[Fic Naruto] เปลี่ยนตำนาน

ตอนที่ 5 : ยัยขี้เหล่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,429
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 149 ครั้ง
    28 พ.ย. 62

[Fic Naruto] เปลี่ยนตำนาน

ตอน : ยัยขี้เหล่

ฮ้า ในที่สุดเราก็มาถึงซึนะกันสักที เราใช้เวลาในการเดินทางมาที่นี่เป็นเวลาสองวันเต็ม เฮ้อ เดินทางไกลก็รู้สึกเหนื่อยเหมือนกันแฮะแต่ก็ไม่เหนื่อยมากเท่าไหร่เพราะว่าส่วนมากฉันไม่ค่อยจะได้เดินสักเท่าไหร่มีแต่ให้ท่านลุงอุ้ม ฮ่าๆๆๆ ต้องใช้ความเป็นเด็กให้มันคุ้มๆหน่อยไหนๆก็ได้กลับมาเป็นเด็กอีกครั้งแล้ว

ตอนนี้ฉันกับท่านลุงมานั่งคอยท่านคาเสะคาเงะอยู่ที่ห้องรับแขกมั้งไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่เพราะว่าห้องมันใหญ่มากพอสมควร ที่นี่ก็สวยดีบ้านทุกหลังทำด้วยทรายหมดเลยแบบนี้หายากนะเนี่ย

เฮ้อ นี่ก็คอยมานานแล้วนะเมื่อไหร่จะมากัน เอ๊ ถ้าท่านคาเสะคาเงะมากาอาระจะมาด้วยหรือเปล่านะ อ๊ะ มาแล้ว

“ขอโทษที่ให้รอครับท่านจิไรยะ”

“ไม่เป็นไร ส่วนนี่สารลับจากทางโคโนฮะ” ท่างลุงพูดพร้อมหยิบม้วนคำภีร์ออกมาจากเสื้อครุม

“คงจะเป็นเอกสารสำคัญมากเลยสินะครับถึงได้ให้ท่านเป็นคนเอามาส่งด้วยตนเองแบบนี้”

“ประมาณนั้นแหละ ท่านก็น่าจะพอได้ยินมาบ้างว่าเมื่อปีที่แล้วทางโคโนฮะถูกเก้าหางโจมตี ตอนนี้ท่านโฮคาเงก็เลยไม่ค่อยไว้ใจใครเท่าไหร่ฉันก็เลยอาสามาด้วยตัวเองจะดีกว่า”

“อ๋อ นั่นสินะ ผมขอแสดงความเสียใจด้วยเกี่ยวกับเรื่องนั้นรวมถึงเรื่องของท่านรุ่นที่ 4 ด้วยนะครับ”

พวกเขาคุยกันถึงเรื่องเก้าหางบุกถล่มโคโนฮะกันสินะ เมื่อปีที่แล้ว ตอนไหนกันนะหรือว่าที่ฉันต้องนอนรักษาตัวอยู่นานจะเป็นเพราะโดนลูกหลงจากเก้าหาง อืม มีมูลที่น่าจะเป็นไปได้ แล้วฉันข้องเกี่ยวอะไรกับ นามิคาเสะ มินาโตะกันนะ เรื่องนั้นเดี๋ยวค่อยไปถามท่านลุงทีหลังดีกว่า

“แล้วเด็กคนนี้?” ท่านคาเสะคาเงะพูดพร้อมหันมามองฉันที่นั่งอยู่ข้างๆท่านลุง

“อ๋อ นี่หลานฉันเอง มินานะแนะนำตัวสิ” ประโยคแรกท่านลุงพูดกับท่านคาเสะคาเงะก่อนจะหันมาพูดกับฉันที่นั่งอยู่ข้างๆ

“สวัสดีค่ะ หนูชื่อมินานะค่ะ” ฉันลุกขึ้นยืนแนะนำตัวก่อนจะโค้งตัวทำความเคารพท่านคาเสะคาเงะ

“อายุเท่าไหร่แล้วล่ะ”

“3 ขวบแล้วค่ะ”

“หืม? 3 ขวบแน่หรอทำไมพูดชัดจัง 3 ขวบนี่ไม่ใช่ว่าเป็นวัยที่เด็กกำลังหัดพูดหรอกหรอ” ท่านคาเสะคาเงะทำหน้าตกใจเมื่อได้รู้ว่าฉันอายุเพียงแค่ 3 ขวบก็สามารถพูดได้ชัดแจ๋ว หึ อย่าว่าแต่พูดเลยคาถานินจาฉันก็สามาถาใช้ได้แล้วค่ะ อีกอย่างฉันไม่ใช่เด็กธรรมดาสักหน่อย ก็ฉันน่ะเป็นคนโตที่กลับมาเป็นเด็กเท่านั้นการพูดการจาแค่นี้มันสบายมากสำหรับฉัน อย่างน้อยในโลกก่อนที่ฉันจะมานี่นะก็ได้ชื่อว่าเป็นอัจฉริยะตั้งแต่เด็กเชียวนะเรื่องแบบนี้จะทำให้ขายขี้หน้าได้ยังไงกัน

