[Fic Naruto] เปลี่ยนตำนาน

ตอนที่ 12 : แปลกๆ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,031
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 118 ครั้ง
    26 พ.ย. 62

[Fic Naruto] เปลี่ยนตำนาน

ตอน : แปลกๆ

“วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันเลย”

ฉันเอ่ยขึ้นหลังจากที่อาบน้ำเสร็จเตรียมตัวเข้านอน พรุ่งนี้คงต้องไปโรงเรียนอีก รู้สึกเบื่อแฮะ ที่ต้องมานั่งเรียนอะไรที่ตัวเองเรียนมาแล้ว ไม่ไปเรียนได้มั้ยนะ เอาไว้พรุ่งนี้ไปขอคุยกับท่านปู่ดูดีกว่า

เมื่อฉันคิดได้เช่นนั้นก็ล้มตัวลงนอนบนที่นอนแสนนุ่มนิ่มทันที เฮ้อ ค่อยสบายขึ้นมาหน่อยจากที่เมื่อยตัวมาทั้งวัน ใช้เวลาไม่นานฉันก็สามารถเข้าสู่ห้วงนิทราไปอย่างง่ายดาย

‘มาหาข้าสิ มาหาข้า ข้ารอท่านอยู่ รอมานานแสนนาน’

เสียงปริศนาอันแผ่วเบาลอยมาตามสายลมก่อนที่ร่างของเด็กสาวที่กำลังหลับไหลจะค่อยๆขยับตัวลุกขึ้นมายืนอยู่กลางห้อง ใต้ฝ่าเท้าของเด็กสาวนั้นได้มีวงแหวงเวทเปร่งแสงสีขาวออกมาก่อนตัวเธอจะลอยเคว้งขึ้นเหนือพื้น

ก๊อกๆๆ

ร่างของเด็กสาวหล่นลงพื้นพร้อมกับวงแหวนเวทที่อันตรธานหายไปเมื่อมีเสียงเคาะประตูดังขัดขึ้น

ตุบ!!!

“โอ๊ย! อะไรเนี่ย! มาอยู่ตรงนี้ได้ไง?” เด็กสาวมีท่าทีมึนงงเมื่อตนนั้นสะดุ้งตื่นมาเพราะความเจ็บที่ได้รับแล้วพบว่าตนเองนั้นได้มานอนกองอยู่บนพื้นห้อง

ก๊อกๆๆ

แต่ก่อนที่เด็กสาวจะได้คิดอะไรต่อก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นมาขัดความคิดต่างๆเอาไว้เสียก่อน

‘ใครมากัน ดึกป่านนี้’

นั่นคือความคิดของเด็กสาวเมื่อเธอได้เบี่ยงเบนความสนใจไปที่เสียงเคาะประตูหน้าห้องของตนเมื่อสักครู่ ถึงเธอจะคิดเช่นนั้นแต่ก็ยอมขยับร่างกายไปที่หน้าประตูห้องทันที

ก๊อกๆๆ

“ค่าๆ จะเปิดเดี๋ยวนี้แหละ”

คนที่ยืนอยู่หน้าประตูไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นเด็กหนุ่มผมทองบนแก้มทั้งสองข้างมีรอยเหมือนหนวดแมวสามขีด อยู่ในสภาพชุดนอนยืนกอดหมอนรออยู่ที่หน้าประตู

“นารูโตะ? มีอะไรดึกๆแบบนี้กัน?”

“คือว่า..คืนนี้ขอนอนด้วยได้มั้ย”

“ทำไม? เป็นอะไรงั้นหรอ”

“ฉันนอนไม่หลับรู้สึกแปลกๆ” เด็กหนุ่มนามว่านารูโตะกล่าวพร้อมกับเอามือลูบแขนทั้งสองข้างมองซ้ายทีขวาทีเหมือนกำลังกลัวอะไรอยู่สักอย่าง

“เข้ามาก่อนสิ” เด็กสาวเห็นท่าทีเด็กหนุ่มก็เลยชักชวนเข้ามาให้ห้องก่อน

“ไอ้ที่ว่ารู้สึกแปลกๆนี่มันยังไง” เมื่อเด็กหนุ่มเดินเข้ามาเด็กสาวก็ปิดประตูแล้วเอ่ยถามทันที

“ไม่รู้สิมัน หึย” นารูโตะทำท่าขนลุกขนชันขึ้นมาทันทีเมื่อนึกถึงความรู้สึกตอนนั้น

“มันอะไร?” ท่าทีแบบนั้นยิ่งทำให้มินานะสงสัยขึ้นมา

“มันแปลกๆอ่ะ”

“เฮ้อ แล้วไอ้ที่แปลกๆน่ะมันเป็นยังไง”

“อึย มินานะจังอ่าไม่เห็นต้องขึ้นเสียงเลยนี่”

