[Fic Naruto] เปลี่ยนตำนาน

ตอนที่ 3 : เดินทาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,768
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 188 ครั้ง
    28 พ.ย. 62

ข[Fic Naruto] เปลี่ยนตำนาน

ตอน : เดินทาง

 

หลังจากวันนั้นฉันใช้เวลารักษาตัวเป็นเดือนกว่าๆจนถึงตอนนี้ก็ประมาณ ปีนึงแล้วที่ฉันได้อยู่ฝึกวิชากับอาเจ๊ อ้อใช่ฉันคุ้นชินกับอาเจ๊ซึนาเดะ พี่ชิซึเนะและท่านลุงจิไรยะแล้ว ตอนแรกๆท่านลุงก็ไม่ยอมให้เรียกว่าลุงจะให้เรียกพี่อีท่าเดียวเลย อ้อ ฉันได้รู้เรื่องของตัวเองพอสมควรแล้วล่ะนะ ฉันมีชื่อว่า นามิคาเสะ มินานะ ตอนนี้อายุได้ 3 ขวบกว่าๆแล้วค่ะ

“มินานะเตรียมของเสร็จหรือยังลุงจะไปแล้วนะ”

“ค่าๆ จะเสร็จแล้วค่า”

ตอนนี้ฉันกำลังเก็บของจะตามท่านลุงไปทำภารกิจที่ซึนะรู้สึกดีใจแปลกๆแฮะที่จะได้ออกจากห้องพักนี่แถมยังจะได้ไปเจอกับกาอาระด้วย พอเก็บของเสร็จฉันก็รีบวิ่งไปหาท่านลุงที่คอยอยู่หน้าประตูทันที

“ไปกันเถอะค่ะท่านลุง”

“ไปทำภารกิจก็อย่าลืมสอนวิชาให้มินานะพด้วยล่ะจิไรยะและที่สำคัญถ้ายัยเด็กนี่เป็นอะไรไปล่ะก็คนต่อไปคือนาย” แต่ก่อนที่จะได้ออกเดินทางอาเจ๊ก็ออกมากล่าวอวยพรก่อนออกเดินทางในครั้งนี้ เป็นอาเจ๊ที่น่ารักจริงๆเลย

“หน่าๆรู้แล้วหน่า”

“ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะมินานะดูแลตัวเองได้ ไม่ยอมให้ใครมาทำอะไรได้ง่ายๆแน่นอนค่ะ อีกอย่างถึงเป็นอะไรก็ยังมีวิชาแพทย์ที่อาเจ๊สอนไว้อยู้ถึงจะทำอะไรยังไม่ค่อยคล่องเหมือนอาเจ็เท่าไหร่แต่ก็พอที่จะช่วยตัวเองได้อยู่เพราะฉนั้นไม่ต้องเป็นห่วงหรอกนะคะ” ใช่ ก็อย่างที่ฉันพูดล่ะนะ ถึงจะได้เรียนแค่ปีเดียวก็สามารถใช้วิชาแพทย์ได้ไม่ใช่แค่วิชาแพทย์อย่างเดียวนะไม่ว่าจะวิชาอะไรฉันก็สามารถเรียนรู้ได้เร็วจนน่าเหลือเชื่อมากสำหรับเด็กวัยเท่าฉันแต่รู้สึกว่าพวกอาเจ๊จะไม่ค่อยตกใจกันเท่าไหร่ที่ฉันเรียนรู้ได้เร็ว อาจจะเป็นเพราะเรื่องคำทำนายอะไรนั่นหรือเปล่านะ เรื่องคำทำนายเกี่ยวกับฉันฉันก็ไม่ค่อยรู้เท่าไหร่

“อืมถ้าเป็นอย่างนั้นก็ดี ยังไงก็ดูแลตัวเองด้วยนะไปอยู่ที่นู้นตั้งอาทิตย์นึง ถ้ายังไงก็ถือโอกาสซื้อเสื้อผ้ามาเลยก็แล้วกันจะได้ไม่ต้องทนใส่แต่ตัวเก่าๆ”

“ค่ะ ไปแล้วนะคะ บ้ายบาย”

ฉันโบกมือบ้ายบายอาเจ๊แล้วก็วิ่งตามท่านลุงที่เดินนำไปก่อน ไปซึนะนี่น่าจะเดินประมาณวันนึงล่ะมั้งอันนี้ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันเดินๆตามท่านลุงไปนี่แหละเดียวก็คงถึง

.

.

.