“ฮ่าๆๆๆ ส่วนมากก็มีคนถามอะไรประมาณนี้แหละนะเกี่ยวกับเด็กคนนี้ แต่ว่านะเด็กคนนี้ไม่ใช่เด็กธรรมดาทั่วไป ฉันคิดว่าอย่างนั้นนะ” ท่านลุงพูดพร้อมยกมือขึ้นมาวางไว้ที่หัวของฉันก่อนจะออกแรงโยกไปมาเบา

“หรอครับ ถ้างั้นลุงจะแนะนำลูกๆของลุงให้รู้จักนะ นี่เทมาริ คันคุโร่แล้วก็กาอาระ” ท่านคาเสะคาเงะแนะนำลูกๆของเขาที่อยู่ข้างๆให้ฉันได้รู้จัก อย่าถามนะว่าพวกเขามากันตอนไหน พวกเขาก็เดินเข้ามาพร้อมๆท่านคาเสะคาเงะนั่นแหละ

“ฉันชื่อเทมารินะ เราไปเล่นด้วยกันเถอะ” เทมาริเดินเข้ามาแนะนำตัวกับฉันก่อนจะชวนไปเล่นด้วย เทมาริตอนเด็กนี่น่ารักสุดๆไปเลย สวยเข็มตั้งแต่เด็กเลย //// กาอาระก็น่ารัก น่ารักมากๆเลย อ้ายๆๆ อยากจะกรี๊ด

“นายชื่อกาอาระสินะเราไปเล่นกันเถอะ” กาอาระตอนนี้ยังเป็นเด็กเล็กอยู่เป็นวัยที่กำลังหัดพูดหัดเดิน แล้วทีนี้โตไปจะจำฉันได้มั้ยเนี่ย

“...ขะ..ขี้..เหล่..” กาอาระพูดออกมาตะกุตะกักแต่ฉันก็พอเข้าใจในสิ่งที่พูด จะบอกว่าฉันขี้เหล่งั้นหรอ?

“ฮ่าๆๆๆ มินานะโดนบอกว่าขี้เหล่ล่ะ ฮ่าๆๆ” ท่านลุงเมื่อได้ยินที่กาอาระพูดก็ระเบิดหัวเราะใหญ่เลย

“ขี้...เหล่..”

“เดี๋ยวเถอะกาอาระทำไมพูดกับมินานะแบบนั้น มินานะอย่าไปสนใจเลยนะเด็กกำลังหัดพูดน่ะได้ยินใครพูดอะไรก็พูดตาม คงจะไม่ได้หมายถึงมินานะหรอก” ท่านคาเสะคาดงะพูด นั่นสินะคงจะเป็นแบบที่ท่านคาเสะคาเงะว่านั่นแหละ

“ยัย..ขะ..ขี้..เหล่.”

ฮึกๆ รู้สึกอยากจะร้องไห้ทีนี้คงจะคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้แล้วแหละกาอาระนายกำลังบอกว่าฉันขี้เหล่สินะ ฮึกๆ โธ่จบกันความมั่นหน้าของฉัน มันคงจะจบอยู่วันนี้แหละ ฉันอุส่าห์คิดเข้าข้างตัวเองมาตั้งนานว่าฉันสวยฉันน่ารักแต่มาวันนี้นายทำทุกอย่างพังทลายหมดเลย นี่สินะที่ว่าเด็กมักจะพูดความจริง แงๆ อาเจ๊ช่วยหนูด้วย

“กาอาระเดี๋ยวเถอะ!”

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะมันอาจจะเป็นคำทักทาย เราไปเล่นกันเถอะ” ฉันจะถือซะว่ามันเป็นคำทักทายของนายก็แล้วกันถึงมันจะทำให้ฉันเจ็บปวดใจก็เถอะ ฮึกๆ ลาก่อนความมั่นหน้า

ฉัน เทมาริ คันคุโร่และกาอาระเราเดินออกมาเล่นกองทรายที่กองอยู่ตรงจุดที่เขาจัดเอาไว้ให้เด็กๆมาเล่นกัน ส่วนท่านลุงกับท่านคาเสะคาเงะนั่งคุยงานกันอยู่ข้างในไม่รู้ว่าคุยอะไรกันหรือว่าท่านคาเสะคาเงะจะสนใจนิยายลามก 18+ ของท่านลุงก็เลยพูดคุยติดต่องานกันว่าจะเอามาลงขายที่ซึนะ แต่ดูๆแล้วท่านคาเสะคาเงะไม่น่าจะเป็นคนแบบท่านลุงไปได้ แต่ก็นะคนเราดูแค่ภายนอกไม่ได้หรอก ขนาดลูกเขาเองแท้ๆเขายังสั่งคนมาลอบฆ่าได้เลยและที่สำคัญอนาคตคนที่ร่วมมือกับโอโรจิมารุก็คือท่านคาเสะคาดงะด้วยถึงจะโดนหรอกก็เหอะ อ่า พวกเขาจะคุยเรื่องอะไรก็ปล่อยพวกเขาคุยไปส่วนฉันไปเล่นกับกาอาระก่อนดีกว่า

“กาอาระ ชอบกินอะไรหรอ”

“..........”