“ก็ฉันถามนายว่ามันแปลกยังไงนายก็บอกแต่ว่า มัน แล้วก็แปลกๆ อยู่นั่นแหละแล้วใครจะไปรู้ว่ามันเป็นยังไง ทำอย่างกับเจอผีมา”

“หึย มินานะจังอย่าพูดเรื่องผีๆสางๆขึ้นมาสิ” เมื่อนารูโตะได้ยินสิ่งที่มินานะพูดก็ยิ่งกอดหมอนที่ถือมาตัวสั่นยิ่งกว่าเดิม

“เฮ้อ ฉันล่ะเอือมกับนายจริงๆนารูโตะ” มินานะทำหน้าเอือมระอากับท่าทางของอีกฝ่าย

“อะไรกัน มินานะจังบอกว่าจะดูแลฉันนะจะมาเอือมกันได้ไง”

“นั่นสิ ฉันคิดผิดหรือเปล่านะ” มินานะทำท่าครุ่นคิดประกอบกับคำพูดได้ด้วย

“โธ่ ไม่เอาหน่ามินานะจังอย่าพูดแบบนั้น”

“แล้วตกลงมันเป็นยังไงไอ้ที่ว่ารู้สึกแปลกๆหรือว่ามีคนคอยจับตามองนายอยู่” สีหน้าของมินานะเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดขึ้นมาทันทีเมื่อคิดว่าอาจจะมีคนมาปองร้ายน้องชายของตน

“อืม มันก็รู้สึกหนาวๆแล้วก็ขนลุก”

“โธ่ ก็อากาศมันหนาวไงนายถึงได้ขนลุก” มินานะทำสีหน้าเซ็งๆขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินสิ่งที่อีกฝ่ายเอ่ยตอบกลับมา

“ไม่ใช่ มันรู้สึกแปลกๆ..จริงๆนะ”

“ไอ้รู้สึกแปลกมันเป็นยังไงล่ะ รู้สึกเหมือนมีใครมอง? รู้สึกเหมือนไม่ได้อยู่คนเดียว? หรือได้ยินเสียงแปลกๆ? ที่พูดมาเป็นแบบไหน”

“ไม่ใช่ทั้งหมดนั่นแหละ ความรู้สึกมันบอกว่ามันแปลกๆไม่ได้มีสิ่งลี้ลับอะไรทั้งนั้นแหละมินานะจัง”

“ไม่ใช่หรอกหรอ”

“ฉันไม่รู้จะอธิบายยังไงมินานะจังถึงจะเข้าใจแต่ว่าฉันรู้สึกแปลกๆจริงๆ” นารูโตะทำหน้าจริงจังเพื่อยึนยันในสิ่งที่ตนเองพูด

“งั้นหรอ” อีกฝ่ายทำเพียงแค่พยักหน้าให้เท่านั้น

“อืม เรานอนกันเถอะนี่ก็ดึกแล้ว” มินานะกล่าวจบก็ปีนขึ้นไปนอนห่มผ้าบนเตียงเตรียมตัวจะนอนทันที แต่…

“นารูโตะไปนอนอะไรตรงนั้นน่ะ”

มินานะเอ่ยถามขึ้นมาหลังจากที่ตัวเองลงไปนอนสักพักก็ยังไม่เห็นนารูโตะตามมานอนสักทีเลยหันไปมองพบว่าอีกฝ่ายนอนขดตัวหนุนหมอนที่เจ้าตัวได้ถือมาจากที่ห้องตัวอยู่ที่พื้นเลยเอ่ยถามออกไป

“นอนไง”

“แล้วไปนอนอะไรตรงนั้น”

“อ้าวไม่ได้หรอ? แล้วฉันนอนตรงไหนได้บ้างล่ะ”

“ก็ขึ้นมานอนบนที่นอนดีๆสิจะไปนอนที่พื้นทำไมเดี๋ยวก็เป็นหวัด”

“แต่ว่าบนที่นอนมินานะนอนนิ”

“ก็ขึ้นมานอนด้วยกันที่นอนตั้งกว้าง มาเร็วๆฉันง่วงแล้ว”

“หุๆๆ ขอบใจนะ” นารูโตะกระโดดขึ้นมาบนที่นอนทันทีที่ได้ยินมินานะพูด

“อืม นอนได้แล้ว”

เวลาผ่านไปไม่นานทั้งคู่ก็หายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอนั่นเป็นการบอกได้เป็นอย่างดีว่าทั้งคู่ได้เข้าสู่ห้วงนิทราไปเสียแล้ว

โปรดติดตามตอนต่อไป

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 118 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

73 ความคิดเห็น

  1. #32 โลลิค่อน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:13
    สนุกกกก
    #32
    1
    • #32-1 Save2554(จากตอนที่ 12)
      25 มีนาคม 2564 / 14:27
      มากกกกกกกกกกดกกกกกกกกกก
      #32-1