เฮ้อ นี่ก็เดินมาจนจะเที่ยงแล้วอ่ะยังไม่ถึงเลยแถมรู้สึกหิวๆแล้วด้วยสิแถวนี้ก็มีแต่ป่าจะมีอะไรให้กินมั้ยนะ รู้สึกเหนื่อยจัง ร่างกายเป็นเด็กทำอะไรก็ไม่ค่อยจะสะดวกเท่าไหร่เลยแฮะ พลังงานก็น้อย ตัวก็เล็กจะไปสู้ใครเขาได้บ้างล่ะเนี่ย เฮ้อ อยากโตไว้ๆจังเลย ถ้าโตก็จะเปลี่ยนจากเดินแบบนี้เป็นกระโดดบนต้นไม้เอา อย่างนั้นน่าสนุกกว่าตั้งเยอะเลย

“ท่านลุงทำไมเราไม่กระโดดบนต้นไม้เอาล่ะทำไมต้องเดินแบบนี้”

“เดินแบบนี้แหละดีแล้วเราไม่ได้รีบอะไรอยู่แล้วเดินช้าๆจะได้ดูรอบๆไปด้วย”

“ดูรอบๆหรอ...ก็ไม่เห็นจะมีอะไรเลยนอกจากต้นไม้เต็มไปหมด” ฉันพูดพลางหังมองไปรอบๆ ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็เห็นแต่ต้นไม้เต็มไปหมดแล้วจะดูอะไรล่ะ

“ลองดูดีๆสิ ดูให้ระเอียดคิดทบทวนแล้วค่อยตอบ” ดูดีๆหรอ อืม มันก็ไม่เห็นมีอะไรนิ เอ๊ นั่นมัน

“นั่นลูกลิงนิคะ น่ารักจังเลย”

“เห็นมั้ยธรรมชาติรอบๆตัวน่ะสวยจะตาย อันที่จริงที่ลุงจะสอนน่ะนั่นคือการดูรอบให้ระเอียดนี่ขนาดเดินนะมินานะยังไม่สนใจรอบข้างเลยมัวแต่มุ่งหน้าสู่จุดหมายอย่างเดียวแล้วถ้าเกิดไปวิ่งแบบนินจาล่ะก็คงจะวิ่งเข้าหาศัตรูโดยไม่รู้ตัว เราต้องหัดสังเกตสิ่งเล็กๆน้อยๆรอบข้างบ้างนะลุงไม่อยากให้เราพลาดท่าให้กับศัตรูง่ายๆเข้าใจมั้ย” นั่นสินะ ฉันมัวแต่สนใจสิ่งที่จะเกิดในภายภาคหน้ามากจนเกินไปจนลืมมองสิ่งที่กำลังเผชิญอยู่ตอนนี้ ถ้าไม่รอบคอบก็จะมีช่องโหว่ให้ศัตรูเข้าโจมตีตัวเองได้อย่างง่ายๆ

“ก็มินานะคิดว่ามากับท่านลุงนี่ค่ะ มันก็จะต้องปลอดภัยอยู่แล้วในเมื่อท่านลุงออกจะเก่งขนาดนี้”

“มันไม่เกี่ยวกับว่าเรามากับใครหรือมากับคนที่เก่งมากขนาดไหนนะ...ถ้างั้นลุงถามหน่อยมินานะอยากจะเป็นนินจามั้ย” อยู่ๆมาถามเรื่องนี้ทำไม เรื่องแบบนี้มันก็ต้องแน่อยู่แล้วสิ

“อยากเป็นค่ะ มินานะอยากจะเก่งให้เหมือนกับท่านลุงจิไรยะแล้วก็อาเจ๊ซึนาเดะ”

“แล้วคนเป็นนินจาเขาต้องคอยให้คนอื่นช่วยเวลาคับขันหรือเปล่า”

“..เอ่อ..ไม่ค่ะ..เป็นนินจาก็ต้องปกป้องตัวเองได้และต้องปกป้องคนที่เรารักได้ด้วยค่ะ”

“อืม แล้วทีนี้จะพูดอีกมั้ยว่ามากับลุงก็เลยไม่กลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้น” ที่ถามก็เพราะแบบนี้เองสินะแหมท่านลุงนี่ก็รู้จักสอนเหมือนกันแฮะ

“ค่าๆ เข้าใจแล้วค่า” ฉันตอบไปส่งๆงั้นแหละ

“ฟังนะมินานะไม่ว่าเราจะไปกับใครก็ตามเขาจะเก่งหรือไม่เก่งเราก็ต้องเตรียมพร้อมอยู่เสมอเพราะเราไม่รู้ว่าศัตรูจะโผล่มาโจมตีเราตอนไหนและอีกอย่างพอถึงเวลาจริงๆคงไม่มีใครมาคอยช่วยเราได้ตลอดเวลาหรอกรู้มั้ย ถึงลุงจะเก่งมากขนาดไหนแต่ลุงห็ไม่สามารถช่วยมินานะได้ตลอดเวลาหรอกเพราะฉนั้นมินานะต้องเก่งขึ้นเก่งให้มากกว่าที่ลุงเก่งหรือยัยอึ๋มนั่น ลุงจะได้ไม่ต้องเป็นห่วงเวลาที่มินานะอยู่คนเดียว”

