[Fic Naruto] เปลี่ยนตำนาน

ตอนที่ 9 : โธ่ นึกว่าอะไร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,188
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 133 ครั้ง
    21 พ.ย. 62

[Fic Naruto] เปลี่ยนตำนาน

ตอน : โธ่ นึกว่าอะไร

“เข้าไปกันเถอะ”

ฉันจับมือนารูโตะจะพาเดินเข้าไปนั่งข้างในร้านแต่นารูโตะก็ยืนนิ่งอยู่กับที่ไม่ยอมขยับ หืม? เป็นอะไรอีกล่ะ ไหนบอกว่าอยากกิน

“เป็นอะไรนารูโตะทำไมไม่เข้าไปข้างใน” ฉันเอ่ยถามนารูโตะที่ยืนทำหน้าเศร้าอยู่ เป็นอะไรอีกเนี่ยหรือว่าจะได้ยินใครพูดอะไรไม่ดีใส่เข้า

“คือ..คือว่าฉันลืมไปว่าตัวเองไม่มีตังค์” โธ่เอ้ยนึกว่าเรื่องอะไร

“เรื่องแค่นี้เองเดี๋ยวฉันเลี้ยง^_^”

“จริงนะ!!”

“อืม เข้าไปข้างในกัน” นารูโตะวิ่งเข้าไปนั่งที่โต๊ะก่อนที่ฉันจะเดินตามเข้าไปนั่งข้างๆ

“ลุง ราเมงสองที่ครับ”

“อ่า รอแป๊ปนะ”

“นารูโตะตอนนี้นายอายุเท่าไหร่แล้ว” ฉันหาเรื่องคุยกับนารูโตะระหว่างที่รอราเมงเสร็จ

“อ๋อ ฉันอายุ 5 ปีแล้ว นี่ๆรู้มั้ยว่าฉันสามารถเข้าเรียนที่โรงเรียนนินจาได้แล้วนะ”

“อ๋อ ดีใจด้วยที่นายจะได้เรียนกับเขาสักที”

“แล้วเธอล่ะอายุเท่าไหร่”

“ฉันอายุได้ 6 ปีแล้ว”

นี่ก็เท่ากับว่าฉันเกิดก่อนนารูโตะปีนึงสินะแล้วก็น่าจะรวมถึงตัวละครตัวอื่นด้วย ถึงว่าทำไมตอนไปซึนะกาอาระถึงได้เป็นเด็กเล็กนักเพราะฉันเกิดก่อนนี่เอง

รอไม่นานราเมงที่นารูโตะสั่งไปก็มาวางตรงหน้า กลิ่นหอมน่ากินดีแฮะ ลองกินเลยดีกว่า

“กินแล้วนะคะ ง่ำๆ” อร่อยจัง เส้นเหนียวนุ่มกับน้ำซุปเข้มข้น อร่อยมากเลยถึงว่าทำไมนารูโตะถึงชอบนัก

ฉันใช้เวลาไม่นานก็กินราเมงในชามหมด อิมจัง อร่อยแบบนี้คงต้องมาอุดหนุนบ่อยๆซะแล้วสิ

“นารูโตะอิ่มหรือยัง” ฉันหันไปถามเจ้าบ้าราเมงที่สวาปามเข้าไปสองชามในขณะที่ฉันกินหมดไปแค่ชามเดียว

“อ่ะ อิ่มแล้วล่ะ” นารูโตะทำท่าลูบท้องตัวเองเป็นท่าประกอบว่าตัวเองอิ่มมากๆ ถ้าไม่อิ่มสิคงเลี้ยงไม่ไหว

หลังจากนั้นฉันได้ทำการจ่ายเงินให้เรียบร้อยก่อนจะทำการเดินกลับห้อง วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันแล้วขอไปอาบน้ำนอนพักหน่อยเถอะพรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่

“อ่อ นี่มินานะจังพรุ่งนี้เธอจะไปโรงเรียนนินจาหรือเปล่า” ระหว่างทางที่เดินกลับอยู่ดีๆนารูโตะก็เอ่ยถามขึ้นมาในความเงียบ

