เจ้าบ่าวอุปถัมภ์

ตอนที่ 22 : 6 มาทำไม (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,033
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 174 ครั้ง
    25 ก.พ. 62


“เมื่อคืนไปฟัดกับผู้หญิงที่ไหนมา”

แววตาคาดคั้นของผู้เป็นย่าทำเอาเขมรัชต์ถึงกับตะลึง

“ผู้หญิงที่ไหนย่า” คนมีชนักติดหลังหลบตา ไม่ได้กลัว แต่ไม่อยากถูกบ่นจนหูชามากกว่า ยิ่งถ้ารู้ว่าเป็นผู้หญิงที่ไม่เต็มใจด้วยแล้ว มีหวังสวดจนเขาบรรลุโสดาบันแน่นอน

“ฮึ! คิดว่าย่าไม่รู้งั้นเหรอว่าพ่อเขมสั่งให้พ่อพัฒน์เปิดห้องในรีสอร์ต ถ้าไม่ได้แอบหิ้วแม่พวกนั้นไปเล่นมวยปล้ำจ้ำจี้ในห้อง แล้วจะให้ย่าคิดว่าพ่อเขมปวดหัว ตัวร้อน ท้องอืด ท้องเฟ้อ น้ำกัดเท้าหรือไง”

คุณนายสร้อยสอางค์ชิงดักคอเสียหมด เขมรัชต์เลยไม่รู้จะแก้ต่างให้ตัวเองอย่างไร ทั้งยังไม่รู้ด้วยว่าย่าไปเอาเรื่องนี้มาจากไหน แต่ที่รู้ๆ คือพัฒน์ไม่ได้ปากโป้งแน่นอน รายนั้นไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากอหญ้าอยู่กับเขาในห้อง

ให้ตายสิ! ย่าของเขาหูตาเหมือนสับปะรดมากเกินไปแล้ว

“พ่อเขมนะพ่อเขม ผู้หญิงดีๆ ที่ย่าแนะนำให้ในงานเลี้ยงตั้งหลายคนไม่ชอบ ทำไมถึงชอบไปคลุกวงในกับแม่พวกหิวเงินนักนะ”

“ได้ชื่อว่า ผู้หญิงส่วนใหญ่ก็หิวเงินเหมือนกันทั้งนั้นแหละ” เขมรัชต์ไม่ได้อคติ แต่เขาพิจารณาจากที่เห็นมาเองกับตา “ลองถ้าย่าไม่ได้มีมรดกเป็นพันๆ ล้านสิ ผู้หญิงที่ย่าพยายามแนะนำให้ผมเมื่อคืนคงไม่เสียเวลาคุยกับผม หรือยกมือไหว้ย่าด้วยซ้ำ”

“บ๊ะ!” สร้อยสอางค์หงุดหงิด แต่เวลาเดียวกันก็เข้าใจดีว่าอะไรทำให้หลานชายของหล่อนโตมาพร้อมกับทัศนคติแบบนี้ “ย่าไม่ปฏิเสธหรอกว่าหลายคนที่เข้ามาหาพ่อเขม ล้วนแต่มองเห็นว่าพ่อเขมมีเงิน มีประโยชน์ให้พวกเขากอบโกย แต่มันก็ไม่ใช่ว่าทุกคนจะเป็นเหมือนกันไปเสียหมด ถ้าพ่อเขมไม่เปิดใจลองคบ แล้วพ่อเขมจะรู้ได้ยังไงว่าใครที่เหมาะสมจะมาเป็นเพื่อนคู่คิด...คู่ชีวิตของพ่อเขม”

            เขมรัชต์ถอนหายใจเฮือก กลอกตามองเพดานอย่างเบื่อๆ เพราะช่วงหลายเดือนมานี้ย่าพูดเรื่องคู่ชีวิตบ่อยเสียยิ่งกว่าแผ่นเสียงตกร่อง

            “แต่ผมไม่ต้องการใคร ผมบอกอย่างแล้วไงว่าผมเกลียดการมีพันธะ”

            “แต่ฟาร์มรชตะจะต้องมีคนรับช่วงต่อ ถ้าพ่อเขมไม่แต่งงานมีครอบครัว แล้วอีกหน่อยกิจการฟาร์มโคนมที่ย่าสร้างมากับมือจะเอาไปยกให้ใคร” เป็นเหตุผลที่ทำให้เขมรัชต์หนักอกหนักใจ

คนเราตายไปก็เอาอะไรไปไม่ได้ ย่าของเขาจะห่วงไปทำไมว่าจะไม่มีใครสานต่อกิจการ

ถ้าไม่รู้จะยกให้ใครก็ยกให้สาธารณกุศลไปเสียก็หมดเรื่อง!

