41. อุ้มรักคุณสามี(กำมะลอ) ซีรี่ส์ อุ้มรัก III (รีอัพ)

ตอนที่ 45 : ตอนที่ 2.16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,250
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    10 ก.ย. 62

  “จากนี่เข้าไปในเมืองก็ใช้เวลาพอสมควรเลยนะลูก ส่วนเรื่องเสื้อผ้าน่ะ...”

“ใช้ของหนูก็ได้ค่ะพี่ชาร์ลอท เราตัวเท่าๆ กัน คราวก่อนแม่แป้งก็ให้หนูใส่ชุดของพี่ชาร์ลอทเหมือนกันค่ะ” หยาดพิรุณรีบเสนอ

“แม่แป้งคือใครเหรอลูก” ดุจตะวันถามอย่างสนใจ เช่นเดียวกับสองหนุ่มต่างวัยที่คอยฟังอยู่

“แม่แป้งเป็นคุณแม่ของพี่ชาร์ลอทค่ะ เอ่อ...ช่วงก่อนหนูไม่สบาย คุณชาร์ลีเลยพาไปที่บ้านของเค้า ก็ได้แม่แป้งนี่แหละคอยดูแลจนหนูหายดี แม่แป้งเป็นคนไทยเหมือนคุณแม่ด้วยนะคะ ท่านสวยและใจดีไม่แพ้คุณแม่เลยค่ะ คิดว่าถ้าได้เจอกันคงจะคุยกันถูกคอ” หยาดพิรุณเล่าอย่างตื่นเต้น เมื่อคิดถึงความสุขในวันวาน

“จริงเหรอลูก ดีจริง ถ้ามีโอกาสคงได้แวะไปขอบคุณเธอเสียหน่อย เอาอย่างนี้ดีกว่าจ้ะ เดี๋ยวแม่จะทำขนมไทยฝากไปให้คุณแม่ของหนูชาร์ลอทด้วยนะจ๊ะ คิดว่าท่านน่าจะชอบถือเป็นการตอบแทนที่ช่วยดูแลลูกสาวป้าเป็นอย่างดี” 

“ขอบคุณมากค่ะคุณป้า คนที่บ้านนี้ใจดีและน่ารักทุกคนเลยนะคะ เว้นก็แต่...ใครบางคนแถวนี้” เธอกล่าวลอยๆ แต่มันก็ไปกระแทกใจ ‘ใครบางคน’ อย่างจัง ซึ่งเขาก็ได้แต่เงียบไว้ ไม่อยากเปลืองแรงมาทะเลาะกับเธอตอนนี้อีก

“ผมขอตัวไปอาบน้ำเข้านอนก่อนนะครับแม่ วันนี้งานที่โรงงานยุ่งมาก รู้สึกเพลียๆ อ้อ ผมไม่รับมื้อเย็นนะครับ รู้สึกว่าคงทานไม่ลง เชิญทุกคนตามสบายครับ” เขาบอกแค่นั้นแล้วจึงได้เดินผ่านชลธิชาไปอย่างหงุดหงิด เลยไม่ทันได้เห็นรอยยิ้มสะใจของคนตัวเล็ก

“งั้นเรนนี่พาพี่เค้าไปที่ห้องพักแขกทางปีกขวานะลูก เดี๋ยวแม้จะไปสั่งแม่บ้านให้เตรียมมื้อเย็นไว้รอ ตามสบายนะหนูชาร์ลอท ไม่ต้องเกรงใจหรอกจ้ะ พี่ริคไปรอที่ห้องนั่งเล่นก่อนนะคะ เรียบร้อยแล้วน้องจะให้คนไปตามค่ะ” 

“ก็ดีเหมือนกัน เรนนี่ดูแลพี่เค้านะลูก พ่อจะไปอ่านหนังสือต่อสักหน่อย” ริคาโด้ก้าวออกไปอย่างอารมณ์ดีเมื่อปัญหาทุกอย่างคลี่คลายไปในทางที่ดีขึ้น

“ไปค่ะพี่ชาร์ลอท ไปล้างหน้าล้างตาให้สดชื่นก่อนนะคะ” หยาดพิรุณบอก แต่ชลธิชาคว้ามือบางของว่าที่พี่สะใภ้เอาไว้แล้วมองเธออย่างตั้งใจ

“พี่ถามอะไรหน่อยสิคะ”

“คะ?”

“น้องเรนนี่น่ะ รักพี่ชายของพี่บ้างรึเปล่า หรือว่ามีแต่พี่ชายของพี่ที่คิดไปเอง” เธอถามเพื่อความแน่ใจ  เพราะหากสาวน้อยคนนี้ไม่ได้มีใจตรงกันกับพี่ชายของเธอ เธอก็จะได้วางตัวถูกเพราะไม่อยากฝืนใจใครเช่นกัน

“รักค่ะ หนูรักคุณชาร์ลี รักเค้าหมดหัวใจ หนูอาจจะอ่อนแอที่ทิ้งเค้าไว้แบบนั้น แต่หนูไม่อยากทำร้ายให้เค้าต้องเจ็บปวดไปมากกว่านี้ เค้าควรจะได้อยู่กับผู้หญิงที่ทำให้เค้ามีความสุขได้อย่างแท้จริง และ...หนูคงทำให้เค้าไม่ได้” เธอตอบทั้งน้ำตา

“ทำไมถึงได้คิดแบบนั้นล่ะคะ อย่าบอกนะว่าเป็นเพราะพี่ชายของเราน่ะ”

“เอ่อ...หนู...”