“ต้องไปแน่นอนอยู่แล้ว”

“งั้นหรอ ฉันก็จะเป็นนินจาเหมือนกันนะ! ฉันจะต้องทำให้ทุกคนยอมรับในตัวฉันให้ได้เลย” นารูโตะพูดพร้อมเปลี่ยนสีหน้าและท่าทางเอาจริงเอาจังขึ้นมาทันทีจากที่ตอนแรกยังทำท่าทางสบายๆ

“พยายามเข้านะ ฉันเชื่อว่านายทำได้”

“อือ ขอบคุณนะเธอเป็นคนแรกเลยนะเนี่ยที่พูดแบบนี้กับฉัน”

“แหงอยู่แล้วก็เราเป็นเพื่อนกันนิ”

“เพื่อนหรอ ฉันไม่เคยมีเพื่อนมาก่อนเลย”

“นี่ไง ฉันก็กำลังเป็นเพื่อนคนแรกของนายอยู่นี่ไง”

“ฮ่าๆๆๆ ขอบใจนะเพื่อนคนแรกของฉัน ถ้างั้นฉันไปนอนก่อนนะเดี๋ยวพรุ่งนี้เจอกัน” นารูโตะพูดหลังจากที่เราเดินมาถึงที่พักกัน

“อ่า ฝันดีนะ”

“ฝันดีราตรีสวัสดิ์”

นารูโตะเข้าห้องไปแล้ว ส่วนเราก็ไปนอนเอาแรงบ้างดีกว่าพรุ่งนี้จะได้มีแรงตื่นแต่เช้าไปโรงเรียน

.

.

.

ตีห้าของอีกวัน

ฉันตื่นมาตั้งแต่ตีห้าเพื่อมาอาบน้ำล้างหน้าแปลงฟันแต่งตัวกว่าจะเสร็จก็ตีห้าครึ่ง ที่ฉันต้องตื่นแต่เช้าเพราะกะว่าจะออกไปดูร้านค้าสักหน่อยเผื่อว่าจะมีร้านขายวัตถุดิบทำอาหารเปิดและก็เป็นอย่างที่ฉันคิดจริงๆมีร้านขายของเปิดตั้งแต่ตีห้า รีบไปซื้อของมาทำอาหารเช้ากับอาหารกลางวันดีกว่าเดี๋ยวจะสาย

ฉันเลือกซื้อของเสร็จก็รีบกลับมาทำอาหารตอนหกโมง พอหกโมงครึ่งทุกอย่างก็เสร็จเป็นอันเรียบร้อย อ่อ แล้วฉันก็ไม่ลืมที่จะทำเผื่อนารูโตะด้วยล่ะนะ ไปดูนารูโตะดีกว่าไม่รู้ป่านนี้จะตื่นหรือยัง

ก๊อกๆๆ

“นารูโตะตื่นหรือยังมันจะเจ็ดโมงแล้วนะ” ฉันคอยสักพักก็ไม่มีใครมาเปิดก็เลยตะโกนเรียกแต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับ ทีนี้ฉันเลยกระหน่ำเคาะประตูรัวๆจนเจ้านารูโตะเดินมาเปิดจนได้เพิ่งตื่นสินะเดินขยี่ตามาทั้งชุดนอนแบบนี้

“มีอะไรหรอมินานะจัง” หมอนี่พูดไปก็ขยี่ตาไปพร้อมหาวปิดท้ายอีกต่างหาก เฮ้อ นายนี่จริงๆเลย

“รีบไปอาบน้ำแล้วก็มากินข้าวเดี๋ยวฉันจะยกมากินที่ห้องนาย” ฉันพูดจบก็ไม่สนใจนารูโตะอีกเดินกลับมาที่ห้องหยิบอาหารที่จะกินเช้านี้กับที่จะต้องกินตอนเที่ยงมาที่ห้องนารูโตะทันที มาถึงก็เอาวางไว้ที่โต๊ะจัดแจงให้เรียบร้อยก่อนจะสำรวจในห้องดีๆ