“ไม่รู้ละ! ยังไงๆ พ่อเขมก็ต้องแต่งงานมีครอบครัวภายในปีนี้ ถ้าไม่ชอบผู้หญิงที่ย่าหาให้ก็ไปหาสะใภ้มา แต่บอกไว้ก่อนนะว่าย่าไม่เอาสะใภ้โสเภณี แล้วถ้าย่าขอแค่นี้พ่อเขมทำให้ไม่ได้ ต่อไปนี้ก็ไม่ต้องมาเรียกย่าว่าย่าอีก”

            “ย่า!” เขมรัชต์อุทาน ไม่อยากเชื่อเลยว่าย่าเขาจะเอาแต่ใจขนาดนี้

            “ก็ย่ามีพ่อเขมเป็นหลานอยู่คนเดียว ทั้งชีวิตของย่าทุ่มเททำงานหนักก็เพื่อพ่อเขม ถ้าย่าจะต้องตายไป ย่าก็อยากเห็นว่าพ่อเขมมีคู่ครองที่ดี มีผู้หญิงดีๆ มาคอยดูแลพ่อเขมแทนย่า แต่ถ้าชีวิตบั้นปลายของย่าจะต้องอยู่อย่างไร้ความหวัง ไม่มีโอกาสได้เห็นพ่อเขมเป็นฝั่งเป็นฝา ย่าก็คงบังคับอะไรพ่อเขมไม่ได้ นอกจากพยายามเข้าใจว่าคนแก่ๆ อย่างย่ามันไม่มีความหมายในสายตาพ่อเขม” เสียงเครือๆ ในประโยคสุดท้ายทำเอาชายหนุ่มตะลึง นึกไม่ถึงว่าอยู่ๆ ย่าของเขาจะตีหน้าเศร้าพาเข้าดราม่าแบบนี้

            พุทโธ่เอ๋ย... ไม่ทิ้งลายนางเอกละครเก่าเลยจริงๆ!

เขมรัชต์ดูออกว่าย่าแกล้ง เพราะถ้าเขาทำอะไรไม่ได้ดั่งใจทีไร ย่าก็มักบีบน้ำตาแบบนี้แหละ

แต่ในฐานะหลานชายที่ผูกพันกับย่ามาตั้งแต่เด็กๆ เพราะพ่อแม่แยกทางกัน อย่างไรเสียเขาก็รักและแคร์ความรู้สึกย่าเกินกว่าจะมาหาเรื่องเอาชนะคะคานท่าน

            เขาจะทำอย่างไรดีนะ... เขมรัชต์ไม่เคยคิดอยากแต่งงานมาก่อน ทั้งยังไม่รู้ด้วยว่าจะไปหาผู้หญิงที่ไหนมาเป็นหลานสะใภ้ให้ย่า ในเมื่อตลอดหลายปีที่ผ่านมาเขาไม่เคยคิดอยากพัฒนาความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนไหน เขาทุ่มเทเวลาไปกับการพัฒนาฟาร์มเป็นส่วนใหญ่ หากอยากระบายก็ให้พัฒน์จัดหามาให้ ซึ่งถ้าจะต้องแต่งงานจริงๆ เขาก็ไม่คิดอยากได้ผู้หญิงหิวเงินมาเป็นภรรยาอยู่แล้ว

            ทันใดนั้น เขมรัชต์ก็ฉุกคิดบางอย่างขึ้นได้ จะว่าไปเขาก็พอรู้จักผู้หญิงที่ไม่เห็นแก่เงินอยู่เหมือนกัน

            “ถ้าไม่ได้เป็นโสเภณี จะเป็นใครก็ได้ใช่ไหมครับ” เขมรัชต์ยิ้มมุมปากน้อยๆ มองหญิงสูงวัยตรงหน้าที่กำลังมีสีหน้าแปลกใจ “ผมคิดว่าผมหาสะใภ้ให้ย่าได้แล้ว”

            “หืม?” คุณนายสร้อยสอางค์หรี่ตา นึกไม่ออกว่าหลานชายกำลังจะมาไม้ไหน


+++++++++++++++


ใครน้าาา สะใภ้คุณย่า ^^

ตอนหน้ามาลุ้นกันต่อค่า



เรื่องนี้มีทั้งเล่มและอีบุคนะคะ 

แบบเล่ม 230 บาท (มีค่าส่ง 30) สั่งซื้อได้ที่แฟนเพจแทนขวัญ จำนวนจำกัดค่ะ  

แบบอีบุค ราคาเบาๆ 169 บาทเท่านั้นจ้า ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 174 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

506 ความคิดเห็น

  1. #395 NO2H (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:36
    คนที่คุณก็รู้ว่าใคร...
    ว่าแต่น้องเจาจะเล่นด้วยเหรอ..
    เฮียคือฝันร้ายของน้องเขานะ..
    #395
    0
  2. #394 Venitah (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:03
    เสร็จเฮียเค้าแน่ๆเลยกอหญ้า
    #394
    0
  3. #327 150221 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 00:06
    นางงอนคะกอหญ้า ก็หนูจะเลิกกับนางตั้งแต่วันแต่งงานเลยอิอิ ง้อนางหน่อยนะ
    #327
    0
  4. #280 ต้นปาล์ม (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2560 / 00:27
    เมียไม่สนใจ...มีงอน 555
    #280
    0
  5. #93 Toey Attaporn (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2559 / 09:17
    รอค่ะะะะะ สนุก
    #93
    0
  6. #92 28082521 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2559 / 09:13
    พี่ทิงไม่ยอมตักอาหารใส่จานคงจะรอภรรยาตักให้แน่เลย...อิอิ
    #92
    0