41. อุ้มรักคุณสามี(กำมะลอ) ซีรี่ส์ อุ้มรัก III (รีอัพ)

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 1.7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,026
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    21 ส.ค. 62

“ชื่อคุณเรนนี่ค่ะ  ทำไมเหรอคะ”  เธอมองหน้าพี่ชายอย่างสงสัย

“เอ่อ...”  เขาเองก็ไม่รู้ว่าจะพูดยังไงดี

“นั่นไงคะ  เธอยืนอยู่ตรงตู้ขนมพอดี  ดูสิคะพี่ชาย  นั่นแหละคุณเรนนี่คนที่น้องสงสัยว่าน่าจะเป็นเจ้าของร้านนี้ยังไงล่ะคะ”  เธอชี้ไปยังจุดที่มีหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่  และเมื่อมาเฟียหนุ่มตัดสินใจหันไปมอง  เลือดลมในกายของเขาก็พลุ่งพล่านไม่ต่างอะไรจากวันนั้นเลยสักนิด

“เรนนี่...”  เขาเรียกชื่อของเธอแผ่วเบา  ราวกับจะกำลังเตือนสติของตัวเอง

“เห็นมั้ยคะบอกแล้วว่าพี่ชายจะต้องประหลาดใจ  เธอยังเด็กมากเลยใช่มั้ยล่ะคะ  น้องว่า...พี่ชายคะ...พี่ชาย...พี่ชาย!”  ชลธิชาเรียกคนตัวโตหลายครั้งกว่าเขาจะรู้สึกตัว

“เอ่อ  พี่นึกขึ้นได้ว่ามีธุระด่วน  ขอตัวกลับก่อนก็แล้วกันนะ”  บอกน้องสาวแค่นั้น  เขาก็หมุนตัวแล้วเดินกลับไปทางเดิมโดยมีบอดี้การ์ดเดินตามอีกหลายคน 

“อ้าว  พี่ชาย...เดี๋ยวค่ะ...อะไรของเค้านะตาพี่คนนี้นี่  ทำหน้าอย่างกับเห็นผีอย่างนั้นแหละ  คุณเรนนี่เค้าออกจะน่ารัก  เฮ้อ...จบกันแผนการหาลูกสะใภ้ให้คุณแม่” 

ชลธิชาถอนหายใจเฮือกใหญ่  เมื่อทุกอย่างไม่เป็นไปตามแผนการที่เธอตั้งใจไว้  มาเฟียสาวหันไปมองในร้านที่กำลังคึกคักนั้นอย่างเสียดาย  ก่อนจะเดินกลับขึ้นไปยังห้องทำงานของตัวเองด้วยความผิดหวัง  แต่ยังหรอก...เธอยังไม่ถอดใจแค่นี้แน่  โอกาสที่เธอจะรับบทกามเทพยังมีอีกมาก  และเธอจะต้องไม่พลาดอีกเป็นครั้งที่สอง

 

ภายในรถคันหรูที่กำลังแล่นออกไปจากห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่นั้น  มาเฟียหนุ่มกำลังนั่งนิ่งอย่างคนที่ต้องใช้ความคิดหนัก  เขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน  ไม่เคยเสียการควบคุมตัวเองได้ถึงเพียงนี้  แล้วนี่มันคืออะไร  การที่เขาได้พบกับผู้หญิงคนนี้อีกครั้ง  ทำไมหัวใจของเขาถึงได้เต้นไม่เป็นจังหวะได้ถึงขนาดนี้  ทั้งที่รู้ดีว่าเธอมีคู่รักอยู่แล้ว  แต่ว่า...เวลาผ่านไปสามปี  บางทีเธอกับผู้ชายคนนั้น  อาจจะเลิกกันไปแล้วก็ได้  และถ้าเป็นอย่างนั้นเขาก็ควรไม่ควรจะปล่อยโอกาสนี้ให้ผ่านไปไม่ใช่หรือ

มันช่างเป็นตลกร้าย  สวรรค์คิดจะกลั่นแกล้งคนโสดอย่างเขาจริงๆ สินะ  หรือพระเจ้าอยากจะลงโทษที่เขาไม่สามารถหาสะใภ้ไปให้มารดาได้เสียที  ถึงได้ส่งเธอมาทดสอบหัวใจของเขาแบบนี้

“นายจะไปที่ไหนครับ”  เสียงบอดี้การ์ดคนหนึ่งที่รับหน้าที่พลขับเอ่ยถามเมื่อยังไม่เห็นเจ้านายออกคำสั่งถึงจุดหมายปลายทางเสียที

“ไป...”  ตอนนี้เขาคิดอะไรไม่ออก  นอกจากรอยยิ้มที่คุ้นตานั้น 

“ไปไหนครับนาย”  ลูกน้องคนเดิมถามซ้ำ  เมื่อเห็นเขาเงียบไปอีกพักใหญ่

“กลับไปที่ห้าง  ฉันลืมของบางอย่างไว้” 

เขาตัดสินใจทั้งที่ไม่แน่ใจนักว่าจะเป็นสิ่งที่ถูกต้อง  แต่ในเมื่อไม่ชอบความรู้สึกบ้าๆ ที่มันรบกวนหัวใจในตอนนี้  เขาจึงต้องทำบางอย่างเพื่อให้รู้ความจริงกันไปเสียที

“ครับนาย”  แล้วรถคันหรูก็เลี้ยวกลับไปยังเส้นทางเดิมโดยไม่จำเป็นต้องถามเหตุผล  เพราะพวกเขามีหน้าที่ทำตามคำสั่งเท่านั้น