“ค่ะ มินานะจะเก่งขึ้นเก่งให้มากกว่าใครบนโลกใบนี้เลย ท่านลุงจะได้ไม่ต้องคอยเป็นห่วงมินานะดีมั้ยคะ”

“หึ คิดได้แบบนั้นก็ดีเพราะลุงคงจะอยู่ด้วยไม่ไปตลอดไปหรอก” ท่านลุงพูดมาแบบนี้ทำให้ฉันคิดถึงสิ่งที่จะเกิดในอนาคตเลย

“อะไรกันท่านลุงจะต้องอยู่กับมินานะไปอีกนานเลยค่ะ มินานะจะไม่ยอมให้ท่านลุงไปไหนแน่นอนหรือต่อให้ท่านลุงจะตายมินานะก็จะไม่ยอมให้ตายหรอกค่ะจะช่วยให้ได้เลย” ฉันพูดด้วยความมั่นใจสุดๆ ใช่ ฉันจะต้องช่วยให้ได้เลย ไม่มีทางปล่อยไปแน่

“ฮ่าๆๆๆ ให้มันแน่เถอะยัยเด็กดื่อ” ท่านลุงพูดพร้อมจับหัวฉันโยกไปมา

“มันแน่อยู่แล้วค่ะ มินานะให้สัญญาแต่ท่านลุงก็ต้องสัญญาด้วยนะค่ะ”

“หืม? สัญญ่อะไรล่ะ” มือที่โยกหัวฉันหยุดลงพร้อมกับเอ่ยถามออกมาด้วยสีหน้าสงสัย

“ก็ต้องสัญญาว่าจะไม่ยอมตายเด็ดขาด จะรอจนกว่ามินานะจะไปช่วย”

“ฮ่าๆๆ คนมันจะตายมันจะไปห้ามมันได้ที่ไหนล่ะ” ท่านลุงปล่อยหัวเราะออกมาดังลั้นเลยมีอะไรน่าขำหรือไงกัน

“อย่ามาหัเราะมินานะนะ ไม่รู้ล่ะไม่ว่านังไงท่านลุงก็ห้ามตาย ท่านลุงต้องอดทนรอจนกว่ามินานะจะไปช่วยเข้าใจมั้ยคะ” ฉันพูดพร้อมทำหน้าบูดบึ่งไปด้วย ปากนี่ต้องนื่นๆเหมือนตูดเป็ดไปเลยจะได้รู้ว่าไม่พอใจแบบสุดๆอยู่ ฮื่อ

“ฮ่าๆเข้าใจก็ได้ฮ่าๆๆ” ยังอีก ยังไม่หยุดขำอีก ฮื่อ ถ้าไม่หยุดจะโกรธแล้วนะ

“ท่านลุงมินานะจะโกรธจริงๆแล้วนะถ้าไม่ยอมหยุดขำ!”

“ฮ่าๆๆๆปากเหมือนตูดเป็ดเลยฮ่าๆๆๆๆ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 188 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

73 ความคิดเห็น

  1. #52 shadowpro (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 01:21
    นามสกุล เดียวกับรุ่น 4 ป่าวนิคุ้นๆ
    #52
    3
    • #52-2 Save2554(จากตอนที่ 3)
      25 มีนาคม 2564 / 13:58
      ใช่ค่ะนามสกุลเดียวกันค่ะ
      #52-2
    • #52-3 Save2554(จากตอนที่ 3)
      25 มีนาคม 2564 / 13:59
      แอบไปหาข้อมูลมาเพราะไม่แน่ใจว่าสกุลเดียวกันหรือคนละสกุลนะค่ะ
      #52-3
  2. #23 โลลิค่อน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:56
    สนุกกกกก
    #23
    0
  3. #6 Faii26120 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 00:45
    2ขวบ? วอท? วอทททท
    #6
    2
    • #6-1 (จากตอนที่ 3)
      28 พฤศจิกายน 2562 / 11:46
      เราก็คิดหนักอยู่เรื่องนี้ ขอบคุณที่เตือนค่ะ
      #6-1
    • #6-2 Save2554(จากตอนที่ 3)
      25 มีนาคม 2564 / 13:52
      2ขวบพูดได้ชัดด้วย
      #6-2