“ที่นี่รกเป็นบ้าเลย เฮ้อ คงจะไม่เคยเก็บเลยสินะ”

เมื่อเห็นว่าห้องมันรกอีกอย่างก็อยู่ว่างๆเลยใช้เวลาในการรอนารูโตะอาบน้ำมานั่งเก็บขยะ กวาดห้อง จัดของให้เข้าที่และตรวจดูของในตู้เย็นว่ามีของหมดอายุมั้ย อืม ไม่มีที่หมดอายุ เอ๊ะ นมนี่หมดอายุนิเกือบไปแล้วดีนะที่เห็นก่อนไม่งั้นนารูโตะต้องมานั่งกินนมหมดอายุอีกแน่ ฉันเลยหยิบนมที่หมดอายุทิ้งใส่ถังขยะ

“เอ๊ะ ทำไมห้องถึงสะอาดแบบนี้ล่ะ?” ฉันหันไปมองนารูโตะที่ออกมาจากห้องน้ำ

“ฉันเก็บให้เองล่ะ นายอยู่ไปได้ไงรกเป็นบ้า”

“แหะๆๆ” หมอนี่เอามือเกาหัวแล้วยิ้มแก้เขิน

“มากินข้าวกันเถอะจะได้รีบไปโรงเรียนนี่ก็เจ็ดโมงกว่าๆแล้ว”

ฉันล้างมือเสร็จก็เดินไปนั่งที่เก้าอี้พร้อมลงมือกินเมื่อนารูโตะเดินมานั่งลงที่เก้าอี้อีกตัวทันที ใช้เวลาไม่นานพวกเราก็ได้เดินออกมาจากบ้านไปโรงเรียนพร้อมๆกัน เมื่อมาถึงโรงเรียนฉันก็แยกจากนารูโตะเพราะฉันต้องไปพบครูก่อน ไปรายงานตัวกับครูล่ะนะ

ครูได้ให้ฉันไปแนะนำตัวที่หน้าห้อง ทุกสายตามองมาที่ฉันกันหมด เฮ้อ ไม่ชอบเป็นเป้าสายตาเลยแต่ยังดีที่ได้อยู่ห้องเดียวกับนารูโตะ

“นามิคาเสะ มินานะค่ะ”

หลังจากที่ฉันแนะนำตัวเสร็จเด็กพวกนี้ก็หันไปซุบซิบอะไรกันก็ไม่รู้ เฮ้อ ฉันล่ะเกลียดจริงๆเลยการที่ต้องตกเป็นจุดสนใจเนี่ย แต่ก่อนที่ฉันจะโอดครวญไปมากกว่านี้ก็ได้มีเด็กคนนึงใจกล้าหน้าด้านตะโกนถามขึ้นมา

“เธอเป็นอะไรกับท่านรุ่นที่ 4 งั้นหรอ”

นั่นสิ ฉันเป็นอะไรกับท่านรุ่นที่ 4 กันนะถึงได้ใช้นามสกุลของเขาแบบนี้ เรื่องนี้ว่าจะถามท่านลุงตั้งหลายรอบแล้วก็ลืมตลอดเลยเรา

“หรือว่าเธอจะเป็นลูกของท่านรุ่นที่ 4 “

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 133 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

73 ความคิดเห็น

  1. #29 โลลิค่อน (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:57
    เป็นลูกรึเปล่านะ
    #29
    0
  2. #3 soulking (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 08:58
    สู้ๆน้าาา😍
    #3
    1
    • #3-1 คิโอเน่(จากตอนที่ 9)
      21 พฤศจิกายน 2562 / 09:38
      ขอบคุณค่ะ ถ้าไม่ดีก็สามารถติชมได้เลยนะคะ ไรท์จะพยายามปรับปรุงแก้ไขค่ะ
      #3-1