“เวลาว่างๆชอบทำอะไร”

“..........”

“ชอบไปเที่ยวที่ไหนบ้าง”

“..........”

“เฮ้อ ถ้างั้นชอบฉันมั้ย”

“ไม่” พูดดังฟังชัดมากพ่อคู๊ณ ทีไอ้ที่ถามมาก่อนหน้านี้ไม่เห็นจะตอบสักอย่าง ที่นี้ล่ะ ตอบโดยไม่คิด

“ใช่สิ ฉันมันก็แค่ยัยขี้เหล่น นายคงจะไม่สนใจ ฮื่อ”เมื่อฉันพูดจบก็เดินเข้าไปหาท่านลุงทันทีเลย

ไอ้บ้ากาอาระเอ้ย ไอ้เราก็อยากจะเป็นเพื่อนด้วยเพราะเห็นว่าไม่มีเพื่อนแต่ดูมาพูดด้วยสิ เพราะฉันมันขี้เหล่สินะนายถึงไม่อยากเล่นด้วย หึย กลัวฉันจะเป็นสิ่งตกต่ำในชีวิตนายหรือไง ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้นะยอมให้นายฆ่าตายตอนโตดีกว่าต้องมาเจอนายพูดจาแบบนี้ตอนเด็กซะอีก

“อ้าว มินานะไม่เล่นแล้วหรอ” ท่านลุงเมื่อเห็นฉันเดินมาก็เอ่ยถามขึ้นทันที

“ไม่แล้วค่ะ” ฉันกล่าวพร้อมนั่งลงข้างๆท่านลุง

“คืนนี้เราจะค้างกันที่ซึนะแล้วพรุ่งนี้เช้าเราค่อยกลับกัน” ท่านลุงพูดขึ้นเมี่อเห็นฉันนั่งลงแล้ว

“อ้าว ไหนอาเจ๊บอกว่าเรามาที่นี่อาทิตย์นึงไงคะ”

“อาทิตย์นึงที่ยัยนั่นพูดรวมเวลาเดินทางด้วย”

“หรอคะ” อย่างงี้นี่เอง ก็อย่างงี้แหละนะไม่ว่าอะไรก็ต้องรวมเวลาเดินทางด้วยทั้งนั้นแหละ

“เดี๋ยวเราจะแวะไปซื้อเสื้อผ้ากัน” อยู่ดีๆท่านลุงก็พูดขึ้นมา

“เสื้อผ้า? ซื้อทำไมคะ” ฉันกันไปถามด้วยความสงสัย

“เอ้า ก็อาเจ๊ของมินานะบอกให้ซื้อเสื้อผ้าใหม่ให้มินานะไม่ใช่หรอ”

“อ๋อ เรื่องนั้นไม่ต้องซื้อหรอกค่ะ เดี๋ยวพอหนูโตก็ต้องซื้อใหม่อีกอยู่ดีแล้วอีกอย่างที่มีอยู่ก็ยังใส่ได้ไม่ได้คับอะไร”

“อืม เอางั้นก็ได้เดี๋ยวพอโตขึ้นกว่านี้ค่อยหาซื้อใหม่แล้วกันเนาะ”

“ค่ะ เราไปพักกันเถอะหนูง่วงแล้วด้วย” ฉันพูดพร้อมเอามือขยี่ตาไปด้วยรู้สึกง่วงมากเลยแฮะคงจะเพราะเดินทางมาทั้งวันล่ะมั้ง

“ถ้างั้นไปพักกันเถอะ ปะ”

วันเสาร์-อาทิตย์งดลงนิยายนะคะ ขอบคุณค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 149 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

73 ความคิดเห็น

  1. #69 Save2554 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มีนาคม 2564 / 14:05
    บอกไรให้นะกาอาระนายไปเรียนการพูดจาแบบนี้กับผู้หญิงแบบนี้มาจากไหนจะไปตบคนสอนสักสองสามป้าป
    #69
    0
  2. #68 Save2554 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มีนาคม 2564 / 14:04
    คำต้องห้ามสำหรับผู้หญิงมีหลายคำหนึ่งขี้เหร่ สองน่าเกลียด สามอ้วนนี่แค่หนึ่งส่วนสิบนะจะบอกให้แถมให้อีกคำคือ อีเตี้ย
    #68
    0
  3. #59 อะไรๆก็เกิดขึ้นได้ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 06:15
    ผมนี่แบบร่ำไห้เลยครัชน้าตาไหลเปงสายเลือด༎ຶ‿༎ຶ
    #59
    0
  4. #56 กุหลาบสีเขียวเพชร (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 23:27
    กาอาระใครสั่งใครสอนให้ทักผู้หญิงแบบนั้น==
    #56
    0
  5. #25 โลลิค่อน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:33
    สนุกกก
    #25
    0