 

 

“ทานให้อร่อยนะคะ  ขอบคุณที่มาอุดหนุนค่ะ”  เสียงหวานใสเอ่ยกับลูกค้า  ก่อนจะหันไปถามคนที่เพิ่งเดินเข้ามา

“สวัสดีค่ะ  รับขนมอะไรดีคะ  คุณ...”  เธอชะงักไปเล็กน้อย  เมื่อได้เห็นใบหน้าคมนั้นอย่างชัดเจน

“สวัสดีครับคุณเรนนี่  ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้ง  หวังว่าคุณคงจะพอจำผมได้”  เขาบอกพร้อมกับรอยยิ้มบาง  และความทรงจำในวันวานก็ย้อนกลับเข้ามาหาเธออีกครั้ง 

ทำไมเธอจะจำไม่ได้กันล่ะ  ในเมื่อเขา...

“เอ่อ...ค่ะ ยินดีที่ได้พบเช่นกันนะคะ”  เธอทักทายเขาอย่างขัดเขิน  เพราะรู้สึกแปลกๆ กับการพบกันในวันนี้อยู่ไม่น้อย

“คราวก่อนผมยังไม่ได้แนะนำตัวให้คุณรู้จัก  คิดว่าคราวนี้คงไม่มีอะไรผิดพลาดอีก  ผมชื่อชาร์ลีครับ  ชาร์ลี  แฮริสัน”  เขาบอกเพียงแค่นั้น  ไม่ได้แนะนำว่าตัวเองเป็นเจ้าของห้างที่เธอกำลังยืนอยู่พร้อมกับยื่นมือไปหาเพื่อเป็นการทักทาย  ซึ่งเธอก็ยื่นมือบางมาจับกับเขาเช่นกัน

“ค่ะคุณชาร์ลี  แล้วแผลของคุณ...”  เธอมองไปที่หัวไหล่ขวานั้นเพราะไม่กล้าสบดวงตาคมตรงๆ เท่าใดนัก

“หายดีแล้วล่ะครับ  ขอบคุณที่เป็นห่วง”  ทั้งที่เธอก็ยังไม่ได้พูดคำนั้น  แต่เขาก็อยากทึกทักเอาเอง

“จริงสินะคะ  มันผ่านมาตั้งสามปีแล้ว  ฉันนี่ก็ถามอะไรไม่รู้”  เธอยิ้มเขิน  การพบกันในวันนี้แตกต่างจากวันนั้น  แต่บางอย่างมันไม่เคยเปลี่ยนไปเลย

“แล้ว...ไม่ทราบว่าวันนี้มาซื้อขนมหรือว่ามาเที่ยวห้างกันคะ  เอาอย่างนี้ดีกว่าค่ะ  เพื่อเป็นการไถ่โทษที่ดิฉันทิ้งคุณไว้คราวก่อน  เดี๋ยวคุณเอาขนมกลับไปทานด้วยก็แล้วกันนะคะ  เพิ่งอบเสร็จใหม่ๆ เลยค่ะ  รอสักครู่นะคะ” 

เธอถามแต่ไม่รอฟังคำตอบจากเขา  กลับกุลีกุจอจัดขนมรสเลิศหลายชิ้นใส่กล่องอย่างตั้งใจ  ก่อนจะผูกโบว์สีสวยและนำใส่ถุงกระดาษที่มีโลโก้ร้านติดอยู่เช่นเดียวกับบนกล่อง  แล้วนำมายื่นให้เขาพร้อมกับรอยยิ้มสดใสที่มันละลายหัวใจของเขาตั้งแต่แรกพบ

“เท่าไหร่ครับ”  เขาเตรียมจะชำระเงิน  แต่เธอกลับโบกมือปฏิเสธ

“ครั้งนี้ถือว่าให้ลองชิมนะคะ ถ้าหากว่าถูกใจในรสชาติก็ค่อยกลับมาซื้อรอบหน้าดีกว่าค่ะ  รับไปเถอะนะคะ  ไม่ต้องเกรงใจ  ดิฉันเต็มใจให้จริงๆ ค่ะ”  เธอยื่นถุงขนมให้เขาอีกครั้ง  มาเฟียหนุ่มจึงได้รับไปอย่างเสียไม่ได้

“ขอบคุณมากครับ  คุณเรนนี่ครับ  ผม...”

“คุณเรนนี่คะ  เชิญด้านนี้หน่อยค่ะ”  ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ  พนักงานของร้านก็เดินมาตามเธอเสียก่อน

“ได้จ้ะ  งั้นขอตัวก่อนนะคะ  เอาไว้โอกาสหน้าค่อยคุยกันใหม่ค่ะ  ทานขนมให้อร่อยนะคะ”  เธอยิ้มให้เขาอีกครั้ง  แล้วจึงได้เดินไปยังอีกฝั่งของร้านเพื่อคุยกับลูกค้าหญิงกลุ่มหนึ่งซึ่งดูเหมือนจะเป็นแฟนคลับของเชฟคนสวย  เพราะเสียงกรี๊ดกร๊าดดังลั่นร้านเลยทีเดียว



++++++โถๆๆๆๆๆ สงสารพี่ชาร์ลี อุตส่าห์ได้เจอน้องเรนนี่แล้ว แต่ก็ยังไม่ได้คุยกันเท่าไหร่เลย 5555+++++++++++  



ซื้ออีบุ๊คได้ที่นี่เลยจ้า







 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

24 ความคิดเห็น