41. อุ้มรักคุณสามี(กำมะลอ) ซีรี่ส์ อุ้มรัก III (รีอัพ)

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 1.3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,166
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    19 ส.ค. 62

คฤหาสน์แฮริสัน  มหานครนิวยอร์ก

“ทำหน้าเครียดออกมาแบบนี้  แสดงว่าเรื่องเดิมอีกแล้วใช่มั้ยคะพี่ชาย”  มาเฟียสาวเอ่ยถามผู้เป็นพี่ด้วยใบหน้าระรื่น  ต่างจากคนที่เพิ่งถูกมารดาเรียกเข้าไปพบ  หลังจากที่เขาเพิ่งจะเดินทางกลับจากเยอรมันได้เพียงสองชั่วโมงเท่านั้น

“รู้แล้วทำไมต้องมาถามอีก  เฮ้อ...ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมคุณแม่ถึงไม่บังคับเราอย่างที่ชอบบังคับพี่บ้าง  ก็รู้อยู่ว่าพี่ไม่ชอบเรื่องพวกนี้”  มาเฟียหนุ่มบอกอย่างเหนื่อยใจ  ขณะที่ทิ้งตัวลงบนเตียงใหญ่ด้วยความอ่อนเพลีย

เขาอุตส่าห์หนีมารดาไปทำงานที่เยอรมันเกือบสองสัปดาห์  เผื่อว่าท่านจะเลิกสนใจหาคู่นัดบอดมาให้เขาเสียที  แต่พอกลับมาเท่านั้นแหละ  มารดาก็เรียกไปคุยเรื่องน่าเบื่ออีกแล้ว

“ไม่ชอบเรื่องพวกนี้...นี่อย่าบอกนะคะ  ว่าเหตุผลที่พี่ชายไม่ยอมแต่งงานกับใคร  เพราะ...พี่ชอบผู้ชาย!”  ชลธิชา  แฮริสัน  หรือชาร์ลอท  มองหน้าพี่ชายฝาแฝดของตัวเองด้วยความตกใจ  แต่เขาก็รู้ดีว่าท่าทางตกใจนั้นมันก็แค่การแสดงของยัยน้องสาวตัวแสบเท่านั้น

“ตลกเหรอ  พี่ไม่ขำด้วยหรอกนะ”  เขาหันไปมองค้อนเธอแล้วได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่

“โธ่  ก็น้องไม่อยากให้พี่เครียดนี่คะ  คุณแม่ท่านก็บ่นให้น้องฟังบ่อยๆ ว่าท่านอยากมีหลานอุ้ม  รอให้พี่ชายหาเองชาตินี้ก็ไม่รู้ว่าคุณแม่ท่านจะมีโอกาสรึเปล่า  ท่านก็เลยต้องคอยสรรหาสะใภ้ของบ้านด้วยตัวเองแบบนี้น่ะ  ถ้าพี่ชายไม่อยากให้คุณแม่หาให้ก็หาเองเลยสิคะ  ผู้หญิงที่พี่คิดว่าสามารถผลิตหลานให้คุณแม่ได้ชื่นใจและจะไม่ทำให้พี่อึดอัดจนเกินไปน่ะ”  เธอบอกพลางถือวิสาสะนั่งลงข้างเขา  เพราะเมื่อยที่จะยืนคุยกันแล้ว

“ก็พี่ยังไม่ถูกใจใครนี่  และยังคิดภาพตัวเองมีลูกไม่ออก  คงจะแปลกพิลึกเลยล่ะ”  แค่นึกภาพตามเขาก็รู้สึกขนลุกพิกล 

“ไม่ถูกใจใคร  หรือไม่สนใจจะหากันแน่คะ  พี่ชายน่ะจะทำตัวเป็นตาแก่ที่เอาแต่ทำงานไม่ได้นะคะ  เราสองคนอายุเท่ากันก็จริง  ถึงวัยยี่สิบแปดของเราจะไม่ได้ถือว่าเยอะมาก  แต่การที่พี่ไม่มีวี่แววว่าจะมีแฟนแบบนี้  คุณแม่ท่านก็คงกลัวว่าพี่จะครองตัวเป็นโสดไปตลอดชีวิต  เลยต้องรีบจัดการหาสะใภ้โดยด่วนแบบนี้น่ะ” 

เธอวิเคราะห์ตามความเข้าใจของตัวเอง  เพราะแต่ไหนแต่ไร  บิดามารดาไม่เคยบังคับให้พวกเธอทำหรือไม่ทำอะไรเลยสักครั้ง  พวกท่านเคารพการตัดสินใจของเธอและพี่ชายเสมอ  แต่การที่พี่ชายไม่เคยมีเรื่องผู้หญิงมากวนใจเลยตลอดหลายปีที่ผ่านมา  ก็คงอดทำให้ผู้ใหญ่ทั้งสองเป็นกังวลไม่ได้  เพราะพวกท่านต่างก็อายุมากกันแล้ว  เกรงจะไม่ทันได้อุ้มหลานสมใจ

“แล้วทำไมไม่หาสามีให้เราบ้างล่ะ  ต่อให้พี่จะอยู่เป็นโสดจนตาย  ก็ยังมีเราอีกคนนี่ที่มีทายาทได้  ทำไมต้องเป็นพี่”  เขายังคงเถียงต่อ