“ฟังพี่นะคะน้องเรนนี่” เธอกุมมือหยาดพิรุณเอาไว้ แล้วพูดในสิ่งที่ใจคิด

“ค่ะพี่ชาร์ลอท”

“พี่เองก็ยังไม่เคยได้รู้จักความรักหรอกนะคะ ไม่รู้ด้วยว่าหน้าตาของมันเป็นแบบไหน แต่จากที่พี่เห็นความรักของคุณพ่อกับคุณแม่แล้ว สิ่งหนึ่งที่พี่มั่นใจได้ก็คือ รักคือคนสองคนที่พร้อมจะฝ่าฟันทุกปัญหาและอุปสรรคไปด้วยกันค่ะ ไม่ว่าคนใดคนหนึ่งต้องพบเจอกับเรื่องราวอันเลวร้ายแสนสาหัสเพียงใด พวกเค้าก็จะไม่ทิ้งกันไปไหน พวกเค้าจะคอยจับมือกันไว้แบบนี้และยิ้มให้กันเสมอ คุณแม่ของพี่เคยบอกว่า เหตุผลที่ทำให้ท่านยังอยากมีลมหายใจอยู่ต่อไปบนโลกใบนี้ก็คือคุณพ่อและพี่ทั้งสองคน พวกเราทำให้ท่านรู้ว่าความสุขที่เงินซื้อไม่ได้มันเป็นยังไง สักวันหนึ่งพี่เองก็หวังจะได้เจอใครสักคนที่ทำให้พี่อยากมีชีวิตอยู่เพื่อเค้าเหมือนกัน แต่สำหรับน้องเรนนี่ พี่ขอพูดในฐานะของผู้หญิงคนหนึ่งนะคะ ถ้าคิดว่ารักก็จงรักให้สุดหัวใจ เมื่อเวลาที่เราจะต้องเสียมันไป เราจะได้ไม่ต้องมานั่งเสียดายที่ปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างไร้ค่า” 

“ขอบคุณนะคะพี่ชาร์ลอทที่เตือนสติหนู” เธอมองผู้หญิงที่เพิ่งจะได้พบกันวันแรกด้วยความซาบซึ้งใจ ในแววตาของเธอมีเงาของผู้ชายคนนั้นซ่อนเอาไว้ ทำให้คนมองรู้สึกอบอุ่นในหัวใจราวกับได้มองใบหน้าเขาผ่านดวงตาคู่นี้

พวกเธอคุยกันโดยไม่รู้เลยว่ามีใครบางคนแอบฟังอยู่ตลอด และมันก็ทำให้ความคิดและอคติที่เขามีต่อเธอลดลงไปอย่างไม่รู้ตัว กระทั่งเห็นว่าพวกเธอกำลังจะเดินมาทางนี้ เขาจึงรีบหลบขึ้นไปชั้นบนก่อนที่พวกเธอจะออกมาเจอเข้าเสียก่อน

“ห้องนี้นะคะห้องพี่ชาร์ลอท เดี๋ยวหนูจะเอาเสื้อผ้าชุดใหม่มาให้ค่ะ รับรองว่ายังไม่ผ่านการใส่มาก่อนแน่นอนค่ะ” หยาดพิรุณบอกอย่างอารมณ์ดีหลังจากที่พาแขกวีไอพีมาถึงห้องพักแขกแล้ว เพราะหากไม่มีชลธิชา เธออาจจะไม่ได้กลับไปหาเขาคนนั้นอีกก็เป็นได้

“ขอบคุณค่ะน้องเรนนี่ ว่าที่พี่สะใภ้น่ารักขนาดนี้นี่เอง พี่ชายของพี่ถึงได้รักมากอย่างที่ไม่เคยรักใครมาก่อน”

“เอ่อ...ว่าที่พี่สะใภ้อะไรกันคะ หนูไปหาเสื้อผ้ามาให้พี่ชาร์ลอทดีกว่า” เธอได้แต่ยิ้มเขิน แล้วจึงมุ่งหน้าไปที่ห้องนอนของตัวเองซึ่งอยู่ชั้นถัดขึ้นไป

แต่ยังไม่ถึงหนึ่งนาทีที่ชลธิชาปิดประตูห้อง ก็มีเสียงเคาะดังขึ้นเสียก่อน

“มีอะไรรึเปล่าคะน้องเรนนี่...นาย!” มาเฟียสาวตกใจมาก เมื่อได้พบกับคนที่เธอไม่อยากเห็นหน้าที่สุด






+++++++++++++++++++++++พี่ชาร์ลอทก็น่ารัก น้องเรนนี่ก็น่ารักเนาะ อิอิ+++++++++++++++++++++


เรื่องนี้จะอัพให้อ่านถึงตอนที่ 2.20 เท่านั้นนะคะ นั่นคืออีก 4 ตอนสุดท้าย จากนั้นก็จะหยุดอัพแล้วจ้า


ซื้ออีบุ๊คได้ที่นี่เลยจ้า







 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

24 ความคิดเห็น