามากขึ้น

กระทิงหนุ่มตัดสินใจอุ้มกอหญ้าเข้าไปในห้องน้ำด้วยกัน ก่อนจะเปิดฝักบัวเพื่ออาบน้ำไปพร้อมๆ หล่อน โดยที่กอหญ้าเองก็ไม่ได้ขัดขืน เพราะกิจกรรมที่ผ่านพ้นไปหมาดๆ ทำให้หล่อนไม่มีแรง ซึ่งเขมรัชต์ไม่อยากเชื่อเลยว่าการได้ถูสบู่ให้ภรรยาวัยใสจะทำให้เขาคึกคักขึ้นมาอีกแล้ว

ให้ตายสิ! เขายังไม่อยากเห็นเมียตัวเองเป็นลมตายในห้องหอเพราะอดข้าวอดน้ำ

รอให้งานตอนเย็นผ่านพ้นไปก่อนดีกว่า... คืนนี้ค่อยเข้าหอกับกอหญ้าอีกรอบ และแน่นอนทีเดียวว่าเขาจะกินหล่อนให้สมกับที่ต้องเป็นกระทิงเปลี่ยวอดอยากปากแห้งมาหลายวัน

ก็ใครใช้ให้หล่อนยโสกับเขาจนต้องให้ย่าเสียเวลาไปสู่ขอล่ะ เพราะฉะนั้นหล่อนต้องรับผิดชอบ!


+++++++++++++++++


ฉบับเต็มอยู่อีกเวบเหมือนเดิมน้าา เด็กดีไม่อนุญาตให้เราแปะลิงค์ฉากผิดระเบียบ เพราะงั้นลองเสิร์ทชื่อเรื่อง + นามปากกาดูค่ะ หาเจอไม่ยากๆๆ ^ ^


ขอบคุณที่แวะมาติดตามค่า

 ฝากผลงานด้วยน้าา ♥

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 205 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

506 ความคิดเห็น

  1. #414 Venitah (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 09:42
    กอหญ้าจะไหวไหม เฮียจ้องจะกินอย่างเดียวเลย 555
    #414
    0
  2. #300 Pandapompom (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 00:37
    น่ารักอ่ะ
    #300
    0
  3. #225 ไม่เคยลืม ไม่มีวันลืม (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 11:30
    ตั้งใจเรียนนะจ้ะกอหญ้า อย่าเถลไถลน่ะ เดี่ยวคุณกระทิงเปลี่ยวจะขวิดเอาได้ อิอิอิ
    #225
    0