“ก็พี่เป็นพี่ไงคะ  ถ้าพี่แต่งเมื่อไหร่  น้องก็แต่งเมื่อนั้นน่ะแหละ”  มาเฟียสาวยิ้มกริ่ม

“รู้อย่างนี้เกิดทีหลังเราก็ดี  พี่จะได้เป็นน้อง”

พอได้ยินความคิดของพี่ชาย  เธอก็ถึงกับหัวเราะพรืดในทันที

“มาบ่นตอนนี้ก็ไม่ทันแล้วค่ะ  เอาเป็นว่าน้องเอาใจช่วยนะคะ  ขอให้พี่ชายหาแม่พันธุ์มาผลิตหลานได้เร็วๆ ขอให้พระเจ้าช่วยส่งผู้หญิงที่สามารถละลายหัวใจจอมเย็นชาของพี่ชายน้องได้จริงๆ มาให้เสียที  น้องไปล่ะ  เดี๋ยวคืนนี้ต้องไปงานเลี้ยงอีก  เฮ้อ...น่าเบื่อชะมัด"  เธอบ่นพึมพำ  ก่อนจะลุกขึ้นแล้วก้าวออกไปจากห้องของพี่ชายซึ่งอยู่คนละฝั่งตึกกับห้องของตัวเองปล่อยให้คนที่เหน็ดเหนื่อยจากการเดินทาง  ได้แต่นอนถอนหายใจทิ้งต่อไปอย่างไร้จุดหมาย

แต่งงาน?  มีลูก? 

ให้ตายเถอะ  ถึงเขาจะไม่ได้ชอบผู้ชาย  แต่ก็ยังไม่คิดจะสนใจผู้หญิงคนไหนเลยสักคน  แล้วเขาจะหาอารมณ์ที่ไหนไปทำให้เธอตั้งท้องได้กันล่ะ

ชาร์ลี  แฮริสัน  มาเฟียหนุ่มแห่งตระกูลแฮริสัน  ผู้กุมอำนาจกิจการมากมายในเครือแฮริสันกรุ๊ปได้แต่ยกมือขึ้นเกยหน้าผาก  แล้วจึงค่อยๆ หลับตาลงอย่างช้าๆ เผื่อว่าสวรรค์จะเมตตาชี้ทางให้เขาแก้ปัญหานี้ได้จริงๆ เสียที

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา  หลังจากผู้เป็นบิดานั่นคือชาร์ล  แฮริสัน  ยกให้เขาขึ้นบริหารบริษัทในเครือทั้งหมด  ไม่ว่าจะเป็นบริษัทส่งออกรถหรู  ปั๊มน้ำมัน  กาสิโน  โรงแรมและห้างสรรพสินค้า  ซึ่งเขาก็ได้ยกสองอย่างหลังให้น้องสาวฝาแฝดในฐานะรองประธานได้เป็นผู้ดูแลรับผิดชอบไป  แต่งานส่วนใหญ่เขาก็ยังต้องเป็นคนจัดการด้วยตัวเองอยู่ดี  แล้วแบบนี้จะให้เขาเอาเวลาที่ไหนไปจีบสาวกันล่ะ 

หรือต่อให้มีจริงๆ เขาก็ไม่ใช่ผู้ชายประเภทกินไม่เลือกอยู่แล้ว  หากไม่แน่ใจว่าปลอดภัยจริงๆ เขาก็จะไม่มีวันแตะต้องผู้หญิงคนไหนเด็ดขาด  และตอนนี้ก็จำไม่ได้แล้วว่า  ครั้งสุดท้ายที่มีความสัมพันธ์ทางกายกับเพศตรงข้ามมันคือเมื่อใด  แต่ที่แน่ๆ เขาป้องกันตัวเองจากความเสี่ยงทุกอย่างที่อาจจะเกิดขึ้นเสมอ  จึงมั่นใจได้ว่าจะไม่มีผู้หญิงคนไหนอุ้มเด็กเข้ามาหาแล้วบอกว่าเป็นทายาทของเขาได้อย่างแน่นอน  นั่นแปลว่าเขาไม่เคยจดจำผู้หญิงคนใดเอาไว้ในใจได้สักคน

หรือจะมี?

อยู่ดีๆ ภาพของหญิงสาวนางหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในความทรงจำ  เป็นภาพที่เลือนลางแต่ยังแจ่มชัดในหัวใจของเขามาจนตอนนี้

เธอผู้มีรอยยิ้มสะกดหัวใจของเขาได้ตั้งแต่แรกเห็น  เธอ...สาวน้อยผู้ช่วยชีวิตของเขาไว้ได้อย่างไม่น่าเชื่อ  ไม่รู้ว่าตลอดชีวิตนี้พวกเขาจะมีโอกาสได้พบกันอีกหรือไม่

เธอคนนั้น...คนที่มาพร้อมสายฝนเย็นฉ่ำ  และจากไปพร้อมกับบางสิ่ง...บางสิ่งที่เขาเองก็ไม่แน่ใจว่าถูกเธอขโมยไปหรือว่าเขาเต็มใจมอบให้กันแน่





++++++++++++++เอ...สาวคนนั้นเป็นใครกันน้าาาาาา  รอติดตามตอนต่อไปพรุ่งนี้นะคะ++++++++++++++



ซื้ออีบุ๊คได้ที่นี่เลยจ้า







 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

24 ความคิดเห็น